“A White Heron” is Jewett’s best-kn

“A White Heron” is Jewett’s best-known short story and the only one to have an entire critical book written about it, Louis Renza’s “A White Heron” and the Question of Minor Literature (1984). Though Jewett wrote many other stories at this level, this one has been most often anthologized, and it connects thematically with works that have much greater reputations, such as Melville’s Moby Dick (1851), Henry David Thoreau’s Walden (1854), and William Faulkner’s “The Bear” (1942).

Sylvia, a shy nine-year-old, is bringing home the milk cow when she meets a young ornithologist who is hunting birds for his collection of specimens. He goes with her to her grandmother’s house. Her grandmother, Mrs. Tilley, has rescued Sylvia from a crowded home in the city, where she was languishing. The farm has proven a good environment for her. The handsome hunter, however, awakens Sylvia’s interest in a larger social life. He is friendly and sociable. He offers money and other rewards for information about where he can find the white heron he has seen. He spends a day with Sylvia looking for the heron’s nest, during which Sylvia comes to find him increasingly attractive, even though she is repelled by his killing birds. She knows where the nest probably is, but she hesitates to tell him.

On the second morning of the hunter’s stay, Sylvia climbs a nearby landmark pine at dawn to see the heron rise from its nest. She seems to have decided to help the ornithologist; however, at this point Jewett uses some special narrative devices to subvert Sylvia’s apparent intentions. Shifts in verb tense and point of view create an intimate unity between the narrator, the reader, and Sylvia herself. One effect of this unity is probably to help the reader share Sylvia’s enriching mystical union with nature that leads her finally to decide not to tell what she has found. Sylvia is not yet ready to surrender a life “heart to heart with nature” for the “great wave of human interest” represented by the hunter. Before she can return to the more various social life she has temporarily left behind to live on the farm with her grandmother, she must come to possess herself. For her, this can happen best in the comparative isolation of country life.

Though it is easy to read this tale as extolling a life close to nature over a richer social life in the city, Jewett’s story is more complex. Jewett herself lived alternately in the quiet, rural village of South Berwick and in the cosmopolitan social and literary life of Boston, and she often traveled to other cities (and several times to Europe). The story deals with several of Jewett’s major themes, one of which is the necessity, at some times and for some people, of withdrawing from social life into a simpler set of relations where the self can be fostered or renewed. The story does not imply that Sylvia will find a lifetime of happiness only on her grandmother’s farm—though indeed she may—any more than Thoreau’s discoveries at Walden Pond require that he live all the rest of his life there.

The ornithologist is attractive as well as a little dangerous; the wave of human interest he represents is, for most of Jewett’s characters, necessary to happiness. Sylvia simply is not yet ready to enter into the great stream of social life, and to do so too soon would threaten her ability to create and maintain a strong self. Were she to help the young man now, she would come to love and serve him “as a dog loves.” Such a love does not suggest the most rewarding kind of relationship between strong equals.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"มีเฮรอนไวท์" เป็นเรื่องสั้นของ Jewett รู้จักและหนึ่งมีหนังสือสำคัญทั้งเขียนเกี่ยวกับมัน Louis Renza ของ "A ไวท์เฮรอน" และในคำถามรองวรรณกรรม (1984) แม้ว่า Jewett เขียนเรื่องราวมากมายที่นี้ระดับ anthologized การนี้บ่อยที่สุด และมันเชื่อมต่อ thematically กับการทำงานที่ได้ย่อมมากมาก ของ Melville Moby ดิ๊ก (1851), Henry David ทอโรของวอลเดน (1854), และ William ฟอล์คเนอร์ "หมี" (ปี 1942)ซิลเวีย ความอายเก้าปี จะนำบ้านวัวนมเมื่อเธอพบกับ ornithologist สาวที่เป็นนกล่าสัตว์สำหรับเก็บของไว้เป็นตัวอย่าง เขาไปกับเธอไปที่บ้านของยาย ยายของเธอ นาง Tilley ได้รับซิลเวียจากบ้านที่แออัดในเมือง ที่เธอ languishing ฟาร์มได้พิสูจน์สภาพแวดล้อมที่ดีสำหรับเธอ ฮันเตอร์หล่อ ไร ปลุกสภาพเครื่องคอมพิวเตอร์ของซิลเวียสนใจในชีวิตสังคมใหญ่ เขาเป็นมิตร และกันเอง เขามีเงินและรางวัลอื่น ๆ สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับการที่เขาสามารถหาเฮรอนสีขาว ที่เกิดขึ้น เขาใช้วันกับซิลเวียที่มองหารังเฮรอน ระหว่างที่ซิลเวียมาหาเขาน่าสนใจมากขึ้น แม้ว่าเธอจะมันไส้ โดยนกเขาฆ่า เธอรู้ว่ารังอาจจะ แต่เธอ hesitates จะบอกเขาเมื่อเช้าสองอันของฮันเตอร์ ซิลเวีย climbs สนแลนด์มาร์คใกล้เคียงที่รุ่งอรุณเห็นเฮรอนเพิ่มขึ้นจากรังของมัน เธอดูเหมือนว่าจะมีการตัดสินใจที่จะช่วย ornithologist อย่างไรก็ตาม จุดนี้ Jewett ใช้อุปกรณ์บรรยายพิเศษบาง subvert ของซิลเวียชัดความตั้งใจ กะในกาลกริยาและมุมมองสร้างความสามัคคีใกล้ชิดระหว่างที่โปรแกรมผู้บรรยาย ผู้อ่าน และซิลเวียตัวเอง ลักษณะหนึ่งของความสามัคคีนี้ได้คงจะ ช่วยให้ผู้อ่านร่วมสหภาพลึกลับกับธรรมชาติที่นำเธอในที่สุดตัดสินใจไม่บอกสิ่งที่เธอพบ ค่าของซิลเวีย ซิลเวียยังไม่พร้อมที่จะยอมแพ้ชีวิตแทน "หัวใจให้หัวใจกับธรรมชาติ" ในการ "คลื่นที่ดีน่าสนใจมนุษย์" โดยพราน ก่อนที่เธอสามารถกลับไปเพิ่มเติมต่าง ๆ สังคมชีวิตเธอได้ชั่วคราวทิ้งอยู่ในฟาร์มกับยายของเธอ เธอต้องมาครอบครองตัวเอง สำหรับเธอ นี้อาจเกิดขึ้นส่วนแยกเปรียบเทียบของประเทศแม้ว่าจะเป็นการง่ายต่อการอ่านเรื่องนี้เป็น extolling ชีวิตใกล้ชิดธรรมชาติมากกว่าชีวิตสังคมขึ้นในเมือง เรื่องราวของ Jewett จะซับซ้อน Jewett ตัวเองอาศัยสลับในเงียบสงบ ชนบทหมู่บ้านของใต้เบริก และ ในสากลสังคม และวรรณกรรมชีวิตของบอสตัน และเธอมักจะเดินทาง ไปเมืองอื่น ๆ (และหลายครั้ง ไปยุโรป) เรื่องเกี่ยวข้องกับหลายธีมหลักของ Jewett ที่มีความจำเป็น ในบางครั้ง และบาง คน ถอนจากชีวิตสังคมชุดที่เรียบง่ายของความสัมพันธ์ที่ตนเองสามารถเด็ก ๆ หรือต่ออายุ เรื่องได้เป็นที่ซิลเวียจะพบชีวิตความสุขเฉพาะในฟาร์มของยายของเธอ — แม้ว่าที่จริงเธออาจ — ได้มากกว่าการค้นพบของทอโรในวอลเดนบ่อต้องว่า เขาอยู่ที่เหลือของชีวิตของเขาเป็น ornithologist ที่น่าสนใจ รวมทั้ง อันตรายเล็กน้อย คลื่นของมนุษย์สนใจเขาแทนได้ สำหรับส่วนใหญ่ของอักขระของ Jewett จำเป็นเพื่อความสุข ซิลเวียก็ยังไม่พร้อมที่จะเข้าสู่กระแสชีวิตสังคมดี และไม่ให้เร็วเกินไปจะคุกคามเธอสามารถสร้าง และรักษาตนเองแข็งแรง เธอได้ไปช่วยชายหนุ่มตอนนี้ เธอจะมารัก และรับใช้พระองค์ "เป็นสุนัขรักไป" ความรักแนะนำชนิดที่คุ้มค่าที่สุดของความสัมพันธ์ระหว่างแรงเท่ากับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"เป็นสีขาวนกกระสา" เป็นจิวเวทท์ที่ดีที่สุดที่รู้จักกันเรื่องสั้นและเป็นคนเดียวที่จะมีหนังสือที่สำคัญทั้งหมดที่เขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้หลุยส์ Renza ของ "เป็นนกกระสาสีขาว" และคำถามของ บริษัท ไมเนอร์วรรณกรรม (1984) แม้ว่าจิวเวทท์เขียนเรื่องราวอื่น ๆ อีกมากมายในระดับนี้หนึ่งนี้ได้รับส่วนใหญ่มักจะ anthologized และมันจะเชื่อมต่อกับใจกับผลงานที่มีชื่อเสียงมากขึ้นเช่นเมลวิลล์โมบี้ดิ๊ก (1851), วอลเฮนรีเดวิด ธ อโร (1854) และวิลเลียม Faulkner ของ "หมี" (1942). ซิลเวียขี้อายเก้าปีจะนำบ้านวัวนมเมื่อเธอได้พบกับหนุ่มสาวที่วิหคล่านกในการเก็บรวบรวมชิ้นงานของเขา เขาไปกับเธอไปที่บ้านคุณยายของเธอ คุณยายของเธอนางทิลลีย์ได้รับการช่วยเหลือจากซิลเวียบ้านที่แออัดในเมืองที่เธออิดโรย ฟาร์มได้รับการพิสูจน์สภาพแวดล้อมที่ดีสำหรับเธอ นักล่าหล่อ แต่ตื่นขึ้นมาความสนใจของซิลเวียในชีวิตทางสังคมที่มีขนาดใหญ่ เขาเป็นคนที่เป็นมิตรและเข้ากับคนง่าย เขามีเงินและของรางวัลอื่น ๆ สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับการที่เขาสามารถหานกกระสาสีขาวที่เขาได้เห็น เขาใช้เวลาทั้งวันกับซิลเวียที่กำลังมองหารังของนกกระสาในระหว่างที่ซิลเวียมาถึงพบว่าเขาน่าสนใจมากขึ้นแม้ว่าเธอจะมันไส้นกฆ่าเขา เธอรู้ว่าน่าจะเป็นรัง แต่เธอลังเลที่จะบอกเขา. ในเช้าวันที่สองของการเข้าพักฮันเตอร์ของซิลเวียปีนขึ้นไปสนสถานที่สำคัญใกล้เคียงในยามเช้าจะเห็นการเพิ่มขึ้นของนกกระสาจากรังของมัน เธอดูเหมือนว่าจะได้ตัดสินใจที่จะช่วยวิหคนั้น แต่ที่จุดจิวเวทท์นี้ใช้อุปกรณ์การบรรยายพิเศษบางอย่างที่จะล้มล้างความตั้งใจที่ชัดเจนของซิลเวีย การเปลี่ยนแปลงในคำกริยาเครียดและมุมมองสร้างความสามัคคีที่ใกล้ชิดระหว่างผู้บรรยายผู้อ่านและซิลเวียตัวเอง ผลประการหนึ่งของความสามัคคีนี้อาจจะช่วยให้ผู้อ่านร่วมกันสหภาพลึกลับซิลเวียที่สมบูรณ์กับธรรมชาติที่นำไปสู่ในที่สุดเธอตัดสินใจที่จะไม่บอกสิ่งที่เธอได้พบ ซิลเวียยังไม่พร้อมที่จะยอมแพ้ชีวิต "หัวใจไปที่หัวใจกับธรรมชาติ" สำหรับ "คลื่นลูกที่ดีของความสนใจของมนุษย์" ที่แสดงโดยนักล่า ก่อนที่เธอจะสามารถกลับไปใช้ชีวิตที่แตกต่างกันทางสังคมมากขึ้นเธอได้ออกจากที่อยู่เบื้องหลังชั่วคราวที่จะอาศัยอยู่ในฟาร์มกับยายของเธอเธอจะต้องมาที่จะมีตัวเอง สำหรับเธอนี้สามารถเกิดขึ้นได้ดีที่สุดในการแยกเปรียบเทียบชีวิตของประเทศ. แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องง่ายที่จะอ่านนิทานเรื่องนี้เป็นช็อปชีวิตที่ใกล้ชิดธรรมชาติมากกว่าชีวิตทางสังคมที่ดียิ่งขึ้นในเมืองเรื่องจิวเวทท์เป็นที่ซับซ้อนมากขึ้น จิวเวทท์ตัวเองอาศัยอยู่ในที่เงียบสงบสลับหมู่บ้านชนบทของภาคใต้เบอร์วิคและในชีวิตทางสังคมและความเป็นสากลของวรรณกรรมบอสตันและเธอมักจะเดินทางไปยังเมืองอื่น ๆ (และหลาย ๆ ครั้งเพื่อยุโรป) ข้อเสนอเรื่องที่มีหลายรูปแบบของจิวเวทท์ที่สำคัญซึ่งหนึ่งในนั้นเป็นสิ่งจำเป็นที่บางครั้งและสำหรับบางคนการถอนตัวจากชีวิตทางสังคมเป็นชุดที่เรียบง่ายของความสัมพันธ์ที่ตัวเองสามารถส่งเสริมหรือต่ออายุ เรื่องราวไม่ได้หมายความว่าซิลเวียจะได้พบกับอายุการใช้งานของความสุขเพียง แต่ในคุณยายของเธอฟาร์มแม้ว่าจริง ๆ แล้วเธออาจจะ-อะไรมากไปกว่าการค้นพบโรที่ Walden Pond จำเป็นต้องให้เขามีชีวิตอยู่ส่วนที่เหลือทั้งหมดของชีวิตของเขามี. วิหคเป็นที่น่าสนใจเช่นกัน เป็นอันตรายน้อย คลื่นของมนุษย์สนใจเขาแสดงเป็นส่วนใหญ่ของตัวละครจิวเวทท์ของจำเป็นที่จะต้องมีความสุข ซิลเวียก็ยังไม่พร้อมที่จะเข้าสู่กระแสชีวิตที่ดีของสังคมและจะทำเช่นนั้นเร็วเกินไปที่จะเป็นภัยคุกคามต่อความสามารถในการสร้างและรักษาตัวที่แข็งแกร่ง ถูกเธอที่จะช่วยให้ชายหนุ่มตอนนี้เธอจะมารักและรับใช้เขาว่า "เป็นสุนัขรัก." ความรักดังกล่าวไม่ได้แนะนำชนิดที่คุ้มค่ามากที่สุดของความสัมพันธ์ระหว่างเท่ากับที่แข็งแกร่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" นกกระสาขาว " คือเรื่องสั้น จิวเวทท์ที่มีชื่อเสียงมายาวนาน และเป็นคนเดียวที่ได้ทั้งมีหนังสือที่เขียนเกี่ยวกับมัน หลุยส์ renza " นกกระสาสีขาว " และคำถามของวรรณกรรมผู้เยาว์ ( 1984 ) แม้ว่าจิวเวทท์เขียนเรื่องราวอื่น ๆ มากมายในระดับนี้ หนึ่งนี้ได้รับส่วนใหญ่มักจะทำการรวบรวมบทประพันธ์ และมันเชื่อมใจกับผลงานที่มีชื่อเสียงยิ่งใหญ่เช่น Melville ของโมบี้ ดิ๊ก ( 1851 ) , เฮนรี่ เดวิด ธอโร วอลเดน ( 1854 ) , และ " วิลเลียม ฟอล์คเนอร์หมี " ( 1942 ) .

ซิลเวีย ขี้อาย เก้าขวบ พากลับบ้าน วัวนม เมื่อเธอได้พบกับวิหคหนุ่มผู้ที่ล่าสัตว์นกของเขาคอลเลกชันของตัวอย่าง เขาไปกับเธอกลับบ้านยาย ยายคุณนายทิลลีย์ , ,ได้ช่วยชีวิต ซิลเวีย จากบ้านที่แออัดในเมือง ซึ่งเธออิดโรย . ฟาร์มได้พิสูจน์สภาพแวดล้อมที่ดีสำหรับเธอ หนุ่มหล่อ ฮันเตอร์ แต่ตื่นขึ้นมาซิลเวีย ความสนใจในสังคมที่มีชีวิต เขาจะเป็นมิตรและเข้ากับคนง่าย . เขาเสนอเงินและรางวัลอื่น ๆสำหรับข้อมูลเกี่ยวกับที่เขาสามารถพบนกกระสาสีขาวที่เขาได้เห็นเขาใช้เวลาทั้งวันกับซิลเวีย ตามหารังของนกกระสา ในระหว่างที่ซิลเวียมาว่าเขามีเสน่ห์มากขึ้น แม้ว่าเธอจะโดนเขาฆ่านก เธอรู้ว่ารังอาจ แต่ เธอลังเลที่จะบอกเค้า

ในเช้าวันที่สองของอยู่ของนายพราน ซิลเวีย ปีนใกล้เคียงสถานที่สนยามเช้าเห็นนกกระสาเพิ่มขึ้นจากรังของมันดูเหมือนเธอจะตัดสินใจที่จะช่วยให้นักปักษีวิทยา อย่างไรก็ตาม ณจุดนี้ จิวเวทท์ใช้อุปกรณ์การบรรยายพิเศษเพื่อล้มล้าง ซิลเวียเห็นความตั้งใจ กะในกาลกริยาและมุมมองสร้างใกล้ชิดความสามัคคีระหว่างบรรยาย , อ่าน , และซิลเวียเองหนึ่งผลของความสามัคคีนี้จะช่วยให้ผู้อ่านใช้ซิลเวียสมบูรณ์ลึกลับสหภาพกับธรรมชาตินั้นจะพาเธอ ในที่สุดก็ตัดสินใจที่จะบอกสิ่งที่เธอได้พบ ซิลเวีย ยังไม่พร้อมที่จะยอมแพ้หัวใจชีวิต " หัวใจกับธรรมชาติ " สำหรับ " คลื่นใหญ่ของมนุษย์ดอกเบี้ย " ที่แสดงโดย ฮันเตอร์ก่อนที่เธอจะสามารถกลับมาชีวิตทางสังคมต่าง ๆ มากขึ้น เธอได้ชั่วคราว ทิ้งอยู่ในไร่กับคุณยายของเธอ เธอต้องมาถือเอง เธอ นี้สามารถเกิดขึ้นได้ในการเปรียบเทียบชีวิตของประเทศ

ถึงแม้ว่ามันเป็นเรื่องง่ายที่จะอ่านเรื่องราวนี้เป็น extolling ชีวิตใกล้ชิดธรรมชาติกว่ารวยกว่าชีวิตทางสังคมในเมืองจิวเวทท์ เป็นเรื่องที่ซับซ้อนมากขึ้นจิวเวทท์ตัวเองอยู่สลับกันในเงียบ , หมู่บ้านชนบทของ South Berwick และในรอบชีวิตทางสังคมและวรรณกรรมของบอสตัน เธอมักจะเดินทางไปเมืองอื่น ( และหลายๆ ครั้ง เพื่อ ยุโรป ) เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับหลายของจิวเวทท์หลักของชุด ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ ความจำเป็น ในบางครั้ง และสำหรับบางคนลาออกจากชีวิตทางสังคมเป็นชุดที่เรียบง่ายของความสัมพันธ์ที่ตนเองสามารถเสริมสร้างหรือการต่ออายุ เรื่องที่ไม่บ่งบอกว่า ซิลเวีย จะพบชีวิตของความสุข แต่ยายของเธอ แม้ว่าเธออาจจะฟาร์มจริงๆมากกว่า ธอโรค้นพบที่วอลเดน บ่อต้องว่าเขาใช้ชีวิตที่เหลือของชีวิตของเขามี

วิหคที่น่าสนใจ ตลอดจนอันตรายเล็กน้อย คลื่นของความสนใจของมนุษย์ เขาแสดงเป็น ส่วนใหญ่ของ จิวเวทท์ของตัวอักษร , ความสุข ซิลเวียก็ยังไม่พร้อมที่จะเข้าสู่กระแสที่ดีของสังคม และจะทำในเร็วๆ นี้ จะ ขู่ ความสามารถของเธอในการสร้างและรักษาตนเองแข็งแรง ถ้าเธอช่วยชายหนุ่มในตอนนี้หล่อนจะมารัก และรับใช้พระองค์ " เป็นสุนัขที่ชอบ " เช่น รักไม่แนะนำชนิดที่คุ้มค่ามากที่สุดของความสัมพันธ์ระหว่าง เท่ากับแรง