Fitzgerald portrays the 1920s as an

Fitzgerald portrays the 1920s as an era of decayed social and moral values, evidenced in its overarching cynicism, greed, and empty pursuit of pleasure. The reckless jubilance that led to decadent parties and wild jazz music—epitomized in The Great Gatsby by the opulent parties that Gatsby throws every Saturday night—resulted ultimately in the corruption of the American dream, as the unrestrained desire for money and pleasure surpassed more noble goals. When World War I Fitzgerald positions the characters of The Great Gatsby as emblems of these social trends. Nick and Gatsby, both of whom fought in World War I, exhibit the newfound cosmopolitanism and cynicism that resulted from the war. The various social climbers and ambitious speculators who attend Gatsby’s parties evidence the greedy scramble for wealth. The clash between “old money” and “new money” manifests itself in the novel’s symbolic geography: East Egg represents the established aristocracy, West Egg the self-made rich. Meyer Wolfshiem and Gatsby’s fortune symbolize the rise of organized crime and bootlegging.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ห้อง portrays 1920 เป็นยุคผุสังคม และคุณธรรมค่า เป็นหลักฐานในการคัดสรรทำ ความโลภ ความแสวงหาที่ว่างของความสุข Jubilance เสี่ยงที่นำไปสู่บุคคลที่ชมวิวและป่าเพลงแจ๊ส — epitomized ใน Gatsby ดี โดยงานเลี้ยงหรูหราที่ Gatsby พ่นทุกคืนวันเสาร์ซึ่งผลที่สุดในความเสียหายของความฝันอเมริกัน เป็นความสุขและเงินในเมื่อทะลุประตูโนเบิล เมื่อสงครามโลกห้องตำแหน่งอักขระของ Gatsby ดีเป็นสัญลักษณ์ของแนวโน้มทางสังคมเหล่านี้ นิคและ Gatsby ทั้งสองคนต่อสู้กันในสงครามโลก แสดง newfound cosmopolitanism และทำที่เป็นผลมาจากสงคราม ไคล์มเบอร์สสังคมและนักเก็งกำไรมักใหญ่ที่เข้าร่วมงานเลี้ยงของ Gatsby ต่าง ๆ หลักฐานการล่าอาณานิคมที่โลภในสมบัติ การปะทะกันระหว่าง "เงินเก่า" และ "เงินใหม่" ปรากฏตัวในนวนิยายของสัญลักษณ์ภูมิศาสตร์: ตะวันออกไข่แทนขุนนางขึ้น ตะวันตกไข่คนรวยทำ Meyer Wolfshiem และฟอร์จูนของ Gatsby เป็นสื่อเพิ่มขึ้นของอาชญากรรมและ bootlegging

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฟิตซ์เจอรัลด์ portrays ปี ค.ศ. 1920 เป็นยุคของค่าผุสังคมและศีลธรรมหลักฐานในมนุษย์ที่ครอบคลุมของความโลภและการแสวงหาว่างของความสุข jubilance เสี่ยงที่นำไปสู่​​บุคคลที่เสื่อมและป่าแจ๊สเพลงที่ดียิ่งใน Gatsby ที่ดีโดยบุคคลที่มั่งคั่งที่ Gatsby พ่นทุกคืนเสาร์ส่งผลในท้ายที่สุดการทุจริตของความฝันแบบอเมริกันเป็นความปรารถนาที่ดุเดือดเลือดพล่านกับราคาและความสุขทะลุเกียรติมากขึ้น เป้าหมาย เมื่อสงครามโลกครั้งที่ฟิตซ์เจอรัลด์ตำแหน่งตัวละครของ Gatsby ที่ดีเป็นสัญลักษณ์ของทั้งแนวโน้มทางสังคม นิคและแกสบี้ทั้งสองคนต่อสู้กันในสงครามโลกครั้งที่แสดง cosmopolitanism ที่เพิ่งค้นและมนุษย์ที่เกิดจากสงคราม นักปีนเขาทางสังคมต่างๆและนักเก็งกำไรที่มีความทะเยอทะยานที่เข้าร่วมงานปาร์ตี้ของ Gatsby หลักฐานช่วงชิงโลภความมั่งคั่ง การปะทะกันระหว่าง "เงินเก่า" และ "เงินใหม่" ปรากฏตัวในสภาพทางภูมิศาสตร์ที่เป็นสัญลักษณ์ของนิยาย: ไข่อีสต์เป็นตัวแทนของชนชั้นสูงที่จัดตั้งขึ้นเวสต์ไข่ที่สร้างตัวเองที่อุดมไปด้วย เมเยอร์ Wolfshiem และโชคลาภ Gatsby ของสัญญลักษณ์การเพิ่มขึ้นของการก่ออาชญากรรมและการขายเหล้าเถื่อน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฟิตซ์เจอรัลด์ portrays 1920 เป็นยุคของผุ ค่านิยมของสังคมและศีลธรรม เป็นหลักฐานในการเสริมสร้างความเหยียดหยาม ความโลภ การแสวงหาที่ว่างแห่งความสุข jubilance บ้าบิ่นจนทำให้พรรคเสื่อมและเพลงแจ๊สป่า epitomized ใน The Great Gatsby โดยบุคคลที่มั่งคั่งที่ Gatsby พ่นทุกๆคืนวันเสาร์ ทำให้ในที่สุดในการทุจริตของอเมริกาอย่างที่ฝันตามความปรารถนา อยากไปไหนก็ไปเพื่อเงินและความสุขเกินเป้าหมายอันสูงส่งกว่า เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งฟิตซ์เจอรัลด์ตำแหน่งตัวละครของ Great Gatsby เป็นสัญลักษณ์ของแนวโน้มทางสังคมเหล่านี้ นิคและ Gatsby ทั้งของผู้ที่ต่อสู้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แสดงความเห็นถากถางดูถูกและคตินิยมสากลใหม่ที่เกิดจากสงครามสังคมต่าง ๆ ไม้เลื้อย และทะเยอทะยาน นักเก็งกำไรที่เข้าร่วมกิจการ Gatsby หลักฐานการแย่งชิงโลภเพื่อความมั่งคั่ง การปะทะกันระหว่าง " เงินเก่า " และ " เงินใหม่ " ปรากฏตัวในภูมิศาสตร์เชิงสัญลักษณ์ของนวนิยาย : ทิศตะวันออกไข่แทนสร้างชนชั้นสูง ตะวันตกไข่ทำรวย เมเยอร์และ wolfshiem Gatsby สมบัติสัญลักษณ์การเพิ่มขึ้นของอาชญากรรม และเถื่อน .