Various nations have fished in the

Various nations have fished in the waters surrounding Iceland for
centuries. After World War II, Iceland became concerned that these nations, using
advanced technology, were rapidly depleting valuable fishing resources and Iceland’s
primary livelihood.

In 1959, the parliament–called the Althing–declared that ?Iceland has
an indisputable right to fishery limits of 12 miles (rather than 3), that recognition should
be obtained of Iceland’s right to the entire continental shelf area (about 50 miles) and that
fishery limits of less than 12 miles [when the international norm was a three-mile
territorial sea] from the baselines around the country are out of the question.?

In 1961, Iceland and England were engaged in a diplomatic Exchange of Notes
that ultimately became a treaty. Iceland agreed to give England six months’ notice of any
further extension of Icelandic fisheries jurisdiction and to submit future fisheries disputes
to the ICJ.

In 1971, Iceland advised England about Iceland’s intent to extend its fisheries
jurisdiction again–this time to the entire Continental Shelf surrounding Iceland’s shores.
England objected, because a coastal state’s ability to control fishing in international
waters was well under the fifty-mile limit suddenly claimed by Iceland (at a time when
there was no Exclusive Economic Zone).

In 1972, the Althing adopted a resolution that the twelve-mile agreement of 1961
had to be repealed because of changed circumstances. England (and Germany) sued
Iceland in the ICJ to preserve their fishing rights under the 1961 treaty. Although Iceland
chose not to appear in the proceedings, it did provide the Court with a written defense:
The technological circumstances had changed so drastically that Iceland was compelled
to unilaterally abrogate its 1961 treaty with England. The court ruled (in Iceland’s
absence) that Iceland could not properly invoke changed circumstances. English ships
were not precluded from fishing within the fifty-mile area claimed by Iceland.

The portion of the opinion dealing with changed circumstances follows
immediately below. The paragraph numbers are those of the Court. The dissent deals
specifically with the changed circumstances issue, and generally with the larger problem
often described in Chinese literature as the “Big fish consuming the small fish.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประเทศต่าง ๆ ได้จับน้ำที่ล้อมรอบประเทศไอซ์แลนด์สำหรับศตวรรษ หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศไอซ์แลนด์เป็นกังวลที่ประเทศเหล่านี้ ใช้เทคโนโลยีขั้นสูง ได้อย่างรวดเร็วพึ่งทรัพยากรประมงที่มีคุณค่าและของประเทศไอซ์แลนด์หลักการดำรงชีวิต ใน 1959 รัฐสภา – เรียก Althing – ประกาศที่ ประเทศไอซ์แลนด์ได้สิทธิประมงจำกัด 12 ไมล์ (มากกว่า 3), ที่ควรรู้เถียงไม่ได้ได้รับของของไอซ์แลนด์ขวาไปตั้งชั้นยุโรปทั้งหมด (ประมาณ 50 ไมล์) และที่ขีดจำกัดการประมงน้อยกว่า 12 ไมล์ [เมื่อบรรทัดฐานสากล สามไมล์พื้นที่ทางทะเล] จากเส้นทั่วประเทศไม่คำถามนี้ใน 1961 ไอซ์แลนด์และอังกฤษได้ร่วมในการแลกเปลี่ยนเป็นทูตของบันทึกย่อที่สุดกลายเป็นสนธิสัญญา ประเทศไอซ์แลนด์ตกลงให้อังกฤษทราบล่วงหน้าหกเดือนของเพิ่มเติมส่วนขยายเขตประมงของไอซ์แลนด์ และส่งข้อโต้แย้งการประมงในอนาคตการ ICJในปี 1971 ไอซ์แลนด์แนะนำอังกฤษเกี่ยวกับเจตนาของประเทศไอซ์แลนด์เพื่อขยายการประมงเวลาอีก – นี้ดูแลไปทั้งทวีปชั้นรอบชายฝั่งของประเทศไอซ์แลนด์อังกฤษ objected เนื่องจากความสามารถของรัฐชายฝั่งในการควบคุมการประมงในประเทศน้ำได้ดีภายใต้วงเงินห้าสิบไมล์ก็อ้างประเทศไอซ์แลนด์ (ครั้งเมื่อมีเขตเศรษฐกิจพิเศษไม่)ในปี 1972, Althing นำมาใช้ความละเอียดที่ตกลงสิบสองไมล์ของ 1961ได้เป็น repealed เนื่องจากสถานการณ์เปลี่ยนแปลง อังกฤษ (และเยอรมนี) suedประเทศไอซ์แลนด์ใน ICJ เพื่อรักษาสิทธิประมงภายใต้สนธิสัญญา 1961 แม้ว่าไอซ์แลนด์เลือกไม่ปรากฏในตอน มันไม่มีศาลทหารเขียน:สถานการณ์เทคโนโลยีมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากที่ประเทศไอซ์แลนด์ถูกการ unilaterally abrogate สนธิสัญญากับอังกฤษ 1961 ของ ศาลปกครอง (ในของไอซ์แลนด์ขาดงาน) ที่ประเทศไอซ์แลนด์อาจไม่ถูกต้องเรียกสถานการณ์เปลี่ยนแปลง เรืออังกฤษมี precluded จากชาวประมงในพื้นที่ห้าสิบไมล์อ้างประเทศไอซ์แลนด์ส่วนจัดการเห็นกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปด้านล่างทันที หมายเลขย่อหน้าเป็นของศาล เสนอ dissentโดยเฉพาะ กับปัญหาสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง และโดยทั่วไปปัญหาใหญ่อธิบายวรรณคดีจีนมักจะเป็น "บิ๊กปลาปลาเล็กปลาน้อยที่บริโภค"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประเทศต่าง ๆ
ได้ไปตกปลาในน่านน้ำรอบไอซ์แลนด์มานานหลายศตวรรษ หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองไอซ์แลนด์กลายเป็นความกังวลว่าประเทศเหล่านี้ใช้เทคโนโลยีขั้นสูงได้อย่างรวดเร็วทำลายทรัพยากรประมงที่มีคุณค่าและไอซ์แลนด์ทำมาหากินหลัก. ในปี 1959 ที่รัฐสภาเรียกว่า Althing ประกาศที่? ไอซ์แลนด์มีสิทธิเถียงไม่ได้จำกัด การประมง 12 ไมล์ (มากกว่า 3) การรับรู้ที่ควรจะได้รับสิทธิของไอซ์แลนด์ไปทั้งพื้นที่ไหล่ทวีป(ประมาณ 50 ไมล์) และข้อจำกัด การประมงน้อยกว่า 12 ไมล์ [เมื่อบรรทัดฐานระหว่างประเทศเป็นสามไมล์ทะเลดินแดน] จาก เส้นเขตแดนทั่วประเทศเป็นไปไม่ได้. ในปี 1961, ไอซ์แลนด์และอังกฤษได้มีส่วนร่วมในการเจรจาต่อรองตลาดหลักทรัพย์แห่งหมายเหตุว่าในท้ายที่สุดกลายเป็นสนธิสัญญา ไอซ์แลนด์ตกลงที่จะให้อังกฤษแจ้งให้ทราบล่วงหน้าหกเดือนของการขยายอำนาจการประมงไอซ์แลนด์และจะส่งข้อพิพาทการประมงในอนาคตที่จะศาลโลก. ในปี 1971, ไอซ์แลนด์ได้รับคำแนะนำในอังกฤษเกี่ยวกับความตั้งใจของไอซ์แลนด์ที่จะขยายการประมงของเขตอำนาจอีกครั้งนี้ถึงเวลาที่จะทั้งไหล่ทวีปรอบชายฝั่งของไอซ์แลนด์. อังกฤษคัดค้านเพราะความสามารถของรัฐชายฝั่งในการควบคุมการประมงในต่างประเทศน้ำเป็นอย่างดีภายใต้ขีด จำกัด ห้าสิบไมล์อ้างก็โดยการไอซ์แลนด์ (ในช่วงเวลาที่ไม่มีเขตเศรษฐกิจพิเศษ). ในปี 1972 Althing ได้ปฏิบัติตาม ความละเอียดของข้อตกลงที่สิบสองไมล์ 1961 จะต้องถูกยกเลิกเพราะสถานการณ์ที่มีการเปลี่ยนแปลง อังกฤษ (และเยอรมนี) ฟ้องไอซ์แลนด์ในศาลโลกเพื่อรักษาสิทธิการประมงของตนภายใต้สนธิสัญญา1961 แม้ว่าไอซ์แลนด์เลือกที่จะไม่ปรากฏในการดำเนินการมันก็ให้ศาลกับการป้องกันเขียน: สถานการณ์ทางเทคโนโลยีที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงที่ประเทศไอซ์แลนด์ถูกบังคับที่จะยกเลิกเพียงฝ่ายเดียวของ 1961 สนธิสัญญากับอังกฤษ ศาลปกครอง (ในไอซ์แลนด์ขาด) ที่ประเทศไอซ์แลนด์จะไม่ถูกเรียกสถานการณ์ที่มีการเปลี่ยนแปลง เรืออังกฤษไม่ได้ถูกตัดสิทธิจากการประมงในพื้นที่ห้าสิบไมล์โดยอ้างว่าไอซ์แลนด์. ส่วนของความคิดการจัดการกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปดังต่อไปนี้ทันทีด้านล่าง หมายเลขวรรคเป็นคนของศาล ข้อเสนอที่ไม่เห็นด้วยโดยเฉพาะกับปัญหาสถานการณ์ที่มีการเปลี่ยนแปลงและโดยทั่วไปที่มีปัญหาขนาดใหญ่มักจะอธิบายไว้ในวรรณกรรมจีนขณะที่"บิ๊กปลาบริโภคปลาเล็กปลาน้อย."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประชาชาติต่าง ๆ มีการจับปลาในน้ำรอบไอซ์แลนด์สำหรับ
ศตวรรษ หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง , ไอซ์แลนด์กลายเป็นความกังวลว่า ประเทศเหล่านี้ใช้
เทคโนโลยีขั้นสูง เป็นทรัพยากรที่มีคุณค่า และหมดไปอย่างรวดเร็ว ตกปลา
ไอซ์แลนด์หลัก . .

ใน 1959 รัฐสภา ( เรียกอาลทิง–ประกาศว่า ? ไอซ์แลนด์มี
ขวา indisputable ประมงจำกัด 12 ไมล์ ( มากกว่า 3 )ที่ได้รับการยอมรับควร
ได้รับของไอซ์แลนด์ขวาไปทั้งบริเวณไหล่ทวีป ( 50 ไมล์ ) และที่
จำกัดประมงน้อยกว่า 12 ไมล์ [ เมื่อบรรทัดฐานระหว่างประเทศเป็นสามไมล์
น่านทะเล ] จากเส้นรอบประเทศได้หรือไม่

ใน 1961 , ไอซ์แลนด์ และ อังกฤษ ได้มีส่วนร่วมในการแลกเปลี่ยนทางการทูตของบันทึก
ที่ในที่สุดกลายเป็นสนธิสัญญาไอซ์แลนด์ตกลงที่จะให้อังกฤษหกเดือนล่วงหน้าใด ๆเพิ่มเติม ขยายเขตประมง
ไอซ์แลนด์และยื่นให้ศาลโลกข้อพิพาทอนาคตประมง


ในปี 1971 ไอซ์แลนด์เที่ยวไอซ์แลนด์อังกฤษเกี่ยวกับความตั้งใจที่จะขยายประมง
สังกัดอีกครั้งและครั้งนี้ทั้งไหล่ทวีปรอบชายฝั่งของไอซ์แลนด์
อังกฤษคัดค้าน ,เพราะรัฐชายฝั่งสามารถควบคุมการจับปลาในน่านน้ำระหว่างประเทศ
เป็นอย่างดีภายใต้ห้าสิบกิโลเมตร วงเงินทันทีโดยอ้างว่าไอซ์แลนด์ ( ในเวลาเมื่อ
ไม่มีพิเศษทางเศรษฐกิจโซน ) .

ในปี 1972 , อาลทิงมีมติว่าสัญญาของสิบสองไมล์ 1961
ต้องถูกยกเลิกเพราะสถานการณ์เปลี่ยนไป . อังกฤษและเยอรมนี ) ฟ้อง
ในศาลโลก ไอซ์แลนด์ เพื่อรักษาสิทธิของพวกเขาภายใต้ 2504 ตกปลาสนธิสัญญา แม้ว่าไอซ์แลนด์
เลือกที่จะปรากฏในตอน มันทำให้ศาลเขียนป้องกัน :
สถานการณ์เทคโนโลยีได้เปลี่ยนไปมากขนาดนี้ ที่ประเทศไอซ์แลนด์ถูกบังคับให้ยกเลิกฝ่ายเดียว
ของ 1961 สนธิสัญญากับอังกฤษ ศาลพิพากษา ( ในไอซ์แลนด์
ขาด ) ที่ไอซ์แลนด์ได้อย่างถูกต้องเรียกเปลี่ยนสถานการณ์ อังกฤษเรือ
ไม่ได้ลบจากประมงภายใน 50 ไมล์ พื้นที่โดยอ้างว่าไอซ์แลนด์

ส่วนของความคิดเห็นเกี่ยวกับเปลี่ยนสถานการณ์ดังนี้
ทันทีด้านล่าง ย่อหน้าตัวเลขของศาล การคัดค้านข้อเสนอ
เฉพาะกับเปลี่ยนสถานการณ์ปัญหาและโดยทั่วไปกับปัญหาที่ใหญ่กว่า
มักจะอธิบายไว้ในวรรณกรรมจีนเป็น " ปลาขนาดใหญ่ การบริโภคปลาขนาดเล็ก”