In the case of the composite with g

In the case of the composite with graphite oxide (ZnGO), the weight loss patterns revealed the peaks centered at 150 and 200 °C, assigned to the removal of physically adsorbed water and the dehydration of Zn(OH)2, respectively. The latter peak presents a smaller intensity comparing to that of ZnOH. We link it to hydrophobicity introduced by the addition of the graphene-based phase. At temperature higher than 400 °C the weight loss related to the dehydroxylation of the zinc hydroxide phase is revealed [25]. Finally, the weight loss occurring at over 800 °C is assigned to the reduction of zinc oxide by the carbonaceous phase.

After exposure to H2S, the low temperature peaks decrease significantly in intensity. A new intense peak at 280 °C appeared that might be linked to sulfur/oxysulfur species. It is suggested that water, OH, and O centers of Zn(OH)2 may take part in surface reactions towards sulfur/oxysulfur species [9]. The peak at 650 °C is assigned to the decomposition of zinc sulfates [37].

The AuZnGO sample presents an entirely different weight loss pattern than that for the ZnGO composite. For it the peak representing dehydration at about 150 °C almost disappeared. This suggests that the surface of the composite is the most hydrophobic among all samples tested. At about 250 °C the decomposition of species in which both zinc and oxygen from epoxy groups of GO are involved takes place [25].

After exposure to H2S, on the DTG curve for the AuZnGO-E composite an intense peak at

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในกรณีของคอมโพสิตกับแกรไฟต์ออกไซด์ (ZnGO), รูปแบบการสูญเสียน้ำหนักเปิดเผยแห่ง 150 และ 200 ° C ให้เอาจริง adsorbed น้ำและการคายน้ำของ Zn (OH) 2 ตามลำดับ ช่วงหลังแสดงความเล็กความเข้มเปรียบเทียบกับ ZnOH เราเชื่อมโยงมันกับนำ โดยการเพิ่มระยะใช้ graphene hydrophobicity ที่อุณหภูมิสูงกว่า 400 ° C การสูญเสียน้ำหนักที่เกี่ยวข้องกับ dehydroxylation ของสังกะสีไฮดรอกไซด์ระยะถูกเปิดเผย [25] ในที่สุด น้ำหนักที่เกิดขึ้นในกว่า 800 ° C ถูกกำหนดให้กับการลดลงของสังกะสีออกไซด์โดยระยะ carbonaceousหลังจากสัมผัสกับไข่เน่า ยอดเขาอุณหภูมิต่ำลดอย่างมีนัยสำคัญในความเข้ม สูงสุดที่ 280 ° C เข้มใหม่ปรากฏที่อาจเชื่อมโยงกับชนิดของซัล เฟอร์/oxysulfur แนะนำว่า น้ำ OH และ O ศูนย์ของ Zn (OH) 2 อาจมีส่วนร่วมในปฏิกิริยาผิวต่อ กำมะถัน/oxysulfur พันธุ์ [9] มีกำหนดจุดสูงสุดที่ 650 ° C เพื่อแยกส่วนประกอบของสังกะสี sulfates [37]ตัวอย่าง AuZnGO นำเสนอรูปแบบการสูญเสียน้ำหนักที่แตกต่างกว่าที่สำหรับคอมโพสิต ZnGO มัน สูงสุดที่แสดงถึงการคายน้ำที่ประมาณ 150 ° C เกือบจะหายไป นี้ชี้ให้เห็นว่า พื้นผิวของคอมโพสิตสุด hydrophobic ระหว่างตัวอย่างทั้งหมดที่ทดสอบ ที่ประมาณ 250 ° C การเน่าของสปีชีส์ซึ่งสังกะสีและออกซิเจนจากกลุ่มอีพ๊อกซี่ไปเกี่ยวข้องเกิดขึ้น [25]หลังจากสัมผัสกับไข่เน่า บนดีทางโค้งสำหรับคอมโพสิต AuZnGO-E ช่วงรุนแรงที่ < 100 ° C จะเปิดเผย โปรแกรมแนะนำการก่อตัวของน้ำในปฏิกิริยาที่ผิว แห่งใหม่ซึ่งปรากฏที่ 325 ° C 400 ° C สามารถเชื่อมโยงกับการกำจัด SO2 จากของ oxysulfates และ/หรือ sulfites จาก micropores ที่ศูนย์ดูดซับพลังสูง [36] และ [38] พันธุ์ซัลเฟอร์เหล่านี้ยังได้สังเกตเห็นสำหรับตัวอย่าง AuZnOH-E นอกจากนี้ จุดสูงสุดใหม่ที่° C 480 ใกล้จุดเดือดของธาตุกำมะถัน ที่ 445 ° C [35], แนะนำที่ บางองศา S สามารถจะอยู่บนพื้นผิว มีการเชื่อมโยงสูงสุดที่ 680 ° C กับ ZnSO4 แยกส่วนประกอบ [23] เปื่อย sulfides รูป และฝากบนพื้นผิวที่อุณหภูมิสูงกว่า 1000 องศาเซลเซียส ออฟเซตของช่วงอุณหภูมิสูงจะปรากฏที่ส่วนท้ายของหน้าต่างทดลอง ผลลัพธ์ที่แสดงแสดงผลแรงของ AuNP การเกิดปฏิกิริยาของไข่เน่า บนพื้นผิวของ AuZnGO คอมโพสิต และ heterogeneity ผลิตภัณฑ์ปฏิกิริยาดูดซับผลลัพธ์การไทเทรต potentiometric สนับสนุนความแตกต่างทางเคมีของวัสดุของเรากล่าวถึงข้างต้น ทดลองได้ดำเนินการเฉพาะหน้าต่างค่า pH แคบมากเพื่อหลีกเลี่ยงปฏิกิริยาของสังกะสีไฮดรอกไซด์กับ titrants Fig. 5 แสดงการเปรียบเทียบเส้นโค้งโปรตอนรวมตัวอย่างเริ่มต้น และเหนื่อย ค่าลบจะเชื่อมโยงนำโปรตอนที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มกรดผิว [13] เห็น ZnGO เป็นกรดมากขึ้นกว่า ZnOH เป็นเรื่องน่าสนใจ ขณะแห่ง AuNPs กับ ZnOH เกิดลดลงว่าของอย่างนี้ นี้เป็น ZnGO เพิ่มขึ้นว่า เนื่องจาก AuNPs ได้รับอิเล็กตรอนจากแกรไฟต์ออกไซด์ [39]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

In the case of the composite with graphite oxide (ZnGO), the weight loss patterns revealed the peaks centered at 150 and 200 °C, assigned to the removal of physically adsorbed water and the dehydration of Zn(OH)2, respectively. The latter peak presents a smaller intensity comparing to that of ZnOH. We link it to hydrophobicity introduced by the addition of the graphene-based phase. At temperature higher than 400 °C the weight loss related to the dehydroxylation of the zinc hydroxide phase is revealed [25]. Finally, the weight loss occurring at over 800 °C is assigned to the reduction of zinc oxide by the carbonaceous phase.

After exposure to H2S, the low temperature peaks decrease significantly in intensity. A new intense peak at 280 °C appeared that might be linked to sulfur/oxysulfur species. It is suggested that water, OH, and O centers of Zn(OH)2 may take part in surface reactions towards sulfur/oxysulfur species [9]. The peak at 650 °C is assigned to the decomposition of zinc sulfates [37].

The AuZnGO sample presents an entirely different weight loss pattern than that for the ZnGO composite. For it the peak representing dehydration at about 150 °C almost disappeared. This suggests that the surface of the composite is the most hydrophobic among all samples tested. At about 250 °C the decomposition of species in which both zinc and oxygen from epoxy groups of GO are involved takes place [25].

After exposure to H2S, on the DTG curve for the AuZnGO-E composite an intense peak at <100 °C is revealed. It suggests formation of water in surface reactions. The new peaks which appeared at 325 °C and 400 °C can be linked to the removal of SO2 from of oxysulfates and/or sulfites from micropores that are high energy adsorption centers [36] and [38]. These sulfur species were also noticed for the AuZnOH-E sample. Moreover, the new peak at 480 °C, close to the boiling point of elemental sulfur, that is 445 °C [35], suggests that some S° can be present on the surface. The peak at 680 °C is linked to ZnSO4 decomposition [23]. Sulfides formed and deposited on the surface decompose at a temperature higher than 1000 °C. An offset of the high temperature peak is visible at the end of the experimental window. The results presented indicate the strong effects of AuNP on the reactivity of H2S on the surface of the AuZnGO composite and on the heterogeneity of the reactive adsorption products.

Potentiometric titration results support the differences in the chemistry of our materials discussed above. The experiments were carried out only in a very narrow pH window in order to avoid reactions of zinc hydroxide with titrants. In Fig. 5 the comparison of the proton binding curves is presented for the initial and exhausted samples. The negative values are linked the proton release related to surface acidic groups [13]. As seen, ZnGO is more acidic than ZnOH. Interestingly, while the addition of AuNPs to ZnOH caused a decrease in the acidity of this sample, its addition to the ZnGO increased the acidity, since AuNPs received electrons from the graphite oxide [39].

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในกรณีของคอมโพสิตกับแกรไฟต์ออกไซด์ ( zngo ) , การสูญเสียน้ำหนักรูปแบบเปิดเผยยอดเป็นศูนย์กลางที่ 150 และ 200 องศาซี ได้รับมอบหมายให้กำจัดร่างกายดูดซับน้ำและการคายน้ำของ Zn ( OH ) 2 ตามลำดับ ช่วงหลังที่มีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับความเข้มของ znoh . เราเชื่อมโยง ไม่ชอบแนะนำ โดยการเพิ่มของ graphene ระยะตามที่อุณหภูมิสูงกว่า 400 ° C การสูญเสียน้ำหนักที่เกี่ยวข้องกับ dehydroxylation ของสังกะสีไฮดรอกไซด์เฟสเปิดเผย [ 25 ] ในที่สุดน้ำหนักการสูญเสียที่เกิดขึ้นในกว่า 800 ° C จะได้รับการลดลงของสังกะสีออกไซด์โดยเฟสที่ประกอบด้วยคาร์บอน

หลังจากการเปิดรับ h2s , ยอดเขาที่อุณหภูมิต่ำลดลงในความเข้มใหม่เข้มข้นสูงสุดที่ 280 องศา C ปรากฏ ว่า อาจจะเชื่อมโยงกับกำมะถัน / oxysulfur ชนิด มันชี้ให้เห็นว่า น้ำ โอ้ โอ ศูนย์ของ Zn ( OH ) 2 อาจมีส่วนร่วมในปฏิกิริยาของผิวต่อกำมะถัน / oxysulfur ชนิด [ 9 ] สูงสุดที่ 650 ° C ได้รับมอบหมายจากการสลายตัวของสังกะสีซัลเฟต [ 37 ] .

auzngo ตัวอย่างของขวัญที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงกว่าการสูญเสียน้ำหนักรูปแบบสำหรับ zngo คอมโพสิตมันยอดมากที่ประมาณ 150 ° C ซึ่งเกือบจะหายไป นี้แสดงให้เห็นว่าพื้นผิวของคอมโพสิตเป็น hydrophobic ที่สุดในบรรดาตัวอย่างทดสอบ ประมาณ 250 ° C ในการสลายตัวของชนิดที่ทั้งสังกะสีและอ๊อกซิเจนจากอีพ็อกซี่กลุ่มไปเกี่ยวข้องจะเกิดขึ้น [ 25 ] .

หลังจาก h2s แสง ,ในบริษัท auzngo-e โค้งสำหรับคอมโพสิตรุนแรงสูงสุดใน < 100 ° C จะถูกเปิดเผย มันแสดงให้เห็นการเกิดปฏิกิริยาของน้ำในผิวหน้า ยอดใหม่ซึ่งปรากฏที่ 325 องศา C และ 400 ° C สามารถเชื่อมโยงกับการกำจัด SO2 จาก oxysulfates และ / หรือกำมะถันจาก micropores ที่มีการดูดซับพลังงานศูนย์ [ 36 ] และ [ 38 ] ชนิดก๊าซซัลเฟอร์เหล่านี้ยังพบใน auznoh-e ตัวอย่างนอกจากนี้ ยอดใหม่ที่ 480 องศา C , ใกล้จุดเดือดของธาตุกำมะถัน นั่นคือ 445 ° C [ 35 ] แสดงให้เห็นว่าบางส่วนของบริเวณที่สามารถปรากฏบนพื้นผิว จุดสูงสุดที่ 680 ° C เชื่อมโยง znso4 การสลายตัว [ 23 ] ดินปั้นและฝากบนพื้นผิวย่อยสลายที่อุณหภูมิสูงกว่า 1 , 000 องศา การชดเชยอุณหภูมิสูงสุดสูงจะปรากฏในตอนท้ายของหน้าต่างโปรแกรมผลการทดลองแสดงถึงผลของ aunp แข็งแกร่งในการ h2s บนพื้นผิวของ auzngo คอมโพสิตและบนความหลากหลายของปฏิกิริยาการดูดซับผลิตภัณฑ์

ไตเตรชันสนับสนุนผลความแตกต่างในเคมีของวัสดุที่กล่าวข้างต้นการทดลองทำในหน้าต่าง pH แคบมาก เพื่อหลีกเลี่ยงปฏิกิริยาของสังกะสีไฮดรอกไซด์กับ titrants . ในรูปที่ 5 การเปรียบเทียบเส้นโค้งที่แสดงสำหรับโปรตอน การเริ่มต้น และเหนื่อยอย่าง ค่าลบที่โปรตอนรุ่นที่เกี่ยวข้องกับพื้นผิวที่เป็นกรดกลุ่ม [ 13 ] เห็น zngo เปรี้ยวมากกว่า znoh . น่าสนใจในขณะที่การเพิ่มขึ้นของ aunps เพื่อ znoh ทำให้ลดความเป็นกรดของกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งนอกจากจะ zngo เพิ่มความเป็นกรด ตั้งแต่ aunps ได้รับอิเล็กตรอนจากแกรไฟต์ออกไซด์ [ 39 ]