Eric Johnson is to be commended for

Eric Johnson is to be commended for his interest in expanding the reach of inquiry into the whole human being. He is also to be commended for crafting a wide- ranging, provocative, and original piece of work, one that seeks to break new ground in the discipline of psychology. The main question I wish to raise in the pages to follow is whether he has gone far enough in his efforts.
Johnson's article is about many things e so many, in fact, that I couldn't help but wonder at times what its center of gravity really is. I think I know, actually. On my reading, its central purpose is clearest in the final portion of the article, when he explores the idea of the imago dei. But it takes a good long while, and any number of twists and turns, for him to arrive there. Why might this be? More specifically, why take the detour of exploring the concept of personality in order to get there? Before proceeding further, let me hazard a guess: What Johnson seems to be working toward, most of all, is a psychology that not only “allows” theo- logical thinking into its scope but is truly informed by it. Not surprisingly, there appears to be some hesitation about moving in this direction too forthrightly. Most psycholo- gists, including the theoretically- and philosophically- inclined, remain quite squeamish about such moves, their own commitments to naturalism, whether wittingly or unwittingly made, serving essentially as default assump- tions. Seen from one angle, Johnson is doing little more than offering a spirited plea for pluralism, for casting into question these default assumptions and, in the name of “equal time,” offering some other ones as worthy compet- itors. Seen from another angle, however, Johnson is point- ing toward a quite different image of the human being than the one that has been enshrined in the discipline since its inception, one that bears the spark of the divine within it. Is this a legitimate move to make within the confines of ac- ademic psychology?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จอห์นสันเอริคจะเป็น commended สำหรับความสนใจในการขยายขอบสอบถามมนุษย์ทั้งหมด เขาจะยังสามารถ commended สำหรับงานหัตถกรรมทั้งแบบตั้งแต่ กระตุ้น และเป็นต้นฉบับของผลงาน ที่พยายามที่จะทำลายพื้นดินใหม่ในวินัยของจิตวิทยา คำถามหลักที่ฉันต้องการเพิ่มหน้าตามเป็นว่าได้ไปไกลเพียงพอในความพยายามของเขาบทความของจอห์นสันจะเกี่ยวกับหลายสิ่งอีจำนวนมากดังนั้น ในความเป็นจริง จริง ๆ ว่า ฉันไม่สามารถช่วยแต่สงสัยว่า เวลาใดเป็นศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงคือ ฉันคิดว่า ฉันรู้ จริง ในการอ่านของฉัน วัตถุประสงค์ของเซ็นทรัลได้ชัดเจนในส่วนสุดท้ายของบทความ เมื่อเขาสำรวจความคิดของเด imago แต่ก็ดีระยะยาว และจำนวนบิดและเปลี่ยน เขาถึงมี นี้อาจจะทำไม อื่น ๆ โดยเฉพาะ ใช้เดินสำรวจแนวคิดของบุคลิกภาพเพื่อให้มีทำไม ก่อนดำเนินการต่อไป ผมเดาเป็นอันตราย: สิ่งจอห์นสันดูเหมือนจะทำงานไป ที่สุด เป็นจิตวิทยาที่ "อนุญาตให้" ที - ตรรกะคิดในขอบเขตของไม่เพียง แต่ได้รับแจ้งอย่างแท้จริงโดย การ ไม่น่าแปลกใจ มีปรากฏเป็น บางลังเลเกี่ยวกับการย้ายในทิศทางนี้มากเกินไป forthrightly ส่วนใหญ่ psycholo-gists รวมทั้งตามหลักวิชา- และ philosophically-หัว ยังคงค่อนข้างอิดย้ายดังกล่าว ข้อผูกมัดตนเองกับ naturalism ไม่ว่า wittingly หรือไม่ทำ ให้บริการหลักเป็น assump-tions เริ่มต้น เห็นจากมุมหนึ่ง จอห์นสันจะทำน้อยกว่าบริการต่าง ๆ หยัด pluralism หล่อเริ่มสมมติฐานเหล่านี้เป็นคำถาม และ ใน "เท่า เวลา แห่งบางคนอื่น ๆ เป็นคุ้มค่า compet-itors เห็นจากมุมอื่น แต่ จอห์นสันได้จุด - ing ต่อภาพค่อนข้างแตกต่างกันของมนุษย์ที่ได้ประดิษฐานในสาขาวิชาการนับตั้งแต่ที่มา ที่หมีประกายของพระภายในนั้น นี่ย้ายไปภายในขอบเขตของจิตวิทยา ac-ademic ถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เอริคจอห์นสันจะได้รับการยกย่องสำหรับความสนใจของเขาในการขยายการเข้าถึงของสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมเข้าไปทั้งมนุษย์ เขายังได้รับการยกย่องสำหรับงานหัตถกรรมที่หลากหลายกว้างเร้าใจและชิ้นส่วนเดิมของการทำงานอย่างใดอย่างหนึ่งที่พยายามจะทำลายพื้นใหม่อยู่ในระเบียบวินัยของจิตวิทยา คำถามหลักฉันต้องการที่จะเพิ่มในหน้าที่จะปฏิบัติตามคือว่าเขาได้ไปไกลมากพอในความพยายามของเขา.
บทความจอห์นสันเป็นจำนวนมากสิ่งที่เกี่ยวกับอีจำนวนมากดังนั้นในความเป็นจริงที่ฉันไม่สามารถช่วย แต่สงสัยในบางครั้งสิ่งที่ศูนย์ของ แรงโน้มถ่วงจริงๆ ฉันคิดว่าฉันรู้ว่าจริง ในการอ่านของฉันวัตถุประสงค์ใจกลางเมืองเป็นที่ชัดเจนในส่วนสุดท้ายของบทความเมื่อเขาสำรวจความคิดของ dei ภาพมโนคติ แต่จะใช้เวลานานในขณะที่ดีและจำนวนของการบิดและเปลี่ยนใด ๆ สำหรับเขาที่จะไปถึงที่นั่น ทำไมนี้อาจจะมี? โดยเฉพาะอย่างยิ่งทำไมใช้ทางอ้อมของการสำรวจแนวคิดของบุคลิกภาพในการสั่งซื้อที่จะได้รับมี? ก่อนที่จะดำเนินการต่อไปให้ฉันอันตรายเดา: สิ่งที่จอห์นสันดูเหมือนว่าจะทำงานต่อส่วนใหญ่ทั้งหมดเป็นจิตวิทยาที่ไม่เพียง แต่ "ช่วยให้" theo- การคิดเชิงตรรกะในขอบเขต แต่จะได้รับแจ้งอย่างแท้จริงโดยมัน ไม่น่าแปลกใจปรากฏจะมีความลังเลบางอย่างเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวในทิศทางนี้ด้วยโผง ส่วนใหญ่จิสต์ psycholo- รวมทั้ง theoretically- และ philosophically- แนวโน้มที่ยังคงค่อนข้างคลื่นไส้เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวดังกล่าวผูกพันของตัวเองเพื่อธรรมชาติไม่ว่าจะโดยเจตนาหรือไม่เจตนาทำให้การให้บริการเป็นหลักเป็นค่าเริ่มต้น assump- tions เห็นได้จากมุมหนึ่งจอห์นสันจะทำน้อยกว่าที่เสนอข้ออ้างชีวิตชีวาสำหรับจำนวนมากสำหรับการหล่อเป็นคำถามสมมติฐานเริ่มต้นเหล่านี้และในชื่อของ "เวลาที่เท่ากัน" นำเสนอบางส่วนคนอื่น ๆ ที่คุ้มค่า compet- itors เห็นได้จากมุมมองอื่น แต่จอห์นสันเป็นจุดไอเอ็นจีที่มีต่อภาพที่แตกต่างกันของมนุษย์มากกว่าหนึ่งที่ได้รับการประดิษฐานอยู่ในระเบียบวินัยตั้งแต่เริ่มก่อตั้งหนึ่งที่หมีจุดประกายของพระเจ้าที่อยู่ภายใน นี้เป็นไปอย่างถูกต้องตามกฎหมายที่จะทำให้ภายในขอบเขตของการทําจิตวิทยา ademic?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อีริคจอห์นสันที่จะยกย่องสำหรับความสนใจของเขาในการขยายการเข้าถึงของการเป็นมนุษย์ทั้งหมด เขายังต้องได้รับการยกย่องสำหรับงานหัตถกรรมที่กว้าง ตั้งแต่ , เร้าใจ , และชิ้นเดิมของการทำงานหนึ่งที่พยายามที่จะทำลายพื้นใหม่ในวิชาจิตวิทยา คำถามหลักที่ฉันต้องการที่จะเพิ่มในหน้าการติดตามคือว่าเขาพอแล้ว
ในความพยายามของเขาบทความของจอห์นสันเป็นเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆและจำนวนมากดังนั้นในความเป็นจริงที่ฉันไม่สามารถช่วย แต่สงสัยว่าเวลาที่เป็นศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วงเป็น ฉันคิดว่าฉันรู้แล้ว ในการอ่านของฉัน , วัตถุประสงค์กลางของมันที่ชัดเจนในส่วนสุดท้ายของบทความ เมื่อเขาสำรวจความคิดของตัวเต็มวัย เดอิ แต่มันใช้เวลานานในขณะที่ดีและหมายเลขใด ๆของบิดและเปลี่ยนให้เขาไปถึงที่นั่นทำไมต้องเป็นแบบนี้ มากขึ้นโดยเฉพาะ ทำไมต้องอ้อมไปสำรวจแนวคิดของบุคลิกภาพ เพื่อให้มี ก่อนที่จะดำเนินการต่อไป ขอเดาว่า จอห์นสัน ที่ดูเหมือนว่าจะทำงานต่อที่สำคัญที่สุด คือ จิตวิทยา ที่ไม่เพียง แต่ช่วยให้ " ธีโอ - คิดเชิงตรรกะ ในขอบเขตของตน แต่เป็นการแจ้งโดย ไม่น่าแปลกใจที่มีปรากฏเป็นลังเลเกี่ยวกับการย้ายในทิศทางนี้ด้วย forthrightly . ส่วนใหญ่ psycholo - ญี่ปุ่น รวมทั้งทฤษฎี - นักปราชญ์ - เอียง ยังคงค่อนข้างสนิมสร้อยเรื่องย้ายเช่น ผูกพันตนเองกับธรรมชาติ ไม่ว่าอย่างเจตนาหรือโดยไม่รู้ตัว ทำให้เป็นหลักเป็นค่าเริ่มต้น assump - ยินดีด้วย . เห็นจากมุมจอห์นสันทำน้อยกว่าคำรับสารภาพ Spirited สำหรับพหุ เพื่อหล่อเป็นคำถามสมมติฐานค่าเริ่มต้นเหล่านี้และในชื่อของ " เวลาเท่ากัน " เสนอ บางคนอื่น ๆที่คุ้มค่าพ้อง - itors . เห็นจากมุมอื่น อย่างไรก็ตาม จอห์นสันเป็นจุด - ing ต่อภาพที่แตกต่างกันมากของมนุษย์มากกว่าหนึ่งที่ได้รับการประดิษฐานอยู่ในวินัย ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งที่หมีจุดประกายของพระเจ้าภายใน นี่คือการย้ายที่ถูกต้อง เพื่อให้ภายในขอบเขตของ AC - เรียนจิตวิทยา