First Time Away From Home. I recent

First Time Away From Home. I recently started college (In fact, I've only actually been there for ten days) and I am extremely homesick. I cry every day, I can't eat very much, I barely sleep. I'm at home for the weekend, and I can't even focus on having fun, because I am so afraid of going back.

I've never been away from home for very long, and the members of my family are my best friends. I miss them when I go, and it's so hard for me to focus in class or have any fun outside of class.

I don't want to go back, but I know if I quit now, I will always wonder 'what if?'. I will feel like a quitter. But I honestly want these feelings of constant sadness and loneliness to go away.

I'm going to go to the college counselor, and I'm going to try and delve into my faith, but I'm still terrified of being away.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ครั้งแรกพัก เพิ่งเริ่มวิทยาลัย (ในความเป็นจริง ผมเท่านั้นที่จริงเคยมีสิบวัน) และฉันมากเมนูนี้ ฉันร้องไห้ทุกวัน ไม่กินมาก เพิ่งจะนอนหลับ ฉันที่บ้านวันหยุดสุดสัปดาห์ และฉันไม่สามารถแม้แต่เน้นสนุกสนาน เพราะฉันกลัวของจะกลับเราไม่ได้พักนาน ๆ และสมาชิกของครอบครัวเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด คิดถึงพวกเขา เมื่อฉันไป ดังนั้นยากที่จะโฟกัสในคลาส หรือสนุกใด ๆ นอกห้องเรียนไม่อยากจะกลับไป แต่ฉันรู้ว่า ถ้าตอนนี้เลิก ฉันจะเคยสงสัยว่า 'เกิดอะไรถ้า" ฉันจะรู้สึกเหมือนเป็น quitter แต่สุจริตอย่างต้องคงความโศกเศร้าและความเหงาไปเก็บความรู้สึกเหล่านี้ ฉันจะไปปรึกษาวิทยาลัย และฉันจะพยายาม และคุ้ยศรัทธาของฉัน แต่ฉันยังคงคนกลัวการไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ครั้งแรกออกจากบ้าน ฉันเพิ่งเริ่มต้นวิทยาลัย (ในความเป็นจริงที่ฉันได้รับจริงเพียงมีเวลาสิบวัน) และผมคิดถึงบ้านมาก ฉันร้องไห้ทุกวันฉันไม่สามารถที่จะกินมากฉันเพิ่งจะนอนหลับ ฉันที่บ้านสำหรับวันหยุดสุดสัปดาห์และฉันจะไม่ได้มุ่งเน้นไปที่การมีความสนุกสนานเพราะผมกลัวที่จะกลับมา. ผมไม่เคยออกจากบ้านเป็นเวลานานมากและสมาชิกในครอบครัวของฉันเป็นของฉันดีที่สุด เพื่อน ฉันคิดถึงพวกเขาเมื่อฉันไปและมันก็ยากสำหรับผมที่จะมุ่งเน้นในชั้นเรียนหรือมีความสนุกสนานใด ๆ นอกชั้นเรียน. ฉันไม่ต้องการที่จะกลับไป แต่ฉันรู้ว่าถ้าผมเลิกตอนนี้ผมมักจะสงสัยว่า 'สิ่งที่ถ้า? ' ฉันจะรู้สึกเหมือน quitter แต่ผมต้องการความรู้สึกเหล่านี้อย่างต่อเนื่องของความโศกเศร้าและความเหงาหายไป. ฉันจะไปให้คำปรึกษาวิทยาลัยและฉันจะพยายามเจาะลึกความเชื่อของฉัน แต่ฉันกลัวยังคงอยู่ห่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ครั้งแรกที่ห่างบ้าน ผมเพิ่งเริ่มเรียน ( ในความเป็นจริงฉันเท่านั้นที่จริงมี 10 วัน ) และฉันมากคิดถึงบ้าน ฉันร้องไห้ทุกวัน ผมไม่กินมาก ฉันแทบจะไม่ได้นอน ฉันอยู่ที่บ้านในวันหยุด และก็ไม่ได้เน้นสนุก เพราะผมกลัวจะกลับไป

ผมไม่เคยจากบ้านมานาน และสมาชิกของครอบครัวของฉันเป็นเพื่อนที่ดีของฉันฉันคิดถึงพวกเขาเมื่อฉันไป และมันก็ยากสำหรับฉันที่จะมุ่งเน้นในชั้นเรียนหรือสนุกนอกชั้นเรียน

ฉันไม่อยากกลับไป แต่ผมรู้ว่าถ้าผมลาออกตอนนี้ ฉันมักจะสงสัยว่า ' ถ้า ' ? ผมจะรู้สึกเหมือนเป็นคนขี้แพ้ แต่ฉันก็อยากให้ความรู้สึกเหล่านี้ของความเศร้าและความเหงาคงหายไป

ผมจะไปที่วิทยาลัย ที่ปรึกษา และผมจะลองเจาะลึกศรัทธาของฉันแต่ฉันก็ยังกลัวถูกทิ้ง