The structure had four standing Bud

The structure had four standing Buddha images twice the height of the present ones. Thechedi was rebuilt in a Burmese-style at the beginning of last century. Below is the inscription in front of the old chedi at Wat Phra Yuen. Reference to dates are recorded both in the Buddhist Era (B.E.) and Christian Era (A.D. – B.E. + 543 years).
This Wat Phra Yuen is believed to be the former Wat Aranyikaram built by Queen Chamathewi in 1209 B.E. (666 A.D.). Subsequently, in 1606 B.E. (1063 A.D.), King Arthitayaraj ordered to cast a standing bronze Buddha image to be established at the rear of the viharn together with changing the name of this temple to Wat Phuttharam.
In 1913 B.E. (1370 A.D.), in the reign of Phaya Kue Na, the King of Chiang Mai invited Phra Sumonthera from Sukhothai to promote Buddhism in Lanna region and to reside at the temple for two years. During the time, he built a Mondop to cover the old Buddha image and cast three more standing Buddha images to be contained in niches in another three directions which altogether implying four of the Past Buddhas named Kukusandha, Konagamana, Kassapa and Gautama. Afterwards, in about the 22nd Century (the 17thcentury A.D.), the Wat Phra Yuen community had been deserted because of the Thai – Burmese war, until the year 2443 B.E. (1900 A.D.), Chao Inthayongyotchot then built a Pagan-style chedi to keep the four ruined Buddha images inside. According to the words of Phra Mongkhonyannamuni, the dean monk of Lamphun Province and the abbot of Wat Phra Yuen at that time, the new chedi was built in the same size of the old one, but the newly built base of the four cardinal Buddha images height was only at the same level of the old Buddha image’s navel.
The excavation of Wat Phra Yuen in 2005 found that the ancient monument was constructed overlapping of two periods. The special features are the line of boundary parapet and monk’s chamber base of Hariphunchai period, Sukhothai-style chedi base, the vihara and base of the scripture repository of the Lanna period with brick walkway assumed to be the Royal passage of Phaya Kue Na according to the evidence of the inscription on the stone tablet of Wat Phra Yuen inscribed in 1913 B.E. (1370 A.D.) which still stored in the temple until now. In addition, more than 500 pieces of Buddha images and amulets, and terracotta sculptures were found.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โครงสร้างได้ 4 พระพุทธรูปยืนสองความสูงของคนปัจจุบัน Thechedi ถูกสร้างขึ้นใหม่ในรูปแบบพม่าที่เริ่มต้นของศตวรรษที่ ด้านล่างเป็นจารึกอยู่หน้าเจดีย์เก่าที่วัดพระยืน อ้างอิงถึงวันที่บันทึกไว้ทั้ง ในพุทธศาสนายุค (พ.ศ.) และยุคคริสเตียน (ค.ศ. – พ.ศ. + 543 ปี)ยุนพระวัดนี้เชื่อว่าเป็น Aranyikaram วัดเก่าที่สร้างขึ้น โดยพระราชินี Chamathewi ในพ.ศ. 1209 (ค.ศ. 666) ต่อมา ในพ.ศ. 1606 (ค.ศ. 1063), คิง Arthitayaraj สั่งให้หล่อบรอนซ์ยืนพระพุทธรูปเพื่อให้ด้านหลังของวิหารพร้อมกับเปลี่ยนชื่อวัดนี้ไปวัด Phuttharam ในพ.ศ. 1913 (ค.ศ. 1370), ในรัชสมัยของพญา Kue นา กษัตริย์เชียงใหม่เชิญพระ Sumonthera จากสุโขทัย เพื่อส่งเสริมพระพุทธศาสนาในล้านนา และอยู่ที่วัด 2 ปี ในช่วงเวลา เขาสร้างองค์พระครอบพระพุทธรูปเก่า และหล่อมากยืนพระพุทธรูปอยู่ในตรงไหนในทิศทางที่สามอื่นใดทั้งหมดกล่าวคืออยู่อาจสี่พระมาชื่อ Kukusandha, Konagamana, Kassapa และพระพุทธเจ้า หลังจากนั้น ในเกี่ยวกับศตวรรษ 22 (17thcentury ในค.ศ.), ชุมชนวัดพระยืนมีการร้างเนื่องจากไทย – พม่าสงคราม จนถึงพ.ศ.ปี 2443 (ค.ศ. 1900) Chao Inthayongyotchot แล้วสร้างเจดีย์แบบพุกามให้ภาพพระพุทธรูปเจ๊งสี่ภายใน ตามคำของพระ Mongkhonyannamuni พระคณบดีของจังหวัดลำพูนและเจ้าอาวาสวัดพระยืนที่ สร้างเจดีย์ใหม่ในขนาดเดียวกันของเก่า แต่ฐานแห่งความสูงภาพพระคาร์ดินัลสี่เท่าในระดับเดียวกันของสะดือของภาพพระเก่า การขุดวัดพระยืนในปี 2005 พบว่า โบราณสถานสร้างทับซ้อนของสองรอบระยะเวลา คุณสมบัติพิเศษเป็นเส้นของขอบ parapet และฐานหอของพระหริภุญชัยระยะเวลา ฐานเจดีย์แบบสุโขทัย วิหาร และฐานของพระคัมภีร์เก็บระยะเวลาล้านนากับทางเดินอิฐถือว่าเป็นทางรอยัลพญา Kue นาตามหลักฐานจารึกบนแท็บเล็ตหินของวัดพระ Yuen จารึกในพ.ศ. 1913 (ค.ศ. 1370) ซึ่งยังคง เก็บไว้ในวัดจนถึงขณะนี้ นอกจากนี้ มากกว่า 500 ชิ้นส่วนพระพุทธรูป และพระเครื่อง ประติมากรรมดินเผาพบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โครงสร้างมีสี่ประดิษฐานพระพุทธรูปยืนสูงเป็นสองเท่าของคนปัจจุบัน Thechedi ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ในสไตล์พม่าในตอนต้นของศตวรรษที่ผ่านมา ด้านล่างเป็นจารึกในด้านหน้าของเจดีย์เก่าที่วัดพระยืน อ้างอิงถึงวันที่มีการบันทึกไว้ทั้งในพุทธศักราช ( พ.ศ. ) และคริสเตียนยุค. (AD - พ.ศ. + 543 ปี)
นี้วัดพระยืนเชื่อว่าจะเป็นอดีตวัด Aranyikaram สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระราชินีใน Chamathewi 1209 พ.ศ. (666 AD) ต่อมาใน 1606 พ.ศ. (1063 AD) คิง Arthitayaraj รับคำสั่งให้โยน Bronze ภาพพระพุทธรูปยืนที่จะจัดตั้งขึ้นที่ด้านหลังของวิหารด้วยกันกับการเปลี่ยนชื่อของวัดนี้วัดพุทธารามได้.
ใน 1913 พ.ศ. (1370 AD) ใน รัชสมัยของพญากือนากษัตริย์เมืองเชียงใหม่เชิญพระ Sumonthera จากสุโขทัยเพื่อส่งเสริมพระพุทธศาสนาในล้านนาและภูมิภาคที่จะอาศัยอยู่ที่วัดเป็นเวลาสองปี ในช่วงเวลาที่เขาสร้างมณฑปเพื่อให้ครอบคลุมพระพุทธรูปเก่าและโยนสามยืนมากขึ้นพระพุทธรูปที่จะมีอยู่ในซอกในอีกสามทิศทางซึ่งทั้งหมดหมายความสี่ของอดีตพระพุทธรูปชื่อ Kukusandha, Konagamana, บุดดาและพระพุทธเจ้า หลังจากนั้นในเวลาประมาณ 22 เซ็นจูรี่ (คน 17thcentury AD) ชุมชนวัดพระยืนได้รับการร้างเพราะไทย - สงครามพม่าจนถึงปี 2443 พ.ศ. (1900 AD) เจ้า Inthayongyotchot แล้วสร้างเจดีย์พุกามสไตล์เพื่อให้ สี่ทำลายพระพุทธรูปภายใน ตามที่คำพูดของพระ Mongkhonyannamuni พระคณบดีของจังหวัดลำพูนและเจ้าอาวาสวัดพระยืนในเวลานั้นที่เจดีย์ใหม่ถูกสร้างขึ้นในขนาดเดียวกันของคนเก่า แต่เพิ่งสร้างฐานของสี่พระคาร์ดินัลพระพุทธรูป ความสูงก็เป็นเพียงในระดับเดียวกันของสะดือพระพุทธรูปเก่า.
ขุดวัดพระยืนในปี 2005 พบว่าโบราณสถานที่ถูกสร้างทับซ้อนกันของทั้งสองงวด คุณสมบัติพิเศษเป็นสายของรั้วเขตแดนและฐานห้องพระของรอบระยะเวลาหริภุญชัยสุโขทัยสไตล์ฐานเจดีย์ที่วิหารและฐานของที่เก็บพระคัมภีร์ในสมัยล้านนาที่มีทางเดินอิฐสันนิษฐานว่าจะเป็นเส้นทางหลวงพญากือนาตาม หลักฐานการจารึกบนศิลาจารึกวัดพระยืนจารึกไว้ในปี 1913 พ.ศ. (1370 AD) ซึ่งยังคงเก็บไว้ในพระวิหารจนถึงขณะนี้ นอกจากนี้ยังมีมากกว่า 500 ชิ้นส่วนของพระพุทธรูปและพระเครื่องและประติมากรรมดินเผาถูกพบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โครงสร้างมีทั้งสี่ยืนพระพุทธรูปสองความสูงของคนปัจจุบัน thechedi ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ในพม่าที่จุดเริ่มต้นของศตวรรษล่าสุด ด้านล่างเป็นข้อความที่จารึกไว้ในด้านหน้าของเจดีย์เก่าในวัดพระยืน . วันที่อ้างอิงไปบันทึกทั้งในพุทธศักราช ( พ.ศ. ) และคริสต์ศักราช ( ค.ศ. ) พ.ศ. + 543 ปี )วัดพระยืนนี้เชื่อว่าเป็นวัดที่สร้างขึ้นโดยอดีต aranyikaram ราชินี chamathewi ใน 1209 พ.ศ. ( 666 + ) ต่อมาใน พ.ศ. ( ค.ศ. 1606 เหอะ ) กษัตริย์ arthitayaraj สั่งให้หล่อพระพุทธรูปยืนเป็นก่อตั้งขึ้นที่ด้านหลังของปราสาทพระวิหาร พร้อมกับการเปลี่ยนชื่อวัดนี้กับวัด phuttharam .ใน พ.ศ. 2456 ( 336 AD ) ในรัชสมัยของพญากู่นา กษัตริย์เชียงใหม่เชิญพระ sumonthera จากสุโขทัยเพื่อส่งเสริมพระพุทธศาสนาในเขตล้านนา และอาศัยอยู่ในวัดเป็นเวลาสองปี ในช่วงเวลาที่เขาสร้างมณฑปครอบองค์พระพุทธรูปเก่า และหล่อพระพุทธรูปยืนอีกสามภาพที่จะอยู่ในซอกในอีก 3 เส้นทาง ซึ่งทั้งหมดหมายถึงสี่ของอดีตพระพุทธเจ้าโกนาคมนะ และชื่อ kukusandha kassapa , , 1 . หลังจากนั้นในศตวรรษที่ 22 ( 17thcentury AD ) , วัดพระยืน ชุมชนได้ถูกทิ้งร้าง เพราะไทย - พม่าสงคราม จนกระทั่งปี พ.ศ. 1 ( 1900 คริสตศักราช ) , เจา inthayongyotchot สร้างเป็นเจดีย์แบบพุกามให้สี่ทำลายพระพุทธรูปภายใน ตามถ้อยคำของพระ mongkhonyannamuni คณบดีของจังหวัดลำพูน และเจ้าอาวาสวัดพระยืน ที่เจดีย์ใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นในขนาดเดียวกันของเดิมหนึ่ง แต่สร้างขึ้นใหม่ที่ฐานของพระพุทธรูปสี่พระคาร์ดินัลความสูงอยู่ที่ระดับเดียวกับสะดือ พระพุทธรูปเก่า .การขุดค้นวัดพระยืน ในปี 2548 พบว่า โบราณสถานที่ถูกสร้างขึ้นซ้อนกันสองช่วง คุณลักษณะพิเศษเป็นแนวรั้วขอบเขตและพระตำหนักฐานสมัยหริภุญไชย ลักษณะเจดีย์สุโขทัย ฐานวิหารและฐานของคัมภีร์กรุของล้านนาสมัยอิฐทางเดินที่ถือว่าเป็นเส้นทางเสด็จของผญา คือ นา ตามหลักฐานของจารึกบนหินจารึกวัดพระยืน แท็บเล็ต ใน พ.ศ. 2456 ( 336 AD ) ซึ่งยังคงเก็บไว้ในวัด จนกระทั่งตอนนี้ นอกจากนี้ มากกว่า 500 ชิ้น พระพุทธรูปและพระเครื่อง และดินเผาประติมากรรมที่พบ