Visiting on Special Family Occasion

Visiting on Special Family Occasions:
For the first three days after a child is born, until after the lama has performed a purification puja, the mother receives no visitors apart from close family members.

Always ask if it’s convenient before visiting a mother with a new baby.
A present of eggs, rice or maize would be given in a village and perhaps baby clothes or diapers in a town.
A small amount of money is also given to the new baby for good luck.
When a death occurs in the family of a friend or colleague, it is polite to visit the family taking a white scarf, an uneven sum of money in an envelope and some food e.g. biscuits for the deceased. Ask when would be a suitable time for your visit. It is much appreciated if you also take a bottle of whiskey for the bereaved. You will be expected to sit quietly for a short time with the family and drink tea.
Dining/Eating Etiquette:

When eating in a group, on all occasions, wait for everyone to be served before starting to eat, even in restaurants.
When invited as a guest, the host will politely ask to you to start eating once everyone is served.
You may notice some members of the family or the host himself will serve himself only after the guests have started their meal. This is in keeping with the Bhutanese custom of serving the guests first.
When you invite a Bhutanese for a meal, make sure you request the guest to start the meal. You yourself should start only after they have started eating
Greetings and Farewells:

Shaking hands is not a Bhutanese tradition but it is becoming quite common, especially in the towns.
A formal greeting is to bow with hands open and outstretched and the palms up.
When wishing to be polite or to indicate interest, the Bhutanese add “la” to the end of sentences during a conversation. Often they add “la” even when speaking in English.
When a senior person enters a room, everyone is expected to stand until the person sits down. When it is time to leave, everyone waits until the guest of honor stands, indicating that he or she is about to go.
Forms of Address:
Titles are extremely important. All persons of rank should be addressed by the appropriate title followed by their full name.

Male member of Royal Family = Dasho
Female member of Royal Family = Ashi
Minister = Lyonpo
High officials = Dasho
Directors = Dasho
Teachers = Lopen
Monk = Gelong or Lopen
A man is addressed as ‘Aap’ and a boy as ‘Busu’; a woman is addressed as ‘Aum’ and a girl as ‘Bum’
Personal Space:
The Bhutanese have a different approach to personal space and personal property than do westerners.

When it comes to personal property the Bhutanese often have a “what’s yours is mine” attitude, primarily based on the fact that, as Buddhists, they have little regard or interest in personal property, as it is of a fleeting nature and relatively unimportant in the grand scheme of human existence.
If you are courteous and respectful of religious beliefs, you are unlikely to cause offence. Using the word la at the end of a sentence in either Dzonkha or English is a sign of respect.
You should also follow normal Asian standards of courtesy and behavior in Bhutan. These include respect for monarchy, modest dress, and no public displays of affection.
Use the right hand, or better yet, both hands to give or receive an object.
Don’t use your fingers to point, especially at deities or religious objects; use an open hand with the palm up.
When waving someone towards you, keep your palm pointed down.
Never touch the crown of the head, for example a young child’s; this is considered a special part of the body.
Most lakes are the abode of gods or spirits. Don’t swim, wash clothes or throw stones into them.
As in all Asian countries, you should never point your feet at someone. If you are sitting on the floor, cross your legs or kneel so that your feet are pointed behind you. If you happen to sleep in a room where there is an altar or statue, ensure that your feet do not point toward it.
The Asian concept of keeping face also applies in Bhutan. Try to suggest instead of insist. Asian people dislike saying ‘no.’ If you make a suggestion to visit a certain landmark or order a particular dish and are met with an obviously lame excuse, this means that it is probably impossible.
Photography:
A camera is still a curiosity in most of Bhutan, particularity in remote villages, and your camera may draw a curious crowd.

Photography is not allowed inside any temples; don’t embarrass yourself by asking.
If you are attending a festival, do not let your picture taking interfere with the dancers or block the view of the spectators.
Most people like having their picture taken, but out of respect, ask first. People love to be shown the photo on the screen
Dress:
Asian standards of modesty apply.

Both men and women should avoid wearing revealing clothing, including short shorts, halter neck tops, and tank tops. Nudity is completely unacceptable.
Bhutanese are flattered if foreigners wear traditional dress, and are more than happy to help you buy, and put on, a gho or kira, which is not an easy process
Phew! Now you can see just how important etiquette is in Bhutan – keep these handy hints in mind when visiting!

Share This: 0 Google +0 0

0 Comments
- See more at: http://bhutancanada.org/teacher-orientation-etiquette-in-bhutan/#sthash.r4RQDwsL.dpuf

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เยี่ยมชมในโอกาสพิเศษสำหรับครอบครัว:สำหรับสามวันแรกหลังจากที่เด็กคลอด จนกว่าหลังจาก lama ได้ดำเนินการพูจาฟอก แม่ได้รับชมจากสมาชิกในครอบครัวใกล้ชิดไม่ จะถามมันว่าสะดวกก่อนจะไปเยือนแม่กับเด็กใหม่ปัจจุบันไข่ ข้าว หรือข้าวโพดจะได้รับในหมู่บ้าน และบางทีเด็กเสื้อผ้าหรือผ้าอ้อมเด็กในเมืองนอกจากนี้จำนวนเงินเล็กน้อยให้เด็กใหม่โชคดีเมื่อความตายเกิดขึ้นในครอบครัวของเพื่อนหรือเพื่อนร่วมงาน เป็นสุภาพชมครอบครัวสละผ้าพันคอสีขาว จำนวนเงินในซองและอาหารบางอย่างที่ไม่สม่ำเสมอเช่นขนมขบเคี้ยวสำหรับผู้เสียชีวิต ถามเมื่อจะเป็นเวลาที่เหมาะสมสำหรับการท่องเที่ยวของคุณ มันเป็นมากชื่นชมถ้าคุณยังใช้ขวดวิสกี้สำหรับการ bereaved คุณจะต้องนั่งอย่างเงียบ ๆ เป็นเวลาสั้น ๆ กับชงชาดื่มและครอบครัวมารยาทการรับประทานอาหาร/รับประทานอาหาร:เมื่อรับประทานอาหารในกลุ่ม ในทุกโอกาส รอทุกคนจะได้รับก่อนที่จะเริ่มกิน แม้แต่ในร้านอาหารเมื่อได้รับเชิญเป็นแขก โฮสต์จะเรียนถามคุณเริ่มกินเมื่อทุกคนให้บริการคุณอาจสังเกตบางสมาชิกของครอบครัว หรือโฮสต์ตัวให้บริการตัวเองได้หลังจากได้เริ่มต้นอาหารของพวกเขา นี้คือเพื่อกำหนดเอง Bhutanese ของพักก่อนเมื่อคุณเชิญ Bhutanese อาหาร ให้แน่ใจว่า คุณร้องขอห้องพักเริ่มต้น คุณตัวเองควรเริ่มต้นหลังจากที่พวกเขาได้เริ่มรับประทานอาหารเท่านั้นคำทักทายและจบ:ไม่จับมือเป็นประเพณี Bhutanese แต่กลายเป็นปกติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมืองคำทักทายอย่างเป็นทางคือ โบว์มือเปิด และ outstretched และปาล์มขึ้นเมื่อประสงค์จะสุภาพ หรือบ่งชี้ดอกเบี้ย Bhutanese ที่เพิ่ม "ลา" สิ้นประโยคระหว่างการสนทนา มักจะเพิ่ม "ลา" แม้เมื่อพูดภาษาอังกฤษเมื่อผู้อาวุโสเข้าสู่ห้องพัก ทุกคนจะต้องยืนจนกว่าคนอยู่ลง เมื่อถึงเวลาปล่อย ทุกคนรอจนกระทั่งแขกผู้มีเกียรติยืน บ่งชี้ว่า เขาหรือเธอจะไปรูปแบบของที่อยู่:ชื่อมีความสำคัญมาก ควรได้รับทุกคนตาม ด้วยชื่อเรื่องที่เหมาะสมตาม ด้วยชื่อเต็มสมาชิกของพระราชวงศ์ชาย =ชายคัมสมาชิกหญิงของพระบรมวงศานุวงศ์ =สาบอะชิรัฐมนตรี = Lyonpoเจ้าหน้าที่สูง =ชายคัม กรรมการ =ชายคัมครู = Lopenพระ = Gelong หรือ Lopenคนถูกส่ง 'Aap' และ 'บูสุ' เด็ก ผู้หญิงที่ถูกส่ง 'โอม' และสาว 'ลุมพินี' เป็นพื้นที่ส่วนบุคคล:Bhutanese ที่มีวิธีที่แตกต่างกันเพื่อพื้นที่ส่วนบุคคลและทรัพย์สินส่วนบุคคลต่างให้ชาวตะวันตกเมื่อมันมาถึงทรัพย์สินส่วนบุคคล Bhutanese ที่มักจะ มีทัศนคติที่ "คุณคือเหมือง" เป็นหลักตามในข้อเท็จจริงที่ เป็นพุทธ มีสัมมาคารวะหรือผลประโยชน์ในทรัพย์สินส่วนบุคคล น้อยเนื่องจากเป็น ของธรรมชาติลี้ และค่อนข้างสำคัญในแผนงานแกรนด์ของการดำรงอยู่ของมนุษย์ถ้าคุณสุภาพ และเคารพความเชื่อในศาสนา คุณไม่น่าจะทำให้คดีความผิด ใช้ลาคำท้ายของประโยคในภาษาอังกฤษหรือ Dzonkha คือ ความเคารพนอกจากนี้คุณยังควรทำตามมาตรฐานปกติเอเชียโดยเฉพาะและลักษณะการทำงานในประเทศภูฏาน เหล่านี้รวมถึงการเคารพสถาบันพระมหากษัตริย์ การแต่งกายเจียมเนื้อเจียมตัว และไม่แสดงจิตสาธารณะใช้มือขวา หรือดีกว่ายัง มือทั้งสองข้างเพื่อให้ หรือรับวัตถุไม่ใช้นิ้วชี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เทวดาหรือวัตถุทางศาสนา ใช้เป็นรูปฝ่ามือกับฝ่ามือขึ้นเมื่อโบกคนต่อคุณ ให้คุณปาล์มชี้ลงไม่เคยสัมผัสมงกุฎหัว ตัวอย่างเด็กเด็ก นี้จะพิจารณาเป็นพิเศษส่วนหนึ่งของร่างกายทะเลสาบส่วนใหญ่พักอาศัยของเทพเจ้าหรือวิญญาณได้ ไม่ว่ายน้ำ ซักผ้า หรือโยนหินเข้าไปในประเทศเอเชียทั้งหมด คุณไม่ควรจุดเท้าของคุณตา ถ้าคุณจะนั่งบนพื้น ข้ามขาลง หรือเข่าให้เท้าของคุณกำลังชี้อยู่ข้างหลังคุณ ถ้าคุณนอนในห้องมีการบูชาหรือรูปปั้น มั่นใจว่า เท้าของคุณไม่ชี้ไปทางนั้นเอเชียแนวคิดรักษาหน้ายังใช้ในภูฏาน ลองแนะนำแทน insist ไม่ชอบคนเอเชียว่า 'หมาย' ถ้าคุณให้คำแนะนำไปโรงแรมแลนด์มาร์คหรือสั่งบางอย่างเฉพาะจาน และได้พบกับการแก้ตัวแน่นอนอ่อนแอ ซึ่งหมายความ ว่า มันเป็นไปไม่ได้คงถ่ายภาพ: กล้องยังมีความอยากรู้ในส่วนใหญ่ของภูฏาน particularity ในหมู่บ้านไกล และกล้องอาจวาดฝูงอยากรู้อยากเห็นไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพภายในวัดใด ๆ ไม่ผู้ใหญ่เอง โดยสอบถามหากคุณเข้าร่วมเทศกาล ให้ภาพของการรบกวนการเต้น หรือมุมมองของผู้ชมที่บล็อกคนส่วนใหญ่ต้องมีการถ่ายรูปภาพ แต่ไม่เคารพ ถามก่อน คนรักที่จะแสดงภาพบนหน้าจอเครื่องแต่งกาย: ใช้มาตรฐานเอเชียของอิสลามทั้งผู้ชายและผู้หญิงควรหลีกเลี่ยงใส่เผยให้เห็นเสื้อผ้า กางเกงขาสั้นสั้น ฟั่นคอท็อปส์ และท็อปส์ซูถัง ภาพเปลือยเป็นต้นทั้งหมดBhutanese มีแข้งถ้าชาวต่างชาติสวมเครื่องแต่งกายแบบดั้งเดิม และมีความสุขกว่าคุณซื้อ และใส่ใน gho หรือ kira ซึ่งไม่ใช่ทางทัศนียภาพ ตอนนี้คุณสามารถเห็น เพียงความสำคัญมารยาทในภูฏาน – ให้คำแนะนำเหล่านี้มีประโยชน์ในใจเมื่อเข้าเยี่ยมชมแชร์หน้านี้: 0 Google + 0 0ความคิดเห็น 0-ดูเพิ่มเติมได้ที่: http://bhutancanada.org/teacher-orientation-etiquette-in-bhutan/#sthash.r4RQDwsL.dpuf

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเยี่ยมชมในโอกาสครอบครัวพิเศษ:
สำหรับสามวันแรกหลังจากที่เด็กเกิดมาจนกระทั่งหลังจากลามะได้ดำเนินการบูชาบริสุทธิ์แม่รับใครเข้ามานอกเหนือจากสมาชิกในครอบครัวที่ใกล้ชิด. เสมอถามว่ามันสะดวกก่อนจะไปเยือนแม่กับใหม่ ทารก. ปัจจุบันของไข่, ข้าวหรือข้าวโพดจะได้รับในหมู่บ้านและบางทีเสื้อผ้าเด็กหรือผ้าอ้อมเด็กที่อยู่ในเมือง. เงินจำนวนเล็กน้อยจะได้รับไปยังเด็กใหม่โชคดี. เมื่อมีการตายเกิดขึ้นในครอบครัว เพื่อนหรือเพื่อนร่วมงานก็เป็นที่สุภาพไปเยี่ยมครอบครัวที่เกิดผ้าพันคอสีขาวไม่สม่ำเสมอผลรวมของเงินในซองจดหมายและขนมปังกรอบเช่นอาหารบางอย่างสำหรับผู้ตาย ถามเมื่อจะเป็นเวลาที่เหมาะสมสำหรับการเยี่ยมชมของคุณ มันเป็นที่นิยมมากถ้าคุณยังใช้ขวดวิสกี้สำหรับปลิดชีพ คุณจะได้รับการคาดหวังว่าจะนั่งเงียบ ๆ เป็นเวลาสั้น ๆ กับครอบครัวและเครื่องดื่มชา. รับประทานอาหาร / รับประทานอาหารมารยาท: . เมื่อรับประทานในกลุ่มในทุกโอกาสรอให้ทุกคนที่จะได้รับก่อนที่จะเริ่มกินแม้จะอยู่ในร้านอาหารเมื่อได้รับเชิญ ในฐานะแขกโฮสต์จะสุภาพขอให้คุณเพื่อเริ่มต้นการกินครั้งเดียวที่ทุกคนจะทำหน้าที่. คุณอาจสังเกตเห็นสมาชิกบางคนของครอบครัวหรือโฮสต์ตัวเองจะทำหน้าที่ของตัวเองเท่านั้นหลังจากที่แขกผู้เข้าพักได้เริ่มต้นอาหารของพวกเขา นี่คือในการรักษาด้วยภูฏานที่กำหนดเองของการให้บริการผู้เข้าพักเป็นครั้งแรก. เมื่อคุณเชิญภูฏานสำหรับการรับประทานอาหารให้แน่ใจว่าคุณขอของผู้เข้าพักที่จะเริ่มต้นมื้ออาหาร ตัวคุณควรเริ่มต้นเท่านั้นหลังจากที่พวกเขาได้เริ่มต้นการรับประทานอาหารที่ทักทายและร่ำลา: จับมือไม่ได้เป็นประเพณีภูฏาน แต่มันจะกลายเป็นเรื่องธรรมดาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมือง. อวยพรอย่างเป็นทางการที่จะน้อมด้วยมือเปิดและยื่นออกมาและฝ่ามือขึ้น. เมื่อ ที่ประสงค์จะสุภาพหรือเพื่อบ่งชี้ดอกเบี้ยภูฏานเพิ่ม "ลา" ที่ส่วนท้ายของประโยคในระหว่างการสนทนา บ่อยครั้งที่พวกเขาเพิ่ม "ลา" แม้เมื่อพูดภาษาอังกฤษ. เมื่อมีบุคคลระดับสูงเข้ามาในห้องทุกคนที่คาดว่าจะยืนอยู่จนกระทั่งคนนั่งลง เมื่อถึงเวลาที่จะปล่อยให้ทุกคนรอจนกระทั่งแขกของยืนเกียรติแสดงให้เห็นว่าเขาหรือเธอเป็นเรื่องเกี่ยวกับที่จะไป. รูปแบบของที่อยู่: ชื่อเรื่องมีความสำคัญมาก คนของการจัดอันดับทั้งหมดควรได้รับการแก้ไขโดยชื่อที่เหมาะสมตามด้วยชื่อเต็มของพวกเขา. สมาชิกชายของพระราชวงศ์ = Dasho หญิงสมาชิกของพระราชวงศ์ = Ashi รัฐมนตรีว่าการกระทรวง = Lyonpo เจ้าหน้าที่ระดับสูง = Dasho กรรมการ = Dasho ครู = Lopen พระ = Gelong หรือ Lopen มนุษย์ที่เป็น 'Aap' และเด็กเป็น 'Busu'; ผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกส่งเป็น 'อั้ม' และสาวเป็น 'บอม' พื้นที่ส่วนบุคคล: ภูฏานมีวิธีการที่แตกต่างกันไปยังพื้นที่ส่วนบุคคลและทรัพย์สินส่วนบุคคลกว่าชาวตะวันตก. เมื่อมาถึงทรัพย์สินส่วนบุคคลภูฏานมักจะมี "สิ่งที่เป็นของคุณเป็นของฉัน "ทัศนคติบนพื้นฐานของความเป็นจริงที่เป็นชาวพุทธที่พวกเขามีเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ หรือความสนใจในทรัพย์สินส่วนบุคคลตามที่มันเป็นของธรรมชาติที่หายวับไปและค่อนข้างสำคัญในโครงการใหญ่ของการดำรงอยู่ของมนุษย์. ถ้าคุณมีความสุภาพและเคารพของความเชื่อทางศาสนา คุณไม่น่าจะก่อให้เกิดการกระทำผิดกฎหมาย การใช้คำว่าลาในตอนท้ายของประโยคทั้งใน Dzonkha หรือภาษาอังกฤษเป็นสัญลักษณ์ของความเคารพ. นอกจากนี้คุณยังควรเป็นไปตามมาตรฐานเอเชียปกติของมารยาทและพฤติกรรมในภูฏาน เหล่านี้รวมถึงความเคารพต่อสถาบันพระมหากษัตริย์, ชุดเจียมเนื้อเจียมตัวและไม่มีการแสดงสาธารณะของความรัก. ใช้มือข้างขวาหรือดีกว่ายังมือทั้งสองที่จะให้หรือรับวัตถุ. อย่าใช้นิ้วมือของคุณไปยังจุดโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เทพหรือวัตถุทางศาสนา; ใช้มือเปิดด้วยฝ่ามือขึ้น. เมื่อโบกคนต่อคุณให้ฝ่ามือชี้ลง. อย่าสัมผัสมงกุฎของศีรษะเช่นเด็กหนุ่ม; นี้ถือว่าเป็นส่วนพิเศษของร่างกาย. ทะเลสาบส่วนใหญ่จะพำนักของพระเจ้าหรือวิญญาณ ไม่ว่ายน้ำ, ซักเสื้อผ้าหรือโยนก้อนหินลงในพวกเขา. ในขณะที่ประเทศในเอเชียที่ทุกท่านไม่ควรชี้ให้เท้าของคุณที่ใครบางคน หากคุณกำลังนั่งอยู่บนพื้นข้ามขาของคุณหรือคุกเข่าเพื่อให้เท้าของคุณจะชี้อยู่ข้างหลังคุณ หากคุณเกิดขึ้นที่จะนอนในห้องที่มีแท่นบูชาหรือรูปปั้นให้แน่ใจว่าเท้าของคุณไม่ได้ชี้ไปทางมัน. แนวคิดเอเชียของใบหน้าการรักษายังใช้ในภูฏาน พยายามที่จะชี้ให้เห็นแทนการยืนยัน คนเอเชียไม่ชอบพูดว่า 'ไม่มี.' ถ้าคุณทำข้อเสนอแนะที่จะเยี่ยมชมสถานที่สำคัญบางอย่างหรือสั่งอาหารโดยเฉพาะอย่างยิ่งและจะได้พบกับข้อแก้ตัวอ่อนแออย่างเห็นได้ชัดซึ่งหมายความว่ามันอาจจะเป็นไปไม่ได้. ถ่ายภาพ: กล้องยังคงอยากรู้อยากเห็นในส่วนของภูฏานพิลึกในหมู่บ้านที่ห่างไกล และกล้องของคุณอาจวาดฝูงชนที่อยากรู้อยากเห็น. การถ่ายภาพไม่ได้รับอนุญาตภายในวัดใด ๆ ไม่อึดอัดใจตัวเองโดยขอให้. ถ้าคุณจะเข้าร่วมเทศกาลจะไม่ปล่อยให้ภาพของคุณการยุ่งเกี่ยวกับนักเต้นหรือปิดกั้นมุมมองของผู้ชม. คนส่วนใหญ่เหมือนมีภาพของพวกเขาดำเนินการ แต่เป็นการแสดงความเคารพ, ขออนุญาตก่อน คนรักที่จะแสดงภาพบนหน้าจอDress: . เอเชียมาตรฐานของความพอประมาณใช้ทั้งชายและหญิงควรหลีกเลี่ยงการสวมใส่เสื้อผ้าที่เปิดเผยรวมทั้งกางเกงขาสั้นสั้น, ท็อปส์ซูคอเชือกแขวนคอและท็อปส์ซูถัง เปลือยกายเป็นที่ยอมรับไม่ได้อย่างสมบูรณ์. ภูฏานมีความภูมิใจถ้าชาวต่างชาติที่สวมใส่ชุดแบบดั้งเดิมและมีความสุขมากกว่าที่จะช่วยให้คุณซื้อและวางบน GHO หรือคิระซึ่งไม่ได้เป็นกระบวนการที่ง่ายว้า! ตอนนี้คุณสามารถเห็นเพียงวิธีมารยาทที่สำคัญคือในภูฏาน - ให้คำแนะนำที่มีประโยชน์เหล่านี้ในใจเมื่อเข้าเยี่ยมชม! แบ่งปันนี้: 0 ของ Google 0 0 0 ความคิดเห็น- ดูเพิ่มเติมได้ที่: http://bhutancanada.org/teacher-orientation-etiquette- ในประเทศภูฏาน / # sthash.r4RQDwsL.dpuf

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เยี่ยมชมในโอกาสพิเศษของครอบครัว :
สำหรับ 3 วันแรกหลังคลอดบุตร จนกระทั่งหลังลามะ ได้รับการชำระล้าง บูชา แม่ไม่ได้รับผู้เข้าชมนอกเหนือจากสมาชิกในครอบครัวใกล้ชิด

ถามเสมอถ้าสะดวกก่อนไปเยี่ยมแม่กับทารกใหม่ .
ปัจจุบัน ไข่ ข้าว หรือ ข้าวโพดจะได้รับ ใน หมู่บ้าน และบางทีทารกเสื้อผ้า หรือผ้าอ้อมในเมือง
เงินเล็กน้อยก็ให้ลูกใหม่ เพื่อความโชคดี
เมื่อความตายเกิดขึ้นในครอบครัวเพื่อนหรือเพื่อนร่วมงาน สุภาพไปครอบครัวสละผ้าพันคอสีขาว มีขนาดไม่เท่าผลรวมของเงินในซองจดหมาย และอาหารบางอย่าง เช่น ขนมปังกรอบสำหรับผู้ตาย ถาม เมื่อไหร่จะเป็นเวลาที่เหมาะสำหรับการเยี่ยมชมของคุณ มันคือการชื่นชมมากถ้าคุณยังใช้ขวดวิสกี้เพื่อปลิดชีพ .คุณจะได้รับคาดว่าจะนั่งเงียบๆในเวลาสั้นๆ กับครอบครัว และดื่มชา
มารยาทบนโต๊ะอาหาร / กิน :

เมื่อรับประทานในกลุ่ม ในทุกโอกาส รอทุกคนมาเสิร์ฟก่อนเริ่มกิน แม้แต่ในร้านอาหาร
เมื่อได้รับเชิญเป็นแขก พิธีกรจะถามด้วยความสุภาพคุณเริ่มกินเมื่อทุกคนพร้อมแล้ว
คุณอาจสังเกตเห็นบางสมาชิกในครอบครัวหรือโฮสต์ตัวเองจะรับใช้ตัวเองเท่านั้น หลังจากที่ท่านได้เริ่มต้นที่อาหารของพวกเขา นี้ในการรักษากับชาวภูฏานเองดูแลแขกก่อน
เมื่อคุณเชิญชาวภูฏานสำหรับอาหาร , ให้แน่ใจว่าคุณขอ แขกเริ่มอาหาร คุณควรเริ่มต้นเท่านั้นหลังจากที่พวกเขาได้เริ่มกิน

ทักทายและอำลา :จับมือไม่ใช่ภูฏานประเพณีแต่มันเป็นปกติมาก โดยเฉพาะในเมือง
ทักทายอย่างเป็นทางการคือโบว์กับมือเปิดและเหยียดออก และมือด้วย
เมื่อประสงค์จะสุภาพหรือเพื่อแสดงความสนใจ ภูฐานเพิ่ม " ลา " ที่ส่วนท้ายของประโยคในการสนทนา พวกเขามักจะเพิ่ม " ลา " ถึงจะพูดภาษาอังกฤษ .
เมื่อบุคคลอาวุโสเข้าสู่ห้องทุกคนที่คาดว่าจะยืนจนคนนั่งลง เมื่อมันถึงเวลาที่จะปล่อยให้ทุกคนรอจนกว่าแขกผู้มีเกียรติยืน แสดงให้เห็นว่าเขาหรือเธอจะ ไป .
รูปแบบของที่อยู่ :
ชื่อเรื่องเป็นสิ่งสำคัญ บุคคลทั้งหมดของตำแหน่งควรจะ addressed เหมาะสม ชื่อตามชื่อของพวกเขาเต็ม

สมาชิกชายของราชวงศ์ =
หญิงเมื่อวันก่อน สมาชิกของพระราชวงศ์ = ashi
รัฐมนตรี =

= วางนโยบายข้าราชการชั้นสูงเมื่อวันก่อนผู้อำนวยการ =
=
เมื่อวันก่อน ครูต้องรู้สึกไม่ดีอย่างมากครับ = gelong หรือต้องรู้สึกไม่ดีอย่างมาก
ผู้ชายเรียกว่า ' AAP ' และเด็กเป็น ' busu ' ; ผู้หญิงเรียกว่า ' อั้ม ' ผู้หญิง ' บอม '

พื้นที่ส่วนบุคคล : ภูฐานมีวิธีการ ที่แตกต่างกันไปยังพื้นที่ส่วนบุคคลและทรัพย์สินส่วนตัวกว่า

ทำฝรั่ง