1998; Ippolito et al., 2000). For e

1998; Ippolito et al., 2000). For example, Cryptococcus saitona induced
chitinase activity and formed structural barrier (papillae)
on host cell walls in apple against Penicillium expansum (El-Ghaouth
et al., 1998). Similarly, Aureobasidium pullulans caused a transient
increase in the activity of 1,3-gluconase, peroxidase, and
chitinase enzymes in apple wounds which stimulated wound healing
processes and induced defense mechanisms against Penicillium
expansum (Ippolito et al., 2000). Induction of disease resistance responses
was also reported in pineapple, avocado, and citrus fruits
(Tong and Rohrbock, 1980; Prusky et al., 1994; Rodov et al.,
1994; Arras, 1996).
Microbial antagonists induced disease resistance in the harvested
commodities by the production of antifungal compounds,
as in avocado (Persea americana Mill) fruit (Prusky et al., 1994; Yakoby
et al., 2001), and accumulation of phytoalexins, like scoparone
and scopoletin in citrus fruit (Rodov et al., 1994; Arras, 1996). Production
of such antifungal compounds by microbial antagonists in
the host cells help in inducing defense mechanism and hence provide
biocontrol on the harvested commodities. Although a causal
connection between the accumulation of host defense responses
and bioprotection by antagonistic yeasts has not yet been clearly
established, the occurrence of high levels of host antifungal compounds
in protected tissue suggests their implication in diseases
resistance. Detailed studies regarding the implications of induced
defense responses in the bioprotection by microbial antagonists
are needed. In fruit wounds, some microbial antagonists often produce
a large amount of extra-cellular mucilage along host cell
walls. This extra-cellular mucilage is believed to be implicated in
cell adhesion and may well contain active chemical elicitors that
provides signals for recognition and subsequent responses, providing
defense mechanism (Wisniewski et al., 1991; Castoria et al.,
1997; El-Ghaouth et al., 1998). Further, oligosaccharide fragments
of yeast cell wall polysaccharides are known to be active elicitors of
host defense responses (Base et al., 1992).
4. Introduction of microbial antagonists
Many factors are involved for the introduction of a microbial
antagonist for effective control of postharvest diseases of fruits
and vegetables. Various studies have indicated that microbial
agent should be introduced to wound site before the arrival
of the pathogen (Smilanick, 1994; Barkai-Golan, 2001; El-Ghaouth
et al., 2004; Droby, 2006; Singh and Sharma, 2007). For
instance, Trichoderma viride Pers.: Fries antagonist was only
effective in controlling Lasiodiplodia theobromae (Pat.) Griffith
& Maubl in banana (Musa spp.) fruit when it was introduced
4 h prior to the inoculation of the pathogen (Mortuza and Ilag,
1999); otherwise it was not effective at all. Another factor,
which is equally important for the effectiveness of a microbial
antagonist, is the presence of moisture in the wound sites.
For example, antagonistic yeast Candida oleophila Montrocher
was effective in controlling Botrytis cinerea in apple only when
it was applied to fresh wounds but when moisture dried in
the fruit wound later, it became a limiting factor for yeast
growth and hence for the control (Mercier and Wilson, 1995).
In addition, a microbial antagonist should have certain desirable
characteristics to meet the basic requirements of the biological
control as reported hereunder.
4.1. Criteria for an ideal antagonist
A potential microbial antagonist should have certain desirable
characteristics to make it an ideal bioagent (Wilson and Wisniewski,
1989; Barkai-Golan, 2001): The antagonist should be: (a)
genetically stable; (b) effective at low concentrations; (c) not fastidious
in its nutritional requirements; (d) capable of surviving under
adverse environmental conditions; (e) effective against a wide
range of the pathogens and different harvested commodities; (f)
resistant to pesticides; (g) a non-producer of metabolites harmful
to human; (h) non-pathogenic to the host; (i) preparable in a form
that can be effectively stored and dispensed; and (j) compatible
with other chemical and physical treatments. In addition, a microbial
antagonist should have an adaptive advantage over specific
pathogen (Wilson and Wisniewski, 1989). For example, Rhizopus
stolonifer is more sensitive to low temperature than many other
pathogens. Thus, for its effective control, a microbial antagonist
should have the ability to grow, multiply, and suppress the pathogen
at low temperature. Similarly, Candida oleophila was effective
along with dicloran to reduce the incidence of Penicillium expansum
and Rhizopus rot in nectarine even under controlled atmosphere
storage conditions (Lurie et al., 1995). Most of the pome fruits
are stored in cold storage. Thus, for controlling their postharvest
diseases to a satisfactory level, a microbial antagonist should have
the ability to survive under cold stored conditions as well. Considering
these factors, research work on the use of microbial antagonists
for the control of postharvest diseases of fruits and vegetables
has been re-oriented in many countries. Accordingly, a new strain
of Candida sake Saito & Ota was isolated, which controlled Penicillium
expansum, Botrytis cinerea, and Rhizopus stolonifer even under
various storage conditions (Vinas et al., 1996). However, even if an
antagonist has all the desirable characteristics, economic factor decides
whether it has to be commercialized or not. If there is no potential
market for the product, then it cannot be commercialized.
4.2. Antagonistic preparations
Only a few of the microbial antagonists reported to control
postharvest diseases of fruits and vegetables under laboratory

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปี 1998 Ippolito et al., 2000) ตัวอย่าง Cryptococcus saitona เกิด
chitinase กิจกรรมและโครงสร้างสิ่งกีดขวาง (papillae)
บนผนังเซลล์โฮสต์ในแอปเปิ้ลกับ Penicillium expansum (เอล-Ghaouth
et al., 1998) ในทำนองเดียวกัน Aureobasidium pullulans เกิดแบบฉับพลันเป็น
เพิ่มในการ 1,3-gluconase, peroxidase และ
เอนไซม์ chitinase ในบาดแผลของแอปเปิ้ลซึ่งถูกกระตุ้นแผล
กระบวนการและกลไกการเหนี่ยวนำให้ป้องกันกับ Penicillium
expansum (Ippolito et al., 2000) เหนี่ยวนำของการตอบสนองความต้านทานโรค
ยังรายงานในสับปะรด อโวคาโด และผลไม้
(ตองและ Rohrbock, 1980 Prusky et al., 1994 Rodov et al.,
1994 Arras, 1996) .
ตัวจุลินทรีย์ทำให้เกิดความต้านทานโรคในการเก็บเกี่ยวผลผลิต
สินค้าโภคภัณฑ์ โดยการผลิตสารต้านเชื้อรา,
ในผลไม้อาโวคาโด (Persea อเมริกานาสี) (Prusky et al., 1994 Yakoby
et al., 2001), และสะสมของ phytoalexins เช่น scoparone
scopoletin ในส้ม (Rodov et al., 1994 และ Arras, 1996) ผลิต
สารต้านเชื้อราดังกล่าวโดยตัวจุลินทรีย์ใน
ช่วย inducing กลไกป้องกัน และจึง ให้เซลล์โฮสต์
biocontrol บนสินค้าโภคภัณฑ์ harvested แม้ว่าสาเหตุการ
เชื่อมต่อระหว่างสะสมของโฮสต์ป้องกันตอบ
และ bioprotection โดย yeasts เป็นปรปักษ์ยังไม่ได้ชัดเจน
ก่อตั้ง การเกิดขึ้นของระดับสูงของสารต้านเชื้อราโฮสต์
ในเนื้อเยื่อป้องกันแนะนำปริยายของพวกเขาในโรค
ต้านทาน เกิดจากการศึกษารายละเอียดเกี่ยวกับผลกระทบของ
ป้องกันการตอบสนองใน bioprotection โดยจุลินทรีย์ตัว
มีความจำเป็น ในผลไม้แผล บางตัวจุลินทรีย์มักจะผลิต
mucilage นอกเซลตามโฮสต์เซลล์จำนวนมาก
ผนัง Mucilage โทรศัพท์มือถือนอกนี้เชื่อว่าจะเกี่ยวข้องใน
เซลล์ยึดเกาะ และกันอาจประกอบด้วย elicitors งานเคมีที่
ให้สัญญาณในการรับรู้และตอบสนองต่อมา ให้
ป้องกันกลไก (Wisniewski et al., 1991 Castoria et al.,
1997 El-Ghaouth และ al., 1998) ชิ้นส่วนเพิ่มเติม oligosaccharide
ของผนังเซลล์ยีสต์ polysaccharides รู้จักกันเป็น elicitors งานของ
จัดป้องกันการตอบสนอง (ฐาน et al., 1992) .
4 แนะนำตัวจุลินทรีย์
หลายปัจจัยเกี่ยวข้องสำหรับการแนะนำของตัวจุลินทรีย์
ปฏิปักษ์มีประสิทธิภาพควบคุมโรคหลังการเก็บเกี่ยวของผลไม้
และผัก ศึกษาต่าง ๆ ได้บ่งชี้ว่า จุลินทรีย์
ควรนำแทนบาดไซต์ก่อนมา
ของศึกษา (Smilanick, 1994 Barkai-Golan, 2001 เอล-Ghaouth
et al., 2004 Droby, 2006 สิงห์และ Sharma, 2007) สำหรับ
อินสแตนซ์ Trichoderma viride อาทิ: ปฏิปักษ์ฟรายส์ถูก
มีประสิทธิภาพในการควบคุม Lasiodiplodia theobromae (Pat) มหานคร Griffith
& Maubl ในกล้วย (Musa โอ) ผลไม้เมื่อมันถูกนำ
4 h ก่อน inoculation ของการศึกษา (Mortuza และ Ilag,
1999); มิฉะนั้น ไม่มีประสิทธิภาพที่ ปัจจัยอื่น,
ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญสำหรับประสิทธิภาพของตัวจุลินทรีย์
ของความชื้นในแผลอเมริกาเป็นปฏิปักษ์
แคนต่อต้านยีสต์ oleophila Montrocher เช่น
มีประสิทธิภาพในการควบคุม Botrytis cinerea ในแอปเปิ้ลเฉพาะเมื่อ
ใช้แผลสดแต่เมื่อความชื้นแห้งใน
ผลไม้แผลในภายหลัง ได้กลายเป็นปัจจัยจำกัดสำหรับยีสต์
เจริญเติบโต และดังนั้นสำหรับตัวควบคุม (Mercier และวิลสัน 1995)
, ปฏิปักษ์จุลินทรีย์ควรได้ประกอบบาง
ลักษณะเพื่อตอบสนองความต้องการพื้นฐานของชีวภาพ
ควบคุมเป็นรายงานว่า .
4.1 เงื่อนไขสำหรับการเป็นศัตรูเหมาะ
กล้ามเนื้อต้านจุลินทรีย์ที่อาจเกิดขึ้นควรมีประกอบบาง
ลักษณะเพื่อให้ bioagent เหมาะ (วิลสันและ Wisniewski,
1989 Barkai-Golan, 2001): เป็นศัตรูควรจะ: (ก)
มั่นคง แปลงพันธุกรรม (ข) มีผลบังคับใช้ที่ความเข้มข้นต่ำ (ค) ไม่ fastidious
ในความต้องการทางโภชนาการ (d) สามารถรอดใต้
สภาพแวดล้อมที่ร้าย (จ) มีผลบังคับใช้กับเป็น
โรคและสินค้าในการเก็บเกี่ยวแตกต่างกัน (f)
ทนต่อยาฆ่าแมลง (g) ที่ไม่ใช่โปรดิวเซอร์ของ metabolites เป็นอันตราย
เพื่อมนุษย์ (h) ไม่อุบัติไปยังโฮสต์ (i) preparable ในรูปแบบ
ที่สามารถเก็บ และ คำ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเข้ากันได้ (เจ)
กับการรักษาทางเคมี และกายภาพอื่น ๆ นอกจากนี้ กับจุลินทรีย์
เป็นศัตรูควรได้เปรียบเฉพาะที่แบบอะแดปทีฟ
(วิลสันและ Wisniewski, 1989) การศึกษา ตัวอย่าง Rhizopus
stolonifer จะอ่อนไหวมากกับอุณหภูมิต่ำกว่าอื่น ๆ
โรค ดังนั้น สำหรับการควบคุมประสิทธิภาพ ปฏิปักษ์จุลินทรีย์
ควรมีความสามารถในการเติบโต คูณ และระงับการศึกษา
ที่อุณหภูมิต่ำ Candida oleophila ได้ผลในทำนองเดียวกัน
กับ dicloran เพื่อลดอุบัติการณ์ของ Penicillium expansum
และ Rhizopus rot ใน nectarine ใต้บรรยากาศควบคุม
สภาพการจัดเก็บ (Lurie และ al., 1995) ส่วนใหญ่ผลไม้ pome
ถูกเก็บไว้ในห้องเย็น ดังนั้น สำหรับการควบคุมของพวกเขาหลัง
โรคให้อยู่ในระดับน่าพอใจ ปฏิปักษ์จุลินทรีย์ควรมี
สามารถอยู่รอดภายใต้เงื่อนไขที่เก็บเย็นเช่นกัน พิจารณา
ปัจจัยเหล่านี้ งานวิจัยการใช้จุลินทรีย์ตัว
สำหรับการควบคุมโรคหลังการเก็บเกี่ยวของผักและผลไม้
มีการมุ่งเน้นอีกครั้งในหลายประเทศ ต้องใช้ใหม่ตาม
ของ Candida สาเก Saito & Ota ได้แยก ที่ควบคุม Penicillium
expansum, Botrytis cinerea และ Rhizopus stolonifer แม้ภายใต้
สภาพการจัดเก็บต่าง ๆ (Vinas et al., 1996) อย่างไรก็ตาม แม้การ
ปฏิปักษ์มีลักษณะต้องการ ปัจจัยเศรษฐกิจตัดสินใจ
ไม่ว่าจะเป็นมี commercialized หรือไม่ ถ้ามีศักยภาพไม่
ตลาดสำหรับผลิตภัณฑ์ แล้วไม่ commercialized การ
4.2 เตรียมต่อต้าน
รายงานเพียงไม่กี่ตัวจุลินทรีย์ควบคุม
โรคภายใต้ปฏิบัติการผักและผลไม้หลังการเก็บเกี่ยว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1998; Ippolito et al,., 2000) ตัวอย่างเช่น Cryptococcus saitona เกิด
กิจกรรมไคติเนสและอุปสรรคที่เกิดขึ้นโครงสร้าง (papillae)
บนผนังเซลล์โฮสต์ในแอปเปิ้ลกับ Penicillium expansum (El-Ghaouth
et al,., 1998) ในทำนองเดียวกัน pullulans Aureobasidium เกิดชั่วคราว
เพิ่มขึ้นในกิจกรรมของ 1,3-gluconase เอนไซม์และ
เอนไซม์ไคติเนสในแอปเปิ้ลซึ่งบาดแผลกระตุ้นการรักษาแผล
ที่เกิดจากกระบวนการและกลไกการป้องกัน Penicillium
expansum (Ippolito et al,., 2000) การเหนี่ยวนำของการตอบสนองความต้านทานโรค
นี้ยังมีการรายงานในสับปะรดอะโวคาโดและส้มผลไม้
(ตองและ Rohrbock 1980. Prusky et al, 1994; Rodov และคณะ.
1994; ร์ราส, 1996)
คู่อริจุลินทรีย์เกิดความต้านทานโรคในการเก็บเกี่ยว
สินค้าโดยการผลิตสารต้านเชื้อราที่
เป็นในอะโวคาโด (Persea Americana โรงสี) ผลไม้ (Prusky et al, 1994;. Yakoby
. และคณะ, 2001) และการสะสมของ phytoalexins เช่น scoparone
และ scopoletin ในผลไม้ส้ม (Rodov ตอัล 1994; ร์ราส, 1996) การผลิต
ของสารต้านเชื้อราดังกล่าวโดยคู่อริของจุลินทรีย์ใน
เซลล์โฮสต์ช่วยในการกระตุ้นกลไกการป้องกันและด้วยเหตุนี้ให้
ควบคุมทางชีวภาพในสินค้าโภคภัณฑ์เก็บเกี่ยว แม้ว่าสาเหตุ
การเชื่อมต่อระหว่างการสะสมของการตอบสนองการป้องกันโฮสต์
และ bioprotection โดยยีสต์ปฏิปักษ์ยังไม่ได้รับอย่างเห็นได้ชัด
ที่ยอมรับการเกิดขึ้นของระดับสูงของสารต้านเชื้อราโฮสต์
ในเนื้อเยื่อป้องกันชี้ให้เห็นความหมายของพวกเขาในโรค
ความต้านทาน ศึกษารายละเอียดเกี่ยวกับผลกระทบของการชักนำให้เกิด
การตอบสนองการป้องกันใน bioprotection โดยคู่อริของจุลินทรีย์
มีความจำเป็น ในบาดแผลของผลไม้บางคู่อริจุลินทรีย์มักจะผลิต
จำนวนมากของเมือกพิเศษโทรศัพท์มือถือพร้อมเซลล์โฮสต์
ผนัง นี้เมือกพิเศษโทรศัพท์มือถือที่เชื่อว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องใน
การยึดเกาะของเซลล์และอาจมีสารเคมี elicitors ใช้งานที่
ให้สัญญาณสำหรับการรับรู้และการตอบสนองต่อการให้
กลไกการป้องกัน (Wisniewski et al, 1991;. Castoria et al,.
1997; El-Ghaouth และคณะ. 1998) นอกจากนี้ชิ้นส่วน oligosaccharide
ของเซลล์ยีสต์ polysaccharides ผนังเป็นที่รู้จักเป็น elicitors ใช้งานของ
การตอบสนองการป้องกันโฮสต์ (Base, et al., 1992)
4 การแนะนำของคู่อริของจุลินทรีย์
หลายปัจจัยที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการแนะนำของจุลินทรีย์
ปฏิปักษ์ในการควบคุมที่มีประสิทธิภาพของโรคหลังการเก็บเกี่ยวของผลไม้
และผัก การศึกษาต่างๆได้ชี้ให้เห็นว่าจุลินทรีย์
ตัวแทนควรได้รับการแนะนำให้รู้จักกับเว็บไซต์ของแผลก่อนการมาถึง
ของเชื้อโรค (Smilanick 1994; Barkai-โกลาน 2001; El-Ghaouth
. et al, 2004; Droby 2006; ซิงห์และชาร์ 2007) สำหรับ
เช่นเชื้อรา Trichoderma viride Pers. Fries ศัตรูเป็นเพียง
ที่มีประสิทธิภาพในการควบคุม Lasiodiplodia theobromae (PAT. ) กริฟฟิ
และ Maubl ในกล้วย (Musa spp.) ผลไม้เมื่อมันถูกนำ
4 ชั่วโมงก่อนที่จะมีการฉีดวัคซีนของเชื้อโรค (Mortuza และ Ilag,
1999); อย่างอื่นมันก็ไม่ได้มีประสิทธิภาพในทุก ปัจจัยอื่น
ที่มีความสำคัญเท่าเทียมกันสำหรับประสิทธิภาพของจุลินทรีย์
ศัตรูคือการปรากฏตัวของความชื้นในเว็บไซต์แผล
ตัวอย่างเช่นยีสต์ปฏิปักษ์ Candida oleophila Montrocher
มีประสิทธิภาพในการควบคุม Botrytis cinerea ในแอปเปิ้ลก็ต่อเมื่อ
มันถูกนำไปใช้กับแผลสด แต่ เมื่อความชื้นแห้งใน
ผลไม้แผลต่อมามันได้กลายเป็นปัจจัย จำกัด ยีสต์
เจริญเติบโตและด้วยเหตุนี้สำหรับการควบคุม (Mercier และวิลสัน, 1995)
นอกจากนี้ศัตรูของจุลินทรีย์ที่ต้องการควรจะมีบาง
ลักษณะเพื่อตอบสนองความต้องการขั้นพื้นฐานของทางชีวภาพ
การควบคุม ตามที่รายงานที่นี้
4.1 เกณฑ์สำหรับศัตรูที่เหมาะ
ศัตรูของจุลินทรีย์ที่มีศักยภาพควรจะมีบางอย่างที่ต้องการ
ในลักษณะที่จะทำให้มันเหมาะ bioagent (วิลสันและ Wisniewski,
1989; Barkai-โกลาน, 2001): ศัตรูที่ควรจะเป็น (ก)
ที่มีความเสถียรทางพันธุกรรม (ข) ที่มีประสิทธิภาพที่มีความเข้มข้นต่ำ (ค) ไม่จุกจิก
ในความต้องการทางโภชนาการของตน (ง) ความสามารถในการมีชีวิตรอดภายใต้
สภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม (จ) มีผลต่อความกว้าง
ช่วงของเชื้อโรคและสินค้าโภคภัณฑ์เก็บเกี่ยวที่แตกต่างกัน (ฉ)
ทนต่อสารกำจัดศัตรูพืช; (g) เป็นผู้ผลิตที่ไม่ใช่ของสารที่เป็นอันตราย
ต่อมนุษย์ (ซ) ที่ไม่ทำให้เกิดโรคกับโฮสต์; (i) preparable ในรูปแบบ
ที่สามารถเก็บไว้ได้อย่างมีประสิทธิภาพและจ่าย; และ (ญ) เข้ากันได้
กับการรักษาทางเคมีและทางกายภาพอื่น ๆ นอกจากนี้จุลินทรีย์
ศัตรูควรจะมีข้อได้เปรียบกว่าการปรับตัวโดยเฉพาะ
การติดเชื้อ (วิลสันและ Wisniewski, 1989) ตัวอย่างเช่น Rhizopus
stolonifer ที่ไวต่อการที่อุณหภูมิต่ำกว่าที่อื่น ๆ หลาย
โรค ดังนั้นสำหรับการควบคุมที่มีประสิทธิภาพของจุลินทรีย์ปฏิปักษ์
ควรมีความสามารถที่จะเติบโตคูณและปราบปรามการติดเชื้อ
ที่อุณหภูมิต่ำ ในทำนองเดียวกัน Candida oleophila มีประสิทธิภาพ
พร้อมกับ dicloran เพื่อลดอุบัติการณ์ของ Penicillium expansum
และ Rhizopus เน่าใน nectarine แม้ภายใต้การควบคุมบรรยากาศ
สภาพการเก็บรักษา (Lurie, et al., 1995) ที่สุดของผลไม้ pome
จะถูกเก็บไว้ในห้องเย็น ดังนั้นในการควบคุมหลังการเก็บเกี่ยวของพวกเขา
โรคให้อยู่ในระดับที่น่าพอใจศัตรูจุลินทรีย์ควรมี
ความสามารถในการอยู่รอดภายใต้เงื่อนไขการจัดเก็บเย็นเช่นกัน พิจารณา
ปัจจัยเหล่านี้ในการทำงานวิจัยเกี่ยวกับการใช้งานของคู่อริของจุลินทรีย์
ในการควบคุมโรคหลังการเก็บเกี่ยวของผักและผลไม้
ได้รับการมุ่งเน้นในหลายประเทศ ดังนั้นสายพันธุ์ใหม่
ของ Candida ประโยชน์ไซโตะและโอตะที่แยกซึ่งควบคุม Penicillium
expansum, Botrytis cinerea และ Rhizopus stolonifer แม้ภายใต้
สภาพการเก็บรักษาที่แตกต่างกัน (Vinas et al,., 1996) อย่างไรก็ตามแม้ว่าจะ
มีศัตรูทั้งหมดที่พึงประสงค์ปัจจัยทางเศรษฐกิจตัดสินใจ
ว่ามันจะต้องมีเชิงพาณิชย์หรือไม่ ถ้าไม่มีศักยภาพใน
ตลาดสำหรับผลิตภัณฑ์แล้วมันไม่สามารถเชิงพาณิชย์
4.2 การเตรียมการเป็นปรปักษ์กัน
เพียงไม่กี่ของคู่อริจุลินทรีย์รายงานการควบคุม
โรคหลังการเก็บเกี่ยวของผักและผลไม้ภายใต้การตรวจทางห้องปฏิบัติการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1998 ; ippolito et al . , 2000 ) ตัวอย่างเช่น คริปโตคอคคัส saitona เหนี่ยว
กิจกรรมไคติเนส และเกิดอุปสรรคโครงสร้าง ( 2 )
บนผนังเซลล์โฮสต์ในแอปเปิ้ลกับ Penicillium expansum ( El ghaouth
et al . , 1998 ) ในทํานองเดียวกัน aureobasidium pullulans เกิดจากการเพิ่มขึ้นในกิจกรรมของ 1,3-gluconase ชั่วคราว

ไคติเนสและเอนไซม์ peroxidase , แผลในแอปเปิ้ลที่กระตุ้นการสมานแผล
กระบวนการและกลไกการป้องกันและต่อต้านเชื้อรา Penicillium
expansum ( ippolito et al . , 2000 ) การชักนำความต้านทานโรคการตอบสนอง
ก็รายงานในสับปะรด , อะโวคาโด และผลไม้ตระกูลส้ม ( ตง และ rohrbock
, 1980 ; prusky et al . , 1994 ; rodov et al . ,
1994 ; อารัส , 1996 ) .
คู่อริของจุลินทรีย์และความต้านทานโรคในการเก็บเกี่ยว
สินค้าโภคภัณฑ์ โดยการผลิตสารต้านเชื้อราสาร
เช่นอะโวคาโด ( persea Americana Mill ) ผลไม้ ( prusky et al . , 1994 ; yakoby
et al . , 2001 ) และการสะสมของ phytoalexins เหมือนสคอพาโรน
และ สโคโพเลตินในผลไม้ส้ม ( rodov et al . , 1994 ; อารัส , 1996 ) ผลิตโดยจุลินทรีย์ปฏิปักษ์ใน

เซลล์โฮสต์ ช่วยในการกระตุ้นกลไกการป้องกันและดังนั้นจึงให้
ไบโอคอนโทรลบนเก็บเกี่ยวสินค้าสารป้องกันเชื้อราดังกล่าว แม้ว่าสาเหตุ
ความสัมพันธ์ระหว่างการตอบสนองของโฮสต์และป้องกันการสะสม
bioprotection โดยยีสต์ปฏิปักษ์ยังชัดเจน
ก่อตั้ง การเกิดของระดับสูงของโฮสต์ในสารประกอบในการป้องกันเนื้อเยื่อบ่งบอกนัยของ

ในโรคต้านทาน ศึกษารายละเอียดเกี่ยวกับความหมายของการ ป้องกันการตอบสนองใน bioprotection

โดยจุลินทรีย์ปฏิปักษ์ต้องการ บาดแผลของผลไม้บางคู่อริของจุลินทรีย์มักจะผลิต
จํานวนเซลล์เซลล์โฮสต์
เมือกพิเศษตามผนัง เมือกเซลล์พิเศษนี้เชื่อกันว่าจะติดร่างแหในการยึดเกาะและอาจประกอบด้วยเซลล์

) เคมีปราดเปรียวที่มีสัญญาณสำหรับการรับรู้และการตอบสนองต่อการให้
กลไกการป้องกัน ( วิสเนฟสกี้ et al . , 1991 ; castoria et al . ,
1997 ;เอล ghaouth et al . , 1998 ) ต่อไป , โอลิโกแซคคาไรด์เศษ
ของยีสต์เซลล์ผนัง polysaccharides ที่เป็นที่รู้จักที่จะใช้งาน ) การตอบสนองของโฮสต์ (
ป้องกันฐาน et al . , 1992 ) .
4 ความรู้เบื้องต้นของคู่อริของจุลินทรีย์
หลายปัจจัยที่เกี่ยวข้องสำหรับการแนะนำของจุลินทรีย์ปฏิปักษ์ในการควบคุมโรคที่มีประสิทธิภาพของ

หลังการเก็บเกี่ยวผลไม้และผักการศึกษาต่างๆได้แสดงให้เห็นว่าเป็นตัวแทนของจุลินทรีย์
ควรแนะนำให้แผลสดก่อนที่จะมาถึง
ของเชื้อโรค ( smilanick , 1994 ; บาร์ไคโกลัน , 2001 ; เอล ghaouth
et al . , 2004 ; droby , 2006 ; ซิงห์และ Sharma , 2007 ) สำหรับ
เช่น Trichoderma viride ชายครุย : ฟรายปฏิปักษ์แค่
มีประสิทธิภาพในการควบคุม lasiodiplodia theobromae ( แพท ) กริฟฟิธ
& maubl กล้วย ( Musa spp .ผลเมื่อมันถูกแนะนำ
4 H ก่อนวัคซีนของเชื้อ ( mortuza และ ilag
, 1999 ) ; มิฉะนั้นจะไม่มีประสิทธิภาพเลย ปัจจัยอื่นที่สำคัญอย่างเท่าเทียมกัน
สำหรับประสิทธิภาพของจุลินทรีย์ปฏิปักษ์
คือการปรากฏตัวของความชื้นในแผลเว็บไซต์ .
ตัวอย่างเช่น เชื้อยีสต์ Candida oleophila montrocher
ประสิทธิภาพในการควบคุมการ Botrytis cinerea ในแอปเปิ้ลเมื่อ
มันใช้กับแผลสด แต่เมื่อความชื้นในไม้แห้ง
แผลในภายหลัง มันเป็นปัจจัยจำกัดการเจริญเติบโตของยีสต์
ดังนั้นเพื่อการควบคุม ( Mercier และวิลสัน , 1995 ) .
นอกจากนี้ จุลินทรีย์ปฏิปักษ์ควรมีลักษณะที่พึงประสงค์
ตอบสนองความต้องการพื้นฐานทางชีวภาพ
ควบคุมรายงานโอน
4.1 . เกณฑ์การประเมินศักยภาพของจุลินทรีย์ปฏิปักษ์เหมาะ

ลักษณะที่พึงประสงค์ ปฏิปักษ์ ควรมีบางอย่างที่จะให้มัน bioagent เหมาะ ( วิลสันและวิสเนฟสกี้
, 1989 ; บาร์ไคโกลัน , 2001 ) : ปฏิปักษ์ควร : ( a )
พันธุกรรมคงที่ ; ( b ) มีประสิทธิภาพในระดับความเข้มข้นต่ำ ( C ) ไม่จุกจิก
ในความต้องการ ของโภชนาการ ; ( d ) สามารถอยู่รอดภายใต้
สภาวะแวดล้อมที่ไม่พึงประสงค์ ; ( E ) มีประสิทธิภาพกับช่วงกว้าง
ของเชื้อโรค ต่างเก็บสินค้า ( F )
ทนต่อสารกำจัดศัตรูพืช ( G ) ไม่ใช่ผู้ผลิตสารอันตราย
มนุษย์ ( H ) ปลอดโรคโฮสต์ ; ( ผม ) preparable ในรูปแบบ
ที่สามารถเก็บไว้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และจ่าย ; และ ( J ) เข้ากันได้
กับสารเคมีอื่น ๆและการรักษาทางกายภาพ นอกจากนี้ จุลินทรีย์
ปฏิปักษ์ต้องปรับตัวจากเชื้อโรคเฉพาะ
( วิลสันและวิสเนฟสกี้ , 1989 ) ตัวอย่างเช่น เชื้อรา
stolonifer มีความไวต่ออุณหภูมิต่ำกว่าเชื้อโรคอื่นๆ
มากมาย ดังนั้น เพื่อการควบคุมที่มีประสิทธิภาพ ,
จุลินทรีย์ปฏิปักษ์ควรมีความสามารถที่จะเติบโต , คูณ , และระงับเชื้อโรค
ที่อุณหภูมิต่ำ เหมือนกับ , Candida oleophila มีประสิทธิภาพ
พร้อมกับ dicloran เพื่อลดการเกิดของเชื้อรา Penicillium และ expansum
เน่าอยู่ในผลไม้เนกเตอริน แม้ภายใต้สภาพควบคุมที่เก็บบรรยากาศ
( ลุรี่ et al . , 1995 ) ส่วนใหญ่ของผลไม้ pome
เก็บไว้ใน ห้องเย็น ดังนั้น การควบคุมโรคหลังการเก็บเกี่ยวของพวกเขา
ในระดับที่น่าพอใจ มีจุลินทรีย์ปฏิปักษ์ควร
ความสามารถที่จะอยู่รอดภายใต้สภาวะเย็นเก็บไว้เป็นอย่างดีพิจารณา
ปัจจัยเหล่านี้ งานวิจัยเรื่องการใช้จุลินทรีย์ปฏิปักษ์
สำหรับการควบคุมโรคหลังการเก็บเกี่ยวของ ผัก ผลไม้ และมีอีก
มุ่งเน้นในหลายประเทศ ตาม ,
สายพันธุ์ใหม่ของ Candida สาเก ไซโตะ& OTA ได้ ซึ่งถูกควบคุม expansum Penicillium
, เชื้อรา Botrytis cinerea , และแม้ภายใต้สภาวะการเก็บต่าง ๆ stolonifer
( วิญาส et al . , 1996 )อย่างไรก็ตาม แม้ว่า
ปฏิปักษ์มีทั้งหมดคุณลักษณะ ปัจจัยทางเศรษฐกิจตัดสินใจ
ไม่ว่าจะมีเชิงพาณิชย์หรือไม่ ถ้าไม่มีศักยภาพ
ตลาดสำหรับสินค้าแล้วมันไม่สามารถเป็นเชิงพาณิชย์
4.2 . การเตรียมปฏิปักษ์
เพียงไม่กี่ของจุลินทรีย์ปฏิปักษ์เพื่อควบคุมโรคหลังการเก็บเกี่ยวของรายงาน
ผักและผลไม้ภายใต้ห้องปฏิบัติการ