The Andong Kraloeng, O’ronaa, and G

The Andong Kraloeng, O’ronaa, and Gaty communities endure chronic food insecurity (CRDT, 2011). Sufficient agricultural productivity remains a significant challenge, particularly in the face of ecological and climate changes. The Bunong depend on upland rice farming, which yields approximately 800 kg/hectare in comparison to the 1,000 to 3,000 kg/hectare for lowland wet paddy farmers (AAH, 2003). Typically the rice harvest is sufficient to meet the needs of the Bunong for an average of only four to six months per year.
Recently, some families have become involved in commercial cassava and cashew farming. This has had mixed results. While diversifying income sources, potentially there are increased vulnerabilities via impacts on the local ecology and deepening dependence on middlemen and markets. These cash crop markets can be highly volatile and. in 2009, many cassava and cashew farmers suffered when the market crashed

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อันดง Kraloeng, O'ronaa และ Gaty ชุมชนทนความไม่มั่นคงอาหารเรื้อรัง (CRDT, 2011) ผลผลิตทางการเกษตรเพียงพอยังคงเป็น ความท้าทายที่สำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหน้าระบบนิเวศ และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ Bunong พึ่งค่อยนา ที่ประมาณ 800 kg/hectare โดย 1000-3000 กิโลกรัม/hectare สำหรับเกษตรกรข้าวเปียกราบ (AAH, 2003) โดยปกติจะเก็บเกี่ยวข้าวเพียงพอเพื่อตอบสนองความต้องการของการ Bunong ค่าเฉลี่ยเพียงสี่ถึงหกเดือนต่อปี ล่าสุด บางครอบครัวมีกลายเป็นเกี่ยวข้องกับการค้ามันสำปะหลังและมะม่วงหิมพานต์ทำฟาร์ม นี้ได้มีกล่าวไว้ ในขณะที่การกระจายแหล่งรายได้ อาจมีช่องโหว่เพิ่มขึ้นผ่านส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศท้องถิ่นและการพึ่งพาพ่อค้าคนกลางและตลาดลึก ตลาดพืชเหล่านี้สามารถระเหยสูง and. ในปี 2009 เกษตรกรมันสำปะหลังและมะม่วงหิมพานต์จำนวนมากประสบเมื่อตลาดพัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อันดง Kraloeng, O'ronaa และชุมชน Gaty ทนไม่มั่นคงด้านอาหารเรื้อรัง (CRDT 2011) ผลผลิตทางการเกษตรที่เพียงพอยังคงเป็นความท้าทายที่สำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงของระบบนิเวศและสภาพภูมิอากาศ Bunong ขึ้นอยู่กับการปลูกข้าวไร่ที่ทำให้ประมาณ 800 กก. / เฮกตาร์เมื่อเทียบกับ 1,000 ถึง 3,000 กก. / ไร่สำหรับเกษตรกรที่ลุ่มข้าวเปลือกเปียก (AAH 2003) โดยปกติการเก็บเกี่ยวข้าวจะเพียงพอที่จะตอบสนองความต้องการของ Bunong สำหรับเฉลี่ยเพียง 4-6 เดือนต่อปี.
เมื่อเร็ว ๆ นี้บางครอบครัวได้กลายเป็นส่วนร่วมในมันสำปะหลังในเชิงพาณิชย์และการเลี้ยงมะม่วงหิมพานต์ นี้มีผลการผสม ในขณะที่การกระจายแหล่งที่มาของรายได้ที่อาจมีช่องโหว่ผ่านทางที่เพิ่มขึ้นส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศในท้องถิ่นและการพึ่งพาลึกกับพ่อค้าคนกลางและตลาด ตลาดพืชเศรษฐกิจเหล่านี้สามารถมีความผันผวนสูงและ ในปี 2009 มันสำปะหลังจำนวนมากและเกษตรกรได้รับความเดือดร้อนมะม่วงหิมพานต์เมื่อตลาดตก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การ kraloeng o'ronaa Andong , และชุมชน gaty ทนความไม่ปลอดภัยอาหารเรื้อรัง ( crdt , 2011 ) ผลผลิตเกษตรพอเพียงยังคงเป็นความท้าทายที่สำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งในหน้าของการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมและสภาพภูมิอากาศ การ bunong ขึ้นอยู่กับการปลูกข้าวไร่ ซึ่งผลผลิตประมาณ 800 กก. / เฮกตาร์เมื่อเทียบกับ 3 , 000 กก. / เฮกตาร์ 1000 สำหรับที่ลุ่มเกษตรกรนาข้าวเปียก ( อ๊าก2003 ) โดยทั่วไปแล้วเก็บเกี่ยวข้าวจะเพียงพอที่จะตอบสนองความต้องการของ bunong เฉลี่ยเพียงสี่ถึงหกเดือนต่อปี
เมื่อเร็วๆ นี้ บางครอบครัวได้กลายเป็นที่เกี่ยวข้องกับมันสำปะหลังในเชิงพาณิชย์และเม็ดมะม่วงหิมพานต์ ฟาร์ม นี้มีการผสม ในขณะที่การกระจายแหล่งรายได้อาจจะมีเพิ่มช่องโหว่ผ่านทางผลกระทบต่อระบบนิเวศในท้องถิ่นและเป็นการพึ่งพาพ่อค้าคนกลางและตลาด ตลาดพืชเหล่านี้สามารถระเหยมากและ . ใน 2009 , มันสำปะหลัง และเกษตรกรได้รับความเดือดร้อนหลายเม็ด เมื่อตลาด