IntroductionAnethum graveolens L. o

Introduction
Anethum graveolens L. or dill, belonging to Apiaceae
(Umbelliferae) family, is an annual aromatic herb known for culinary and
medicinal use since ancient times. It is cultivated in the most parts of
Europe and the United States of America. A variant called east Indian dill or
sowa (Anethum sowa Roxb.) is cultivated in India, Egipt and Japan. The
chemical composition of the essential oil of the two chimiotypes of dill and
sowa differs mainly by the dillapiole content. The typical flavour of herb
dill oil is due to α-phellandrene, limonene and dill ether (anethofuran). For
flavouring purposes the herb oil with low content of carvone is preferred
[1]. The dill seed oil contains a small quantity of dillapiole up to 3% when
grown in tropical climate [1, 2]. In the east Indian dill (sowa) the content of

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนะนำลาว graveolens L. หรือผักชีลาว ของ Apiaceaeครอบครัว (Umbelliferae) เป็นสมุนไพรหอมประจำปีขึ้นชื่อในเรื่องอาหาร และใช้ยาตั้งแต่สมัยโบราณ มันถูกเพาะปลูกในส่วนใหญ่ของยุโรปและสหรัฐอเมริกา ตัวแปรเรียกว่าผักชีฝรั่งอินเดียตะวันออก หรือsowa (ลาว sowa Roxb.) เป็นปลูกในอินเดีย Egipt และญี่ปุ่น ที่องค์ประกอบทางเคมีของน้ำมันหอมระเหยของ chimiotypes สองของผักชีฝรั่ง และsowa แตกต่าง โดยเนื้อหา dillapiole โดยทั่วไปรสชาติของสมุนไพรน้ำมันผักชีลาวมีเนื่องจากอีเทอร์α phellandrene, limonene และผักชีลาว (anethofuran) สำหรับเป็นน้ำมันสมุนไพร ด้วยเนื้อหาต่ำของ carvone ปรุงวัตถุประสงค์ต้อง[1] . น้ำมันเมล็ดผักชีฝรั่งประกอบด้วยปริมาณ dillapiole สูงสุด 3% เมื่อเติบโตในภูมิอากาศเขตร้อน [1, 2] ในผักชีฝรั่งอินเดียตะวันออก (sowa) เนื้อหาของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทนำ
Anethum graveolens L. หรือผักชีฝรั่ง, ที่อยู่ในประเภท Apiaceae
(Umbelliferae) ครอบครัวเป็นสมุนไพรที่มีกลิ่นหอมประจำปีที่รู้จักกันสำหรับการทำอาหารและ
การใช้ยามาตั้งแต่สมัยโบราณ มันเป็นที่ปลูกในพื้นที่ส่วนใหญ่ของ
ทวีปยุโรปและสหรัฐอเมริกา ตัวแปรที่เรียกว่าผักชีฝรั่งตะวันออกอินเดียหรือ
Sowa (Anethum Sowa Roxb.) มีการปลูกในประเทศอินเดีย, อียิปต์และญี่ปุ่น
องค์ประกอบทางเคมีของน้ำมันหอมระเหยของทั้งสอง chimiotypes ของผักชีฝรั่งและ
Sowa แตกต่างกันโดยส่วนใหญ่เนื้อหา dillapiole รสชาติตามแบบฉบับของสมุนไพร
น้ำมันผักชีฝรั่งเป็นเพราะα-limonene phellandrene และอีเทอร์ผักชีฝรั่ง (anethofuran) สำหรับ
วัตถุประสงค์ในการปรุงรสน้ำมันสมุนไพรที่มีเนื้อหาต่ำของ carvone เป็นที่ต้องการ
[1] น้ำมันเมล็ดผักชีฝรั่งมีปริมาณขนาดเล็กของ dillapiole ถึง 3% เมื่อ
ปลูกในสภาพภูมิอากาศเขตร้อน [1, 2] ในผักชีฝรั่งตะวันออกอินเดีย (Sowa) เนื้อหาของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทนำ
ชีลาวลิตรหรือผักชีฝรั่งเป็นของ Apiaceae
( อัมเบลลิเฟอรี่ ) ครอบครัว เป็นสมุนไพรหอมปีเป็นที่รู้จักสำหรับอาหารและ
สมุนไพรที่ใช้มาตั้งแต่สมัยโบราณ มันเป็นที่ปลูกในส่วนของ
ยุโรปและสหรัฐอเมริกา ตัวแปรที่เรียกว่า อาหารอินเดีย ผักชีฝรั่งหรือ
โซวา ( anethum โซวา Roxb . ) เป็น egipt ปลูกในอินเดีย และญี่ปุ่น
องค์ประกอบทางเคมีของน้ำมันหอมระเหยของทั้งสอง chimiotypes ผักชีฝรั่งและ
โซวะแตกต่างโดยส่วนใหญ่เนื้อหา dillapiole . รสชาติโดยทั่วไปของน้ำมันผักชีฝรั่งสมุนไพร
เนื่องจากแอลฟาฟิลแลนดรีนและลิโมนิน , ดิลอีเทอร์ ( anethofuran ) มีวัตถุประสงค์เพื่อ
สมุนไพรน้ำมันที่มีปริมาณต่ำของคาร์โวนดีกว่า
[ 1 ] จากน้ำมันเมล็ดผักชีฝรั่งที่มีปริมาณเล็ก ๆของ dillapiole ถึง 3% เมื่อ
ที่ปลูกในสภาพภูมิอากาศเขตร้อน [ 1 , 2 ] ในดิลอินเดียตะวันออก ( โซวา ) เนื้อหาของ