4.7 Expanding Roles of Civil Societ

4.7 Expanding Roles of Civil Society and Private Sector
Effective governance is the process of fostering interaction between actors from the civil society, the private sector and the state. Traditionally, mistrust – and in many cases hostilities – between the public and the private sector have constrained complementary actions on both sides. This had gradually, but significantly affected the role of public administration and the way this role is performed. Similarly, lack of trust and good will characterizes relationships between the State and the civil society actors. The practice in developing countries shows that each of these actors have their strengths – the State in providing the economic and legal framework, the private sector in creating jobs that provide income to improve living conditions, and the civil society in protecting rights of all citizens and facilitating their participation. Where they work together – as in the case of Japan and Korea – the capability of the society to deal with its economic and social problems is enhanced.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4.7 การขยายบทบาทของภาคประชาสังคมและภาคเอกชน
กำกับดูแลมีประสิทธิภาพเป็นกระบวนการปฏิสัมพันธ์ระหว่างนักแสดงจากภาคประชาสังคม ภาคเอกชน และรัฐอุปถัมภ์ ประเพณี mistrust – และในหลายกรณีสู้รบ – ระหว่างประชาชนและภาคเอกชนได้จำกัดการกระทำเพิ่มเติมทั้งสองด้าน นี้ได้ค่อย ๆ แต่บทบาทของการบริหารราชการและวิธีดำเนินการบทบาทนี้ที่รับผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญ ในทำนองเดียวกัน ขาดความน่าเชื่อถือและดีระบุลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างรัฐกับตัวแสดงภาคประชาสังคม ปฏิบัติในประเทศกำลังพัฒนาการแสดงของนักแสดงเหล่านี้มีจุดแข็งของพวกเขา – รัฐในกรอบเศรษฐกิจ และกฎหมาย ภาคเอกชนในการสร้างงานที่ให้รายได้ปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ และภาคประชาสังคมในการปกป้องสิทธิของพลเมืองทั้งหมด และอำนวยความสะดวกในการเข้าร่วม ทำงานด้วยกัน– ในกรณีของญี่ปุ่นและเกาหลีเป็นเพิ่มความสามารถของสังคมในการจัดการกับปัญหาทางเศรษฐกิจ และสังคม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4.7 การขยายบทบาทของประชาสังคมและภาคเอกชน
การกำกับดูแลที่มีประสิทธิภาพเป็นกระบวนการของการสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างนักแสดงจากภาคประชาสังคมภาคเอกชนและรัฐ ตามเนื้อผ้าความไม่ไว้วางใจ - และในกรณีที่หลายสงคราม - ระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนที่มีการ จำกัด การกระทำที่สมบูรณ์ทั้งสองด้าน นี้มีค่อย ๆ แต่ได้รับผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญบทบาทของการบริหารรัฐกิจและวิธีการบทบาทนี้จะดำเนินการ ในทำนองเดียวกันการขาดความไว้วางใจและความปรารถนาดีลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างรัฐและประชาสังคม การปฏิบัติในประเทศกำลังพัฒนาแสดงให้เห็นว่าแต่ละของนักแสดงเหล่านี้มีจุดแข็งของพวกเขา - รัฐในการให้กรอบทางเศรษฐกิจและทางกฎหมายของภาคเอกชนในการสร้างงานที่ให้รายได้ในการปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่และภาคประชาสังคมในการปกป้องสิทธิของประชาชนทุกคนและ อำนวยความสะดวกในการมีส่วนร่วมของพวกเขา ที่พวกเขาทำงานร่วมกัน - เช่นในกรณีของประเทศญี่ปุ่นและเกาหลี - ความสามารถของสังคมที่จะจัดการกับปัญหาทางเศรษฐกิจและสังคมที่จะเพิ่มขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4.7 การขยายบทบาทของประชาสังคมและเอกชน
ธรรมาภิบาลที่มีประสิทธิภาพคือ กระบวนการของการปฏิสัมพันธ์ระหว่างนักแสดงจากภาคประชาสังคมภาคเอกชนและรัฐ ตามธรรมเนียม ความหวาดระแวง – และในหลายกรณีการสู้รบและระหว่างภาครัฐและภาคเอกชนได้จำกัดการกระทำประกอบทั้งสองด้าน นี้ก็ค่อย ๆแต่ไม่มีผลต่อบทบาทการบริหารสาธารณะและบทบาททางนี้จะแสดง ในทำนองเดียวกัน การขาดความไว้วางใจ และจะดีในลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างรัฐและประชาสังคม นักแสดง การปฏิบัติในการพัฒนาประเทศแสดงให้เห็นว่าแต่ละนักแสดงเหล่านี้มีจุดแข็งของตนเองและของรัฐในการให้กรอบเศรษฐกิจและกฎหมายภาคเอกชนในการสร้างงานที่ให้รายได้เพื่อปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่และประชาสังคมในการคุ้มครองสิทธิของประชาชนและส่งเสริมการมีส่วนร่วมของสมาชิกในชุมชน ที่พวกเขาทำงานร่วมกัน ( เช่นในกรณีของญี่ปุ่นและเกาหลี - ความสามารถของสังคม เพื่อจัดการกับปัญหาเศรษฐกิจและสังคม ของเพิ่ม