Moreover, NH4+-N and NO2−-N concent

Moreover, NH4+-N and NO2−-N concentration are important indicators for growth of shrimp. If these concentration were higher than expected value, there would be a deterioration ofenvironment. The results of the present study removed significant concentrations of NH4+-N and NO2−-N from aquacultural pondsmainly due to the presence of ammonifying bacteria and nitrifying bacteria.The direct contribution of water spinach to the P removalattributed to the high P-uptake capacity of water spinach (Li et al.,2009). We could see from Fig. 4 that phosphorus content in everyorgan of water spinach was almost increased as time elapsed, andthe average phosphorus assimilation rate was highest in stem,which is different from the change of nitrogen content in organs of water spinach. The results showed that water spinach could assimilate large amounts of phosphorus from water body, which might be the main mechanism for phosphorus removal by water spinach in aquatic water In summary, we found that the removal mechanism of ammonia nitrogen and nitrate nitrogen by water spinach were primarily by microorganism, whereas the removal mechanism of phosphorus by water spinach was mainly by plant absorption. Water spinach is as an edible and floating plant with very high marketable valuecompared to many other aquatic macrophytes, makes it perfect choice for N and P removal (Karnchanawong and Sanjitt, 1995).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นอกจากนี้ NH4 + -N และ NO2− N ความเข้มข้นเป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญสำหรับการเจริญเติบโตของกุ้ง ถ้าความเข้มข้นเหล่านี้สูงกว่ามูลค่าที่คาดไว้ จะมี ofenvironment เสื่อมสภาพ ผลการศึกษาแสดงออกสำคัญความเข้มข้นของ NH4 + -N และ N NO2− จาก pondsmainly aquacultural เนื่องจาก ammonifying แบคทีเรียและแบคทีเรีย nitrifying สัดส่วนโดยตรงของน้ำผักโขมเพื่อ removalattributed P สูงดูดธาตุอาหาร P กำลังการผลิตน้ำผักขม (Li et al., 2009) เราสามารถดูจาก Fig. 4 ที่เนื้อหาฟอสฟอรัสใน everyorgan ของผักโขมน้ำเกือบเพิ่มขึ้น ตามเวลาที่ผ่านไป และอัตราผสมฟอสฟอรัสเฉลี่ยสูงที่สุดในก้าน ซึ่งแตกต่างจากการเปลี่ยนแปลงของเนื้อหาไนโตรเจนในอวัยวะของผักโขมน้ำ ผลลัพธ์ที่แสดงให้เห็นว่า น้ำผักโขมสามารถสะท้อนฟอสฟอรัสจำนวนมากจากร่างกายน้ำ ซึ่งอาจเป็นกลไกหลักสำหรับฟอสฟอรัสโดยน้ำผักโขมในน้ำน้ำสรุป เราพบว่ากลไกการกำจัดแอมโมเนียไนโตรเจนและไนโตรเจนไนเตรต โดยน้ำผักโขมมีหลักจากจุลินทรีย์ ในขณะที่กลไกกำจัดของฟอสฟอรัสโดยน้ำผักขมเป็นส่วนใหญ่ โดยการดูดซึมของพืช ผักโขมน้ำเป็นพืชกิน และลอยกับ valuecompared marketable สูงมากกับ macrophytes หลายน้ำอื่น ทำให้มันสมบูรณ์แบบใน N และ P เอา (Karnchanawong และ Sanjitt, 1995)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นอกจากนี้ NH4 + -N และ NO2 - ความเข้มข้นยังไม่มีเป็นตัวชี้วัดที่สำคัญสำหรับการเจริญเติบโตของกุ้ง ถ้ามีความเข้มข้นเหล่านี้สูงกว่ามูลค่าที่คาดว่าจะมีการเสื่อมสภาพ ofenvironment ผลการศึกษาในปัจจุบันออกกระจุกตัวของ NH4 + -N และ NO2 - N จาก pondsmainly เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเพราะการปรากฏตัวของเชื้อแบคทีเรียและ ammonifying ไนตริ bacteria.The มีส่วนร่วมโดยตรงของผักขมน้ำกับ P removalattributed ความจุ P-การดูดซึมสูงของ ผักขมน้ำ (Li et al., 2009) เราสามารถเห็นได้จากรูป 4 ฟอสฟอรัสว่าใน everyorgan ของผักขมน้ำเพิ่มขึ้นเกือบจะเป็นเวลาที่ผ่านไป, andthe อัตราการดูดซึมฟอสฟอรัสเฉลี่ยที่สูงที่สุดในลำต้นซึ่งแตกต่างจากการเปลี่ยนแปลงของปริมาณไนโตรเจนในอวัยวะของผักขมน้ำ ผลการศึกษาพบว่าผักขมน้ำสามารถดูดซึมสารอาหารจำนวนมากของฟอสฟอรัสจากร่างกายของน้ำซึ่งอาจจะเป็นกลไกหลักในการกำจัดฟอสฟอรัสโดยผักขมน้ำในน้ำน้ำโดยสรุปเราพบว่ากลไกการกำจัดแอมโมเนียไนโตรเจนและไนโตรเจนไนเตรตโดยผักขมน้ำได้ หลักโดยจุลินทรีย์ในขณะที่กลไกการกำจัดของฟอสฟอรัสโดยผักขมน้ำเป็นส่วนใหญ่โดยการดูดซึมของพืช ผักขมน้ำเป็นพืชที่กินได้และลอยกับ valuecompared ของตลาดสูงมากหลาย macrophytes น้ำอื่น ๆ ที่ทำให้มันเป็นทางเลือกที่สมบูรณ์แบบสำหรับการกำจัดไนโตรเจนและ P (Karnchanawong และ Sanjitt, 1995)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นอกจากนี้ โรงงานนำ - N และ NO2 − - สมาธิเป็นตัวชี้วัดที่สำคัญสำหรับการเจริญเติบโตของกุ้ง ถ้าความเข้มข้นสูงกว่าค่าคาดคะเน จะมีการเสื่อมสภาพของสิ่งแวดล้อม . ผลการศึกษาปัจจุบันออกทาง NH4 - N และความเข้มข้นของ NO2 − ) จาก aquacultural pondsmainly เนื่องจากการแสดงตนของแอมโมนิฟาย งแบคทีเรียและต่อแบคทีเรียการมีส่วนร่วมโดยตรงของผักบุ้งกับ P removalattributed เพื่อความจุ p-uptake สูงของผักบุ้ง ( Li et al . , 2009 ) เราสามารถเห็นได้จากรูปที่ 4 ที่ฟอสฟอรัสเนื้อหาใน everyorgan ของผักบุ้งที่เกือบจะเพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปและฟอสฟอรัสสูงสุดเฉลี่ยอัตราการในลำต้น ซึ่งจะแตกต่างจากการเปลี่ยนแปลงของปริมาณไนโตรเจนในอวัยวะของน้ําผักโขมผลการศึกษาพบว่า ผักบุ้งสามารถดูดซึมปริมาณมากของฟอสฟอรัสจากน้ำในร่างกาย ซึ่งอาจเป็นกลไกหลักของฟอสฟอรัสโดยผักขมน้ำน้ำน้ำสรุปแล้ว เราจะพบว่ากลไกการกำจัดไนโตรเจน แอมโมเนีย และไนเตรทไนโตรเจนโดยผักบุ้งเป็นหลัก โดยจุลินทรีย์ส่วนกลไกการกำจัดฟอสฟอรัสจากผักบุ้งเป็นหลักโดยการดูดซึมของพืช ผักบุ้งเป็นพืชที่กินได้และลอยสูงมากใน valuecompared เพื่อพืชสัตว์น้ำหลาย อื่น ๆ , ทำให้มันเป็นทางเลือกที่สมบูรณ์แบบสำหรับการเคลื่อนย้าย ( N P และ sanjitt กาญจนวงศ์ , 2538 )