In the Nepalese part of the Terai t

In the Nepalese part of the Terai there were probably more than
1000 elephants in the mid 20th century.However, a malaria eradication program in the 1950s followed
by a human resettlement program led to heavy loss of continuous forestland, which reduced suitable habitat to small, partially or
completely isolated fragments, leading to a drastic reduction in
population size.The largest of these is the Bardia
National Park. In the 1970s and 1980s, elephants in Bardia were
on the brink of extinction, consisting of 10–15 seasonal visitors
in the monsoon.However, in
1994 numbers increased abruptly due to immigration, probably
from India.The current all-year population is now
estimated at approximately 80 animals, of which 30 occupy the
Babai valley northeast of our study area.In contrast to most other remaining habitat fragments in the Terai,
narrow natural corridors – albeit degraded – still connect Bardia National Park with semi-isolated elephant populations on both
sides of the border.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในส่วนของสบายเนปาลคงมากกว่าช้าง 1000 ในกลางศตวรรษที่ 20 อย่างไรก็ตาม ตามโปรแกรมขจัดโรคมาลาเรียในช่วงทศวรรษ 1950โปรแกรมมนุษย์ตั้งถิ่นฐานใหม่ที่นำไปสู่การสูญเสียอย่างหนักต่อเนื่อง forestland ซึ่งลดลงเหมาะอยู่อาศัยขนาดเล็ก บางส่วน หรือชิ้นส่วนทั้งหมดแยก นำไปสู่การลดลงรุนแรงขนาดของประชากร ใหญ่ที่สุดของเหล่านี้เป็นบาร์เดียอุทยานแห่งชาติ ในปี 1970 และทศวรรษที่ 1980 ช้างในบาร์เดียได้ในสูญพันธุ์ ประกอบด้วยนักท่องเที่ยวตามฤดูกาล 10 – 15ในมรสุม อย่างไรก็ตาม ในหมายเลข 1994 เพิ่มกะทันหันเนื่องจากตรวจคนเข้าเมือง คงจากอินเดีย ประชากรทั้งหมดปีปัจจุบันขณะนี้ประมาณที่สัตว์ประมาณ 80, 30 ซึ่งครอบครองBabai วัลตะวันออกเฉียงเหนือของพื้นที่ศึกษาของเรา ใน การอยู่อาศัยที่เหลืออื่น ๆ ส่วนใหญ่กระจายตัวในสบายทางเดินแคบธรรมชาติ – แม้ว่าเสื่อมโทรมยังเชื่อมต่อบาร์เดียอุทยาน มีประชากรช้างกึ่งแยกทั้งสองอย่างด้านของเส้นขอบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในส่วนของเนปาล Terai อาจมีมากกว่า
1,000 ช้างใน century.However กลางเดือน 20 ซึ่งเป็นโปรแกรมการกำจัดโรคมาลาเรียในปี 1950
ตามมาโดยโปรแกรมการตั้งถิ่นฐานใหม่ของมนุษย์นำไปสู่การสูญเสียป่าอย่างต่อเนื่องซึ่งลดลงที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมกับขนาดเล็กบางส่วนหรือชิ้นส่วนที่แยกได้อย่างสมบูรณ์ที่นำไปสู่การลดลงอย่างมากในประชากรsize.The ที่ใหญ่ที่สุดของเหล่านี้เป็น Bardia อุทยานแห่งชาติ ในปี 1970 และ 1980, ช้างใน Bardia อยู่ในปากของการสูญเสียประกอบด้วย10-15 ผู้เข้าชมตามฤดูกาลในmonsoon.However ใน1994 ตัวเลขที่เพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันเนื่องจากการตรวจคนเข้าเมืองอาจจะมาจากอินเดียในปัจจุบันประชากรทุกปีอยู่ในขณะนี้ประมาณประมาณ 80 สัตว์ที่ 30 ครอบครองหุบเขาBabai ตะวันออกเฉียงเหนือของการศึกษาของเรา area.In ตรงกันข้ามกับอื่น ๆ ส่วนใหญ่ที่เหลือเศษที่อยู่อาศัยใน Terai ที่ทางเดินแคบธรรมชาติ- แม้ว่าเสื่อมโทรม - ยังคงเชื่อมต่อ Bardia อุทยานแห่งชาติที่มีประชากรช้างกึ่งร่มบน ทั้งในด้านของชายแดน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในส่วนของเนปาล Terai นั้นอาจจะมากกว่า
1000 ช้างในกลางศตวรรษที่ 20 อย่างไรก็ตาม มาลาเรียโปรแกรมในปี 1950 ตาม
โดยมนุษย์ตั้งถิ่นฐาน โปรแกรมทำให้ขาดทุนหนัก forestland อย่างต่อเนื่อง ซึ่งทำให้เหมาะที่อยู่อาศัยขนาดเล็กบางส่วนหรือ
แยกได้อย่างสมบูรณ์นำไปสู่รุนแรงลดการกระจายตัว ใน
ขนาดประชากรที่ใหญ่ที่สุดของเหล่านี้เป็นบาร์เดีย
อุทยานแห่งชาติ ในทศวรรษที่ 1970 และ 1980 , ช้างในบาร์เดียถูก
บนขอบของการสูญพันธุ์ ประกอบด้วย 10 – 15 ฤดูกาลผู้มาเยือน
ในฤดูฝน อย่างไรก็ตาม ตัวเลขเพิ่มขึ้นทันที
1994 เนื่องจากการอพยพอาจ
จากอินเดีย ปัจจุบันปีประชากรตอนนี้
ประมาณประมาณ 80 ตัว ซึ่ง 30 ครอบครอง
บ้าใบ้หุบเขาภาคตะวันออกเฉียงเหนือของพื้นที่ศึกษาของเรา ในทางตรงกันข้ามส่วนใหญ่อาศัยเศษที่เหลือใน Terai
แคบ , ทางเดินธรรมชาติ–แม้ว่าเสื่อมโทรมยังคงเชื่อมต่อบาร์เดีย –อุทยานแห่งชาติกับกึ่งแยกประชากรช้างในทั้งสองด้านของชายแดน
.