It is this possible attempt to ‘wid

It is this possible attempt to ‘widen the Gap’ to encompass areas to the east
and west of the JPDA that is crucial to claims that East Timor is entitled to
exercise jurisdiction over significant seabed resources beyond the confines of
the JPDA—notably much of the Sunrise development to the east, but also the
Laminaria-Corallina and Buffalo fields to the west.

This could potentially be achieved by defining lateral boundary lines perpendicular to the general direc-tion of the coast of Timor Island, creating a corridor-type effect.
In this context it is worth observing that the 1972 seabed treaty between Australia and
Indonesia anticipated that some adjustment to those segments of boundary
located directly to the east and west of the Timor Gap, and thus to the dimen-sions of the Gap itself, might be required on the conclusion of additional mar-itime boundary delimitation agreements with a third party (at the time Portugal
on behalf of East Timor).
It is highly questionable, however, whether
the drafters of the 1972 treaty anticipated the sort of radical alterations to the
scope of the Timor Gap which accommodating East Timor’s lateral claims
would necessitate.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นความพยายามนี้สามารถถ่าง 'ช่องว่าง ' ไปรอบพื้นที่ฝั่งตะวันออก
และทางตะวันตก ของ JPDA ที่การร้องเรียนว่าติมอร์ตะวันออกรับ
กายอำนาจเหนือทรัพยากรสำคัญก้นทะเลนอกเหนือจากขอบเขตของ
JPDA — ยวดมากพัฒนาขึ้นฝั่งตะวันออก แต่
Laminaria Corallina และควายเขตทางตะวันตก

นี้ไม่อาจทำได้ โดยการกำหนดขอบเขตด้านข้างเส้นตั้งฉากทั่วไป direc-สเตรชันของเกาะชายฝั่งติมอร์ สร้างผลทางชนิดได้
ในบริบทนี้ เป็นน่าสังเกตที่สนธิก้นทะเล 1972 ระหว่างออสเตรเลีย และ
อินโดนีเซียคาดที่ปรับปรุงบางที่ส่วนขอบ
อยู่ตรง กับทิศตะวันออก และทิศตะวันตก ของช่องว่าง ของติมอร์, และจึง ไป dimen-sions ช่องว่างตัวเอง อาจจำเป็นในบทสรุป itime มี.ค.เพิ่มเติมขอบเขตกำหนดเขตข้อตกลงกับบุคคลสาม (ที่โปรตุเกสเวลา
ในนามของติมอร์ตะวันออก) .
ก็อาจสูง อย่างไรก็ตาม ว่า
drafters ของสนธิสัญญาปี 1972 คาดว่าการเรียงลำดับของการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงการ
ขอบเขตของติมอร์ช่องว่างด้านข้างที่พักติมอร์ตะวันออกของอ้าง
จะรบกวน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นความพยายามที่เป็นไปได้นี้ไปขยายช่องว่าง 'รวมไปถึงพื้นที่ทางตะวันออก
และทางตะวันตกของ JPDA ว่าเป็นสิ่งสำคัญที่จะอ้างว่าติมอร์ตะวันออกมีสิทธิที่จะ
ใช้อำนาจเหนือทรัพยากรที่สำคัญก้นทะเลเกินขอบเขตของ
JPDA-สะดุดตามาก การพัฒนาพระอาทิตย์ขึ้นไปทางทิศตะวันออก แต่ยัง
ฟิลด์ Laminaria-Corallina และควายไปทางทิศตะวันตกนี้อาจจะทำได้โดยการกำหนดเส้นเขตแดนด้านข้างตั้งฉากกับทิศทางทั่วไป tion ของชายฝั่งของเกาะติมอร์สร้างผลกระทบทางเดินชนิดในบริบทนี้จะมีมูลค่าการสังเกตที่ก้นทะเลสนธิสัญญา 1972 ระหว่างออสเตรเลียและอินโดนีเซียที่คาดว่าการปรับบางส่วนของขอบเขตอยู่ตรงไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกของติมอร์ช่องว่างและทำให้การ dimen-ที่ต้องการให้ช่องว่างของตัวเองอาจจะ จะต้องอยู่กับบทสรุปของ Mar-iTime ข้อตกลงเขตแดนปริมาณเพิ่มเติมกับบุคคลที่สาม (ในเวลานั้นโปรตุเกสในนามของติมอร์ตะวันออก) มันเป็นที่น่าสงสัยอย่างมาก แต่ไม่ว่าdrafters ของสนธิสัญญา 1972 ที่คาดว่าจะเรียงลำดับของการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงที่จะขอบเขตของติมอร์ช่องว่างที่รองรับการเรียกร้องด้านข้างติมอร์ตะวันออกที่จะเลี่ยง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันเป็นไปได้พยายามที่จะ ' ขยาย ' ช่องว่างที่จะครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันออกและทางตะวันตกของ JPDA
ที่สําคัญที่จะอ้างว่า ติมอร์ตะวันออก มีสิทธิที่จะใช้อำนาจอย่างทะเล

ทรัพยากรเกินขอบเขตของ JPDA ยวดมากของการพัฒนาพระอาทิตย์ขึ้นทางตะวันออก แต่ยัง corallina
ลามินาเรียควายและสาขาทางตะวันตก .

นี้สามารถทำได้โดยการกำหนดเส้นเขตแดนตั้งฉากกับทิศทางทั่วไปของชายฝั่ง Timor Island , สร้างฉนวนประเภทผลกระทบ .
ในบริบทนี้มันมีค่าสังเกตที่ก้นทะเล 1972 สนธิสัญญาระหว่างออสเตรเลียและอินโดนีเซีย คาดว่าการปรับบาง

ส่วนของขอบเขตนั้นตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกและตะวันตก ช่องว่างของ Timor ,ดังนั้นในไดเม็น sions ช่องว่างของตัวเอง อาจจะต้อง ในข้อสรุปของข้อตกลงเพื่อกำหนดเขต itime เพิ่มเติมกับบุคคลที่สาม ( เวลาที่โปรตุเกส
ในนามของติมอร์ตะวันออก ) .
มันเป็นที่น่าสงสัยอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ไม่ว่า
drafters ของ 1972 สนธิสัญญาคาดการจัดเรียงของการเปลี่ยนแปลงรุนแรง
ขอบเขตของติมอร์ตะวันออกคือช่องว่าง ติมอร์ ซึ่งรองรับการเรียกร้อง
จะ necessitate .