Government of the PeopleDemocracy m

Government of the People
Democracy may be a word familiar to most, but it is a concept still misunderstood and misused in a time when totalitarian regimes and military dictatorships alike have attempted to claim popular support by pinning democratic labels upon themselves. Yet the power of the democratic idea has also evoked some of history's most profound and moving expressions of human will and intellect: from Pericles in ancient Athens to Vaclav Havel in the modern Czech Republic, from Thomas Jefferson's Declaration of Independence in 1776 to Andrei Sakharov's last speeches in 1989.
In the dictionary definition, democracy "is government by the people in which the supreme power is vested in the people and exercised directly by them or by their elected agents under a free electoral system." In the phrase of Abraham Lincoln, democracy is a government "of the people, by the people, and for the people."
Freedom and democracy are often used interchangeably, but the two are not synonymous. Democracy is indeed a set of ideas and principles about freedom, but it also consists of a set of practices and procedures that have been molded through a long, often tortuous history. In short, democracy is the institutionalization of freedom. For this reason, it is possible to identify the time-tested fundamentals of constitutional government, human rights, and equality before the law that any society must possess to be properly called democratic.
Democracies fall into two basic categories, direct and representative. In a direct democracy, all citizens, without the intermediary of elected or appointed officials, can participate in making public decisions. Such a system is clearly only practical with relatively small numbers of people--in a community organization or tribal council, for example, or the local unit of a labor union, where members can meet in a single room to discuss issues and arrive at decisions by consensus or majority vote. Ancient Athens, the world's first democracy, managed to practice direct democracy with an assembly that may have numbered as many as 5,000 to 6,000 persons--perhaps the maximum number that can physically gather in one place and practice direct democracy.
Modern society, with its size and complexity, offers few opportunities for direct democracy. Even in the northeastern United States, where the New England town meeting is a hallowed tradition, most communities have grown too large for all the residents to gather in a single location and vote directly on issues that affect their lives.
Today, the most common form of democracy, whether for a town of 50,000 or nations of 50 million, is representative democracy, in which citizens elect officials to make political decisions, formulate laws, and administer programs for the public good. In the name of the people, such officials can deliberate on complex public issues in a thoughtful and systematic manner that requires an investment of time and energy that is often impractical for the vast majority of private citizens.
How such officials are elected can vary enormously. On the national level, for example, legislators can be chosen from districts that each elect a single representative. Alternatively, under a system of proportional representation, each political party is represented in the legislature according to its percentage of the total vote nationwide. Provincial and local elections can mirror these national models, or choose their representatives more informally through group consensus instead of elections. Whatever the method used, public officials in a representative democracy hold office in the name of the people and remain accountable to the people for their actions.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รัฐบาลของประชาชนประชาธิปไตยอาจเป็นคำที่คุ้นเคยมากที่สุด แต่คอนเซ็ปต์ยังคง misunderstood และผิดในเวลาเมื่อระบอบคริสต์และโปเหมือนทหารได้พยายามเรียกร้องคะแนนสนับสนุน โดยตรึงป้ายประชาธิปไตยเมื่อตัวเอง แต่อำนาจของความคิดประชาธิปไตยยังมี evoked บางส่วนของประวัติศาสตร์อย่างลึกซึ้งมากที่สุด และย้ายนิพจน์จะมนุษย์และสติปัญญา: จาก Pericles ในเอเธนส์โบราณกับ Vaclav Havel ในสาธารณรัฐสมัยใหม่ จาก Thomas Jefferson ประกาศอิสรภาพใน 1776 เพื่อ Andrei Sakharov สุนทรพจน์ล่าสุดในปี 1989ในคำจำกัดความของพจนานุกรม ประชาธิปไตย "เป็นรัฐบาล โดยประชาชนซึ่งอำนาจสูงสุดเป็น vested ในคน และใช้ โดยพวกเขาโดยตรง หรือ โดยตัวแทนของพวกเขาได้รับเลือกภายใต้ระบบการเลือกตั้ง" ในวลีของอับราฮัมลินคอล์น ประชาธิปไตยเป็นรัฐบาล "ของคน คน และ สำหรับผู้"เสรีภาพและประชาธิปไตยมักใช้สลับกัน แต่ทั้งสองไม่มีความหมายเหมือน ประชาธิปไตยเป็นชุดของความคิดและหลักการเกี่ยวกับเสรีภาพ แต่ยังประกอบด้วยชุดของการปฏิบัติและกระบวนการที่มีแม่พิมพ์ผ่านประวัติยาว เงี้ยวมัก ในระยะสั้น ประชาธิปไตยเป็น institutionalization เสรีภาพ ด้วยเหตุนี้ มันเป็นไปได้ระบุพื้นฐาน time-tested ของรัฐบาลรัฐธรรมนูญ สิทธิมนุษยชน ความเสมอภาคภายใต้กฎหมายที่สังคมต้องมีการถูกเรียกประชาธิปไตยเหมือน ๆ แบ่งออกเป็นสองประเภทพื้นฐาน โดยตรง และตัวแทน ในประชาธิปไตยทางตรง ประชาชนทั้งหมด ไม่ มีกลางของเจ้าหน้าที่ที่รับเลือกตั้ง หรือสิ่งอำนวยความสะดวก สามารถเข้าร่วมในการตัดสินใจสาธารณะ กล่าวอย่างชัดเจนปฏิบัติเท่ากับจำนวนคน - องค์กรชุมชน หรือชาว คณะ เช่น หรือสหภาพแรงงาน หน่วยท้องถิ่นค่อนข้างเล็กซึ่งสมาชิกสามารถตอบสนองในห้องเดียวเพื่อหารือปัญหา และมาตัดสินตามมติหรือเสียงส่วนใหญ่ลงคะแนนเสียงได้ โบราณเอเธนส์ ประชาธิปไตยครั้งแรกของโลก จัดการการฝึกหัดประชาธิปไตยทางตรง ด้วยแอสเซมบลีที่อาจมีลำดับเลขเป็น 5000 ถึง 6000 คน - ทีหมายเลขสูงสุดที่สามารถรวบรวมจริงในหนึ่งสถานที่และการฝึกประชาธิปไตยทางตรงสังคมสมัยใหม่ มีขนาดและความซับซ้อน มีโอกาสน้อยในประชาธิปไตยทางตรง แม้แต่ในตะวันออกเฉียงเหนือสหรัฐอเมริกา ที่ประชุมเมืองนิวอิงแลนด์คือ ประเพณี hallowed ชุมชนส่วนใหญ่มีขนาดใหญ่เกินสำหรับทุกคนเพื่อรวบรวมใน และลงคะแนนโดยตรงในประเด็นที่มีผลต่อชีวิตของพวกเขาวันนี้ แบบทั่วไปของประชาธิปไตย สำหรับเมือง 50000 หรือประชาชาติ 50 ล้าน เป็นตัวแทนประชาธิปไตย พลเมืองเลือกตั้งเจ้าหน้าที่เพื่อทำการตัดสินใจทางการเมือง กฎหมายกำหนด และจัดการโปรแกรมส่วนดี ชื่อของคน เจ้าหน้าที่ดังกล่าวสามารถจัดเอาเปรียบในประเด็นสาธารณะที่ซับซ้อนในลักษณะเด่น และระบบที่ต้องการลงทุนเวลาและพลังงานที่เป็นไปได้ยากสำหรับประชาชนส่วนใหญ่วิธีเลือกเจ้าหน้าที่ดังกล่าวแตกต่างกันไป ในระดับชาติ ตัวอย่าง กรอบนโยบายสามารถเลือกจากเขตที่แต่ละเลือกตั้งตัวแทนฝ่ายเดียว อีก ภายใต้ระบบบัญชีรายชื่อในป แต่ละพรรคการเมืองแทนในทูลเกล้าทูลกระหม่อมตามจำนวนเปอร์เซ็นต์ของคะแนนรวมทั่วประเทศ เลือกตั้งท้องถิ่น และจังหวัดสามารถสะท้อนรูปแบบเหล่านี้ชาติ หรือเลือกตัวแทนของตนขึ้นอย่างผ่านมติกลุ่มแทนการเลือกตั้ง ใดก็ตามวิธีการที่ใช้ เจ้าหน้าที่สาธารณะในประชาธิปไตยตัวแทนดำรงในคน และยังคงรับผิดชอบต่อคนสำหรับการดำเนินการของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รัฐบาลของประชาชน
ประชาธิปไตยอาจจะเป็นคำที่คุ้นเคยให้มากที่สุด แต่มันก็เป็นแนวคิดที่ยังคงเข้าใจผิดและนำไปใช้ในช่วงเวลาที่ระบอบเผด็จการและเผด็จการทหารเหมือนกันมีความพยายามที่จะเรียกร้องการสนับสนุนที่เป็นที่นิยมโดยตรึงฉลากประชาธิปไตยเมื่อตัวเอง แต่พลังของความคิดประชาธิปไตยยังปรากฏบางส่วนของมากที่สุดในประวัติศาสตร์ที่ลึกซึ้งและย้ายการแสดงออกของมนุษย์จะและสติปัญญาจาก Pericles ในสมัยโบราณเอเธนส์ Vaclav Havel ในปัจจุบันสาธารณรัฐเช็กจากปฏิญญาโทมัสเจฟเฟอร์สันอิสรภาพใน 1776 ที่จะอังเดร Sakharov สุดท้าย กล่าวสุนทรพจน์ในปี 1989
ในความหมายในพจนานุกรมประชาธิปไตย "เป็นรัฐบาลโดยคนในการที่อำนาจสูงสุดก็ตกเป็นของผู้คนและใช้สิทธิโดยตรงหรือโดยเจ้าหน้าที่ได้รับการเลือกตั้งภายใต้ระบบการเลือกตั้งฟรี." ในวลีของอับราฮัมลิงคอล์นประชาธิปไตยเป็นรัฐบาล "ของประชาชนโดยประชาชนและเพื่อประชาชน."
เสรีภาพและประชาธิปไตยมักจะใช้สลับกัน แต่ทั้งสองไม่ตรงกัน ประชาธิปไตยย่อมเป็นชุดของความคิดและหลักการเกี่ยวกับเสรีภาพ แต่ก็ยังประกอบด้วยชุดของการปฏิบัติและขั้นตอนที่ได้รับการขึ้นรูปผ่านนานประวัติศาสตร์มักจะคดเคี้ยว ในระยะสั้นการปกครองระบอบประชาธิปไตยเป็นสถาบันของเสรีภาพ ด้วยเหตุนี้มันเป็นไปได้ที่จะระบุปัจจัยพื้นฐานเวลาการทดสอบของรัฐบาลตามรัฐธรรมนูญสิทธิมนุษยชนและความเท่าเทียมกันก่อนที่กฎหมายว่าสังคมใด ๆ จะต้องมีที่จะเรียกว่าประชาธิปไตยอย่างถูกต้อง.
Democracies ตกอยู่ในสองประเภทพื้นฐานทางตรงและตัวแทน ในระบอบประชาธิปไตยโดยตรงประชาชนทุกคนโดยไม่ต้องตัวกลางมาจากการเลือกตั้งหรือได้รับการแต่งตั้งที่สามารถมีส่วนร่วมในการตัดสินใจของประชาชน ระบบดังกล่าวเป็นเพียงการปฏิบัติอย่างชัดเจนกับตัวเลขที่ค่อนข้างเล็กของคน - ในองค์กรชุมชนหรือสภาเผ่าตัวอย่างเช่นหรือหน่วยงานท้องถิ่นของสหภาพแรงงานที่สมาชิกสามารถตอบสนองในห้องเดียวที่จะหารือเกี่ยวกับประเด็นและมาถึงที่การตัดสินใจ โดยฉันทามติหรือเสียงข้างมาก โบราณเอเธนส์ประชาธิปไตยครั้งแรกของโลกที่มีการจัดการที่จะปฏิบัติประชาธิปไตยโดยตรงกับการชุมนุมที่อาจมีเลขมากที่สุดเท่าที่ 5,000 ถึง 6,000 คน -. อาจจะเป็นจำนวนสูงสุดที่ร่างกายสามารถรวบรวมได้ในที่เดียวและการปฏิบัติตรงประชาธิปไตย
สังคมสมัยใหม่ด้วย ขนาดและความซับซ้อนมีโอกาสน้อยสำหรับการปกครองระบอบประชาธิปไตย แม้จะอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือสหรัฐอเมริกาที่นิวอิงแลนด์เมืองที่ประชุมเป็นประเพณีบูชา, ชุมชนส่วนใหญ่มีการเติบโตขนาดใหญ่เกินไปสำหรับทุกคนที่อาศัยการรวบรวมในสถานที่เดียวและออกเสียงลงคะแนนโดยตรงในประเด็นที่มีผลต่อชีวิตของพวกเขา.
วันนี้รูปแบบที่พบมากที่สุด ของระบอบประชาธิปไตยไม่ว่าจะเป็นเมืองที่ 50,000 หรือประเทศ 50 ล้านเป็นตัวแทนประชาธิปไตยที่ประชาชนเลือกตั้งเจ้าหน้าที่ในการตัดสินใจทางการเมืองกำหนดกฎหมายและการบริหารจัดการโปรแกรมสำหรับประชาชนที่ดี ในชื่อของคนที่เจ้าหน้าที่ดังกล่าวสามารถพิจารณาในประเด็นสาธารณะที่ซับซ้อนในลักษณะที่รอบคอบและเป็นระบบที่ต้องมีการลงทุนเวลาและพลังงานที่มักจะทำไม่ได้สำหรับส่วนใหญ่ของประชาชนภาคเอกชน.
วิธีการเจ้าหน้าที่ดังกล่าวจะได้รับการเลือกตั้งสามารถแตกต่างกันอย่างมาก ในระดับชาติเช่นสมาชิกสภานิติบัญญัติสามารถเลือกจากหัวเมืองว่าแต่ละเลือกตั้งตัวแทนเดียว อีกทางเลือกหนึ่งภายใต้ระบบสัดส่วนแทนแต่ละพรรคการเมืองที่เป็นตัวแทนในสภานิติบัญญัติตามสัดส่วนของจำนวนเสียงทั้งหมดทั่วประเทศ การเลือกตั้งจังหวัดและท้องถิ่นสามารถสะท้อนรูปแบบของชาติเหล่านี้หรือเลือกตัวแทนของพวกเขาอย่างไม่เป็นทางการมากขึ้นผ่านฉันทามติแทนกลุ่มของการเลือกตั้ง ไม่ว่าวิธีการที่ใช้เจ้าหน้าที่ของรัฐในระบอบประชาธิปไตยตัวแทนถือสำนักงานในชื่อของคนและยังคงรับผิดชอบต่อคนสำหรับการกระทำของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รัฐบาลประชาธิปไตยอาจ
คําที่คุ้นเคยมากที่สุด แต่ก็เป็นแนวคิดที่ยังเข้าใจผิดและใช้ผิด ในเวลาเมื่อระบอบการปกครองเผด็จการเผด็จการและทหารเหมือนกัน ได้พยายามที่จะเรียกร้องได้รับการสนับสนุนโดยใส่ร้ายป้ายประชาธิปไตยขึ้นเองแต่พลังของความคิดประชาธิปไตยยังปรากฏบางส่วนของประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ลึกซึ้งและการแสดงออกของมนุษย์และสติปัญญาจะย้ายจากเพริคลิสในเอเธนส์โบราณวาคลาฟ เวลในสาธารณรัฐเช็กที่ทันสมัยจากโทมัสเจฟเฟอร์สันใน 1776 ประกาศอิสรภาพของดรี ซาคารอฟล่าสุดสุนทรพจน์ใน 1989 .
ในพจนานุกรมความหมายประชาธิปไตย " เป็นรัฐบาลโดยประชาชน ซึ่งอำนาจสูงสุดตกคนและการใช้สิทธิโดยตรง โดยพวกเขาหรือโดยการเลือกตั้งตัวแทนภายใต้ระบบการเลือกตั้งฟรี " ในวลีของ อับราฮัม ลินคอล์น ประชาธิปไตย คือ การปกครองของประชาชน โดยประชาชน และเพื่อประชาชน "
เสรีภาพและประชาธิปไตย มักจะใช้สลับ แต่ทั้งสองไม่ตรงกันประชาธิปไตย เป็นชุดของความคิดและหลักการเรื่องเสรีภาพ แต่มันยังประกอบด้วยชุดของการปฏิบัติและกระบวนการที่ถูกหล่อหลอมผ่านยาวนาน ประวัติศาสตร์มักจะคดเคี้ยว . ในสั้น ประชาธิปไตยเป็นเมืองขึ้นของเสรีภาพ ด้วยเหตุผลนี้ มันเป็นไปได้ที่จะระบุเวลาทดสอบพื้นฐานของรัฐบาล ตามรัฐธรรมนูญสิทธิมนุษยชนและความเสมอภาคต่อหน้ากฎหมายที่สังคมใดต้องมีถูกเรียกว่าประชาธิปไตย
ประชาธิปไตยตกอยู่ในสองประเภทขั้นพื้นฐานโดยตรง และตัวแทน เป็นประชาธิปไตยโดยตรง ประชาชนทุกคน โดยไม่มีคนกลางที่ได้รับการแต่งตั้ง หรือเลือกตั้งเจ้าหน้าที่ สามารถมีส่วนร่วมในการตัดสินใจสาธารณะระบบดังกล่าวเป็นที่ชัดเจนแต่ในทางปฏิบัติที่มีตัวเลขที่ค่อนข้างเล็กของผู้คนในชุมชน องค์กร หรือสภาเผ่าตัวอย่างเช่นหรือหน่วยงานท้องถิ่นของสหภาพแรงงาน ซึ่งสมาชิกสามารถพบได้ในห้องเดียวเพื่อหารือเกี่ยวกับปัญหาและมาถึงการตัดสินใจโดยฉันทามติหรือเสียงข้างมาก . เอเธนส์โบราณ ประชาธิปไตย แรกของโลกจัดการฝึกประชาธิปไตยโดยตรง กับการประกอบที่อาจมีจำนวนเท่าที่ 5000 ถึง 6000 คน บางทีจำนวนสูงสุดที่สามารถทางกายภาพ มารวมกันในที่เดียว และการปฏิบัติ ประชาธิปไตยทางตรง
สังคมสมัยใหม่ ด้วยขนาดและความซับซ้อนของมันมีโอกาสน้อยสำหรับประชาธิปไตยโดยตรง แม้ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือสหรัฐอเมริกาที่ห้องประชุมนิวอิงแลนด์เมืองเป็นประเพณีศักดิ์สิทธิ์ ชุมชนส่วนใหญ่มีการเติบโตมีขนาดใหญ่เกินไปสำหรับผู้อยู่อาศัยที่จะรวบรวมในที่เดียวและออกเสียงลงคะแนนโดยตรงในประเด็นที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตของพวกเขา .
วันนี้ รูปแบบที่พบมากที่สุดของประชาธิปไตย ไม่ว่าจะเป็นเมืองของ 50 , 000 หรือประเทศ 50 ล้านบาท เป็นประชาธิปไตยแบบตัวแทนใน ซึ่งประชาชนเลือกตั้ง เจ้าหน้าที่ต้องตัดสินใจทางการเมืองกำหนดกฎหมาย และการบริหารจัดการโครงการสำหรับประชาชนที่ดี ในนามของประชาชน เจ้าหน้าที่ดังกล่าวสามารถพิจารณาในประเด็นสาธารณะที่ซับซ้อนในการคิดและลักษณะที่ต้องมีการลงทุนเวลาและพลังงานที่มักจะใช้งานไม่ได้สำหรับส่วนใหญ่ของประชาชน .
แล้วเจ้าหน้าที่ดังกล่าวจะเลือกสามารถแตกต่างกันอย่างมาก ในระดับประเทศ เช่นสมาชิกสภานิติบัญญัติสามารถเลือกจากแต่ละเขตที่เลือกตั้งตัวแทนเดียว หรืออีกวิธีหนึ่ง ภายใต้ระบบการเลือกตั้งแบบสัดส่วน แต่ละพรรคการเมืองจะเป็นตัวแทนในรัฐสภาตามเปอร์เซ็นต์ของคะแนนเสียงทั้งหมดทั่วประเทศ การเลือกตั้งท้องถิ่นและสามารถสะท้อนรูปแบบของชาติเหล่านี้หรือเลือกผู้แทนของตนมากขึ้นอย่างไม่เป็นทางการผ่านฉันทามติของกลุ่มแทนการเลือกตั้ง ไม่ว่าจะใช้วิธีการเจ้าหน้าที่ในประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนถือที่ทำงานในนามของประชาชน และยังคงรับผิดชอบต่อประชาชน การกระทำของพวกเขา .