Recent studies have demonstrated th

Recent studies have demonstrated that the toxicity of divalent cationic metals (cadmium, copper, lead, nickel, and zinc) in sediments can be controlled through binding to acid-volatile sulfide (AVS). When the molar concentration of AVS exceeds that of the metals (i.e., the metal/AVS ratio is less than unity), they exist predominantly as insoluble metal sulfides, which presumably are not biologically available. Thus, at metal/AVS ratios less than 1, toxicity of sediment-associated metals to benthic macroin-vertebrates has not been observed. However, bioaccumulation may provide a more direct assessment of contaminant bioavailability than the presence or absence of toxicity. The purpose of this report is to comprehensively review available literature on metal bioaccumulation versus sediment metal/AVS relationships to further examine the tenet that AVS controls metal bioavailability. In all, 12 studies were evaluated; these ranged from short-term (10-d) laboratory experiments with metal-spiked or field-collected sediments containing cadmium, copper, lead, nickel, and/or zinc to long-term (> 1-year) field studies with sediments spiked with cadmium or zinc. Test organisms included mollusks, oligochaetes, polychaetes, amphipods, and midges. The preponderance of studies indicated reduced accumulation of metals at sediment metal/AVS ratios of less than 1. However, there were exceptions to this general observation, two of which occurred in short-term laboratory experiments with cadmium- or nickel-spiked sediments. In these studies there appeared to be a linear accumulation of metals with increasing sediment metal concentrations irrespective of the metal/AVS ratio. Although there is experimental evidence suggesting that significant bioaccumulation of metals does not occur when there is sufficient AVS available to bind them, the existence of at least some data to the contrary indicates the need for further research relative to factors controlling the bioaccumulation of metals from sediments.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษาล่าสุดได้แสดงให้เห็นว่า สามารถควบคุมความเป็นพิษของ divalent cationic โลหะ (แคดเมียม ทองแดง ตะกั่ว นิกเกิล และสังกะสี) ในตะกอน โดยการระเหยกรดซัลไฟด์ (AVS) เมื่อความเข้มข้นของโมเลกุลของ AVS มากกว่าของโลหะ (เช่น อัตราส่วน โลหะ/AVS เป็นน้อยกว่าสามัคคี), พวกเขามีอยู่ส่วนใหญ่เป็นซัลไฟด์โลหะไม่ละลายน้ำ ซึ่งสันนิษฐานว่าไม่มีทางชีวภาพ ดังนั้น ใน โลหะ/AVS อัตราส่วนน้อยกว่า 1 ความเป็นพิษของโลหะ macroin สัตว์มีกระดูกสันหลังหน้าดินตะกอนที่เกี่ยวข้องได้ไม่ถูกตรวจสอบ อย่างไรก็ตาม ชีวภาพอาจให้มีการประเมินโดยตรงมากดูดซึมสิ่งปลอมปนมากกว่าปรากฏตัวหรือไม่มีความเป็นพิษ วัตถุประสงค์ของรายงานนี้จะครอบคลุมทบทวนวรรณกรรมที่มีอยู่บนโลหะชีวภาพกับตะกอน โลหะ/AVS ความสัมพันธ์เพื่อตรวจสอบทฤษฎีว่า AVS ควบคุมการดูดซึมโลหะ ในทุก ถูกประเมินศึกษา 12 ที่โจมตีระยะไกลเหล่านี้จากห้องปฏิบัติการ (10-d) การทดลองระยะสั้นกับโลหะที่ได้ถูกแทง หรือฟิลด์เก็บตะกอนที่ประกอบด้วยแคดเมียม ตะกั่ว ทองแดง นิกเกิล และสังกะสีเพื่อระยะยาว (> 1 ปี) ฟิลด์ศึกษากับตะกอนที่ได้ถูกแทง ด้วยแคดเมียมและสังกะสี ทดสอบสิ่งมีชีวิตรวมพัฒนาการ oligochaetes, polychaetes, amphipods และ midges หน่วยการศึกษาระบุลดลงสะสมของโลหะที่ตะกอน โลหะ/AVS อัตราส่วนน้อยกว่า 1 อย่างไรก็ตาม ได้ยกเว้นสำหรับข้อสังเกตนี้ทั่วไป สองซึ่งเกิดขึ้นในห้องปฏิบัติการการทดลองระยะสั้นกับตะกอนแคดเมียม - หรือนิกเกิลได้ถูกแทง ในการศึกษาเหล่านี้ มีปรากฏที่จะ สะสมเป็นเชิงเส้นของโลหะด้วยการเพิ่มตะกอนความเข้มข้นของโลหะโดยไม่คำนึงถึงอัตราส่วนของ โลหะ/AVS มีทดลอง หลักชีวภาพที่สำคัญของโลหะเกิดขึ้นเมื่อมี AVS สามารถผูกได้เพียงพอ การมีอยู่ของข้อมูลบางอย่างที่ขัดบ่งชี้จำเป็นต้องวิจัยเพิ่มเติมสัมพันธ์กับปัจจัยควบคุมการสะสมทางชีวภาพของโลหะจากตะกอน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาล่าสุดได้แสดงให้เห็นว่าเป็นพิษของโลหะ divalent ประจุบวก (แคดเมียมทองแดงตะกั่วนิกเกิลและสังกะสี) ในตะกอนสามารถควบคุมผ่านผูกพันกับซัลไฟด์กรดระเหย (AVS) เมื่อความเข้มข้นของฟันกรามของ AVS เกินกว่าที่ของโลหะ (เช่นโลหะ / AVS อัตราส่วนน้อยกว่าความสามัคคี) พวกเขาอยู่ซัลไฟด์โลหะส่วนใหญ่เป็นที่ไม่ละลายน้ำซึ่งสันนิษฐานว่าจะไม่สามารถใช้ได้ทางชีวภาพ ดังนั้นโลหะ / อัตราส่วน AVS น้อยกว่า 1 พิษของโลหะตะกอนที่เกี่ยวข้องกับหน้าดิน macroin-กระดูกสันหลังยังไม่ได้รับการปฏิบัติ อย่างไรก็ตามการสะสมทางชีวภาพอาจจัดให้มีการประเมินผลโดยตรงของการดูดซึมสารปนเปื้อนกว่าการมีหรือไม่มีความเป็นพิษ วัตถุประสงค์ของรายงานฉบับนี้คือการครอบคลุมการทบทวนวรรณกรรมที่มีอยู่ในการสะสมทางชีวภาพโลหะกับโลหะตะกอน / AVS ความสัมพันธ์เพื่อตรวจสอบทฤษฎีที่ AVS ดูดซึมควบคุมโลหะ ในทุก 12 การศึกษาได้รับการประเมิน; เหล่านี้อยู่ในช่วงระยะสั้น (10-D) ทดลองในห้องปฏิบัติการที่มีตะกอนโลหะถูกแทงหรือสาขาที่เก็บรวบรวมที่มีแคดเมียมทองแดงตะกั่วนิกเกิลและ / หรือสังกะสีระยะยาว (> 1 ปี) การศึกษาภาคสนามกับตะกอนถูกแทง กับแคดเมียมหรือสังกะสี ชีวิตการทดสอบรวม​​ถึงหอย oligochaetes, ไส้เดือน, amphipods และริ้น ครอบงำของการศึกษาชี้ให้เห็นลดการสะสมของโลหะโลหะตะกอน / อัตราส่วน AVS น้อยกว่า 1 อย่างไรก็ตามมีข้อยกเว้นนี้สังเกตทั่วไปสองซึ่งเกิดขึ้นในห้องทดลองระยะสั้นที่มี cadmium- หรือตะกอนนิกเกิลถูกแทง ในการศึกษานี้มีที่ดูเหมือนจะเป็นเชิงเส้นการสะสมของโลหะที่มีการเพิ่มความเข้มข้นของตะกอนโลหะโดยไม่คำนึงถึงโลหะ / อัตราส่วน AVS ถึงแม้จะมีหลักฐานการทดลองชี้ให้เห็นว่าการสะสมทางชีวภาพอย่างมีนัยสำคัญของโลหะไม่ได้เกิดขึ้นเมื่อมี AVS เพียงพอที่จะผูกพวกเขาดำรงอยู่ของข้อมูลอย่างน้อยบางส่วนไปในทางตรงกันข้ามแสดงให้เห็นความจำเป็นในการวิจัยต่อไปเมื่อเทียบกับการควบคุมปัจจัยการสะสมทางชีวภาพของโลหะจากตะกอน .

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาล่าสุดแสดงให้เห็นว่าความเป็นพิษของโลหะประจุบวกขนาด ( แคดเมียม ทองแดง ตะกั่ว นิกเกิล และสังกะสี ) ในดินตะกอนสามารถควบคุมผ่านการจับกรดระเหยซัลไฟด์ ( AVS ) เมื่อความเข้มข้นโดยโมลของ AVS เกินกว่าที่ของโลหะ ( เช่น อัตราส่วนโลหะ / AVS น้อยกว่าความสามัคคี ) , พวกเขามีอยู่เป็นโลหะที่ไม่ละลายน้ำ เด่นดิน ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นไม่ได้ พร้อมใช้งาน ดังนั้น โลหะ / AVS อัตราส่วนน้อยกว่า 1 , ความเป็นพิษของโลหะในดินตะกอนที่ macroin มีกระดูกสันหลัง ไม่ได้สังเกต อย่างไรก็ตาม การสะสมอาจให้โดยตรงมากกว่าการประเมินการปนเปื้อนมากกว่าการแสดงตนหรือขาดจากความเป็นพิษ วัตถุประสงค์ของรายงานนี้คือกว้างการทบทวนวรรณกรรมที่มีอยู่ในการสะสมตะกอนโลหะ / โลหะเมื่อเทียบกับความสัมพันธ์ AVS เพื่อเพิ่มเติมศึกษาทฤษฎีที่ AVS การควบคุมการโลหะ ในทั้งหมด 12 การศึกษาประเมิน เหล่านี้อยู่ในช่วงระยะสั้น ( 10-d ) ปฏิบัติการด้วยโลหะแหลมหรือสนามเก็บตะกอนที่มีแคดเมียม ทองแดง ตะกั่ว นิกเกิล และ / หรือ สังกะสีระยะยาว ( 1 ) การศึกษาภาคสนามกับตะกอนที่ถูกแทงด้วย แคดเมียม หรือสังกะสี สิ่งมีชีวิตทดสอบรวมหอยเพรียงไส้เดือนน้ำ , , amphipods และริ้น ความเหนือกว่าของการศึกษาระบุลดการสะสมของตะกอนโลหะ / โลหะที่ AVS อัตราส่วนน้อยกว่า 1 อย่างไรก็ตาม มีข้อยกเว้น การสังเกตทั่วไปนี้ สอง ซึ่งเกิดขึ้นในการทดลองในห้องปฏิบัติการระยะสั้นที่มีแคดเมียมนิกเกิลที่ถูกแทง หรือตะกอน ในการศึกษาเหล่านี้ดูเหมือนจะสะสมเชิงเส้นตรงของโลหะกับโลหะ เพิ่มความเข้มข้นตะกอนโดยไม่คำนึงถึงอัตราส่วนโลหะ / AVS . แม้ว่าจะมีหลักฐานที่บอกว่าทดลองสารเคมีที่สําคัญของโลหะจะไม่เกิดขึ้นเมื่อมีเพียงพอ AVS พร้อมผูกพวกเขา การมีอยู่ของอย่างน้อยบางข้อมูลไปในทางตรงกันข้าม บ่งชี้ว่า ความต้องการการวิจัยเพิ่มเติมที่สัมพันธ์กับปัจจัยการควบคุมปริมาณโลหะจากตะกอน