Lupeol has been reported to be pres

Lupeol has been reported to be present in diverse species of the plant kingdom. Lupeol is found in edible vegetables and fruits such as white cabbage, pepper, cucumber, tomato, carrot, pea, bitter root, soy bean, ivy gourd, black tea, figs, strawberries red grapes, mulberries, date palm and guava. Lupeol is also found in abundance in medicinal plants such as, Shea butter plant, licorice, Tamarindus indica, Celastrus paniculatus, Zanthoxylum riedelianum, Allanblackia monticola, Himatanthus sucuuba, Leptadenia hastata, Crataeva nurvala, Bombax ceiba, Sebastiania adenophora, Aegle marmelos and Emblica officinalis ( Erazo et al., 2008 and Saleem, 2009 and references therein). The quantification studies have shown that lupeol is present in Olive fruit (3 μg/g), Mango fruit (1.80 μg/g pulp), Aloe leaf (280 μg/g dry leaf), Elm plant (800 μg/g bark), Japanese Pear (175 μg/g twig bark) and Ginseng oil (15.2 mg/100 g of oil).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Lupeol ได้รับรายงานว่า อยู่ในอาณาจักรพืชหลากหลายชนิด พบ Lupeol กินผักและผลไม้เช่นกะหล่ำปลีขาว พริก แตงกวา มะเขือเทศ แครอท ถั่ว รากขม ถั่ว บวบไอวี่ ชาดำ มะเดื่อ องุ่นสตรอเบอร์รี่สีแดง mulberries อินทผลัม และฝรั่ง ยังพบ Lupeol ในความอุดมสมบูรณ์ ในพืชสมุนไพรเช่น บัตพืช ชะเอมเทศ Tamarindus indica, Celastrus paniculatus, Zanthoxylum riedelianum, Allanblackia monticola, Himatanthus sucuuba, Leptadenia hastata, Crataeva nurvala, Bombax ceiba, Sebastiania adenophora, Aegle marmelos Emblica officinalis (Erazo et al., 2008 และ 2009 สะลีม และอ้างอิง therein) การศึกษานับได้แสดง lupeol ที่มีอยู่ในผลไม้มะกอก (3 μg/g), มะม่วง (1.80 เยื่อ μg/g), ใบว่าน (280 μg/g แห้งใบ), เอล์มพืช (เปลือก μg/g 800), ญี่ปุ่นลูกแพร์ (175 μg g twig เปลือก) และโสมน้ำมัน 15.2 มิลลิกรัม/100 กรัมของน้ำมัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

lupeol ได้รับรายงานที่จะนำเสนอในรูปแบบที่หลากหลายของอาณาจักรพืช lupeol ที่พบในพืชผักผลไม้และกินผลไม้เช่นผักกาดขาวพริกแตงกวามะเขือเทศแครอทถั่วรากขมถั่วเหลืองมะระไม้เลื้อย, ชาดำ, มะเดื่อ, สตรอเบอร์รี่องุ่นแดง, mulberries วันที่ปาล์มและฝรั่ง lupeol ยังพบมากในพืชสมุนไพรเช่นพืชเชียบัตเตอร์, ชะเอม, มะขาม, กระทงลาย, Zanthoxylum riedelianum, Allanblackia monticola, Himatanthus sucuuba, Leptadenia hastata, Crataeva nurvala, Bombax นุ่น, Sebastiania adenophora, marmelos Aegle และ Emblica officinalis (Erazo et al., 2008 และซาลีม 2009 และการอ้างอิงนั้น) การศึกษาปริมาณได้แสดงให้เห็น lupeol ที่มีอยู่ในผลไม้มะกอก (3 g / g) ผลไม้มะม่วง (1.80 ไมโครกรัม / กรัมเยื่อกระดาษ) ใบว่านหางจระเข้ (280 ไมโครกรัม / กรัมใบแห้ง) อาคารเอล์ม (800 ไมโครกรัม / กรัมเปลือก) ลูกแพร์ญี่ปุ่น (175 ไมโครกรัม / กรัมเปลือกกิ่ง) และน้ำมันโสม (15.2 มก. / 1​​00 กรัมของน้ำมัน)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

lupeol ได้นำเสนอในหลากหลายสายพันธุ์ของพืชในราชอาณาจักร lupeol พบมากในผักและผลไม้ เช่น กินผักกาดขาว , พริกไทย , แตงกวา , มะเขือเทศ , แครอท , ถั่ว , รากขม , ถั่วเหลือง , ตำลึง , ชาดำ , มะเดื่อ , สตรอเบอร์รี่สีแดงองุ่น , mulberries , ปาล์มวันที่และฝรั่ง lupeol ยังพบในความอุดมสมบูรณ์ในพืชสมุนไพรเช่น Shea เนยพืช , ชะเอมtamarindus indica , แผนภูมิกระบวนการพหุกิจกรรม paniculatus zanthoxylum riedelianum allanblackia monticola , , , sucuuba leptadenia himatanthus , hastata crataeva nurvala , ผึ้ง , sebastiania adenophora , สมุนไพร , และ aegle emblica officinalis ( erazo et al . , 2008 และ ซาลีม , 2009 อ้างอิง ) มีการศึกษาพบว่าปริมาณ lupeol มีอยู่ในผลไม้มะกอก ( 3 μ g / g ) , มะม่วงผลไม้ ( 180 μ g / g pulp ) , ว่านหางจระเข้ ( 280 μกรัม / กรัมใบแห้ง ) , ต้นเอล์ม ( 800 μกรัม / กรัมเปลือก ) , แพร์ญี่ปุ่น ( 175 μ g / g กิ่งไม้เปลือกไม้ ) และน้ำมันโสม ( 15.2 มิลลิกรัมต่อ 100 กรัมของน้ำมัน )