The autonomy of EU law, and its spe

The autonomy of EU law, and its specific, sui generis nature, has been a running theme throughout its legal history. EU Accession to the ECHR must therefore not disturb EU competences nor the interpretive monopoly of the CJEU in the interpretation of EU law, and Protocol 8 Lisbon treaty was drafted with this in mind, specifically stating that the accession agreement must ‘make provision for preserving the specific characteristics of the Union and Union law.’ The ECJ observed that, while after accession, the Strasbourg Court’s interpretation of the ECHR would bind the EU, including the ECJ, nonetheless it would be unacceptable for the ECtHR to call into question the ECJ’s findings in relation to the scope of EU law. The Court cited 3 specific ways in which the draft agreement failed to take account of the specific characteristics of EU law.

First, the ECJ was concerned that Article 53 ECHR, which gives Contracting Parties the power to lay down higher standards of protection than those guaranteed by the ECHR, should not compromise EU law. Although Article 53 of the EU Charter of Fundamental Rights appears to state something very similar to Article 53 ECHR, in the 2013 Melloni judgment, the ECJ held that Member States could not have higher standards than the EU Charter in cases where the EU has fully harmonized the relevant law. Thus the ECJ asserted that the ECHR should be coordinated with (the ECJ’s interpretation of) the Charter, and found that there was no provision in the draft agreement to ensure such coordination.

Second, the ECJ was concerned that the principle of mutual trust under EU law, highly relevant in the context of the EU´s Area of Freedom, Security, and Justice, could be undermined. Much EU legal co-operation within the AFSJ, such as, for example, execution of European Arrest Warrants, is based on the presumption of human rights compliance throughout the EU. In contrast, the ECHR would require each Member State to check that other Member States had actually observed fundamental rights, even though EU law imposes an obligation of mutual trust between those Member States. The accession agreement contains no provision to prevent such a development. In those circumstances, the Court of Justice believed that accession is liable to upset the underlying balance of the EU and undermine the autonomy of EU law.

Third, the Court noted that Protocol 16 ECHR (only signed on 2 October 2013) allows ECHR states’ highest courts to seek advisory opinions from the ECtHR regarding the interpretation and/or application of rights in the ECHR. Although the EU will not accede to this Protocol, the ECJ nonetheless perceived it as a threat to the autonomy of EU law, because ECHR states’ highest courts might prefer to make a preliminary reference to Strasbourg on the compatibility of EU law with ECHR rights, rather than to Luxembourg.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความเป็นอิสระของกฎหมายของสหภาพยุโรป และเฉพาะเจาะจง ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของธรรมชาติได้รับการใช้รูปแบบตลอดประวัติศาสตร์ของกฎหมาย อียู ECHR สนธิจึงต้องไม่รบกวน EU สมรรถภาพหรือผูกขาดแปลของ cjeu ในการตีความกฎหมายของสหภาพยุโรป และโพรโทคอล 8 สนธิสัญญาลิสบอนถูกเกณฑ์ทหารกับนี้ในจิตใจความเป็นอิสระของกฎหมายของสหภาพยุโรป และเฉพาะเจาะจง ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของธรรมชาติได้รับการใช้รูปแบบตลอดประวัติศาสตร์ของกฎหมาย อียู ECHR สนธิจึงต้องไม่รบกวน EU สมรรถภาพหรือผูกขาดแปลของ cjeu ในการตีความกฎหมายของสหภาพยุโรป และโพรโทคอล 8 สนธิสัญญาลิสบอนถูกเกณฑ์ทหารกับนี้ในจิตใจโดยระบุว่า ข้อตกลงการต้องให้การรักษาคุณลักษณะเฉพาะของสหภาพ และสหภาพกฎหมาย ' ECJ สังเกตว่าในขณะที่หลังจากการภาคยานุวัติ , Strasbourg ศาลตีความ ECHR จะผูก EU รวมทั้ง ECJ ,โดยระบุว่า ข้อตกลงการต้องให้การรักษาคุณลักษณะเฉพาะของสหภาพ และสหภาพกฎหมาย ' ECJ สังเกตว่าในขณะที่หลังจากการภาคยานุวัติ , Strasbourg ศาลตีความ ECHR จะผูก EU รวมทั้ง ECJ ,กระนั้นมันคงรับไม่ได้สำหรับ ecthr เรียกเป็นคำถามของ ECJ พบสัมพันธ์กับขอบเขตของกฎหมายสหภาพยุโรป ศาลอ้าง 3 วิธีที่เฉพาะเจาะจงซึ่งในร่างบันทึกข้อตกลงล้มเหลวที่จะใช้บัญชีของคุณลักษณะเฉพาะของกฎหมายสหภาพยุโรป

แรก ECJ กังวลว่าบทความ ECHR 53 ,ซึ่งจะช่วยให้ภาคีพลังวางสูงกว่ามาตรฐานการป้องกันสูงกว่าการประกันโดย ECHR ไม่ควรยอมกฎหมายสหภาพยุโรป แม้ว่ามาตรา 53 ของ EU กฎบัตรสิทธิพื้นฐานปรากฏสภาพบางอย่างที่คล้ายกับบทความ 53 ECHR ใน 2013 melloni พิพากษาจัดขึ้นที่ ECJ ประเทศสมาชิกไม่สามารถมีมาตรฐานสูงกว่าที่อียูกฎหมายกรณีที่สหภาพยุโรปได้เต็มที่เป็นไปตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ดังนั้น ECJ อ้างว่า ECHR ควรประสานงานกับ ( ของ ECJ ตีความ ) กฎบัตร และพบว่า ไม่มีบทบัญญัติในร่างข้อตกลงดังกล่าวเพื่อให้ประสานงาน

2ECJ กังวลว่าหลักการของความไว้วางใจซึ่งกันและกันภายใต้กฎหมาย EU สูงที่เกี่ยวข้องในบริบทของสหภาพยุโรปใหม่ พื้นที่แห่งเสรีภาพ ความปลอดภัย และความยุติธรรมจะถูกทำลาย . มากที่สหภาพยุโรปกฎหมายความร่วมมือภายใน afsj , เช่น , ตัวอย่างเช่นการหมายจับของยุโรปเป็นตามข้อสันนิษฐานของการปฏิบัติตามสิทธิมนุษยชนทั่วสหภาพยุโรป ในทางตรงกันข้ามECHR จะต้องมีรัฐสมาชิกแต่ละเพื่อตรวจสอบว่า ประเทศสมาชิกอื่นได้ตรวจสอบสิทธิ แม้ว่ากฎหมายสหภาพยุโรปกำหนดภาระหน้าที่ของความไว้วางใจซึ่งกันและกันระหว่างรัฐสมาชิก ข้อตกลงการไม่มีบทบัญญัติป้องกันเช่นการพัฒนา ในสถานการณ์แบบนั้นศาลของความยุติธรรม เชื่อว่าการรับผิดชอบอารมณ์เสียต้นแบบสมดุลของสหภาพยุโรปและทำลายความเป็นอิสระของกฎหมายสหภาพยุโรป

3 ศาลตั้งข้อสังเกตว่าโปรโตคอล 16 ECHR ( เฉพาะลงนามเมื่อ 2 ตุลาคม 2556 ) ให้รัฐสูงสุดศาล ECHR การแสวงหาความคิดเห็นจาก ecthr ที่ปรึกษาเกี่ยวกับการตีความ และ / หรือ สิทธิใน ECHR .แม้ว่าสหภาพยุโรปจะไม่ทำตามขั้นตอนนี้ แต่มันเป็นการคุกคามของ ECJ เพื่อการปกครองตนเองของกฎหมายอียู ECHR รัฐสูงสุด เพราะศาลอาจต้องการให้อ้างอิงเบื้องต้นที่เกี่ยวกับความเข้ากันได้ของกฎหมายของสหภาพยุโรปกับสิทธิมนุษยชน ECHR มากกว่าในประเทศลักเซมเบิร์ก