Sternberg and Detterman (1986) argu

Sternberg and Detterman (1986) argue that intelligence should not only be demonstrated in classrooms and in academic settings but should also be displayed at specific content domains, such as social intelligence—the ability to understand and manage men and women, boys and girls, and to act wisely in human relations (Thorndike & Stein, 1937); emotional intelligence—the ability to perceive emotions, to access and generate emotions so as to assist thought, to understand emotions and emotional knowledge, and to reflectively regulate emotions so as to promote emotional and intellectual growth (Mayer & Salovey, 1997); and practical intelligence—the ability to adapt to, shape, and select everyday environment (Sternberg et al., 2000). This renewed interest in intelligence has spurred the conceptualization of an intelligence concept that could gauge a person’s capability to differentiate cultural related behaviors in intercultural settings. Cultural intelligence (CQ), first coined by Earley and Ang (2003) is motivated by the practical reality of globalization in the workplace. It is defined as a person’s capability to function effectively in situations characterized by cultural diversity (Earley & Ang, 2003; Earley & Mosakowski, 2005). To function effectively, individuals need to be socially adept in deciding on the most appropriate behavior that is suitable in an intercultural interaction (Earley & Ang, 2003). CQ is thus recognized as a unique explanatory variable in predicting intercultural effectiveness. Previous studies (see Ang, Van Dyne, & Koh, 2006; Ang et al., 2007; Earley & Ang, 2003) have demonstrated that CQ plays an increasingly important role in measuring a person’s intelligence to adapt to a new cultural context by highlighting it as a framework for a set of CQ (e.g., Metacognitive, Cognitive, Motivational, and Behavioral CQ). More importantly, the CQ concept is based on contemporary conceptualizations of intelligence as multidimensional (more than general mental ability) that includes the capability to adapt in various situations (Sternberg & Detterman, 1986). Though CQ focuses specifically on capabilities that are culture-related, it is grounded in the theory of multiple intelligences. This makes it theoretically grounded, comprehensive, and a coherent framework (Van Dyne, Ang, & Nielsen, 2007).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Sternberg และ Detterman (1986) โต้แย้งว่า ปัญญาควรไม่เพียงจะแสดง ในห้องเรียน และ ในการตั้งค่าทางวิชาการ แต่ควรแสดงที่เฉพาะเนื้อหาโดเมน เช่นปัญญาสังคม — สามารถเข้าใจ และจัดการชาย และหญิง ชาย และหญิง และดำเนินการอย่างชาญฉลาดในมนุษยสัมพันธ์ (Thorndike และสไตน์ 1937); ความฉลาดทางอารมณ์คือความสามารถในการสังเกตอารมณ์ การเข้าถึง และสร้างอารมณ์เพื่อช่วยคิด เข้าใจอารมณ์และความรู้ทางอารมณ์ และควบคุมอารมณ์เพื่อส่งเสริมอารมณ์ และปัญญาเจริญเติบโต (เมเยอร์ & Salovey, 1997); reflectively และปฏิบัติซึ่งสามารถปรับให้เข้ากับ รูปร่าง และเลือกสิ่งแวดล้อมประจำวัน (Sternberg et al., 2000) นี้สนใจต่ออายุในปัญญาได้กระตุ้น conceptualization แนวคิดเป็นปัญญาที่สามารถวัดความสามารถของบุคคลเพื่อแบ่งแยกพฤติกรรมวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องในการตั้งค่าสมาคม วัฒนธรรมปัญญา (ซี), เป็นครั้งแรก โดย Earley และอ่างทอง (2003) เป็นแรงจูงใจ โดยความเป็นจริงทางปฏิบัติของโลกาภิวัตน์ในทำงาน มีกำหนดเป็นความสามารถของคนทำงานอย่างมีประสิทธิภาพในสถานการณ์ลักษณะความหลากหลายทางวัฒนธรรม (Earley & อ่างทอง 2003 Earley & Mosakowski, 2005) ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ บุคคลจำเป็นต้องเชี่ยวชาญสังคมในการตัดสินใจเกี่ยวกับพฤติกรรมที่เหมาะสมที่สุดที่เหมาะในการโต้ตอบสมาคม (Earley & อ่างทอง 2003) ซีจึงได้รับการยอมรับเป็นตัวแปรที่อธิบายเฉพาะในการทำนายประสิทธิภาพสมาคม การศึกษาก่อนหน้านี้ (ดูอ่างทอง แวนดายน์ และ เกาะ 2006 อ่างทองและ al., 2007 Earley และหมู่เกาะอ่างทอง 2003) ได้แสดงว่า ซีมีบทบาทสำคัญมากขึ้นในวัดปัญญาของบุคคลเพื่อปรับให้เข้ากับบริบททางวัฒนธรรมใหม่ โดยเน้นเป็นกรอบสำหรับชุดซี (เช่น Metacognitive ผลลัพธ์ Motivational และพฤติกรรมซี) ที่สำคัญ แนวคิดซีจะขึ้นอยู่กับสมัย conceptualizations ของปัญญาเป็นหลายมิติ (มากกว่าความสามารถทางจิตใจทั่วไป) ที่มีความสามารถในการปรับใช้ในสถานการณ์ต่าง ๆ (Sternberg & Detterman, 1986) แม้ว่าซีเน้นเฉพาะความสามารถที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรม มันเป็นสูตรเฉพาะทฤษฎี ทำให้ได้สูตรตามหลักวิชา ครอบคลุม และกรอบ coherent (Van ดายน์ อ่างทอง & นีล 2007)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สเติร์นและ Detterman (1986) ยืนยันว่าหน่วยสืบราชการลับไม่ควรจะแสดงให้เห็นในห้องเรียนและในการตั้งค่าทางวิชาการ แต่ควรที่จะแสดงในโดเมนเนื้อหาที่เฉพาะเจาะจงเช่นปัญญาความสามารถทางสังคมที่จะเข้าใจและจัดการชายและหญิงชายและหญิงและ ที่จะทำหน้าที่อย่างชาญฉลาดในความสัมพันธ์ของมนุษย์ (Thorndike และสไตน์, 1937); ปัญญาความสามารถในการรับรู้อารมณ์ความรู้สึกในการเข้าถึงและสร้างอารมณ์เพื่อที่จะช่วยให้ความคิดที่จะเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกและความรู้ทางอารมณ์และ reflectively ควบคุมอารมณ์เพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตทางอารมณ์และทางปัญญา (เมเยอร์ & Salovey, 1997); และการปฏิบัติปัญญาความสามารถในการปรับตัวเข้ากับรูปร่างและสภาพแวดล้อมในชีวิตประจำวันให้เลือก (สเติร์น et al., 2000) นี้ความสนใจในหน่วยสืบราชการลับได้กระตุ้นแนวความคิดของแนวคิดปัญญาที่สามารถวัดความสามารถของบุคคลที่จะแยกความแตกต่างทางวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมในการตั้งค่าวัฒนธรรม หน่วยสืบราชการลับทางวัฒนธรรม (CQ) ประกาศเกียรติคุณเป็นครั้งแรกโดยเออร์ลีย์และอ่างทอง (2003) เป็นแรงบันดาลใจจากความเป็นจริงในทางปฏิบัติของโลกาภิวัตน์ในสถานที่ทำงาน มันถูกกำหนดให้เป็นความสามารถของบุคคลในการทำงานในสถานการณ์ที่มีประสิทธิภาพที่โดดเด่นด้วยความหลากหลายทางวัฒนธรรม (เออร์ลีย์และอ่างทอง, 2003 เออร์ลีย์และ Mosakowski 2005) ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพเพื่อให้บุคคลที่จะต้องมีการเข้าสังคมเก่งในการตัดสินใจเกี่ยวกับพฤติกรรมที่เหมาะสมที่สุดที่มีความเหมาะสมในการทำงานร่วมกันระหว่างวัฒนธรรม (เออร์ลีย์และอ่างทอง, 2003) CQ ได้รับการยอมรับจึงเป็นตัวแปรอธิบายที่ไม่ซ้ำกันในการทำนายประสิทธิภาพวัฒนธรรม การศึกษาก่อนหน้า (ดูอ่างทองรถตู้เซนติเมตรและเกาะ 2006; อ่างทอง et al, 2007;. เออร์ลีย์และอ่างทอง, 2003) แสดงให้เห็นว่า CQ มีบทบาทสำคัญมากขึ้นในการวัดความฉลาดของบุคคลในการปรับให้เข้ากับบริบททางวัฒนธรรมใหม่โดยเน้น มันเป็นกรอบสำหรับการตั้งค่าของ CQ (เช่นอภิปัญญา, ความรู้ความเข้าใจสร้างแรงบันดาลใจและพฤติกรรม CQ) ที่สำคัญแนวคิด CQ จะขึ้นอยู่กับ conceptualizations ร่วมสมัยของปัญญาเป็นหลายมิติ (มากกว่าความสามารถทางจิตทั่วไป) ที่มีความสามารถในการปรับตัวในสถานการณ์ต่างๆ (สเติร์นและ Detterman, 1986) แม้ว่า CQ มุ่งเน้นเฉพาะในความสามารถที่มีวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องกับมันเป็นเหตุผลในทฤษฎีพหุปัญญา นี้จะทำให้มันมีเหตุผลในทางทฤษฎีที่ครอบคลุมและกรอบที่สอดคล้องกัน (Van Dyne อ่างทองและนีลเซ่น, 2007)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

detterman Sternberg ( 1986 ) และยืนยันว่าปัญญาจะไม่เพียง แต่จะแสดงให้เห็นในห้องเรียนและในสถาบันการศึกษา แต่ควรที่จะแสดงโดเมนเนื้อหาที่เฉพาะเจาะจง เช่น สังคม สติปัญญา ความสามารถในการเข้าใจและจัดการกับชายและหญิง , ชายและหญิง , และทำอย่างชาญฉลาดในมนุษย์สัมพันธ์ ( ธอร์นไดค์& Stein , 1937 )ความฉลาดทางอารมณ์ ความสามารถในการรับรู้อารมณ์ เข้าถึงและสร้างอารมณ์เพื่อช่วยคิด เข้าใจอารมณ์และความรู้ทางอารมณ์ และไตร่ตรองควบคุมอารมณ์เพื่อส่งเสริมการเจริญเติบโตทางอารมณ์และทางปัญญา ( เมเยอร์&สโลเวย์ , 1997 ) ; และปฏิบัติปัญญาความสามารถในการปรับให้เข้ากับรูปร่าง และเลือกสภาพแวดล้อมในชีวิตประจำวัน ( สเติร์นเบิร์ก et al . , 2000 )นี้ความสนใจอีกครั้งในหน่วยข่าวกรองกระตุ้นการข่าวกรองแนวคิดที่สามารถวัดความสามารถของบุคคลเพื่อความแตกต่างทางวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมในการตั้งค่าระหว่างวัฒนธรรม ความฉลาดทางวัฒนธรรม ( CQ ) ครั้งแรก และประกาศเกียรติคุณ โดย Earley อ่างทอง ( 2003 ) เป็นแรงบันดาลใจโดยความเป็นจริงของโลกาภิวัตน์ในที่ทำงานมันหมายถึง ความสามารถของบุคคล เพื่อนำไปใช้ในสถานการณ์ลักษณะความหลากหลายทางวัฒนธรรม ( Earley &อ่างทอง , 2003 ; Earley & mosakowski , 2005 ) ทํางานได้อย่างมีประสิทธิภาพ บุคคลต้องมีสังคม ชำนาญในการตัดสินใจในพฤติกรรมที่เหมาะสมที่สุดที่เหมาะในการปฏิสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรม ( Earley &อ่างทอง , 2003 )ซีคิว จึงถือเป็นตัวแปรที่อธิบายเฉพาะในการทำนายประสิทธิผลระหว่างวัฒนธรรม การศึกษาก่อนหน้านี้ ( ดูอ่างทอง แวน ไดน์ & , เกาะ , 2006 ; อ่างทอง et al . , 2007 ; Earley &อ่างทอง , 2003 ) พบว่า CQ มีบทบาทสำคัญมากขึ้นในการวัดความฉลาดของบุคคลให้เข้ากับวัฒนธรรมใหม่ โดยเน้นเป็นกรอบสำหรับชุดของ CQ ( เช่นเมตาคอกนิชัน ,การรับรู้ แรงจูงใจ และ CQ พฤติกรรม ) ที่สำคัญคือ แนวคิดของ CQ ตาม conceptualizations เชาวน์ปัญญาร่วมสมัยเป็นหลายมิติ ( มากกว่าความสามารถทางจิตทั่วไป ) ที่มีความสามารถในการปรับตัวในสถานการณ์ต่างๆ ( Sternberg & detterman , 1986 ) แม้ว่า CQ เน้นเป็นพิเศษในความสามารถที่เป็นวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องมันเป็นเหตุผลในทฤษฎีพหุปัญญา . ทำให้ทุกคนมี ครอบคลุม และกรอบที่สอดคล้องกัน ( แวน ไดน์ อ่างทอง& , นีลเซ่น , 2007 )