Tip 7: Identify Emotional Disturban

Tip 7: Identify Emotional Disturbances and Establish a Reward System

It is important to determine if the child for whom the nurse is caring has any known emotional disturbances or what causes the greatest amount of aggravation for the child. Frustration for children with ASD can stem from challenges with communication, change, or overstimulation (Duerden et al., 2012). Crowds, unfamiliar environments, and illness can also cause frustration and lead to challenging behaviors in children with ASD (Scarpinato et al., 2010).

Many children with ASD respond well to reward systems, which may be a way to overcome a child's increasing frustration (Johnson et al, 2012). An example of a particularly challenging task for children with and without special needs is taking medications. The administration of a medication can lead to increased frustration, agitation, and challenging behavior in children with ASD because they may not understand what or why medications are being administered. Children with ASD have used challenging behavior to escape demands (Reese, Richman, Belmont, & Morse, 2005). Therefore, offering a reward each time a child successfully takes a medication can establish a pattern of positive reinforcement and better compliance with the therapeutic regimen.

It is also important to determine the best methods to comfort the child. Many children with ASD have limited verbal skills and may not be able to clearly communicate if they have pain. A study by Messmer, Nader, and Craig (2008) found that the pain levels of children with ASD could be discerned from their facial activity when noted by observers. The use of nonverbal pain scales, such as the Faces, Legs, Activity, Cry, and Consolability (FLACC) scale and the revised FLACC scale, which incorporate a parent's description of individual behaviors, are recommended for children with cognitive impairments (Malviya, Voepel-Lewis, Burke, Merkel, & Tait, 2006).

The nurse should also ask the family what methods work best to soothe the patient at home. He or she should then incorporate those techniques into the hospital stay and ensure that hospital personnel caring for the child are aware of appropriate pain relief methods, as well as de-escalation techniques for periods of increased agitation (Giarelli & Gardner, 2012).

Tip 8: Get a Multidisciplinary Team of Experts Involved on Admission

The pediatric nurse should advocate for the patient and involve the multidisciplinary team from the beginning of the admission of the child with ASD. The nurse should encourage a family meeting outside of the patient's room where physical, occupational, and speech therapists can learn the child's level of activity and assist with the creation of the schedule and plan. Nutritionists should be involved to ensure that the child is presented with foods he or she will likely eat, or encourage the family to bring in foods from home. The CLS should be actively involved in the creation of the daily schedule, the reward system, obtaining toys, and developing appropriate activities to occupy the child's time. If possible, the inpatient psychiatrist, or if available, the autism specialist, should speak with the family and provide guidelines for hospital personnel. The unit educators should also provide just-in-time education to staff to increase understanding of the child's special needs.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนะนำที่ 7: ระบุการแปรปรวนทางอารมณ์ และสร้างระบบรางวัลก็ต้องดูว่า เด็กที่พยาบาลมีเสน่ห์มีการรบกวนทางอารมณ์รู้จักหรือสิ่งที่ทำให้จำนวนทำให้รุนแรงขึ้นสำหรับเด็กมากที่สุด ไม่พอใจเด็ก ASD สามารถเกิดจากความท้าทายกับการสื่อสาร เปลี่ยนแปลง หรือ overstimulation (Duerden et al., 2012) ฝูงชน สภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย เจ็บป่วยสามารถยังทำให้เกิดเสียง และนำไปสู่พฤติกรรมท้าทายเด็ก ASD (Scarpinato et al., 2010)ในเด็ก ASD ตอบด้วยการระบบรางวัล ซึ่งอาจเป็นวิธีที่จะเอาชนะเด็กเพิ่มแห้ว (Johnson et al, 2012) ตัวอย่างของงานท้าทายอย่างยิ่งสำหรับเด็กที่มี และไม่ มีความต้องการพิเศษจะมียา การจัดการยาอาจทำให้แห้วเพิ่มขึ้น อาการกังวลต่อ และลักษณะการทำงานที่ท้าทายในเด็ก ASD เนื่อง จากพวกเขาอาจไม่เข้าใจอะไร หรือ เหตุผลที่มีการบริหารยา เด็ก ASD ได้ใช้ลักษณะการทำงานที่ท้าทายเพื่อหนีความต้องการ (รูป ริชแมนพัวร์ Belmont และ มอร์ส 2005) ดังนั้น การเสนอรางวัลทุกครั้งที่เด็กใช้ยาที่ประสบความสำเร็จสามารถสร้างรูปแบบของการเสริมแรงทางบวกและปฏิบัติตามระบบการปกครองรักษาดีเป็นสิ่งที่สำคัญในการกำหนดวิธีการดีที่สุดจะสบายเด็ก หลายเด็ก ASD มีวาจาทักษะที่จำกัด และอาจไม่สามารถสื่อสารอย่างชัดเจนว่า มีอาการปวด การศึกษา โดย Messmer, Nader เคร็ก (2008) พบว่า สามารถเข้าใจระดับความเจ็บปวดของเด็ก ASD จากกิจกรรมของพวกเขาใบหน้าเมื่อสังเกต โดยผู้สังเกตการณ์ ใช้ปวด nonverbal ปรับ ขนาด ใบหน้า ขา กิจกรรม ร้อง และ Consolability (FLACC) ขนาดและขนาด FLACC ปรับปรุง ที่รวมคำอธิบายหลักการของแต่ละพฤติกรรม แนะนำสำหรับเด็กไหวสามารถรับรู้ (ในทองค์ภาทัค ลูอิส Voepel ลิตี้เบอร์ก Merkel และ เทียต 2006)พยาบาลควรยังถามครอบครัววิธีใดที่เหมาะที่สุดเพื่อบรรเทาผู้ป่วยที่บ้าน เขาหรือเธอควรรวมเทคนิคเหล่านั้นเข้าพักที่โรงพยาบาล แล้วแน่ใจว่า บุคลากรของโรงพยาบาลสำหรับเด็กตระหนักถึงวิธีบรรเทาอาการปวดที่เหมาะสม ตลอดจนเทคนิคการเลื่อนลูกค้าสำหรับรอบระยะเวลาของอาการกังวลต่อเพิ่มขึ้น (Giarelli และการ์ดเนอร์ 2012)แนะนำ 8: รับทีม Multidisciplinary ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวข้องเข้าพยาบาลเด็กควรสนับสนุนสำหรับผู้ป่วย และเกี่ยวข้องกับทีม multidisciplinary ตั้งแต่เริ่มแรกเข้าของเด็กกับ ASD พยาบาลควรส่งเสริมให้กับครอบครัวประชุมนอกผู้ป่วยมีอยู่จริง อาชีว และนักบำบัดการพูดสามารถเรียนรู้ของเด็กในระดับกิจกรรม และช่วยเหลือ ด้วยการสร้างตารางและแผน Nutritionists ควรมีส่วนร่วมเพื่อให้แน่ใจว่า เด็กที่นี่ มีอาหารก็จะมีแนวโน้มกิน หรือส่งเสริมให้ครอบครัวเพื่อนำอาหารจากบ้าน มหาชนควรอย่างเกี่ยวข้องในการสร้างตารางเวลาประจำวัน ระบบรางวัล ได้รับของเล่น และพัฒนากิจกรรมที่เหมาะสมเพื่อครอบครองเวลาของเด็ก ถ้าเป็นไปได้ จิตแพทย์รอง หรือถ้ามี ผู้เชี่ยวชาญโรคออทิซึม ควรพูดคุยกับครอบครัว และให้แนวทางสำหรับบุคลากรของโรงพยาบาล นักการศึกษาหน่วยควรมีการศึกษาเพียงในเวลากับทางเจ้าหน้าที่เพื่อเพิ่มความเข้าใจของความต้องการพิเศษของเด็ก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เคล็ดลับ 7: ระบุระเบิดอารมณ์และสร้างระบบการให้รางวัลมันเป็นสิ่งสำคัญเพื่อตรวจสอบว่าเด็กสำหรับผู้ที่เป็นพยาบาลดูแลมีการรบกวนใดๆ ที่รู้จักกันทางอารมณ์หรือสิ่งที่ทำให้เกิดจำนวนมากที่สุดของการทำให้รุนแรงขึ้นสำหรับเด็ก แห้วสำหรับเด็กที่มี ASD สามารถเกิดจากความท้าทายกับการสื่อสารเปลี่ยนแปลงหรือ overstimulation (ตั้งคำถาม et al., 2012) ฝูงชนสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยและความเจ็บป่วยยังสามารถทำให้เกิดความยุ่งยากและนำไปสู่พฤติกรรมที่ท้าทายในเด็กที่มี ASD (Scarpinato et al., 2010). เด็กหลายคนที่มี ASD ตอบสนองได้ดีเพื่อให้รางวัลแก่ระบบซึ่งอาจจะเป็นวิธีการที่จะเอาชนะความยุ่งยากที่เพิ่มขึ้นของเด็ก (จอห์นสัน et al, 2012) ตัวอย่างของงานที่ท้าทายโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเด็กที่มีและไม่มีความต้องการพิเศษคือการใช้ยา การบริหารงานของยาที่สามารถนำไปสู่ความยุ่งยากที่เพิ่มขึ้นความปั่นป่วนและพฤติกรรมที่ท้าทายในเด็กที่มี ASD เพราะพวกเขาอาจจะไม่เข้าใจสิ่งที่หรือทำไมยาที่มีการบริหารงาน เด็กที่มี ASD ได้ใช้พฤติกรรมที่ท้าทายที่จะหลบหนีความต้องการ (รีส Richman, เบลมอนต์และมอร์ส, 2005) ดังนั้นการเสนอรางวัลในแต่ละครั้งเด็กที่ประสบความสำเร็จต้องใช้ยาที่สามารถสร้างรูปแบบของการเสริมแรงบวกและการปฏิบัติที่ดีกว่ากับยารักษาโรค. ยังเป็นสิ่งสำคัญที่จะกำหนดวิธีที่ดีที่สุดเพื่อความสะดวกสบายเด็ก เด็กหลายคนที่มี ASD มี จำกัด ทักษะการพูดและอาจจะไม่สามารถที่จะสื่อสารได้อย่างชัดเจนว่าพวกเขามีความเจ็บปวด การศึกษาโดย Messmer, Nader และเครก (2008) พบว่าระดับความเจ็บปวดของเด็กที่มี ASD อาจจะมองเห็นได้จากการดำเนินกิจกรรมบนใบหน้าของพวกเขาเมื่อสังเกตจากผู้สังเกตการณ์ การใช้เครื่องชั่งน้ำหนักปวดอวัจนภาษาเช่นใบหน้า, ขา, กิจกรรม, ร้องไห้และ Consolability (FLACC) ขนาดและขนาด FLACC ปรับปรุงซึ่งรวมคำอธิบายของผู้ปกครองของพฤติกรรมของแต่ละบุคคลที่มีการแนะนำสำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางปัญญา (Malviya, Voepel -Lewis เบิร์ค, Merkel และเท้ท 2006). พยาบาลนอกจากนี้ยังควรถามครอบครัวสิ่งที่วิธีการทำงานที่ดีที่สุดในการบรรเทาผู้ป่วยที่บ้าน เขาหรือเธอควรจะรวมเทคนิคที่เป็นอยู่โรงพยาบาลและให้แน่ใจว่าบุคลากรของโรงพยาบาลดูแลเด็กมีความตระหนักในวิธีการบรรเทาอาการปวดที่เหมาะสมเช่นเดียวกับเทคนิค de-การเพิ่มระยะเวลาการกวนที่เพิ่มขึ้น (Giarelli และการ์ดเนอร์ 2012). เคล็ดลับ 8: รับทีมสหสาขาวิชาชีพของผู้เชี่ยวชาญด้านการมีส่วนร่วมในการรับสมัครพยาบาลเด็กควรสนับสนุนให้ผู้ป่วยและเกี่ยวข้องกับทีมสหสาขาวิชาชีพจากจุดเริ่มต้นของการรับสมัครของเด็กที่มีASD พยาบาลควรส่งเสริมให้มีการประชุมครอบครัวด้านนอกของห้องพักของผู้ป่วยที่ทางกายภาพการประกอบอาชีพและนักบำบัดการพูดสามารถเรียนรู้ของเด็กในระดับของกิจกรรมและให้ความช่วยเหลือด้วยการสร้างตารางเวลาและแผน โภชนาการควรจะมีส่วนร่วมเพื่อให้แน่ใจว่าเด็กจะนำเสนอกับอาหารที่เขาหรือเธอมีแนวโน้มที่จะกินหรือส่งเสริมให้ครอบครัวที่จะนำอาหารจากบ้าน CLS ควรมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในการสร้างตารางเวลาประจำวันของระบบการให้รางวัลที่ได้รับของเล่นและการพัฒนากิจกรรมที่เหมาะสมในการครอบครองเวลาของเด็ก ถ้าเป็นไปได้จิตแพทย์ผู้ป่วยหรือถ้ามีผู้เชี่ยวชาญด้านออทิสติกที่ควรพูดคุยกับคนในครอบครัวและให้แนวทางสำหรับบุคลากรของโรงพยาบาล นักการศึกษาหน่วยนอกจากนี้ยังควรให้การศึกษาเพียงในเวลาที่ให้กับพนักงานเพื่อเพิ่มความเข้าใจของเด็กความต้องการพิเศษ