Disparities in access to drinking w

Disparities in access to drinking water between rural and urban areas are pronounced. Although use of improved sources has increased more rapidly in rural areas, rising from 62% in 1990 to 81% in 2011, the proportion of the rural population using an improved water source remains substantially lower than in urban areas. Inequalities in coverage are compounded by disparities in other aspects of water service. Not all improved sources are safe and evidence from a systematic review demonstrates that water is more likely to contain detectable fecal indicator bacteria in rural areas. Piped water on premises is a service enjoyed primarily by those living in urban areas so differentiating amongst improved sources would exacerbate rural:urban disparities yet further. We argue that an urban bias may have resulted due to apparent stagnation in urban coverage and the inequity observed be- tween urban and peri-urban areas. The apparent stagnation at around 95% coverage in urban areas stems in part from relative population growth – over the last two decades more people gained access to improved water in urban areas. There are calls for setting higher standards in urban areas which would exacerbate the already extreme rural disadvantage. Instead of setting different targets, health, economic, and human rights per- spectives, We suggest that the focus should be kept on achieving universal access to safe water (primarily in rural areas) while monitoring progress towards higher service levels, including greater water safety (both in rural and urban areas and among different economic strata).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความแตกต่างในการเข้าถึงน้ำดื่มระหว่างชนบท และเมืองจะออกเสียง แม้ว่าจะใช้แหล่งปรับปรุงมีเพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็วในชนบท เพิ่มขึ้นจาก 62% ในปี 1990 การ 81% ใน 2011 สัดส่วนของประชากรชนบทที่ใช้กับแหล่งน้ำปรับปรุงยังคงมากต่ำกว่าในเขตเมือง มีเพิ่มความเหลื่อมล้ำทางในความครอบคลุม โดยความแตกต่างในด้านอื่น ๆ ของบริการน้ำ ปรับปรุงแหล่งไม่มีความปลอดภัย และหลักฐานจากการตรวจทานระบบแสดงให้เห็นว่า น้ำมีแนวโน้มที่จะประกอบด้วยแบคทีเรียบ่งชี้ fecal อาสาในพื้นที่ชนบท ส่งผ่านน้ำในสถานที่เป็นบริการหลักด้วยผู้อยู่อาศัยในเขตเมืองดังนั้นความแตกต่างท่ามกลางแหล่งปรับปรุงจะทำให้รุนแรงชนบท: ความแตกต่างเมืองยังไป เราโต้แย้งว่า อาจทำให้ความโน้มเอียงการเมืองเนื่องจากซบชัดเจนในความครอบคลุมเมือง และ inequity พื้นที่เขตเมือง และเขต เมือง peri tween จะสังเกต ซบชัดประมาณ 95% ความครอบคลุมในเขตเมืองส่วนหนึ่งมาจากสัมพันธ์กับอัตราการเติบโต – ทศวรรษสองคนได้รับถึงน้ำปรับปรุงใหม่ในเขตเมือง มีเรียกการตั้งมาตรฐานที่สูงขึ้นในเขตเมืองซึ่งจะทำให้รุนแรงข้อเสียชนบทอยู่มาก ตั้งค่าเป้าหมายต่าง ๆ สุขภาพ เศรษฐกิจ และสิทธิมนุษยชนสิ่งต่อ spectives เราแนะนำว่า ควรเก็บไว้ที่โฟกัสในการบรรลุถึงน้ำที่ปลอดภัย (ส่วนใหญ่อยู่ในชนบท) สากลในขณะที่ตรวจสอบความคืบหน้าต่อการบริการระดับสูง รวมถึงค่าน้ำปลอดภัย (ทั้ง ในเมือง และชนบท และ ระหว่างชั้นทางเศรษฐกิจแตกต่างกัน)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความไม่เสมอภาคในการเข้าถึงน้ำดื่มระหว่างพื้นที่เมืองและชนบทมีความเด่นชัด แม้ว่าการใช้ของแหล่งที่มาที่ดีขึ้นได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในพื้นที่ชนบทเพิ่มขึ้นจาก 62% ในปี 1990 81% ในปี 2011 สัดส่วนของประชากรในชนบทใช้พัฒนาแหล่งน้ำที่ยังคงต่ำกว่าในเขตเมือง ความไม่เท่าเทียมกันในการรายงานข่าวจะประกอบโดยความแตกต่างในด้านอื่น ๆ ของการให้บริการน้ำ ไม่ได้ดีขึ้นแหล่งที่มาทั้งหมดมีความปลอดภัยและหลักฐานจากระบบตรวจสอบแสดงให้เห็นว่าน้ำมีแนวโน้มที่จะมีการตรวจพบเชื้อแบคทีเรียตัวบ่งชี้อุจจาระในพื้นที่ชนบท น้ำประปาในสถานที่เป็นบริการความสุขเป็นหลักโดยผู้ที่อาศัยอยู่ในเขตเมืองเพื่อให้ความแตกต่างในหมู่แหล่งที่ดีขึ้นจะทำให้รุนแรงชนบท: ความไม่เสมอภาคยังเมืองต่อไป เรายืนยันว่ามีอคติในเมืองอาจมีผลอันเนื่องมาจากความเมื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัดในการรายงานข่าวในเมืองและความไม่เสมอภาคที่สังเกต BE- เขตเมืองและชานเมืองทวี ความเมื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัดที่ครอบคลุมรอบ 95% ในพื้นที่เมืองเกิดจากส่วนหนึ่งของการเติบโตของประชากรญาติ - ในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมาผู้คนมากขึ้นได้รับการเข้าถึงน้ำที่เพิ่มขึ้นในเขตเมือง มีการเรียกร้องสำหรับการตั้งค่ามาตรฐานที่สูงขึ้นในเขตเมืองซึ่งจะทำให้รุนแรงข้อเสียในชนบทมากอยู่แล้ว แทนการตั้งค่าเป้าหมายที่แตกต่างกันสุขภาพเศรษฐกิจและ spectives สิทธิมนุษยชนที่แน่นอนเราชี้ให้เห็นว่าการมุ่งเน้นที่ควรจะเก็บไว้ในการบรรลุการเข้าถึงน้ำสะอาด (ส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ชนบท) ในขณะที่การตรวจสอบความคืบหน้าต่อระดับการให้บริการที่สูงขึ้นรวมทั้งความปลอดภัยของน้ำมากขึ้น (ทั้งในชนบทและในเมืองและในหมู่ชนชั้นทางเศรษฐกิจที่แตกต่างกัน)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความไม่เสมอภาคในการเข้าถึงน้ำดื่มระหว่างเมืองและชนบทได้ชัดเจน แม้ว่าการใช้แหล่งข้อมูลการปรับปรุงได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในชนบทเพิ่มขึ้นจาก 62% ในปี 1990 ถึง 81% ในปี 2011 สัดส่วนของประชากรในชนบทใช้ปรับปรุงแหล่งน้ำยังคงมากน้อยกว่าในเขตเมืองอสมการในความคุ้มครองจะประกอบโดยความแตกต่างในด้านอื่น ๆของบริการน้ำ ไม่ทั้งหมดปรับปรุงแหล่งปลอดภัย และหลักฐานจากการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบแสดงให้เห็นว่าน้ำมีแนวโน้มที่จะมีการตรวจพบอุจจาระบ่งชี้แบคทีเรียในชนบทน้ำประปาในสถานที่เป็นบริการชอบเป็นหลัก โดยผู้ที่อาศัยอยู่ในเขตเมือง ดังนั้นความแตกต่างท่ามกลางแหล่งดีขึ้นช่วยเพิ่มความแตกต่างในเขตเมืองยังเพิ่มเติม เราเถียงว่า อคติ เมือง อาจมีสาเหตุจากความซบเซาในเขตเมืองและความไม่เสมอภาคและความคุ้มครองเป็น - นเมืองและเปริพื้นที่เขตเมืองความเมื่อยล้าเห็นได้ชัดประมาณ 95% ครอบคลุมในเขตเมืองส่วน stems จากญาติประชากร–กว่าคนเมื่อสองทศวรรษเพิ่มเติมได้รับการเข้าถึงน้ำที่เพิ่มขึ้นในพื้นที่เขตเมือง มีสายการตั้งค่ามาตรฐานที่สูงในพื้นที่เขตเมืองซึ่งช่วยเพิ่มข้อเสียชนบทมากแล้ว แทนการกำหนดเป้าหมายที่แตกต่างกัน สุขภาพ เศรษฐกิจและสิทธิมนุษยชนต่อ - spectives เราแนะนำว่า ควรเน้นให้บรรลุการเข้าถึงสากลเพื่อน้ำปลอดภัย ( ส่วนใหญ่อยู่ในชนบท ) ในขณะที่การตรวจสอบความคืบหน้าไประดับที่สูงขึ้นให้บริการ ได้แก่ ตู้น้ำมากขึ้น ( ทั้งในเมืองและชนบท และในหมู่ชนชั้นทางเศรษฐกิจที่แตกต่างกัน )