ConclusionIn this study, we propose

ConclusionIn this study, we propose a set of the most preferred financial ratios used in practice by equityanalysts covering Mexican publicly traded firms. Moreover, by using regression analysis, we testthe relationship between financial ratios and leading stock returns.We find that the set of most preferred financial ratios used in practice by equity analysts differsfrom what a typical financial textbook presents, especially pertaining to accounting ratios. Assum-ing that equity analysts represent a group of sophisticated users of financial information, otherusers (e.g., instructors, corporate managers) could use the results of this study, when conductingfinancial analysis, to: (1) use a reduced set of financial ratios, as opposed to a large number ofratios as used in practice, which would in turn reduce overlapping information, or (2) introducethe use of new financial ratios used by equity analysts but not in firms or in financial textbooks.By regressing eight alternative models (with combinations of the most preferred financial ratios)on future stock returns, we find that financial ratios predict 1-year stock returns. All estimatedcoefficients are statistically significant after correcting for heteroscedasticity and autocorrelation.These results hold when stock returns 1 year ahead is used as the dependent variable. The predictivepower of these ratios disappears with 2-year stock returns.We recognize two main limitations in this study. First, a better asset pricing model might beneeded as a benchmark to assess the predictive power of financial ratios. Factor loading, however,is neither standardized nor readily available for such asset pricing models in Mexico. Second, alarger sample of equity analyst reports may serve as a cross check for this study. To the best of ourknowledge, however, a larger collection of recommendation reports by diverse equity analysts atany given point in time is not publicly available

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ConclusionIn การศึกษานี้ เราเสนอชุดของอัตราส่วนการเงินหลักที่ใช้ในทางปฏิบัติ โดยครอบคลุมเม็กซิกันทั่วไป equityanalysts ซื้อขายบริษัท นอกจากนี้ โดยใช้การวิเคราะห์การถดถอย เรา testthe ความสัมพันธ์ระหว่างอัตราส่วนทางการเงินและการนำหุ้นกลับ เราพบว่าชุดของอัตราส่วนทางการเงินหลักที่ใช้ในทางปฏิบัติ โดย differsfrom นักวิเคราะห์หุ้นแบบทั่วไปการเงินเล่มแสดง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับบัญชีอัตรา Assum-ing ที่นักวิเคราะห์หุ้นหมายถึงกลุ่มผู้ใช้ความซับซ้อนของข้อมูลทางการเงิน otherusers (เช่น ผู้สอน ผู้จัดการของบริษัท) สามารถใช้ผลลัพธ์ของการศึกษานี้ เมื่อ conductingfinancial วิเคราะห์ เพื่อ: (1) ใช้ชุดลดลงของอัตราส่วนทางการเงิน ตรงข้ามกับ ofratios เลขขนาดใหญ่ที่ใช้ในการปฏิบัติ ที่จะใช้ลดข้อมูลที่ทับซ้อนกัน หรือใช้อัตราส่วนทางการเงินใหม่ที่ใช้ โดยนักวิเคราะห์หุ้น แต่ไม่ได้อยู่ ในบริษัท หรือ ในตำราทางการเงิน (2) introducethe โดยลให้แปดสำรองรุ่น (มีชุดของอัตราส่วนทางการเงินที่หลัก) ในอนาคตหุ้นคืน เราพบว่า อัตราส่วนทางการเงินทำนาย 1 ปีหุ้นคืน Estimatedcoefficients ทั้งหมดได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติหลังจากแก้ไขการ heteroscedasticity autocorrelation ผลลัพธ์เหล่านี้ค้างไว้เมื่อหุ้นกลับ 1 ปีข้างหน้าจะใช้เป็นตัวแปรที่ขึ้นอยู่กับ Predictivepower ของอัตราส่วนเหล่านี้หายไปหุ้นกับ 2 ปี เรารับรู้สองข้อจำกัดหลักในการศึกษานี้ ก่อน แบบจำลองการกำหนดราคาสินทรัพย์ดีอาจ beneeded เป็นเกณฑ์มาตรฐานการประเมินพลังงานคาดการณ์ของอัตราส่วนทางการเงิน ตัวโหลด อย่างไรก็ตาม จะไม่มาตรฐาน หรือพร้อมสำหรับสินทรัพย์ดังกล่าวราคาโมเดลในเม็กซิโก สอง ตัวอย่างรายงานจากนักวิเคราะห์หุ้น alarger อาจทำหน้าที่เป็นเครื่องหมายไขว้สำหรับการศึกษานี้ กับ ourknowledge ไร ชุดใหญ่รับรองรายงาน โดย atany นักวิเคราะห์หุ้นหลากหลายให้จุดในเวลาไม่เผย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ConclusionIn นอกจากนี้โดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยเราความสัมพันธ์ระหว่าง Assum estimatedcoefficients predictivepower ขั้นแรกให้รูปแบบการกำหนดสินทรัพย์ที่ดีขึ้นอาจ โหลดแฟกเตอร์ แต่จะไม่ได้มาตรฐานและไม่พร้อมสำหรับแบบราคาสินทรัพย์ในเม็กซิโก ประการที่สองตัวอย่างของรายงานนักวิเคราะห์ส่วน ที่ดีที่สุดของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

conclusionin การศึกษาครั้งนี้ได้เสนอชุดของที่ต้องการมากที่สุดที่ใช้ในการปฏิบัติ equityanalysts อัตราส่วนทางการเงินโดยครอบคลุมเม็กซิกันการซื้อขายแก่สาธารณชน บริษัท โดยการใช้สมการถดถอย เราทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างอัตราส่วนทางการเงิน และนำผลตอบแทนที่สต็อกเราพบว่าชุดของอัตราส่วนทางการเงินที่ต้องการมากที่สุดที่ใช้ในการปฏิบัติงาน โดยนักวิเคราะห์หุ้น differsfrom สิ่งที่โดยทั่วไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับการเงิน หนังสือ ของขวัญ อัตราส่วนทางบัญชี เอิสเซิ่มไอเอ็นจีที่นักวิเคราะห์หุ้นเป็นตัวแทนของกลุ่มผู้ใช้ที่มีความซับซ้อนของข้อมูลทางการเงิน otherusers ( e.g . , อาจารย์ , องค์กรผู้บริหาร ) สามารถใช้ผลที่ได้จากการศึกษานี้เมื่อ conductingfinancial การวิเคราะห์ เพื่อ : ( 1 ) การใช้ชุดของอัตราส่วนทางการเงินที่ลดลงเมื่อเทียบกับตัวเลข ofratios ขนาดใหญ่ที่ใช้ในการฝึก ซึ่งจะลดข้อมูลซ้ำซ้อน หรือ ( 2 ) เพื่อใช้อัตราส่วนทางการเงินใหม่ที่ใช้โดยนักวิเคราะห์หุ้น แต่ไม่ได้อยู่ในบริษัท หรือในหนังสือการเงินโดยย้อนวัยแปดรูปแบบอื่น ( ด้วยการรวมกันของที่ต้องการมากที่สุดอัตราส่วนทางการเงิน ) ต่อผลตอบแทนของหุ้นในอนาคต เราพบว่าอัตราส่วนทางการเงินพยากรณ์ผลตอบแทนของหุ้น 1 ปี ทั้งหมด estimatedcoefficients อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติหลังการแก้ไขและเพื่อ heteroscedasticity ข้อมูลผลลัพธ์เหล่านี้ถือเมื่อผลตอบแทนของหุ้น 1 ปี ข้างหน้าจะใช้เป็นตัวแปรตามการ predictivepower ของอัตราส่วนเหล่านี้จะหายไปกับผลตอบแทนของหุ้น 2 ปี เราจำสองข้อหลักในการศึกษานี้ แรก , ราคาสินทรัพย์ดีกว่ารูปแบบอาจ beneeded เป็นมาตรฐานเพื่อประเมินความสามารถของอัตราส่วนทางการเงิน ปัจจัยโหลด , อย่างไรก็ตาม , จะไม่ได้มาตรฐานหรือพร้อมใช้งานสำหรับการกำหนดราคาสินทรัพย์รูปแบบในเม็กซิโก ประการที่สองตัวอย่าง alarger รายงานนักวิเคราะห์อาจเป็นตรวจสอบและวิเคราะห์ เพื่อที่ดีที่สุดของ ourknowledge , อย่างไรก็ตาม , คอลเลกชันขนาดใหญ่ของรายงานข้อเสนอแนะโดยนักวิเคราะห์หุ้นที่หลากหลาย atany จุดที่กำหนดในเวลาไม่เปิดเผยต่อสาธารณชน