; therefore,It is probable that AmB

; therefore,
It is probable that AmB alters the permeability of
the distal tubular cells, leading to an Increase in the
passive fluxes of potassium down its electrochemical
gradient. Renin and aldosterone levels are not increased
during AmB therapy (47,50).
The defect in urinary acidification, the potassium
wasting, and the defect in maximal urinary concentrating
ability observed In patients treated with AmB
support the concept that AmB toxicity is directed at
the distal tubule. This is In agreement with the pathologic
findings of distal tubular degeneration and
nephrocalclnosis (45,5 1 ,52). Furthermore, glucosuria,
aminoaciduria, and phosphaturia, which reflect

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

; ดังนั้นมันน่าเป็นว่า AmB เปลี่ยนแปลงการซึมผ่านของปลายท่อเซลล์ นำไปสู่การเพิ่มขึ้นของการแฝงตัวช่วยหลอมในของโพแทสเซียมลงของไฟฟ้าไล่ระดับสี ระดับ renin และ aldosterone จะเพิ่มขึ้นระหว่างการรักษา AmB (47,50)ข้อบกพร่องในทางเดินปัสสาวะยู โพแทสเซียมเสีย และข้อบกพร่องในปัสสาวะสูงสุดมุ่งสามารถพบในผู้ป่วยที่รักษา ด้วย AmBสนับสนุนแนวคิดที่เป็นพิษ AmB เป็นผู้กำกับที่หลอดไตส่วนปลาย นี่คือตามซึ่งตัวพยาธิผลการวิจัยของปลายท่อเสื่อม และnephrocalclnosis (45,5 1, 52) นอกจากนี้ glucosuriaaminoaciduria และ phosphaturia ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

; ดังนั้น
มันน่าจะเป็นที่ AMB เปลี่ยนแปลงการซึมผ่านของ
เซลล์ท่อปลายที่นำไปสู่การเพิ่มขึ้นของ
ฟลักซ์เรื่อย ๆ ของโพแทสเซียมลงไฟฟ้าของ
การไล่ระดับสี และ renin aldosterone ระดับจะไม่ได้เพิ่มขึ้น
ในช่วง AMB บำบัด (47,50).
ข้อบกพร่องในกรดปัสสาวะโพแทสเซียม
เสียและข้อบกพร่องในการมุ่งเน้นปัสสาวะสูงสุด
ความสามารถสังเกตได้ในผู้ป่วยที่รับการรักษาด้วย AMB
สนับสนุนแนวคิดที่เป็นพิษ AMB เป็นผู้กำกับที่
ท่อปลาย นี้อยู่ในข้อตกลงกับทางพยาธิวิทยา
ผลของการเสื่อมสภาพของท่อปลายและ
nephrocalclnosis (45,5 1, 52) นอกจากนี้ glucosuria,
aminoaciduria และ phosphaturia ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึง