ฉันใฝ่ฝันที่จะเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย
ฉันชอบด้านภาษาแต่ก็ไม่เก่งเท่าไหร่
ฉันจึงเลือกที่จะเข้าศึกษาในคณะวิทยาการจัดการ สาขาการจัดการโรงแรมและท่องเที่ยว
เพราะฉันคิดว่าฉันจะทำมันได้ดี ฉันชอบการบริการ ชอบสร้างรอยยิ้มให้คนอื่น
โดยเฉพาะถ้าฉันเป็นคนทำให้เกิดรอยยิ้มคงเป็นความรู็สึกที่ดีมากๆ
วันแรกที่ได้เริ่มใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยนี้
ฉันรู้สึกว่าที่นี่เป็นที่แปลกใหม่สำหรับฉัน ต้องห่างจากบ้านมาอยู๋ที่นี่
ฉันกลัวทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ทั้งเรื่องเพื่อน การเรียน สังคม สภาพแวดล้อม
ในช่วงแรกฉันกังวลจนร้องไห้บ่อยครั้ง
ทุกอย่างดูไม่ราบรื่น ทุกอย่างมีอุปสรรคไปซะหมด
ฉันบอกแม่ว่า ฉันจะอยู่ได้หรอ ฉันจะไหวหรอ จะทำได้หรอ
แม่พูดให้กำลังฉันเสมอ ฉันคิดถึงบ้านมากๆ
แต่ฉันก็พยายามปรับตัวเข้ากับการเรียน เพื่อน สังคมใหม่ เหมือนจะง่ายแต่ก็ไม่ง่ายเลย
ฉันตั้งจอ่านหนังสืออย่างหนักเพื่อการสอบครั้งแรกในชีวิตมหาวิทยาลัย
เมื่อเวลาผ่านไป ฉันรู้คะแนน มันออกมาเป็นที่น่าพอใจสำหรับฉัน
ซึ่งนั่นเป็นกำลังใจที่จะทำให้ฉันสู้ต่อไป
ที่นี่อยู่บนภูเขา ไม่ค่อยมีแสง สี เสียง เหมือนในเมืองกรุง แต่ก็ยังพอมีบ้าง
ทุกวันอังคารจะมีku night เป็นตลาดนัดเล็กๆให้พวกเราได้เดินเล่น ซื้อของกิน เสื้อผ้า ของจุ๊กจิ๊ก
ส่วนทุกวันพุธจะมีชมรมโฟลซองมาแสดงที่โรงอาหาร
ทั้งนักร้องและนักดนตรีก็คือนิสิตของมหาวิทยาลัยนี่แหละ
เรื่องของกิจกรมมที่นี่มีเรื่อยๆ
ยิ่งช่วงที่เข้ามาใหม่ๆ กิจกรรมเยอะมาก
ทั้งเลอะ กดดัน สนุก
ฉันเป็นเฟรชชี่ก็ต้องฟังรุ่นพี่ ต้องอยู่ในกฎระเบียบอย่างเคร่งครัด
ในกิจกรรมรับน้องให้หลายๆอย่าง
สร้างความสัมพันธ์รุ่นพี่รุ่นน้อง มิตรภาพ ความสามัคคี
ทำให้ฉันมีเพื่อนเพิ่มเยอะเลย ทั้งในสาขาของฉันและสาขาอื่นๆ
อาจารย์ที่สอนฉันก็น่ารัก บางท่านมีเล่นเกมส์ แจกขนมด้วย
ฉันคิดว่ามหาวิทยาลัยนี้เป็นโลกใบเดิมที่กว้างขึ้นสำหรับฉัน
เพราะฉะนั้นฉันต้องคอยเตือน จะทำอะไรตามใจไม่ได้แล้ว
เพื่อที่จะอยู๋ที่นี่อย่างมีความสุข ต้องไม่ทำตัวเหมือนเด็กอาจจะทำให้อยู๋ลำบาก
ไม่มีใครมาคอยดูแล ใส่ใจ แคร์ความรู้สึก ตลอดเวลา
สาขาของแันมีชุดสูทด้วยนะ มันเก๋มากเลย
ฉันอยากฝึกงานไวๆ อยากที่จะลงมือปฏิบัติจริงๆ
ถึงเวลานั้นคงรู้สึกกดดัน เครียด สนุก มีความสุข แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว
สุดท้ายนี้ ฉันดีใจที่ได้มาเรียนทึ่นี่
ถึงแม้จะมีอุปสรคคมากมาย แต่ฉันก็จะผ่านไปให้ได้
เวลาที่ฉันเหนื่อย ฉันจะคิดเสมอว่า พ่อกับแม่เหนื่อยกว่าหลายเท่า
ฉันรักเคยู