Bert Manson,82, slowly opened his e

Bert Manson,82, slowly opened his eyes and turned to face the clock on the bedside table. It was 8:23a.m. He sighed. The time was insignificant. He had nothing to do all day.He had nothing to do any day.He lay on the bed, listening to the cars on the highway and the shouts of the children running to school.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แมนสันร่วม 82 ช้าเปิดตา และเปิดหน้านาฬิกาบนโต๊ะข้างเตียง ก็ 8:23 น. เขาถอนหายใจ เวลาสำคัญได้ เขามีอะไรให้ทำตลอดทั้งวันเขามีอะไรให้ทำทุกวันเขาวางบนเตียง ฟังรถยนต์บนทางหลวงและการตะโกนของเด็กที่ทำงานโรงเรียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เบิร์ตแมนสัน, 82, ค่อย ๆ เปิดตาของเขาและหันไปเผชิญหน้ากับนาฬิกาบนโต๊ะข้างเตียง มันเป็น 08:23 การพบปะดังกล่าว เขาถอนหายใจ เวลาที่ไม่มีนัยสำคัญ เขามีอะไรจะทำอย่างไร day.He ทุกคนมีอะไรจะทำอย่างไร day.He ใด ๆ ที่วางอยู่บนเตียงฟังรถบนทางหลวงและเสียงตะโกนของเด็กทำงานอยู่ที่โรงเรียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เบิร์ต แมนสัน , 82 , ค่อยๆลืมตาขึ้น และหันไปมองหน้านาฬิกาบนโต๊ะข้างเตียง . มัน 8:23a . ม. เขาก็ถอนหายใจ เวลาก็น้อย เขาไม่มีอะไรทำทั้งวัน เขาไม่มีอะไรจะทำในวันใดวันหนึ่ง เขานอนอยู่บนเตียง ฟังเสียงรถยนต์บนทางหลวง และ เสียงเด็กๆวิ่งไปโรงเรียน