Otus lempiji Horsfield, 1821, the S

Otus lempiji Horsfield, 1821, the Sunda scops-owl, belongs to the order Strigiformes, family Strigidae, subfamily
Striginae, and tribe Otini (Marks et al., 1999). The order Strigiformes consist of two families—the Strigidae (typical
owls; the larger family) and the Tytonidae (barn and masked owls; the smaller family) (Marks et al., 1999; König &
Weick, 2008). According to Marks et al. (1999), this family of predatory birds is plagued with a considerable confusion
regarding its constituent species, and even generic limits. This confusion is largely owed to similarities in plumage and
morphology, coupled with the lack of basic information on behaviour. In fact, the taxonomy of the Strigidae is in far
greater turmoil than that of any other family of non-passerine birds. This problem is especially compounded in the
genus Otus whose members inhabit tropical forests where fieldwork is extremely difficult. More recent studies are
largely based on analyses of vocalisations which have revealed that numbers of species in the genus could be
considerably underestimated. The rationale for using vocalisations to “solve” the taxonomic nightmare that is Otus is
based on the assumption that the calls of nocturnal birds play an important role in recognition between individuals
rather than by subtle plumage differences, which cannot be seen at night, and it is these vocalisations that are used to
attract a mate, advertise territory, indicate alarm, maintain contact between members of a pair, defend the nest or young,
and food begging. This is even more important because strigid vocalisations are claimed to be innate (born with), rather
than learned, thus providing valuable clues for species limits and phylogenies (König & Weick, 2008).The species limits of Otus in Asia are especially complex, where many distinct and little-known populations have
yielded several taxonomic nightmares. The collared scops-owl group is a case in point. Because of the numerous and
loosely used common names for this group of owls, we will use of the zoological names in this article to reduce
confusion. In 1940, 18 subspecies of Otus bakkamoena (Indian scops-owl) were recognised, and Otus bakkamoena was
reported to range from India and Pakistan to South East Asia, Japan and the Philippines (Marks et al., 1999). In 1978,
Otus bakkamoena was now considered to consist of only 13 subspecies with the removal of Otus mentawi (Mentawai
scops-owl) which was raised to full species status (Marshall, 1978). Further work led to the elevation of four more of
the subspecies of Peters (1940) to full species status, so that his original single species now comprised of Otus mentawi,
Otus bakkamoena, Otus lettia (collared scops-owl), Otus lempiji, Otus semitorques (Japanese scops-owl), and lastly
Otus fuliginosus (Palawan scops-owl), which is further subdivided further into subspecies (Marks et al., 1999). These
six species have also since been subdivided into many subspecies. Otus megalotis (Philippine scops-owl) was later
added to the southeast edge of the range making a total of seven species, which should be regarded as forming a
superspecies. Since then, many of species have been added to these seven species.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Otus lempiji Horsfield ประสบ ซุนดา scops-นกฮูก เป็นของสั่ง Strigiformes ตระกูล Strigidae, subfamilyStriginae และเผ่า Otini (เครื่องหมาย et al., 1999) สั่ง Strigiformes ประกอบด้วยครอบครัวสอง — Strigidae (โดยทั่วไปนกฮูก ครอบครัวใหญ่) และวงศ์นกแสก (ยุ้งข้าวและนกฮูกสวม ครอบครัวขนาดเล็ก) (เครื่องหมาย et al., 1999 König &Weick, 2008) ตามเครื่องหมายและ al. (1999), เลือก ด้วยสับสนมากมหาศาลนกตระกูลนี้เกี่ยวกับชนิดธาตุ ความจำกัดได้ทั่วไป ความสับสนนี้เป็นส่วนใหญ่หนี้ความคล้ายคลึงใน plumage และสัณฐานวิทยา ควบคู่ไปกับการขาดข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับพฤติกรรม ในความเป็นจริง การจำแนกประเภทของ Strigidae อยู่ห่างไกลความวุ่นวายที่มากขึ้นกว่าที่ครอบครัวอื่น ๆ ของนกไม่ใช่นกเกาะคอน ปัญหานี้จะเพิ่มโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสกุล Otus สมาชิกอาศัยอยู่ในป่าเขตร้อนที่สามารถเป็นเรื่องยากมาก มีการศึกษาเพิ่มเติมล่าสุดส่วนใหญ่ตามการวิเคราะห์ของ vocalisations ซึ่งได้เปิดเผยว่า จำนวนสปีชีส์ในสกุลอาจจะunderestimated อย่างมาก ผลการใช้ vocalisations ในการ "แก้ไข" ฝันร้ายอนุกรมวิธานที่ Otus เป็นตามสมมติฐานที่ว่า เรียกนกบรรณาธิการมีบทบาทสำคัญในการรับรู้ระหว่างบุคคลrather กว่า โดย plumage รายละเอียดความแตกต่าง ที่ไม่เห็นในเวลากลางคืน และเป็นเหล่านี้ vocalisations ที่ใช้ในการดึงดูดเพื่อน โฆษณาอาณาเขต ระบุเตือน รักษาติดต่อระหว่างสมาชิกของคู่ ปกป้องรังหรือยังและขอทานอาหาร นี้เป็นสิ่งสำคัญยิ่ง เพราะ strigid vocalisations อ้างว่า เป็นข้อสอบ (เกิดกับ), ค่อนข้างกว่าการเรียนรู้ จึงให้ปมที่มีคุณค่าสำหรับพันธุ์จำกัดและ phylogenies (König & Weick, 2008)การจำกัดชนิดของ Otus ในเอเชียมีความซับซ้อนโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ซึ่งมีประชากรแตกต่างกัน และรู้จัก กันน้อยมากหาฝันร้ายอนุกรมวิธานหลาย กลุ่มคอ scops-นกฮูกเป็นกรณีในจุด เนื่องจากการจำนวนมาก และทั่วไปซึ่งใช้ชื่อสำหรับกลุ่มของนกฮูกนี้ เราจะใช้ชื่อสัตว์ในบทความนี้เพื่อลดความสับสน ๒๔๘๓ 18 ชนิดย่อยของ Otus bakkamoena (อินเดีย scops-ฮูกได้ยัง และถูก Otus bakkamoenaรายงานช่วงจากอินเดียและปากีสถานเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ญี่ปุ่นและฟิลิปปินส์ (เครื่องหมาย et al., 1999) ในปี 1978Otus bakkamoena ถูกพิจารณาเพื่อประกอบกับการกำจัดของ Otus mentawi (เมนตาไวชนิดย่อย 13 เท่านั้นscops-นกฮูก) ซึ่งถูกยกสถานะเต็มสปีชีส์ (มาร์แชลล์ 1978) การนำไปสู่การยกระดับสี่มากขึ้นชนิดย่อยของ Peters (๒๔๘๓) ชนิดเต็มสถานะ ให้ชนิดเดียวของเขาเดิมประกอบด้วยตอนนี้ Otus mentawiOtus bakkamoena, Otus lettia (คอ scops-นกฮูก), Otus lempiji, Otus semitorques (ญี่ปุ่น scops-นกฮูก), และสุดท้ายปฐมภูมิ Otus fuliginosus (พาลาวัน scops-นกฮูก), ซึ่งเป็นการเพิ่มเติมเป็นชนิดย่อย (เครื่องหมาย et al., 1999) เหล่านี้6 ชนิดนอกจากนี้ตั้งแต่ได้ subdivided เป็นหลายชนิดย่อย Otus สวย (ฟิลิปปินส์ scops-นกฮูก) ได้ในภายหลังเพิ่มขอบตะวันออกเฉียงใต้ของห้องพักทั้งหมด 7 ชนิด ซึ่งควรถือเป็นการขึ้นรูปแบบsuperspecies ตั้งแต่นั้น หลายพันธุ์ได้เพิ่มชนิดเจ็ดเหล่านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Otus lempiji ฟิว, 1821, ซุนดา scops-นกฮูกเป็นคำสั่ง Strigiformes ครอบครัว Strigidae อนุวงศ์
Striginae และชนเผ่า Otini (Marks et al., 1999) เพื่อ Strigiformes ประกอบด้วยสองครอบครัว Strigidae (ทั่วไป
นกฮูก; ครอบครัวขนาดใหญ่) และ Tytonidae (ยุ้งข้าวและนกฮูกสวมหน้ากาก; ครอบครัวขนาดเล็ก) (Marks et al, 1999;. König &
Weick 2008) ตามเครื่องหมายและคณะ (1999) ครอบครัวของนกล่านี้เป็นโรคที่มีความสับสนมาก
เกี่ยวกับสายพันธุ์ที่เป็นส่วนประกอบของตนและแม้ข้อ จำกัด ทั่วไป ความสับสนนี้เป็นหนี้ส่วนใหญ่จะคล้ายคลึงกันในขนนกและ
สัณฐานวิทยาควบคู่กับการขาดข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับพฤติกรรม ในความเป็นจริงอนุกรมวิธานของ Strigidae อยู่ในที่ห่างไกล
ความวุ่นวายมากกว่าที่ครอบครัวอื่น ๆ ของนกที่ไม่ได้ดังกล่าว ปัญหานี้จะเพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งใน
ประเภท Otus มีสมาชิกอาศัยอยู่ในป่าเขตร้อนที่ภาคสนามเป็นเรื่องยากมาก การศึกษาล่าสุดที่มี
มากขึ้นในการวิเคราะห์ vocalisations ซึ่งได้เปิดเผยว่าตัวเลขของสปีชีส์ในประเภทจะได้รับการ
ประเมินอย่างมาก เหตุผลสำหรับการใช้ vocalisations "แก้" ฝันร้ายอนุกรมวิธานที่ Otus จะ
อยู่บนสมมติฐานว่าสายของนกออกหากินเวลากลางคืนมีบทบาทสำคัญในการรับรู้ระหว่างบุคคล
มากกว่าโดยความแตกต่างขนอ่อน ๆ ซึ่งไม่สามารถมองเห็นในเวลากลางคืนและมัน เป็น vocalisations เหล่านี้ที่จะใช้ในการ
ดึงดูดคู่โฆษณาดินแดนระบุปลุกรักษาติดต่อระหว่างสมาชิกของคู่ปกป้องรังหรือหนุ่มสาว
และอาหารขอทาน นี้เป็นสิ่งที่สำคัญมากขึ้นเพราะ vocalisations strigid จะอ้างว่าเป็นธรรมชาติ (เกิดมาพร้อมกับ) แต่
กว่าเรียนรู้จึงให้เบาะแสที่มีคุณค่าสำหรับการ จำกัด ชนิดและ phylogenies (König & Weick 2008) ได้โดยง่ายชนิดขอบเขตของ Otus ในเอเชียมีความซับซ้อนโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่หลายคนที่แตกต่างกันและมีประชากรที่รู้จักกันน้อยมี
ผลร้ายอนุกรมวิธานหลาย กลุ่มคอ scops-นกฮูกเป็นกรณีในจุด เพราะมากมายและ
ชื่อสามัญที่ใช้กันอย่างหลวม ๆ สำหรับกลุ่มของนกฮูกนี้เราจะใช้ชื่อสัตว์ในบทความนี้เพื่อลด
ความสับสน ในปี 1940, 18 ชนิดย่อยของ Otus bakkamoena (อินเดีย scops-นกฮูก) ได้รับการยอมรับและ Otus bakkamoena ถูก
รายงานไปยังช่วงจากอินเดียและปากีสถานเพื่อเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ญี่ปุ่นและฟิลิปปินส์ (Marks et al., 1999) ในปี 1978
Otus bakkamoena ได้รับการพิจารณาในขณะนี้จะประกอบด้วยเพียง 13 สายพันธุ์ที่มีการกำจัดของ Otus mentawi (Mentawai
กู่-นกฮูก) ซึ่งได้รับการยกฐานะชนิดเต็มรูปแบบ (Marshall, 1978) การทำงานต่อไปจะนำไปสู่การยกระดับของอีกสี่ของ
ชนิดย่อยของปีเตอร์ส (1940) สถานะชนิดเต็มรูปแบบเพื่อให้ชนิดเดียวของเขาเดิมในขณะนี้ประกอบด้วย Otus mentawi,
Otus bakkamoena, Otus lettia (คอ scops-นกฮูก), Otus lempiji, Otus semitorques (ญี่ปุ่นนกฮูกกู่) และสุดท้าย
Otus fuliginosus (Palawan กู่-นกฮูก) ซึ่งแบ่งออกเป็นชนิดย่อย (Marks et al., 1999) เหล่านี้
หกสายพันธุ์ที่ได้รับการแบ่งออกเป็นชนิดย่อยจำนวนมาก Otus megalotis (ฟิลิปปินส์นกฮูกกู่) ต่อมาก็
เข้ามาอยู่ในขอบตะวันออกเฉียงใต้ในช่วงที่ทำทั้งหมดเจ็ดชนิดซึ่งควรได้รับการยกย่องว่าเป็นรูป
superspecies ตั้งแต่นั้นมาหลายสายพันธุ์ที่ได้รับการเพิ่มเหล่านี้เจ็ดชนิด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปากหนา lempiji ใน 1821 , ซุนดา , นกฮูก , เป็นของนกเค้าโมงครอบครัว Strigidae , สั่ง , subfamily
striginae และเผ่า otini ( เครื่องหมาย et al . , 1999 ) คำสั่งนกเค้าโมงประกอบด้วยสองครอบครัว Strigidae ( ปกติ
นกฮูก ; ครอบครัวขนาดใหญ่ ) และวงศ์นกแสก ( Barn และสวมหน้ากากนกฮูก ; ขนาดเล็กครอบครัว ) ( เครื่องหมาย et al . , 1999 ; K ö nig &
วิก , 2008 ) ตามเครื่องหมาย et al . ( 1999 )นี้ครอบครัวของนกนักล่ามี plagued กับมากสับสน
เกี่ยวกับองค์ประกอบชนิดและขอบเขตทั่วไป ความสับสนนี้เป็นส่วนใหญ่เพราะความคล้ายคลึงกันในขนนกและ
สัณฐาน ควบคู่กับ การขาดข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับพฤติกรรม ในความเป็นจริง , อนุกรมวิธานขององค์กรไม่แสวงหาผลกำไรอยู่ไกลมากขึ้นกว่าที่ของใด ๆความวุ่นวาย
ครอบครัวอื่น ๆของนกไม่ passerine .ปัญหานี้เป็นปัญหาโดยเฉพาะอย่างยิ่งประกอบใน
เค้าคู่ที่มีสมาชิกอาศัยอยู่ในป่าเขตร้อนที่ภาคสนามจะยากมาก การศึกษาล่าสุดมี
ส่วนใหญ่จะขึ้นอยู่กับการวิเคราะห์ของ vocalisations ซึ่งมีการเปิดเผยว่า ตัวเลขของสปีชีส์ในสกุลอาจ
มากดูถูก เหตุผลในการใช้ vocalisations " แก้ " ฝันร้ายในทางที่เป็น
ตามสมมติฐานที่เรียกของนกกลางคืนมีบทบาทสําคัญในการรับรู้ระหว่างบุคคล
มากกว่าด้วยสีสันขนความแตกต่าง ซึ่งสามารถมองเห็นได้ในเวลากลางคืน และเป็น vocalisations เหล่านี้จะถูกใช้เพื่อดึงดูดความสนใจจากคู่
โฆษณาอาณาเขต บ่งชี้เตือน รักษาการติดต่อระหว่างสมาชิกของคู่ป้องกันรัง หรือหนุ่ม
และอาหารของขอทานนี่คือสิ่งสําคัญยิ่ง เพราะ strigid vocalisations อ้างว่าเป็นโดยกำเนิด ( เกิด ) ค่อนข้าง
กว่าเรียนรู้จึงให้เบาะแสที่มีคุณค่าชนิดลิมิตและ phylogenies ( K ö nig &วิก , 2008 ) ชนิดจำกัดในเอเชียโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ซับซ้อน ซึ่งประชากรที่แตกต่างกันและที่รู้จักกันหลายคน
หาหลายทางฝันร้ายโดยนกฮูกหรือนกเค้ากู่ เป็นกรณีในจุด เพราะมากมายและ
หลวม ๆทั่วไปที่ใช้ชื่อกลุ่มนี้ของนกฮูก เราจะใช้ชื่อ ในในบทความนี้เพื่อลด
สับสน ในปี 1940 18 ชนิดย่อยของใน bakkamoena ( นกฮูก , อินเดีย ) ได้รับการยอมรับ และใน bakkamoena คือ
รายงานช่วงจากอินเดียและปากีสถานในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ญี่ปุ่นและฟิลิปปินส์ ( เครื่องหมาย et al . , 1999 ) ในปี 1978 ,
bakkamoena ในตอนนี้ถือว่ามีเพียง 13 ชนิดย่อยที่มีการกำจัดใน mentawi ( Mentawai
นกฮูก , ) ซึ่งถูกยกสถานะชนิดเต็ม ( Marshall , 1978 ) งานที่นำไปสู่การยกระดับสี่มากกว่า
ชนิดย่อยของปีเตอร์ ( 1940 ) สถานะชนิดเต็มรูปแบบเพื่อที่ชนิดเดียวเดิมของเขาในตอนนี้ประกอบด้วย mentawi ใน bakkamoena
, , ( นกเค้ากู่นกฮูกหรือนกเค้ากู่ ) ใน lempiji ใน semitorques ( ญี่ปุ่น , นกฮูก , ) , และสุดท้าย
ใน fuliginosus ( Palawan นกฮูก , ) ซึ่งแบ่งเป็นชนิดย่อยอีกต่อไป ( เครื่องหมาย et al . , 1999 ) เหล่านี้
6 ชนิดได้เนื่องจากถูกแบ่งออกเป็นหลายสายพันธุ์ใน megalotis ( ฟิลิปปินส์นกฮูก , ) คือภายหลัง
เพิ่มขอบตะวันออกเฉียงใต้ของช่วงการทั้งหมด 7 ชนิด ซึ่งควรถือเป็นรูป
superspecies . ตั้งแต่นั้นมาหลายชนิดได้ถูกเพิ่มไปยังเหล่านี้เจ็ดชนิด