Prevalence of Neuropsychiatric Symp

Prevalence of Neuropsychiatric Symptoms in Alzheimer’s Disease: A Cross-Sectional Descriptive Study in Thailand
Thammanard Charernboon, Muthita Phanasathit

Abstract

Objective: To estimate the prevalence of neuropsychiatric symptoms in Thai patients with Alzheimer’s disease.
Material and Method: The present study is a cross-sectional descriptive design. The participants comprised 62 patients from the Memory Clinic at Thammasat University Hospital, Thailand. Subjects were diagnosed as having Alzheimer’s disease according to the National Institute of Neurological and Communicative Disorders and Stroke and Alzheimer’s disease and Related Disorders Association (NINCDS-ADRDA) criteria and received global Clinical Dementia Rating scale (CDR) score of at least stage 1. All participants were assessed using the Neuropsychiatric Inventory Questionnaire (NPI) and the Thai Mental State Examination (TMSE).

Results: The subjects were female 62.9% and male 37.1%, the mean age was 76±6.7 years. The majority of them (62.9%) were in the mild stage (CDR = 1). The result showed that the prevalence of neuropsychiatric symptoms (≥1 symptom) reported was 100%. The most common symptoms were apathy (71%), aberrant motor behavior (61.3%), sleep problems (56.5%), eating problems (51.6%) and agitation/aggression (45.2%), whereas the least was euphoria (6.5%). The number of neuropsychiatric symptoms increased with severity of the disease. The result also showed that 61.3% of the participants presented with the chief complaint of neuropsychiatric symptoms, whereas memory complaints were only 38.7%.

Conclusion: Neuropsychiatric symptoms are very common in Thai Alzheimer’s disease patients. Therefore, management of Alzheimer’s patients should include an assessment of neuropsychiatric symptoms and also concentrate on reducing these symptoms. The number of neuropsychiatric symptoms increases with disease progression. Moreover, neuropsychiatric symptoms were the most common presenting problem rather than memory problem in Thai patients with Alzheimer’s disease.

Keywords: Prevalence, Dementia, Alzheimer’s disease, Behavioral symptom, Neuropsychiatric symptom

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชุก Neuropsychiatric อาการในโรคอัลไซเมอร์: A Cross-Sectional อธิบายการศึกษาในประเทศไทย
Thammanard Charernboon, Muthita Phanasathit

นามธรรม

วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินความชุกของอาการในผู้ป่วยไทยกับโรคอัลไซเมอร์ neuropsychiatric
วัสดุและวิธีการ: การศึกษาปัจจุบันเป็นแบบเหลวอธิบาย ผู้เข้าร่วมประกอบด้วยผู้ป่วย 62 จากคลินิกหน่วยความจำที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ไทย เรื่องถูกวินิจฉัยว่ามีโรคอัลไซเมอร์ตามชาติสถาบันของระบบประสาท และ โรคหลัก และโรคหลอดเลือดสมอง และโรคอัลไซเมอร์ และเกณฑ์ของสมาคมโรคที่เกี่ยวข้อง (NINCDS-ADRDA) และได้รับโลกจัดอันดับสมองเสื่อมทางคลินิกสเกล (CDR) คะแนนน้อยระยะ 1 ร่วมถูกประเมินโดยใช้แบบสอบถามเกี่ยวกับสินค้าคงคลัง Neuropsychiatric (NPI) และไทยจิตรัฐสอบ (TMSE)

ผล: หัวข้อถูก 62.9% เพศหญิงและเพศชาย 37.1% อายุเฉลี่ย 76±6.7 ปีมีการ ส่วนใหญ่ของพวกเขา (62.9%) อยู่ในขั้นไม่รุนแรง (CDR = 1) ผลพบว่า ความชุกของอาการ neuropsychiatric (≥1 อาการ) รายงานถูก 100% อาการพบบ่อยที่สุดได้ apathy (71%), พฤติกรรมมอเตอร์ aberrant (61.3%) ปัญหาการนอนหลับ (56.5%), กินปัญหา (51.6%) และรุกรานอาการกังวลต่อ (45.2%), ในขณะที่น้อยที่สุดมี euphoria (6.5%) จำนวนอาการ neuropsychiatric ที่เพิ่มขึ้นกับความรุนแรงของโรค ผลยัง แสดงให้เห็นว่า 61.3% ของผู้เข้าร่วมนำเสนอหัวหน้าร้องเรียนอาการ neuropsychiatric ในขณะที่ข้อร้องเรียนของหน่วยความจำได้เพียง 38.7%.

Conclusion: Neuropsychiatric อาการพบมากในผู้ป่วยโรคเสื่อมของไทย ดังนั้น การจัดการผู้ป่วยเป็นอัลไซควรมีการประเมินอาการ neuropsychiatric และยัง เน้นลดอาการเหล่านี้ หมายเลข neuropsychiatric อาการเพิ่มขึ้น มีความก้าวหน้าของโรค นอกจากนี้ อาการ neuropsychiatric ได้นำปัญหามากที่สุดมากกว่าที่เป็นปัญหาหน่วยความจำในผู้ป่วยไทยโรคอัลไซเมอร์ด้วย

คำสำคัญ: ชุก สมองเสื่อม โรคอัลไซเมอร์ อาการพฤติกรรม อาการ Neuropsychiatric

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความชุกของอาการ Neuropsychiatric ในโรคอัลไซเม: ตัดการศึกษาเชิงพรรณนาในประเทศไทย
Thammanard Charernboon, muthita Phanasathit บทคัดย่อวัตถุประสงค์: เพื่อประเมินความชุกของอาการ neuropsychiatric ในผู้ป่วยไทยที่มีการเสื่อมโรควัสดุและวิธีการ: การศึกษาครั้งนี้เป็นแบบตัดขวาง การออกแบบเชิงพรรณนา ผู้เข้าร่วมประกอบด้วย 62 ผู้ป่วยจากคลินิกหน่วยความจำที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์โรงพยาบาลประเทศไทย อาสาสมัครได้รับการวินิจฉัยว่ามีโรคอัลไซเมตามที่สถาบันแห่งชาติของระบบประสาทและความผิดปกติการสื่อสารและโรคหลอดเลือดสมองและโรคอัลไซเมและความผิดปกติที่เกี่ยวข้องสมาคม (NINCDS-ADRDA) เกณฑ์และได้รับระดับโลกระดับคะแนนภาวะสมองเสื่อมคลินิก (CDR) คะแนนอย่างน้อยขั้นตอน 1 ทุก ผู้เข้าร่วมได้รับการประเมินโดยใช้แบบสอบถามสินค้าคงคลัง Neuropsychiatric (NPI) และจิตคนไทยรัฐตรวจสอบ (TMSE) ผล: กลุ่มตัวอย่างเป็นหญิง 62.9% และเพศชาย 37.1% อายุเฉลี่ย 76 ± 6.7 ปีที่ผ่านมา ส่วนใหญ่ของพวกเขา (62.9%) อยู่ในขั้นตอนที่ไม่รุนแรง (CDR = 1) ผลการศึกษาพบว่าความชุกของอาการ neuropsychiatric (≥1อาการ) รายงานเป็น 100% อาการที่พบบ่อยมากที่สุดคือความไม่แยแส (71%), พฤติกรรมผิดปกติมอเตอร์ (61.3%), ปัญหาการนอนหลับ (56.5%), ปัญหาการรับประทานอาหาร (51.6%) และการกวน / รุกราน (45.2%) ในขณะที่อย่างน้อยก็เป็นความภาคภูมิใจ (6.5%) . จำนวนของอาการ neuropsychiatric เพิ่มขึ้นกับความรุนแรงของโรค ผลที่ได้ยังพบว่า 61.3% ของผู้เข้าร่วมนำเสนอด้วยการร้องเรียนหัวหน้าของอาการ neuropsychiatric ขณะที่ข้อร้องเรียนของหน่วยความจำที่มี 38.7% เท่านั้นสรุป: อาการ Neuropsychiatric มีกันมากในผู้ป่วยโรคอัลไซเมไทย ดังนั้นการจัดการของผู้ป่วยอัลไซเมควรมีการประเมินอาการ neuropsychiatric และยังมีสมาธิในการลดอาการเหล่านี้ จำนวนของอาการ neuropsychiatric เพิ่มขึ้นกับการดำเนินของโรค นอกจากนี้อาการ neuropsychiatric เป็นปัญหานำเสนอที่พบมากที่สุดมากกว่าปัญหาหน่วยความจำในผู้ป่วยไทยที่มีโรคอัลไซเมคำสำคัญ: ความชุกภาวะสมองเสื่อมเป็นโรคอัลไซเมอาการพฤติกรรมอาการ Neuropsychiatric

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความชุกของอาการ neuropsychiatric ในสมองเสื่อม : เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาศึกษาในประเทศไทย thammanard charernboon
,



muthita phanasathit บทคัดย่อ วัตถุประสงค์ : เพื่อประเมินความชุกของอาการ neuropsychiatric ผู้ป่วยสมองเสื่อม
วัสดุและวิธีการ : การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบผู้เข้าร่วมประกอบด้วย 62 ผู้ป่วยจากคลินิกความจำ โรงพยาบาล มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์ ประเทศไทยถูกวินิจฉัยว่ามีโรคตามที่สถาบันแห่งชาติของระบบประสาทและความผิดปกติของจังหวะและการสื่อสารและสมาคมผู้ดูแลผู้ป่วยสมองเสื่อม ( nincds-adrda ) เกณฑ์และได้รับแบบประเมินสมองเสื่อมคลินิกทั่วโลก ( CDR ) คะแนนอย่างน้อยเวที 1ผู้เข้าร่วมทั้งหมดจะถูกประเมินโดยใช้แบบสอบถามคงคลัง neuropsychiatric ( NPI ) และไทย ( หลาย ) การตรวจสภาพจิต

ผล : กลุ่มตัวอย่างเป็นหญิงร้อยละ 62.9 และชาย 37.1 % อายุเฉลี่ย 76 ± 6.7 ปี ส่วนใหญ่ ( ร้อยละ 62.9 ) อยู่ในขั้นที่ไม่รุนแรง ( CDR = 1 ) ผลการศึกษาพบว่า ความชุกของอาการ neuropsychiatric ( ≥ 1 อาการ ) รายงาน 100 %อาการที่พบมากที่สุด คือ อารมณ์ ( 71% ) , พฤติกรรมการเคลื่อนไหวผิดปกติ ( ว่า % ) , ปัญหาการนอน ( 85 % ) , กิน ( ปัญหา 51.6 % ) และอัตราการกวน / ความก้าวร้าว ( 45.2 % ) และน้อยที่สุด คือ ความเคลิบเคลิ้ม ( 6.5% ) จำนวนของอาการ neuropsychiatric เพิ่มขึ้นตามความรุนแรงของโรค พบว่า เปอร์เซ็นต์ของผู้ที่แสดงอาการ neuropsychiatric ร้องเรียนหัวหน้า ,ส่วนการร้องเรียนหน่วยความจำเพียง 38.7 %

สรุปอาการ neuropsychiatric มีมากทั่วไปในผู้ป่วยไทยโรค . ดังนั้น การจัดการผู้ป่วยสมองเสื่อมควรมีการประเมินอาการ neuropsychiatric และสมาธิ ช่วยลดอาการเหล่านี้ จํานวน neuropsychiatric อาการเพิ่มขึ้น ความก้าวหน้าของโรค นอกจากนี้อาการ neuropsychiatric เป็นส่วนใหญ่เสนอปัญหามากกว่าเรื่องความจำของผู้ป่วยสมองเสื่อม

คำสำคัญ : ความชุก โรคสมองเสื่อม อัลไซเมอร์ อาการ neuropsychiatric อาการ
เชิงพฤติกรรม