difference in disease incidence was

difference in disease incidence was observed between the control
and hot water-treated fruits after 5 d of incubation at 20
C. However,
HWT significantly (P < 0.05) enhanced the biocontrol efficacy
of P. membranaefaciens. The disease incidence of green and blue
mold decay in the combined-treated fruits was effectively reduced
(P < 0.05) during the whole storage period. The lesion diameters of
blue and green molds in the combined-treated fruits were 16.93%
and 25.76% lower than those in yeast-treated fruits after 9 d of incubation
at 20
C, respectively. These results indicated that HWT
could enhance the biocontrol activity of P. membranaefaciens against
P. italicum and P. digitatum in citrus fruits under the conditions of
pathogen inoculation time after treatments.
3.3. Effects of P. membranaefaciens and HWT on natural infection of
intact fruits
Fig. 3 demonstrates that the application of individual
P. membranaefaciens and HWT resulted in the low average decay
incidence of natural infection on fruit compared with the control.
The control efficacy of yeast or HWT was equivalent to that of
fungicide at half dosage. However, better control efficacy was achieved
when P. membranaefaciens was used with HWT. The percentage
of decayed fruit in the combined-treated fruits was 18.67%,
and that in yeast- and hot water-treated fruits was 38.47% and
43.66%, respectively, after 35 d of treatment at 20
C. No significant
(P > 0.05) difference was observed between the inhibitory effect of
the combined treatment and that of fungicide at full dosage during
the whole storage period. These results indicated that HWT could
enhance the biocontrol activity of P. membranaefaciens against
natural infection of intact fruits.
3.4. Effects of HWT on the population dynamics of
P. membranaefaciens in fruit wounds
No significant differences were noted between the population
dynamics of P. membranaefaciens in wounds of the control and hot
water-treated fruits at 20
C or 4
C (P > 0.05). The yeast population
rapidly increased by over two logs during a 2 d period at 20
C and
then gradually increased within 6 d at 20
C. When fruits were kept
at 4
C, the yeast population increased over 60 times after 5 d of
inoculation, decreased, and then remained relatively steady at the
end of the storage time (Fig. 4). These results indicated that HWT
did not inhibit the growth of P. membranaefaciens in fruit wounds at
room or cold temperature.
3.5. Effects of P. membranaefaciens combined with HWT on
defense-related enzyme activities and total phenolic content
Compared with P. membranaefaciens, which served as the control,
P. membranaefaciens combined with HWT significantly

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความแตกต่างของอุบัติการณ์ของโรคที่สังเกตระหว่างตัวควบคุมและถือว่าน้ำร้อนผลไม้หลังใหม่ของคณะทันตแพทยศาสตร์ที่ 20 เซลเซียส อย่างไรก็ตามHWT อย่างมีนัยสำคัญ (P < 0.05) เพิ่มประสิทธิภาพ biocontrolของ P. membranaefaciens อุบัติการณ์ของโรคของสีเขียวและสีน้ำเงินแม่ผุในผลไม้รวมถือว่าถูกลดลงอย่างมีประสิทธิภาพ(P < 0.05) ในระหว่างรอบระยะเวลาเก็บข้อมูลทั้งหมด สมมาตรรอยโรคของแม่พิมพ์สีน้ำเงิน และสีเขียวในผลไม้รวมถือว่าถูก 16.93%และ 25.76% ต่ำกว่าในรักษายีสต์ผลไม้หลัง d 9 ของคณะทันตแพทยศาสตร์ที่ 20 C ตามลำดับ ผลลัพธ์เหล่านี้ระบุที่ HWTสามารถเพิ่มกิจกรรม biocontrol ของ P. membranaefaciens กับP. italicum และ P. digitatum ในผลไม้ภายใต้เงื่อนไขของเวลา inoculation ศึกษาหลังจากการรักษา3.3. ผลของ P. membranaefaciens และ HWT เชื้อธรรมชาติของผลไม้เหมือนเดิมFig. 3 แสดงที่แอพลิเคชันของแต่ละบุคคลP. membranaefaciens และ HWT ให้ผุเฉลี่ยต่ำอุบัติการณ์ของการติดเชื้อตามธรรมชาติในผลไม้เมื่อเทียบกับตัวควบคุมควบคุมประสิทธิภาพของยีสต์หรือ HWT ได้เทียบเท่ากับสารเคมีในปริมาณครึ่งหนึ่ง อย่างไรก็ตาม บรรลุประสิทธิภาพการควบคุมที่ดีเมื่อ P. membranaefaciens ใช้กับ HWT เปอร์เซ็นต์ผลไม้ผลไม้รวมถือว่าผุเป็น 18.67%และว่า ใน ยีสต์ - และเครื่องทำน้ำอุ่นรักษาผลไม้ 38.47% และ43.66% ตามลำดับ หลัง d 35 รักษาที่ 20 เซลเซียส ไม่สำคัญ(P > 0.05) มีสังเกตความแตกต่างระหว่างผลของลิปกลอสไขการรักษารวมและที่อยู่ของสารเคมีในปริมาณเต็มระหว่างระยะเวลาเก็บข้อมูลทั้งหมด ผลลัพธ์เหล่านี้ระบุว่า สามารถ HWTเพิ่มกิจกรรม biocontrol ของ P. membranaefaciens กับติดเชื้อตามธรรมชาติของผลไม้เหมือนเดิม3.4. ผลของ HWT เปลี่ยนแปลงประชากรMembranaefaciens P. ในแผลผลไม้ไม่แตกต่างกันได้ตั้งข้อสังเกตระหว่างประชากรของ P. membranaefaciens ในบาดแผล ของตัวควบคุม และร้อนถือว่าน้ำผลไม้ที่ 20 C หรือ 4 C (P > 0.05) ประชากรยีสต์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยบันทึก 2 ช่วง 2 d ที่ 20 C และแล้ว ค่อย ๆ เพิ่มภายใน d 6 ที่ 20 เซลเซียส เมื่อได้รับการเก็บผลไม้ที่ 4 C ยีสต์ประชากรเพิ่มขึ้นกว่า 60 ครั้งหลัง d 5 ของinoculation ลดลง แล้ว ยังคงค่อนข้างมั่นคงในการจุดสิ้นสุดของเวลาจัดเก็บ (Fig. 4) ผลลัพธ์เหล่านี้ระบุที่ HWTไม่ได้ยับยั้งการเติบโตของ P. membranaefaciens ในแผลผลไม้ที่อุณหภูมิห้องหรือเย็น3.5. ผลของ P. membranaefaciens รวมกับ HWT บนกิจกรรมของเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันและฟีนอเนื้อหาทั้งหมดเมื่อเทียบกับ P. membranaefaciens ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวควบคุมP. membranaefaciens รวมกับ HWT อย่างมีนัยสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความแตกต่างในอุบัติการณ์การเกิดโรคพบว่าระหว่างการควบคุมและผลไม้น้ำร้อนได้รับการรักษาหลังจาก 5 d ของการบ่มที่ 20 องศาเซลเซียส
อย่างไรก็ตาม
HWT อย่างมีนัยสำคัญ (P <0.05)
เพิ่มประสิทธิภาพการควบคุมทางชีวภาพของพีmembranaefaciens
อุบัติการณ์ของโรคเขียวและสีฟ้าสลายเชื้อราในผลไม้ที่รับการรักษารวมลดลงอย่างมีประสิทธิภาพ
(P <0.05) ในช่วงระยะเวลาการจัดเก็บข้อมูลทั้งหมด ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางแผลของแม่พิมพ์สีน้ำเงินและสีเขียวในผลไม้รวมที่ได้รับเป็น 16.93% และ 25.76% ต่ำกว่าผู้ที่อยู่ในผลไม้ยีสต์ที่ได้รับหลังจากที่ 9 d ของการบ่มที่20 องศาเซลเซียสตามลำดับ ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า HWT สามารถเพิ่มประสิทธิภาพของกิจกรรมการควบคุมทางชีวภาพของ membranaefaciens กับพีพี Italicum พี digitatum ในผลไม้ส้มภายใต้เงื่อนไขของเวลาการฉีดวัคซีนเชื้อหลังจากการรักษา. 3.3 ผลของการ membranaefaciens พีและ HWT ในการติดเชื้อตามธรรมชาติของผลไม้เหมือนเดิมรูป 3 แสดงให้เห็นว่าแอพลิเคชันของแต่ละบุคคลพี membranaefaciens HWT และผลในการสลายตัวเฉลี่ยต่ำอุบัติการณ์ของการติดเชื้อตามธรรมชาติในผลไม้เมื่อเทียบกับการควบคุม. ประสิทธิภาพการควบคุมของยีสต์หรือ HWT เทียบเท่ากับที่ของเชื้อราในปริมาณครึ่งหนึ่ง แต่ประสิทธิภาพการควบคุมที่ดีก็ประสบความสำเร็จเมื่อพี membranaefaciens ถูกนำมาใช้กับ HWT ร้อยละของผลไม้ผุในผลไม้รวมที่ได้รับเป็น 18.67% และใน yeast- และผลไม้น้ำร้อนได้รับการรักษาเป็น 38.47% และ43.66% ตามลำดับหลังจาก 35 วันของการรักษาที่ 20 องศาเซลเซียส ไม่มีนัยสำคัญ(P> 0.05) พบว่าความแตกต่างระหว่างผลยับยั้งของการรักษารวมและของเชื้อราในปริมาณที่เต็มรูปแบบในช่วงระยะเวลาการจัดเก็บข้อมูลทั้งหมด ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า HWT สามารถเพิ่มกิจกรรมการควบคุมทางชีวภาพของmembranaefaciens พีกับการติดเชื้อตามธรรมชาติของผลไม้เหมือนเดิม. 3.4 ผลของการ HWT ในการเปลี่ยนแปลงประชากรพี membranaefaciens บาดแผลในผลไม้ที่ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญถูกตั้งข้อสังเกตระหว่างประชากรพลวัตของmembranaefaciens พีในบาดแผลของการควบคุมและร้อนน้ำผลไม้ได้รับการรักษาที่20 องศาเซลเซียสหรือ 4 องศาเซลเซียส (P> 0.05) ประชากรยีสต์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วกว่าสองท่อนในช่วงระยะเวลา 2 วันที่ 20 องศาเซลเซียสและจากนั้นค่อยๆเพิ่มขึ้นภายใน6 d ที่ 20 องศาเซลเซียส เมื่อผลไม้ที่ถูกเก็บไว้ที่อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียสประชากรยีสต์เพิ่มขึ้นกว่า 60 ครั้งหลังจาก 5 วันของการฉีดวัคซีนลดลงแล้วยังค่อนข้างคงที่ในตอนท้ายของเวลาการเก็บรักษา(รูปที่. 4) ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า HWT ไม่ได้ยับยั้งการเจริญเติบโตของ membranaefaciens พีบาดแผลในผลไม้ที่ห้องหรืออุณหภูมิเย็น. 3.5 ผลของพี membranaefaciens รวมกับ HWT ในที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันเอนไซม์ฟีนอลและเนื้อหาโดยรวมเมื่อเทียบกับmembranaefaciens พีซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ควบคุมพี membranaefaciens รวมกับ HWT อย่างมีนัยสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความแตกต่างในการเกิดโรคพบว่าระหว่างการควบคุม
และน้ำร้อนรักษาผลไม้หลัง 5 D ของการบ่มที่ 20
C . อย่างไรก็ตาม ,
hwt อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P < 0.05 ) เพิ่มประสิทธิภาพของหน้า membranaefaciens ไบโอคอนโทรล
. โรคอุบัติการณ์ของสีเขียวและสีฟ้า
แม่พิมพ์ฟันผุในผลไม้รวมรักษาได้อย่างมีประสิทธิภาพลด
( P < 0.05 ) ในช่วงระยะเวลาการจัดเก็บข้อมูลทั้งหมด แผลขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของ
สีฟ้าและสีเขียวในการแม่พิมพ์รวมผลไม้ และ 25.76 33.3% %
% ต่ำกว่าในยีสต์รักษาผลไม้หลัง 9 D 1
ที่ 20
องศาเซลเซียส ตามลำดับ ผลการทดลองนี้ชี้ให้เห็นว่า hwt
สามารถเพิ่มกิจกรรมของ พี ไบโอคอนโทรล membranaefaciens กับ
P italicum . digitatum ในผลไม้ส้มภายใต้เงื่อนไขของเวลาการปลูกเชื้อโรคหลังการรักษา
.
3.3 . ผลของพีและใน membranaefaciens hwt การติดเชื้อตามธรรมชาติของผลไม้

เหมือนเดิมรูปที่ 3 แสดงให้เห็นว่าการใช้บุคคล
P membranaefaciens hwt และส่งผลให้เกิดต่ำเฉลี่ยผุ
อุบัติการณ์การติดเชื้อตามธรรมชาติในผลไม้เมื่อเทียบกับการควบคุม .
การควบคุมประสิทธิภาพของยีสต์ หรือ hwt เท่ากับว่าครึ่ง
สารเคมียา อย่างไรก็ตาม ประสิทธิภาพการควบคุมที่ดีเท่ากับ
เมื่อหน้าmembranaefaciens ใช้กับ hwt . ร้อยละ
ของผุผลไม้ในผลไม้รวมถือว่า 18.67 %
และยีสต์และน้ำร้อน ผลไม้ ถือว่าเป็น 38.47 %
43.66 ตามลำดับ หลังจาก 3 D ของการรักษาที่ 20
C
ไม่แตกต่างกัน ( P > 0.05 ) พบความแตกต่างระหว่างผลยับยั้งของ
รักษา รวมและที่ใช้ยาในระหว่าง
เต็มช่วงกระเป๋าทั้งหมด ผลการทดลองนี้ชี้ให้เห็นว่า hwt อาจ
เพิ่มไบโอคอนโทรลกิจกรรมหน้า membranaefaciens ต่อต้านการติดเชื้อตามธรรมชาติของผลไม้เหมือนเดิม
.
3.4 . ผลของ hwt ในพลวัตประชากร

membranaefaciens หน้าในบาดแผล ผลไม่แตกต่างกัน กล่าวระหว่างประชากร
พลวัตของหน้า membranaefaciens ในแผลของการควบคุมและร้อน
น้ำกับผลไม้ที่ 20
C หรือ 4
C ( P > 0.05 ) ยีสต์ที่ประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วกว่า 2
2 D ที่บันทึกในช่วงระยะเวลา 20
C
แล้วค่อยๆเพิ่มขึ้นใน 6 D ที่ 20
C เมื่อผลไม้ถูกเก็บไว้
ที่ 4
C , ยีสต์ประชากรเพิ่มขึ้นกว่า 60 ครั้ง หลังจาก 5 D
เชื้อลดลง และยังคงมั่นคงค่อนข้างที่
ปลายกระเป๋าเวลา ( รูปที่ 4 )ผลการทดลองนี้ชี้ให้เห็นว่า hwt
ไม่ได้ยับยั้งการเจริญเติบโตของ membranaefaciens หน้าแผลผลไม้ที่ห้องหรืออุณหภูมิเย็น
.
3.5 . ผลของหน้า membranaefaciens รวมกับ hwt บน
ป้องกันที่เกี่ยวข้องเอนไซม์กิจกรรมและรวม
เนื้อหาฟีนเมื่อเทียบกับหน้า membranaefaciens ซึ่งทำหน้าที่ควบคุม membranaefaciens รวมกับ hwt อย่างมีนัยสำคัญ
P