Agriculture has changed dramaticall

Agriculture has changed dramatically, especially since the end of World War II. Food and fiber productivity soared due to new technologies, mechanization, increased chemical use, specialization and government policies that favored maximizing production. These changes allowed fewer farmers with reduced labor demands to produce the majority of the food and fiber in the U.S.

Although these changes have had many positive effects and reduced many risks in farming, there have also been significant costs.Prominent among these are topsoil depletion, groundwater contamination, the decline of family farms, continued neglect of the living and working conditions for farm laborers, increasing costs of production, and the disintegration of economic and social conditions in rural communities.

A growing movement has emerged during the past two decades to question the role of the agricultural establishment in promoting practices that contribute to these social problems. Today this movement for sustainable agriculture is garnering increasing support and acceptance within mainstream agriculture. Not only does sustainable agriculture address many environmental and social concerns, but it offers innovative and economically viable opportunities for growers, laborers, consumers, policymakers and many others in the entire food system.

This paper is an effort to identify the ideas, practices and policies that constitute our concept of sustainable agriculture. We do so for two reasons: 1) to clarify the research agenda and priorities of our program, and 2) to suggest to others practical steps that may be appropriate for them in moving toward sustainable agriculture.Because the concept of sustainable agriculture is still evolving, we intend the paper not as a definitive or final statement, but as an invitation to continue the dialogue.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกษตรมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ผลิตอาหารและเส้นใยเพิ่มสูงขึ้นเนื่องจากเทคโนโลยีใหม่ mechanization ใช้สารเคมีเพิ่มขึ้น ความเชี่ยวชาญ และนโยบายของรัฐบาลที่ปลอดผลิตเพิ่ม เปลี่ยนแปลงเหล่านี้ได้ลดจำนวนเกษตรกร มีความต้องการแรงงานลดลงในการผลิตอาหารและเส้นใยในการ U.S.

ส่วนใหญ่แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ได้มีผลในเชิงบวกมาก และลดความเสี่ยงมากในการทำนา ยังมีต้นทุนอย่างมีนัยสำคัญโดดเด่นในหมู่เหล่านี้จนหมด topsoil ปนเปื้อนน้ำบาดาล การลดลงของครอบครัวฟาร์ม ละเลยต่อการอยู่อาศัย และสภาพการทำงานสำหรับแรงของการบุกเบิกฟาร์ม การผลิต ต้นทุนเพิ่มขึ้น และสลายตัวของสภาพเศรษฐกิจ และสังคมในชุมชนชนบท

มีชุมนุมเคลื่อนไหวเติบโตในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมาคำถามบทบาทของการเกษตรในการส่งเสริมการปฏิบัติที่นำไปสู่ปัญหาสังคมเหล่านี้ วันนี้นี้เคลื่อนไหวเพื่อเกษตรแบบยั่งยืนเป็น garnering เพิ่มขึ้นสนับสนุนและการยอมรับในหลักเกษตร ไม่เพียงแต่ไม่ยั่งยืนเกษตรความกังวลด้านสิ่งแวดล้อม และสังคมมาก แต่มีโอกาสทำงานได้ประสิทธิภาพ และนวัตกรรมสำหรับเกษตรกร แรงของการบุกเบิก ผู้บริโภค ผู้กำหนดนโยบาย และอื่น ๆ อีกมากมายในอาหารทั้งระบบ

กระดาษนี้เป็นความพยายามที่จะระบุความคิด แนวทางปฏิบัติ และนโยบายที่เป็นแนวคิดเกษตรยั่งยืนเรา เราทำได้ด้วยเหตุผลสองประการ: 1) ชี้แจงวาระการประชุมวิจัยและลำดับความสำคัญของโปรแกรม และ 2) แนะนำให้ผู้อื่นปฏิบัติขั้นตอนที่อาจเหมาะสมสำหรับพวกเขาในการย้ายไปสู่เกษตรยั่งยืนเนื่องจากยังคงมีการพัฒนา แนวคิดเกษตรยั่งยืนเราตั้งใจกระดาษ เป็นคำทั่วไป หรือสุดท้ายไม่ แต่ เป็นการเชิญต้องการกล่องโต้ตอบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เกษตรมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง อาหารและการผลิตเส้นใยเพิ่มสูงขึ้นอันเนื่องมาจากเทคโนโลยีเครื่องจักรกลการใช้สารเคมีที่เพิ่มขึ้นความเชี่ยวชาญและนโยบายของรัฐบาลใหม่ที่ได้รับการสนับสนุนการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ได้รับอนุญาตให้เกษตรกรลดน้อยลงด้วยความต้องการแรงงานในการผลิตส่วนใหญ่ของอาหารและเส้นใยในสหรัฐอเมริกาแม้ว่าการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้จะมีผลในเชิงบวกมากขึ้นและลดความเสี่ยงมากในการทำฟาร์มมีนอกจากนี้ยังมีความสำคัญในหมู่ costs.Prominent เหล่านี้เป็นดินพร่อง การปนเปื้อนน้ำใต้ดินลดลงของฟาร์มครอบครัวละเลยอย่างต่อเนื่องของการใช้ชีวิตและสภาพการทำงานของคนงานในฟาร์มต้นทุนการผลิตที่เพิ่มขึ้นและการสลายตัวของสภาพเศรษฐกิจและสังคมในชุมชนชนบทเคลื่อนไหวที่เจริญเติบโตได้เกิดช่วงที่ผ่านมาสองทศวรรษที่ผ่านมาที่จะถาม บทบาทของสถานประกอบการทางการเกษตรในการส่งเสริมการปฏิบัติที่นำไปสู่ปัญหาสังคมเหล่านี้ วันนี้การเคลื่อนไหวนี้เพื่อการเกษตรที่ยั่งยืนคือการเก็บเกี่ยวการสนับสนุนที่เพิ่มขึ้นและได้รับการยอมรับในด้านการเกษตรที่สำคัญ ไม่เพียง แต่จะอยู่การเกษตรแบบยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมและสังคมมาก แต่มันมีโอกาสที่สร้างสรรค์และมีศักยภาพทางเศรษฐกิจสำหรับเกษตรกรผู้ปลูกคนงานผู้บริโภคผู้กำหนดนโยบายและอื่น ๆ อีกมากมายในระบบอาหารทั้งบทความนี้เป็นความพยายามที่จะระบุความคิดการปฏิบัติและนโยบาย ที่เป็นแนวคิดของการเกษตรแบบยั่งยืน เราทำเช่นนั้นด้วยเหตุผลสองประการคือ 1) เพื่อชี้แจงวาระการประชุมการวิจัยและการจัดลำดับความสำคัญของโปรแกรมของเราและ 2) ที่จะแนะนำให้คนอื่น ๆ ขั้นตอนการปฏิบัติที่อาจจะเหมาะสมสำหรับพวกเขาในการย้ายไปสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน agriculture.Because แนวคิดของการเกษตรแบบยั่งยืนยังคงพัฒนา เราตั้งใจที่กระดาษไม่ได้เป็นคำสั่งที่ชัดเจนหรือสุดท้าย แต่เป็นคำเชิญที่จะดำเนินการเจรจา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเกษตร ได้เปลี่ยนไปอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 อาหารและไฟเบอร์ผลผลิตเพิ่มสูงขึ้น เนื่องจากเทคโนโลยีใหม่ ในการใช้สารเคมีเพิ่มขึ้น เฉพาะทางและนโยบายของรัฐบาล ที่ชื่นชอบเพิ่มการผลิต การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อนุญาตให้เกษตรกรน้อยลงกับแรงงานที่ลดลง ความต้องการผลิตส่วนใหญ่ของอาหารและเส้นใยในสหรัฐอเมริกา

แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้จะมีผลในเชิงบวกมากและลดความเสี่ยงมากในการเพาะปลูก นอกจากนี้ยังมีค่าใช้จ่ายที่สำคัญ ที่โดดเด่นในหมู่เหล่านี้มีการปนเปื้อนดิน , น้ำใต้ดิน , การลดลงของฟาร์มของครอบครัว ยังคงละเลยของชีวิตและการทำงานสำหรับคนงานในฟาร์ม การเพิ่มต้นทุนการผลิตและการล่มสลายของเศรษฐกิจและสังคมของชุมชนชนบทใน

การเคลื่อนไหวของการเจริญเติบโตได้เกิดขึ้นในช่วงสองทศวรรษคำถาม ถึงบทบาทของการเกษตรในการส่งเสริมการปฏิบัติที่นำไปสู่ปัญหาทางสังคมเหล่านี้ วันนี้ขบวนการเกษตรกรรมยั่งยืนเป็น garnering การสนับสนุนและการยอมรับในการเกษตรหลักไม่เพียง แต่ที่อยู่ เกษตรยั่งยืน ด้านสิ่งแวดล้อมและสังคมมาก แต่ก็มีโอกาสนวัตกรรมและศักยภาพทางเศรษฐกิจให้กับเกษตรกรผู้ปลูก , แรงงาน , ผู้บริโภค , ปัญหาอื่น ๆ อีกมากมายในระบบอาหารทั้งหมด

บทความนี้คือความพยายามที่จะศึกษาแนวคิด แนวปฏิบัติและนโยบายที่เป็นแนวคิดเกษตรยั่งยืน เราทำเช่นนั้นด้วยเหตุผลสองประการ :1 ) การทำความเข้าใจวิจัยวาระและลำดับความสำคัญของโครงการ และ 2 ) เพื่อแนะนำให้ผู้อื่นปฏิบัติขั้นตอนที่อาจจะเหมาะสมสำหรับพวกเขาในการย้ายสู่เกษตรกรรมยั่งยืน เพราะแนวคิดเกษตรยั่งยืน ยังทำให้เราตั้งใจกระดาษไม่ได้เป็นเด็ดขาด หรือ ข้อความสุดท้าย แต่เป็นคำเชิญต่อบทสนทนา .