rational extension of exploiting wi

rational extension of exploiting wild ruminants as a source
of protein for human consumption is an intriguing possibility. During
the course of evolution the radiation of bovids within East Africa has
yielded a variety of ruminant species, many of which apparently
thrive, reproduce and are otherwise well adapted to their particular
“ecological niche”. Unfortunately, the concepts of being environmentally
“well adapted” and food resource “productive” are not necessarily
synonymous in human terms. However, for the East African
savanna the combined qualities of an extensive, available biomass
(Talbot et al., 1965) and the high percentage of protein within the
carcass of wild bovid (Ledger, 1963) are suggestive of an untapped
protein potential for humans.
Marginal and semi-arid regions (those receiving less than 500 mm
annual rainfall) comprise 80% of the Kenya's land area (Payne and
Hutchison,1963). Prolonged heat and periodic droughts are two primary
factors,which contribute to classifying these areas of Kenya asmarginal.
It is within these regions of East Africa, where dairy ranching and crop
cultivation are not profitable, that the relative merits of ranching wild
and domestic ruminants, as a source of food can best be considered.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นามสกุลมีเหตุผลของการใช้ประโยชน์จากป่าสัตว์เคี้ยวเอื้องเป็นแหล่งโปรตีนสำหรับการบริโภคของมนุษย์มีความเป็นไปได้ที่น่าสนใจ ในระหว่างการมีรังสีของ bovids ภายในแอฟริกาตะวันออกของวิวัฒนาการผลของ ruminant มากมายที่เห็นได้ชัดเจริญเติบโต สร้างและมีอย่างอื่นกับของพวกเขาโดยเฉพาะ"ระบบนิเวศเฉพาะ" อับ แนวคิดของการเป็นมิตร"รวมปรับ" และอาหารทรัพยากร "มีประสิทธิภาพ" ไม่จำเป็นต้องเหมือนในมนุษย์ อย่างไรก็ตาม สำหรับแอฟริกาตะวันออกตาคุณภาพรวมของชีวมวลหลากหลาย มี(ทัลบอต et al. 1965) และเปอร์เซ็นต์สูงของโปรตีนภายในการซากของวงศ์วัวและควายป่า (บัญชีแยกประเภท 1963) ได้ชี้นำของที่ไม่ได้ใช้โปรตีนสำหรับมนุษย์ภูมิภาคที่ร่อแร่ และกึ่งแห้งแล้ง (ที่ได้รับน้อยกว่า 500 มม.ปริมาณน้ำฝนรายปี) ประกอบด้วย 80% ของพื้นที่ที่ดินของเคนยา (Payne และฮัทชิสัน 1963) ความร้อนเป็นเวลานานและภัยแล้งเป็นครั้งคราวเป็นสองหลักปัจจัย ที่จะแบ่งประเภทพื้นที่เหล่านี้ของเคนยา asmarginalอยู่ในภูมิภาคของแอฟริกาตะวันออก นม ranching และพืชเพาะปลูกไม่ได้ผลกำไร สัมพันธ์บุญของ ranching ป่าและสัตว์เคี้ยวเอื้องในประเทศ เป็นแหล่งอาหารที่ดีที่สุดถือได้ว่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เหตุผลของการขยายการใช้ประโยชน์จากสัตว์เคี้ยวเอื้องป่าเป็นแหล่งที่มา
ของโปรตีนสำหรับการบริโภคของมนุษย์เป็นไปได้ที่น่าสนใจ ในช่วง
เวลาของการวิวัฒนาการของรังสี bovids ภายในแอฟริกาตะวันออกได้
ให้ผลที่มีความหลากหลายของชนิดพันธุ์สัตว์เคี้ยวเอื้องหลายแห่งซึ่งเห็นได้ชัดว่า
การเจริญเติบโตและมีการทำซ้ำอย่างอื่นปรับตัวให้เข้าเฉพาะของพวกเขา
"นิเวศวิทยาซอก" แต่น่าเสียดายที่แนวคิดของการเป็นสิ่งแวดล้อม
"ปรับตัวได้ดี" และทรัพยากรอาหาร "ประสิทธิผล" ไม่จำเป็นต้องมี
ความหมายเหมือนกันในแง่ของมนุษย์ อย่างไรก็ตามสำหรับแอฟริกาตะวันออก
Savanna คุณภาพรวมของกว้างขวางชีวมวลที่มีอยู่
(ทัลบอต et al., 1965) และร้อยละของโปรตีนสูงภายใน
ซาก bovid ป่า (บัญชีแยกประเภท, 1963) มีการชี้นำของที่ไม่ได้ใช้
ศักยภาพโปรตีนสำหรับมนุษย์ .
ภูมิภาคขอบและกึ่งแห้งแล้ง (ผู้ที่ได้รับน้อยกว่า 500 มิลลิเมตร
ปริมาณน้ำฝนรายปี) ประกอบด้วย 80% ของพื้นที่ที่ดินของเคนยา (เพนและ
ฮัทชิสัน, 1963) ความร้อนเป็นเวลานานและภัยแล้งระยะสองหลัก
ปัจจัยที่นำไปสู่การจำแนกพื้นที่เหล่านี้เคนยา asmarginal.
มันอยู่ในภูมิภาคนี้ของแอฟริกาตะวันออกที่ฟาร์มโคนมและการเพาะปลูก
การเพาะปลูกไม่ได้ผลกำไรที่ญาติของ ranching ป่า
สัตว์เคี้ยวเอื้องและในประเทศ เป็นแหล่งที่มาของอาหารได้ดีที่สุดได้รับการพิจารณา