ImplicationsWe see the following im

Implications
We see the following implications from
this portion of our study:
1. Contrary to the oft-repeated myth that 90
percent of restaurants fail in their first year,
we note a failure rate closer to 26 percent—
and the cumulative failure rate never
exceeded 60 percent in the three years we
studied.
2. Failure rates were notably higher for small,
independent operations than they were for
relatively large, franchised restaurants.
Thus, we suggest that the financial community
make itself aware that the restaurant
industry comprises different segments with
varying levels of failure rates and, thus, different
levels of risk.
3. In that regard, the banking community
could consider lower interest rates for all
restaurants and particularly for those ventures
that are statistically more likely to succeed.
Purported high business failures have
often resulted in high interest rates for restaurateurs.
In addition to gaining more favorable terms from the banking community,
restaurateurs should also be able to
gain better rates when borrowing from the
federal agencies such as the Small Business
Administration and state and local economic
agencies. Moreover, although restaurants
(i.e., eating and drinking places)
topped the list of failed businesses in the
1996 records from Dun and Bradstreet
Bankruptcy Reports, several other businesses
were much higher when one considers
the loss per failed unit, as shown in
Exhibit

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลกระทบเราดูผลต่อไปนี้จากส่วนนี้ของเรา:ทวนเพื่อตำนานซ้ำ oft ที่ 90ร้อยละของร้านอาหารที่ล้มเหลวในปีแรกของพวกเขาเราทราบอัตราความล้มเหลวใกล้ร้อยละ 26 –และอัตราความล้มเหลวที่สะสมไม่เกิน 60 เปอร์เซ็นต์ในปีสามเราศึกษา2. ราคาพิเศษความล้มเหลวมีสูงยวดสำหรับขนาดเล็กดำเนินงานอิสระกว่าจะมีการร้านค่อนข้างใหญ่ franchisedดังนั้น เราแนะนำที่กลุ่มให้ตัวเองทราบว่าร้านอาหารอุตสาหกรรมประกอบด้วยเซ็กเมนต์ที่แตกต่างกันด้วยแตกต่างกันที่ระดับของอัตราความล้มเหลว และ จึง แตกต่างกันระดับของความเสี่ยง3. ในการพิจารณา ธนาคารชุมชนสามารถพิจารณาอัตราดอกเบี้ยที่ต่ำกว่าทั้งหมดร้านอาหาร และโดยเฉพาะอย่างยิ่งกิจการเหล่านั้นที่มีทางสถิติแนวโน้มจะประสบความสำเร็จความล้มเหลวทางธุรกิจสูงเจตนาได้มักจะส่งผลให้อัตราดอกเบี้ยสูงสำหรับ restaurateursนอกจากได้เงื่อนไขดีจากธนาคารชุมชนrestaurateurs ควรจะต้องได้ราคาดีเมื่อกู้ยืมเงินจากการหน่วยงานรัฐบาลกลางเช่นธุรกิจขนาดเล็กจัดการ และรัฐ และเศรษฐกิจท้องถิ่นหน่วยงาน ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าร้านอาหาร(เช่น อาหารและเครื่องดื่ม)ราดรายธุรกิจล้มเหลวในการระเบียน 1996 จาก Dun และ Bradstreetรายงานล้มละลาย ธุรกิจอื่น ๆ หลายได้สูงเมื่อหนึ่งพิจารณาขาดทุนต่อหน่วยที่ล้มเหลว เป็นแสดงในแสดง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลกระทบ
เราจะเห็นผลกระทบต่อไปนี้จาก
ส่วนหนึ่งของการศึกษาของเรานี้:
1 ตรงกันข้ามกับตำนานผู้ทรงซ้ำว่า 90
เปอร์เซ็นต์ของร้านอาหารที่ล้มเหลวในปีแรกของพวกเขา
ที่เราทราบอัตราความล้มเหลวที่ใกล้ชิดกับ 26 เปอร์เซ็นต์
และอัตราความล้มเหลวสะสมไม่
เกินร้อยละ 60 ในช่วงสามปีที่เรา
ได้ศึกษา.
2 อัตราความล้มเหลวเป็นที่สะดุดตาที่สูงขึ้นสำหรับธุรกิจขนาดเล็ก,
การดำเนินงานที่เป็นอิสระกว่าพวกเขาสำหรับ
ค่อนข้างใหญ่, ร้านอาหารแฟรนไชส์.
ดังนั้นเราขอแนะนำให้ชุมชนด้านการเงิน
ทำให้ตัวเองทราบว่าร้านอาหาร
อุตสาหกรรมประกอบด้วยกลุ่มที่แตกต่างกับ
ระดับที่แตกต่างของอัตราความล้มเหลวและจึงแตกต่างกัน
ในระดับ ของความเสี่ยง.
3 ในเรื่องที่ชุมชนของธนาคาร
อาจจะพิจารณาลดอัตราดอกเบี้ยสำหรับทุก
ร้านอาหารและโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับกิจการเหล่านั้น
ที่มีสถิติที่มีแนวโน้มที่จะประสบความสำเร็จ.
อ้างว่าความล้มเหลวทางธุรกิจสูงได้
ผลมักจะอยู่ในอัตราดอกเบี้ยสูงสำหรับภัตตาคาร.
นอกจากดึงดูดแง่ดีมากขึ้นจาก ธนาคารชุมชน,
ภัตตาคารก็ควรจะสามารถที่จะ
ได้รับอัตราที่ดีกว่าเมื่อกู้ยืมเงินจาก
หน่วยงานของรัฐบาลกลางเช่นธุรกิจขนาดเล็ก
บริหารและเศรษฐกิจของรัฐและท้องถิ่น
หน่วยงาน นอกจากนี้ถึงแม้ว่าร้านอาหาร
(เช่นการรับประทานอาหารและดื่มสถานที่)
topped รายการของธุรกิจที่ล้มเหลวในการ
บันทึก 1996 จาก Dun and Bradstreet
ล้มละลายรายงานธุรกิจอื่น ๆ อีกหลาย
ที่สูงมากเมื่อเห็น
การสูญเสียต่อหน่วยล้มเหลวดังแสดงใน
งานนิทรรศการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราดูความหมายตามนัย

ส่วนนี้จากการศึกษาของเรา :
1 ตรงกันข้ามกับตำนานๆซ้ำที่ 90
เปอร์เซ็นต์ของร้านอาหารล้มเหลวในปีแรกของพวกเขา
เราทราบอัตราความล้มเหลวที่ใกล้ชิดกับร้อยละ 26 -
และอัตราความล้มเหลวที่สะสมไม่เกิน 60 %
3

2 ปี เราเรียน . . อัตราความล้มเหลวที่สูงขึ้นได้โดยเฉพาะสำหรับขนาดเล็ก ธุรกิจอิสระมากกว่าพวกเขาสำหรับ

ร้านอาหารแฟรนไชส์ที่ค่อนข้างใหญ่ .
ดังนั้นเราจึงแนะนำให้ชุมชนทางการเงิน
ให้ตัวเองทราบว่า อุตสาหกรรมอาหาร ประกอบด้วยส่วนต่าง ๆ ด้วย

ระดับที่แตกต่างของอัตราความล้มเหลวและทำให้ระดับของความเสี่ยง
.
3 ในเรื่องที่ ชุมชนการธนาคาร
อาจพิจารณาลดอัตราดอกเบี้ยสำหรับร้านอาหารทั้งหมดโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับกิจการเหล่านั้น

และที่แตกต่างกันมีแนวโน้มที่จะประสบความสำเร็จ ความล้มเหลวทางธุรกิจที่อ้างว่าได้

สูงมักจะส่งผลให้อัตราดอกเบี้ยสูงสำหรับภัตตาคาร .
นอกจากจะได้รับเงื่อนไขที่ดีจากชุมชนธนาคาร
ภัตตาคารยังควรที่จะได้รับอัตราที่ดีกว่าเมื่อมีการกู้ยืมจาก

หน่วยงานของรัฐบาลกลาง เช่น ธุรกิจ
ขนาดเล็กการบริหารและรัฐ และหน่วยงานเศรษฐกิจ
ท้องถิ่นนอกจากนี้ ถึงแม้ว่าร้านอาหาร
( เช่น กินและดื่มสถานที่ )
topped รายการของล้มเหลวธุรกิจใน 1996 จาก Dun และ Bradstreet ระเบียน

รายงานการล้มละลาย หลายธุรกิจอื่น ๆที่สูงมากเมื่อพิจารณา

ขาดทุนต่อหน่วยล้มเหลว ดังที่แสดงใน
งานนิทรรศการ