Thailand is a newly industrialized

Thailand is a newly industrialized country. Its economy is heavily export-dependent, with exports accounting for more than two-thirds of its gross domestic product (GDP). In 2012, according to the Office of the National Economic and Social Development Board, Thailand had a GDP of THB11.375 trillion (USD366 billion).[2] The Thai economy grew by 6.5 percent,[2] with a headline inflation rate of 3.02 percent[5] and an account surplus of 0.7 percent of the country's GDP.[15] In 2013, the Thai economy is expected to grow in the range of 3.8-4.3 percent.[20] During the first half of 2013 (Q1-Q2/2013), the Thai economy grew by 4.1 percent (YoY).[20] After seasonally adjusted, however, the Thai GDP contracted by 1.7 percent and 0.3 percent in the first and the second quarters of 2013, respectively. Given a contraction in two consecutive quarters, technically speaking, the Thai economy is now in recession.

The industrial and service sectors are the main sectors in the Thai gross domestic product, with the former accounting for 39.2 percent of GDP. Thailand's agricultural sector produces 8.4 percent of the GDP – lower than the trade and logistics and communication sectors, which account for 13.4 percent and 9.8 percent of GDP respectively. The construction and mining sector adds 4.3 percent to the country’s gross domestic product. Other service sectors (including the financial, education and hotel and restaurant sectors) account for 24.9 percent of the country's GDP.[4] Telecommunications and trade in services are emerging as centers of industrial expansion and economic competitiveness.[21][22]

Thailand is the second-largest economy in Southeast Asia, after Indonesia; however, its per-capita GDP (USD5,390) in 2012 .[2] In Southeast Asia Thailand ranks in the middle of per-capita GDP, after Singapore, Brunei and Malaysia. On 19 July 2013 Thailand held USD171.2 billion in international reserves,[19] the second-largest in Southeast Asia (after Singapore). Thailand also ranks second in Southeast Asia in external-trade volume, after Singapore.[23]

The nation is recognized by the World Bank as “one of the great development success stories” in social and development indicators.[24] Despite a low per-capita gross national income (GNI) of USD5,210[25] and ranking 89th in the Human Development Index (HDI) the percentage of people below the national poverty line decreased from 65.26 percent in 1988 to 13.15 percent in 2011, according to the NESDB's new poverty baseline.[26]

Thailand's unemployment rate is very low, reported as 0.9% for the first quarter of 2014. This is due to a large proportion of population working in subsistence agriculture or on other vulnerable employment (own-account work and unpaid family work).[8]

The average headline inflation rate of the first half of 2013 stands at 2.70% (YoY),[27] with a policy interest rate of 2.50 percent

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประเทศไทยเป็นประเทศอุตสาหกรรมใหม่ เศรษฐกิจของประเทศมีมากส่งออกขึ้นอยู่กับ ด้วยการส่งออกบัญชีสำหรับมากกว่าสองในสามของผลิตภัณฑ์ภายในประเทศของมวลรวม (GDP) ใน 2012 ตามสำนักเศรษฐกิจแห่งชาติและคณะกรรมการพัฒนาสังคม ประเทศไทยมีการ GDP ของ THB11.375 ล้านล้าน (USD366 พันล้าน)[2] เศรษฐกิจไทยเพิ่มขึ้น 6.5 เปอร์เซ็นต์, [2] กับพาดหัวข่าวอัตราเงินเฟ้อร้อยละ 3.02 [5] และมีส่วนเกินบัญชีร้อยละ 0.7 ของ GDP ของประเทศ[15] ในปี 2013 เศรษฐกิจไทยคาดว่าจะเติบโตในช่วงร้อยละ 3.8-4.3[20] ในช่วงครึ่งแรกของปี 2013 (ไตรมาส 1 ไตรมาสที่ 2/2013), เศรษฐกิจไทยขยายตัวร้อยละ 4.1 (YoY)[20] หลังจาก seasonally ปรับปรุง ไร GDP ไทยตีบร้อย ละ 1.7 และร้อย ละ 0.3 ในครั้งแรก และไตรมาสสองของปี 2013 ตามลำดับ ให้การหดตัวในสองไตรมาสติดต่อกัน พูด เทคนิคเศรษฐกิจกำลังถดถอยอุตสาหกรรม และภาคบริการเป็นภาคหลักในการไทยผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ มีบัญชีเดิมร้อยละ 39.2 ของ GDP ภาคเกษตรของไทยสร้างร้อยละ 8.4 ของ GDP – ต่ำกว่าทางการค้า และโลจิสติกส์ และการสื่อสารภาคการ ซึ่งมีอยู่ร้อยละ 13.4 และ 9.8 เปอร์เซ็นต์ของ GDP ตามลำดับ ภาคการก่อสร้างและเหมืองแร่เพิ่ม 4.3 เปอร์เซ็นต์ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศของประเทศ ภาคบริการอื่น ๆ (รวมถึงภาคการเงิน การศึกษา และโรงแรม และร้านอาหาร) บัญชีสำหรับร้อยละ 24.9 ของ GDP ของประเทศ[4] โทรคมนาคมและการค้าบริการเกิดขึ้นใหม่เป็นศูนย์กลางของการขยายตัวของอุตสาหกรรมและการแข่งขันทางเศรษฐกิจ[21][22]ไทยคือ เศรษฐกิจสองที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อินโดนีเซีย อย่างไรก็ตาม ของ GDP ต่อเศรษฐกิจฟิลิปปินส์จึง (USD5, 390) ใน 2012[2] ในประเทศไทยเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ติดอันดับกลางต่อเศรษฐกิจฟิลิปปินส์จึง GDP สิงคโปร์ บรูไน และมาเลเซีย บน 19 2013 กรกฎาคม ไทยจัด USD171.2 พันล้านดอลลาร์ในเงินสำรองระหว่างประเทศ, [19] สองใหญ่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (จากสิงคโปร์) ไทยยังอันดับที่สองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในระดับเสียงภายนอกค้า หลังจากสิงคโปร์[23]ประเทศมีการรับรู้ โดยธนาคารโลกเป็น "หนึ่งในเรื่องราวความสำเร็จมากในการพัฒนา" ในสังคมและการพัฒนาตัวบ่งชี้[24] แม้ มีความต่ำสุดต่อเศรษฐกิจฟิลิปปินส์จึงรวมรายได้แห่งชาติ (GNI) ของ USD5, 210 [25] และอันดับ 89th ในมนุษย์พัฒนาดัชนี (HDI) เปอร์เซ็นต์ของคนที่อยู่ใต้เส้นความยากจนแห่งชาติลดลงจากร้อยละ 65.26 1988 13.15 เปอร์เซ็นต์ใน 2011 ตามพื้นฐานความยากจนใหม่ของสศช[26]อัตราการว่างงานของไทยนั้นต่ำมาก รายงานเป็น 0.9% ในไตรมาสแรกปี 2557 นี่คือเนื่องจากสัดส่วนใหญ่ของประชากรที่ทำงาน ในชีพเกษตร หรืออื่น ๆ จ้าง (ทำบัญชีเองและยังทำงานครอบครัว)[8]อัตราเงินเฟ้อเฉลี่ยพาดหัวของครึ่งแรกยืน 2013 ที่ 2.70% (YoY), [27] กับอัตราดอกเบี้ยนโยบายร้อยละ 2.50

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประเทศไทยเป็นประเทศอุตสาหกรรมใหม่ เศรษฐกิจของประเทศเป็นอย่างมากการส่งออกขึ้นอยู่กับการส่งออกคิดเป็นกว่าสองในสามของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (จีดีพี) ในปี 2012 ตามที่สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ประเทศไทยมีจีดีพีของ THB11.375 ล้านล้าน (USD366 พันล้าน). [2] เศรษฐกิจไทยขยายตัวร้อยละ 6.5 [2] มีอัตราอัตราเงินเฟ้อทั่วไป ร้อยละ 3.02 [5] และดุลบัญชีเดินสะพัดเกินดุลร้อยละ 0.7 ของจีดีพีของประเทศ. [15] ในปี 2013 เศรษฐกิจไทยคาดว่าจะเติบโตอยู่ในช่วงร้อยละ 3.8-4.3. [20] ในช่วงครึ่งแรกของปี 2013 (ไตรมาสที่ 1 ปี -Q2 / 2013) เศรษฐกิจไทยขยายตัวร้อยละ 4.1 (YoY). [20] หลังจากที่ปรับฤดูกาล แต่จีดีพีของไทยหดตัวร้อยละ 1.7 และร้อยละ 0.3 ในครั้งแรกและไตรมาสที่สองของปี 2013 ตามลำดับ ได้รับการหดตัวในสองไตรมาสติดต่อกันเทคนิคการพูดเศรษฐกิจไทยขณะนี้อยู่ในภาวะเศรษฐกิจถดถอยในภาคอุตสาหกรรมและบริการเป็นภาคหลักในผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศของไทยกับบัญชีเดิมร้อยละ 39.2 ของ GDP ภาคเกษตรของไทยผลิตร้อยละ 8.4 ของ GDP - ต่ำกว่าการค้าและโลจิสติกและภาคการสื่อสารซึ่งมีสัดส่วนร้อยละ 13.4 และร้อยละ 9.8 ของ GDP ตามลำดับ ภาคการก่อสร้างและเหมืองแร่เพิ่มร้อยละ 4.3 ของผลิตภัณฑ์ภายในประเทศขั้นต้น ภาคการบริการอื่น ๆ (รวมถึงการเงินการศึกษาและการโรงแรมและร้านอาหารภาค) คิดเป็นร้อยละ 24.9 ของ GDP ของประเทศ. [4] โทรคมนาคมและการค้าในการให้บริการที่เกิดขึ้นใหม่เป็นศูนย์กลางของการขยายตัวในภาคอุตสาหกรรมและการแข่งขันทางเศรษฐกิจ. [21] [22] ประเทศไทย เป็นเศรษฐกิจที่ใหญ่เป็นอันดับสองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รองจากอินโดนีเซีย; แต่ของต่อหัวของจีดีพี (USD5,390) ในปี 2012. [2] ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในประเทศไทยอันดับที่อยู่ตรงกลางของจีดีพีต่อหัวหลังจากที่สิงคโปร์, บรูไนและมาเลเซีย เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2013 ประเทศไทยจัด USD171.2 พันล้านดอลลาร์ในทุนสำรองระหว่างประเทศ [19] ที่สองที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (หลังสิงคโปร์) นอกจากนี้ประเทศไทยยังเป็นอันดับสองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในปริมาณการค้าภายนอกหลังจากที่สิงคโปร์. [23] ประเทศได้รับการยอมรับจากธนาคารโลกเป็น "หนึ่งในเรื่องราวความสำเร็จของการพัฒนาที่ดี" ในการชี้วัดทางสังคมและการพัฒนา. [24] แม้จะมี PER ต่ำ -capita รายได้มวลรวมประชาชาติ (GNI) ของ USD5,210 [25] และ 89 การจัดอันดับในดัชนีการพัฒนามนุษย์ (HDI) ร้อยละของคนที่ต่ำกว่าเส้นความยากจนแห่งชาติลดลงจากร้อยละ 65.26 ในปี 1988 อยู่ที่ร้อยละ 13.15 ในปี 2011 ตาม สศชของพื้นฐานความยากจนใหม่. [26] อัตราการว่างงานของไทยอยู่ในระดับต่ำมากรายงานว่า 0.9% ในไตรมาสแรกของปี 2014 นี้เนื่องจากส่วนใหญ่ของประชากรที่ทำงานในการดำรงชีวิตการเกษตรหรือการจ้างงานความเสี่ยง (การทำงานของบัญชีอื่น ๆ และ การทำงานในครอบครัวยังไม่ได้ชำระ). [8] อัตราเงินเฟ้อทั่วไปเฉลี่ยในช่วงครึ่งแรกของปี 2013 อยู่ที่ 2.70% (YoY) [27] กับอัตราดอกเบี้ยนโยบายที่ร้อยละ 2.50

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประเทศไทยเป็นประเทศอุตสาหกรรมใหม่ เศรษฐกิจของประเทศเป็นอย่างมาก การส่งออกขึ้นอยู่กับการบัญชีกับการส่งออกมากกว่าสองในสามของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ ( GDP ) ใน 2012 , ตามที่สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ประเทศไทยมี GDP ของ thb11.375 ล้านล้าน ( usd366 พันล้าน ) . [ 2 ] เศรษฐกิจไทยขยายตัวร้อยละ 6.5 , [ 2 ] มี อัตราเงินเฟ้อทั่วไปของ 302 ) [ 5 ] และบัญชีส่วนเกินร้อยละ 0.7 ของ GDP ของประเทศ [ 15 ] ในปี 2013 เศรษฐกิจไทยคาดว่าจะขยายตัวได้ในช่วงร้อยละ 3.8-4.3 [ 20 ] ในช่วงครึ่งแรกของปี 2013 ( q1-q2 / 2013 ) , เศรษฐกิจไทยขยายตัวร้อยละ 4.1 ( YoY ) [ 20 ] หลังปรับฤดูกาล อย่างไรก็ตาม เศรษฐกิจไทยหดตัวร้อยละ 1.7 และ 0.3 เปอร์เซ็นต์ในไตรมาสแรก และสองของปี 2556ตามลำดับ ได้รับในการหดตัวติดต่อกัน 2 ไตรมาส เทคนิคการพูด เศรษฐกิจอยู่ในภาวะถดถอย .

ทั้งภาคอุตสาหกรรมและภาคบริการเป็นภาคหลักในผลิตภัณฑ์มวลรวมของไทย กับบัญชีเดิม 39.2 เปอร์เซ็นต์ของ GDP ภาคเกษตรของไทยผลิต 8.4 ร้อยละของ GDP ) ต่ำกว่าภาคการค้าและการขนส่ง และการสื่อสารซึ่งบัญชีสำหรับร้อยละ 13.4 และ 9.8 เปอร์เซ็นต์ของ GDP ตามลำดับ ภาคการก่อสร้างและเหมืองแร่เพิ่มขึ้นร้อยละ 4.3 ต่อผลิตภัณฑ์ในประเทศของประเทศรวม ภาคบริการอื่น ๆ ( รวมถึงภาคการศึกษา และโรงแรมและร้านอาหารทางการเงิน ) บัญชี 24.9 เปอร์เซ็นต์ของ GDP ของประเทศ[ 4 ] โทรคมนาคมและการค้าบริการใหม่ เช่น ศูนย์การขยายตัวของอุตสาหกรรมและการแข่งขันทางเศรษฐกิจ [ 21 ] [ 22 ]

ประเทศไทยมีเศรษฐกิจที่ใหญ่เป็นอันดับสองในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จากอินโดนีเซีย อย่างไรก็ตาม GDP ต่อหัว ( usd5390 ) ในปี 2012 [ 2 ] ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไทยอันดับกลางต่อ ต่อหัว GDP หลังจากสิงคโปร์ บรูไน และมาเลเซียเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2013 ประเทศไทย จัดขึ้น usd171.2 พันล้านดอลลาร์ในทุนสำรองเงินตราระหว่างประเทศ [ 19 ] ที่ใหญ่เป็นอันดับสองในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ( จากสิงคโปร์ ) นอกจากนี้ประเทศไทยยังได้อันดับ 2 ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปริมาณการค้าภายนอกหลังจากสิงคโปร์ [ 23 ]

ประเทศได้รับการยอมรับจากธนาคารโลกเป็น " หนึ่งในดีพัฒนาเรื่องราวความสำเร็จ " ในตัวชี้วัด และพัฒนาสังคม[ 24 ] แม้จะต่ำต่อหัวรายได้มวลรวมประชาชาติ ( GNI ) ของ usd5210 [ 25 ] และการจัดอันดับ 89th ในดัชนีการพัฒนามนุษย์ ( HDI ) ร้อยละของคนด้านล่างเส้นความยากจนแห่งชาติลดลงจากร้อยละ 65.26 1988 13.15 เปอร์เซ็นต์ใน 2011 , ตามของ สศช. ใหม่ [ 26 ]
ความยากจนพื้นฐาน
ไทยมีอัตราการว่างงานต่ำมาก รายงานเป็น 0.9% ในไตรมาสแรกของปี 2014เนื่องจากมีขนาดใหญ่สัดส่วนของประชากรวัยทำงานในการดำรงชีวิตการเกษตรหรือการจ้างงานอ่อนแออื่น ๆ ( งานบัญชีและงานครอบครัวจ่ายค่า ) [ 8 ]

ค่าเฉลี่ยของอัตราเงินเฟ้อทั่วไปในช่วงครึ่งแรกของปี 2556 อยู่ที่ 2.70 % ( yoy ) [ 27 ] กับอัตราดอกเบี้ยนโยบายจากร้อยละ 2.50