Then, we can close F in order to ge

Then, we can close F in order to get a proposition in two manners : (1) “∀_x F_x” (for every x , Fx) ; (2) “∃_x F_x” (for at least one x Fx). In  (1) is false and (2) is true. In Σ1 with only integers from 1 to 7, (1) and (2) are both true ; in Σ2 as {8 ; 14 ; 20 }, (1) and (2) are both false. So the semantic as developed in model-theoretical point of view takes care of the objects you are working with, and the domain you consider. This leads to consider pragmatic as defined below.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จากนั้น เราสามารถปิด F เพื่อที่จะได้รับการเสนอในสองมารยาท: (1) "∀_x F_x" (สำหรับทุก x, Fx); (2) " ∃_x F_x" (อย่างน้อยหนึ่ง x Fx)  (1) เป็นเท็จและ (2) เป็นจริง ใน Σ1 มีเฉพาะจำนวนเต็มจาก 1 ถึง 7, (1) และ (2) ใจจริง ใน Σ2 เป็น {8; 14; 20 }, (1) และ (2) ทั้งสองไม่ ดังนั้น ในความหมายเป็นพัฒนาในรูปแบบทฤษฎีมองดูแลวัตถุคุณกำลังทำงานกับ และโดเมนที่คุณพิจารณา นี้นำไปพิจารณาปฏิบัติตามที่กำหนดไว้ด้านล่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จากนั้นเราสามารถปิด F เพื่อให้ได้รับข้อเสนอในสองมารยาท (1) "∀_x F_x" (สำหรับทุก x, Fx); (2) "∃_x F_x" (อย่างน้อยหนึ่ง x Fx) ใน (1) เป็นเท็จและ (2) เป็นความจริง ในΣ1กับจำนวนเต็มเพียง 1-7 (1) และ (2) มีทั้งจริง; ในΣ2เป็น {8; 14; 20} (1) และ (2) มีทั้งที่เป็นเท็จ ดังนั้นความหมายของการพัฒนาเป็นจุดในรูปแบบของมุมมองทางทฤษฎีดูแลของวัตถุที่คุณกำลังทำงานด้วยและโดเมนที่คุณพิจารณา นี้นำไปสู่​​การพิจารณาในทางปฏิบัติตามที่กำหนดไว้ด้านล่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แล้วเราสามารถปิด F เพื่อที่จะได้รับข้อเสนอในสองวิธี : ( 1 ) " ∀ _x f_x " ( สำหรับทุกๆ x FX ) ; ( 2 ) " ∃ _x f_x " ( อย่างน้อยหนึ่ง X FX ) ใน ( 1 ) และ ( 2 ) เป็นเท็จคือจริง ในΣ 1 กับจำนวนเต็มตั้งแต่ 1 ถึง 7 ( 1 ) และ ( 2 ) มีทั้งจริง ในΣ 2 { 8 } ; 14 ; 20 ( 1 ) และ ( 2 ) มีทั้งเท็จดังนั้นความหมายของทฤษฎีที่พัฒนาในรูปแบบมุมมองดูแลวัตถุที่คุณกำลังทำงานกับและโดเมนที่คุณพิจารณา นี้นำไปสู่การพิจารณาอย่างจริงจังตามที่ระบุไว้ด้านล่าง