If science is to be taught to accom

If science is to be taught to accomplish the goals offered in most current STEM reform efforts, we must realize that students need to be more centrally involved instead of just being “receivers” of information and doing labs and passing recall tests. They need to be “doers” in the “doing” of real science. This is certainly something quite different from what is done in most classrooms where the teacher is in charge -- making most of the decisions, including making assignments and describing what is done in most laboratories. The results that are observed, recorded, and interpreted now are pointing to the importance of a “student-centered curriculum” (Cullen, Harris, & Hill, 2012) which too often is prescribed by state science coordinators, politicians, (sometimes by government leaders), and textbook companies that prepare materials for teacher use. Laboratories where all directions are provided should not be considered appropriate until students first identify questions and help in involving other people (even some with opposing views) in the actual collection of evidence. Too often we, like students, assume that “doing” science is only listening, interpreting, recalling, and/or repeating what students are told. Students should be encouraged again to explore and to offer ideas for explaining the things that they see and think about during their explorations. They should be encouraged to get information from parents, other teachers, and problems identified by local businesses and other community leaders. STEM requires activities that are central to real reform efforts around the world, which describe how science in schools is portrayed. STEM should not be linked to ideas and explanations offered by teachers, textbooks, and government leaders. It should be something students create with their own minds. STEM suggests less emphasis upon the classification of science into disciplines like biology, chemistry, physics, and earth/space science. These disciplines become important for scientists who work largely in one of the areas considering their personal research. It is a classification scheme -- not something that dictates what is expected for teachers to “do” in classrooms and which students are expected to follow.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ถ้าวิทยาศาสตร์จะสอนเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่เสนอในปัจจุบันสเต็มปฏิรูป เราต้องทราบว่า นักเรียนต้องมีส่วนร่วมมากขึ้นกลางแทนที่เป็นเพียง "ผู้รับ" ข้อมูลการทำแล็บ และผ่านการทดสอบการเรียกคืน พวกเขาจำเป็นต้อง "doers" ในการ "ทำ" วิทยาศาสตร์จริง นี้เป็นสิ่งที่ค่อนข้างแตกต่างจากสิ่งที่จะทำในห้องเรียนมากที่สุดที่ครูจะชอบ - ส่วนใหญ่ตัดสินใจ ทำให้รวมทั้งการกำหนด และอธิบายสิ่งที่จะทำในห้องปฏิบัติการส่วนใหญ่ ผลลัพธ์ที่สังเกต บันทึก และตีความตอนนี้จะชี้ถึงความสำคัญของการเป็น "ศูนย์กลางนักเรียนหลักสูตร" (คุลเลน แฮร์ริส & ฮิลล์ 2012) ซึ่งเกินไปมักจะมีกำหนด โดยรัฐศาสตร์ผู้ประสานงาน นักการ เมือง, (บางครั้ง โดยผู้นำรัฐบาล), และบริษัทตำราที่เตรียมวัสดุสำหรับครูใช้ ห้องปฏิบัติการที่ให้คำแนะนำทั้งหมดไม่ควรเหมาะสมจนกว่านักเรียนระบุคำถาม และช่วยในการเกี่ยวข้องกับผู้อื่น (แม้บางอย่างกับมุมมองฝ่ายตรงข้าม) ในการรวบรวมหลักฐานจริงก่อน บ่อยเรา เช่นนักเรียน สมมติว่า "ทำ" วิทยาศาสตร์เป็นเพียงฟัง ทำนาย เรียก และ/หรือจะบอกนักเรียนว่าการทำซ้ำ นักศึกษาควรจะสนับสนุนอีกครั้ง เพื่อสำรวจ และนำเสนอแนวคิดสำหรับอธิบายสิ่งที่พวกเขาเห็น และคิดในระหว่างการสำรวจ พวกเขาควรจะสนับสนุนการรับข้อมูลจากผู้ปกครอง ครู และอื่น ๆ ปัญหาที่ระบุในท้องถิ่นและผู้นำชุมชนอื่น ๆ ก้านต้องมีกิจกรรมที่เป็นศูนย์กลางความพยายามปฏิรูปจริงทั่วโลก ซึ่งอธิบายวิธีเซ็กส์วิทยาศาสตร์ในโรงเรียน ก้านควรไม่สามารถเชื่อมโยงความคิดและคำอธิบายที่นำเสนอ โดยครู ตำรา และผู้นำรัฐบาล มันควรเป็นสิ่งที่นักเรียนสร้าง ด้วยจิตใจของตนเอง ก้านแนะนำน้อยเน้นตามการจัดประเภทของวิทยาศาสตร์เป็นสาขาวิชาเช่นชีววิทยา เคมี ฟิสิกส์ และวิทยาศาสตร์โลก/พื้นที่ สาขาวิชาเหล่านี้เป็นสิ่งสำคัญสำหรับนักวิทยาศาสตร์ที่ทำงานส่วนใหญ่ในพื้นที่พิจารณาวิจัยส่วนบุคคลของพวกเขาอย่างใดอย่างหนึ่ง เป็นแผนงานประเภท - ไม่สิ่งที่บอกว่า คาดว่าสำหรับครู "ทำ" ในห้องเรียนและนักเรียนที่ต้องทำตาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ถ้าวิทยาศาสตร์คือการสอนให้บรรลุเป้าหมายที่นำเสนอในมากที่สุดในปัจจุบันพยายามปฏิรูป STEM เราต้องตระหนักว่านักเรียนจะต้องมีส่วนร่วมมากขึ้นจากส่วนกลางแทนเพียงการ "รับ" ข้อมูลและการทำห้องปฏิบัติการและผ่านการทดสอบการเรียกคืน พวกเขาจำเป็นต้องเป็น "ผู้กระทำ" ในการ "ทำ" ของวิทยาศาสตร์ที่แท้จริง นี้แน่นอนสิ่งที่ค่อนข้างแตกต่างจากสิ่งที่จะทำในห้องเรียนมากที่สุดที่ครูเป็นค่าใช้จ่าย - การทำมากที่สุดในการตัดสินใจรวมทั้งการได้รับมอบหมายและอธิบายสิ่งที่จะทำในห้องปฏิบัติการมากที่สุด ผลที่ได้รับการสังเกตการบันทึกและการตีความตอนนี้จะชี้ถึงความสำคัญของ "การเรียนการสอนนักเรียนเป็นศูนย์กลาง" (คัลเลนแฮร์ริสและฮิลล์, 2012) ซึ่งก็มักจะมีการกำหนดโดยผู้ประสานงานวิทยาศาสตร์รัฐนักการเมือง (บางครั้งโดยรัฐบาล ผู้นำ) และ บริษัท ตำราที่จัดเตรียมวัสดุสำหรับการใช้งานครู ห้องปฏิบัติการที่ทุกทิศทางที่มีให้ไม่ควรได้รับการพิจารณาความเหมาะสมจนกว่านักศึกษาคนแรกระบุคำถามและช่วยในการที่เกี่ยวข้องกับคนอื่น ๆ (แม้บางคนที่มีมุมมองของฝ่ายตรงข้าม) ในคอลเลกชันที่เกิดขึ้นจริงของหลักฐาน บ่อยครั้งที่เราเหมือนนักเรียนคิดว่า "ทำ" วิทยาศาสตร์เป็นเพียงการฟังการตีความนึกถึงและ / หรือการทำซ้ำสิ่งที่นักเรียนจะบอก นักเรียนควรได้รับการสนับสนุนอีกครั้งในการสำรวจและการเสนอความคิดในการอธิบายสิ่งที่พวกเขาเห็นและคิดเกี่ยวกับการสำรวจในช่วงของพวกเขา พวกเขาควรจะได้รับการสนับสนุนที่จะได้รับข้อมูลจากผู้ปกครองครูคนอื่น ๆ และปัญหาที่ระบุโดยธุรกิจในท้องถิ่นและผู้นำชุมชนอื่น ๆ STEM ต้องใช้กิจกรรมที่เป็นศูนย์กลางของความพยายามในการปฏิรูปที่แท้จริงทั่วโลกซึ่งอธิบายถึงวิธีการทางวิทยาศาสตร์ในโรงเรียนเป็นภาพ STEM ไม่ควรจะเชื่อมโยงกับความคิดและคำอธิบายที่นำเสนอโดยครูตำราและผู้นำรัฐบาล มันควรจะเป็นสิ่งที่นักเรียนสร้างขึ้นด้วยจิตใจของตัวเอง STEM แสดงให้เห็นความสำคัญน้อยลงตามการจัดหมวดหมู่ของวิทยาศาสตร์เป็นสาขาวิชาเช่นชีววิทยาเคมีฟิสิกส์และแผ่นดิน / วิทยาศาสตร์พื้นที่ สาขาวิชาเหล่านี้เป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับนักวิทยาศาสตร์ที่ทำงานส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่งพิจารณาการวิจัยส่วนบุคคลของพวกเขา มันเป็นโครงการประเภท - ไม่ใช่สิ่งที่สั่งการสิ่งที่คาดหวังสำหรับครูที่จะ "ทำ" ในห้องเรียนและนักเรียนที่คาดว่าจะทำตาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ถ้าวิทยาศาสตร์ที่จะสอนให้บรรลุเป้าหมายให้มากที่สุดในปัจจุบันต้นความพยายามในการปฏิรูป เราต้องตระหนักว่านักเรียนต้องเกี่ยวข้องจากส่วนกลาง แทนที่จะเป็น " ผู้รับ " ของข้อมูลและการทำแล็บ และผ่านการทดสอบการเรียกคืน พวกเขาต้อง " ปฏิบัติ " ใน " ทำ " ของวิทยาศาสตร์เลยนี้แน่นอนสิ่งที่แตกต่างกันมากจากสิ่งที่ทำในส่วนห้องเรียนที่ครูรับผิดชอบ -- ทำส่วนใหญ่ของการตัดสินใจ รวมทั้งการทำงานและอธิบายสิ่งที่เกิดในห้องปฏิบัติการมากที่สุด ผลลัพธ์ที่สังเกต การบันทึก และตีความแล้วจะชี้ถึงความสําคัญของ " หลักสูตรที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง " ( คัลเลน แฮร์ริส &ฮิลล์2012 ) ซึ่งก็มักจะถูกกำหนดโดยรัฐศาสตร์ ผู้ประสานงาน นักการเมือง ( บางครั้งโดยผู้นำรัฐบาล ) และตำราบริษัทที่เตรียมวัสดุสำหรับครูใช้ห้องปฏิบัติการที่ทุกเส้นทางไว้ ไม่ควรถือว่าเหมาะสม จนกระทั่งนักเรียนแรกระบุปัญหาและช่วยในการเกี่ยวข้องกับคนอื่น ( แม้บางคนที่มีมุมมองที่ตรงข้ามกัน ) ในคอลเลกชันจริงของหลักฐาน บ่อยครั้งที่เรา เหมือนนักเรียน สมมติว่า " ทำ " วิทยาศาสตร์เป็นเพียงการฟัง , การตีความ , เรียก , และ / หรือทำซ้ำสิ่งที่นักเรียนพูดนักเรียนควรได้รับอีกครั้งเพื่อสำรวจและเสนอแนวคิดในการอธิบายสิ่งที่พวกเขาเห็นและคิดในการสำรวจของพวกเขา พวกเขาควรได้รับการ ได้รับข้อมูลจากผู้ปกครอง ครู และปัญหา ระบุธุรกิจท้องถิ่นและผู้นำชุมชนอื่น ๆ ต้นต้องใช้กิจกรรมที่เป็น กลาง กับความพยายามปฏิรูปที่แท้จริงทั่วโลกซึ่งอธิบายถึงวิธีการวิทยาศาสตร์ในโรงเรียน คือ ภาพ ต้นไม่ควรเชื่อมโยงกับความคิดและคำอธิบายที่เสนอ โดยครู นักเรียน และผู้นำของรัฐบาล มันควรจะเรียนอะไรสร้างด้วยจิตใจของตนเอง ก้านแนะนำน้อยเน้นเมื่อประเภทของวิทยาศาสตร์ในสาขา เช่น ชีววิทยา เคมี ฟิสิกส์ โลกและอวกาศวิทยาศาสตร์สาขาวิชาเหล่านี้กลายเป็นสิ่งสำคัญสำหรับนักวิทยาศาสตร์ที่ทำงานส่วนใหญ่ในพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่งพิจารณาการวิจัยส่วนบุคคลของพวกเขา มันเป็นประเภทโครงการ . . . ไม่ใช่สิ่งที่สั่งการสิ่งที่คาดว่าครูต้อง " ทำ " ใน ห้องเรียน ซึ่งนักเรียนจะต้องปฏิบัติตาม