Improvements in health, education a

Improvements in health, education and trade are essential for the development of poorer nations. However, the governments of richer nations should take more responsibility for helping the poorer nations in such areas.
To what extend do you agree or disagree with this opinion?

Over the last few decades, nearly all countries in the earth are separated from two different types, rich and poor. Poorer nations have short of education, malnutrition and weak commerce, whereas developed countries don't have. Some individuals, however, believe that poor countries should be supported by rich countries due to humanity. Personally, I agree with this opinion in order to wane of crisis rates and develop those countries even though this, sometimes, renders a big negative effect.

To begin with, wealthy countries have obligation to aid less fortune countries, it is not about morality but how to build togetherness in this world in which everyone has the same position as the others. Subsequently, richer nations should not only assist good that are finished easily but they should also educate them how to maintain their own problems. As such, both inexperienced and corrupt administrations, the main cause of poor countries, will disappear and the donations may be able to be received by society. In turn, developed country's hands are really needed to less fortune countries.

On the other hand, support from developed countries can be negative influence in weak countries due this encourages the poor ones addictive. So, when the assistances are stopped, they will go down once again. For a pragmatic instance, in 1969, Indonesia received a help from Economic Hit Men (EHM), organization in richer nations. Over a 15-year period, EHM dismissed the aids to Indonesia followed by becoming less fortune countries for the second time. This show the helps are not useful anymore. As a consequence, support from developed countries is not permanent in poorer nations.

To sum up, even though aids from richer nations play an indispensable role in assisting poor countries. Sometimes, this cause addicted for countries that are assisted. In my perspective, I assume that poorer nations should be helped continuously for dealing with their problems, but it should consist of educating the society with regards to keeping their countries.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปรับปรุงในสุขภาพ การศึกษา และการค้าเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการพัฒนาประเทศย่อม อย่างไรก็ตาม รัฐบาลประเทศยิ่งขึ้นควรรับผิดชอบเพิ่มเติมช่วยชาติย่อมในพื้นที่ดังกล่าวการขยายอะไรทำคุณเห็นด้วย หรือไม่เห็นด้วยกับความคิดเห็นนี้ช่วงไม่กี่ทศวรรษ เกือบทุกประเทศในโลกจะแยกออกจากสองประเภท ร่ำรวย และยากจน ประชาชาติย่อมมีขาดการศึกษา ขาดสารอาหาร และ พาณิชย์อ่อนแอ ในขณะที่ประเทศพัฒนาแล้วไม่ได้ บางคน อย่างไรก็ตาม เชื่อว่า ประเทศที่ยากจนควรได้รับการสนับสนุน โดยประเทศร่ำรวยเนื่องจากมนุษย์ ส่วนตัว ฉันเห็นด้วยกับความคิดเห็นนี้ข้างแรมของวิกฤตราคา และพัฒนาประเทศแม้นี้ บาง แสดงผลกระทบขนาดใหญ่จะเริ่มต้นด้วย ประเทศมั่งคั่งมีข้อผูกมัดเพื่อช่วยประเทศน้อยกว่าฟอร์จูน ไม่เกี่ยวกับศีลธรรมแต่วิธีการสร้างร่วมกันในโลกนี้ที่ทุกคนมีตำแหน่งเดียวกับผู้อื่น ในเวลาต่อมา ประเทศยิ่งขึ้นควรช่วยไม่เพียงแต่ดีที่เสร็จได้ แต่ก็ควรยังรู้ให้วิธีการรักษาปัญหาของตนเอง เช่น จะหายไปทั้งมือใหม่ และเสียหายจัดการ ของประเทศยากจน และการบริจาคอาจจะได้รับจากสังคม จะ มือของประเทศที่พัฒนาแล้วมีความจำเป็นจริง ๆ เพื่อประเทศน้อยกว่าฟอร์จูนบนมืออื่น ๆ การสนับสนุนจากประเทศพัฒนาแล้วสามารถลบอิทธิพลในประเทศอ่อนแอเนื่องนี้สนับสนุนให้คนยากจนเสพติดได้ ดังนั้น เมื่อหยุดวิวดี พวกเขาจะไปลงอีกครั้ง สำหรับอินสแตนซ์ปฏิบัติ ใน 1969 อินโดนีเซียรับการช่วยจากเศรษฐกิจคนตี (EHM), องค์กรในประเทศดีขึ้น ช่วงระยะเวลา 15 ปี EHM ไล่เอดส์สู่อินโดนีเซียตามกลายเป็น ประเทศน้อยกว่าฟอร์จูนเป็นครั้งที่สอง การแสดงนี้ช่วยได้ไม่มีประโยชน์อีกต่อไป ผล การสนับสนุนจากประเทศพัฒนาแล้วได้อย่างถาวรในประเทศย่อมรวมค่า แม้ว่าเอดส์จากประชาชาติที่ดีขึ้นมีบทบาทสำคัญในการให้ความช่วยเหลือประเทศยากจน บางครั้ง นี้สาเหตุติดประเทศต่าง ๆ ที่จะช่วย ในมุมมองของฉัน ฉันคิดว่า ควรช่วยประชาชาติย่อมอย่างต่อเนื่องในการจัดการกับปัญหาของพวกเขา แต่ก็ควรประกอบให้สังคมเกี่ยวกับรักษาประเทศของตน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การปรับปรุงในสุขภาพการศึกษาและการค้าที่มีความจำเป็นสำหรับการพัฒนาของประเทศที่ยากจนกว่า อย่างไรก็ตามรัฐบาลของประเทศที่ดียิ่งขึ้นควรจะมีความรับผิดชอบมากขึ้นสำหรับการให้ความช่วยเหลือประเทศที่ยากจนในพื้นที่ดังกล่าว.
สิ่งที่ขยายคุณเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับความคิดเห็นนี้? ช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาเกือบทุกประเทศในโลกที่มีการแยกออกมาจากสองประเภทที่แตกต่างกัน คนรวยและคนจน ประเทศที่ยากจนมีการศึกษาในระยะสั้นของการขาดสารอาหารและการพาณิชย์ที่อ่อนแอในขณะที่ประเทศที่พัฒนาแล้วจะได้ไม่ต้อง บุคคลบางคน แต่เชื่อว่าประเทศที่ยากจนควรได้รับการสนับสนุนจากประเทศที่อุดมไปด้วยเนื่องจากการเป็นมนุษย์ ส่วนตัวผมเห็นด้วยกับความคิดในการที่จะจางหายไปจากอัตราภาวะวิกฤตและการพัฒนาประเทศเหล่านั้นแม้ว่านี้นี้บางครั้งการแสดงผลผลกระทบที่ยิ่งใหญ่. เพื่อเริ่มต้นกับประเทศที่ร่ำรวยมีหน้าที่ในการให้ความช่วยเหลือประเทศที่โชคน้อยกว่าก็ไม่ได้เกี่ยวกับศีลธรรม แต่ วิธีการสร้างร่วมกันในโลกนี้ที่ทุกคนมีตำแหน่งเดียวกับคนอื่น ๆ ต่อมาประเทศร่ำรวยจะไม่เพียง แต่ช่วยที่ดีที่จะเสร็จสิ้นได้อย่างง่ายดาย แต่พวกเขายังควรรู้พวกเขาวิธีการรักษาปัญหาของตัวเอง ขณะที่การบริหารงานดังกล่าวทั้งที่ไม่มีประสบการณ์และความเสียหายที่สาเหตุหลักของประเทศที่ยากจนจะหายไปและเงินบริจาคอาจจะไม่สามารถที่จะได้รับจากสังคม ในทางกลับกันมือประเทศพัฒนาแล้วของที่มีความจำเป็นจริงๆที่จะน้อยกว่าประเทศที่โชค. ในทางกลับกันการสนับสนุนจากประเทศที่พัฒนาแล้วจะสามารถมีอิทธิพลเชิงลบในประเทศที่อ่อนแอเนื่องจากนี้จะกระตุ้นให้คนยากจนเสพติด ดังนั้นเมื่อความช่วยเหลือจะหยุดพวกเขาจะลงไปอีกครั้ง สำหรับกรณีที่ในทางปฏิบัติในปี 1969 อินโดนีเซียได้รับความช่วยเหลือจากผู้ชายตีเศรษฐกิจ (EHM) องค์กรในประเทศที่ดียิ่งขึ้น เป็นระยะเวลากว่า 15 ปี, EHM ไล่โรคเอดส์ที่จะตามมาด้วยอินโดนีเซียกลายเป็นน้อยประเทศที่โชคครั้งที่สอง การแสดงนี้จะช่วยให้ไม่เป็นประโยชน์อีกต่อไป เป็นผลให้การสนับสนุนจากประเทศที่พัฒนาแล้วจะไม่ถาวรในประเทศที่ยากจนกว่า. เพื่อสรุปถึงแม้ว่าโรคเอดส์จากประเทศที่ร่ำรวยมีบทบาทสำคัญในการให้ความช่วยเหลือประเทศที่ยากจน บางครั้งสาเหตุที่ติดยาเสพติดสำหรับประเทศที่ได้รับการช่วยเหลือ ในมุมมองของฉันฉันคิดว่าประเทศที่ยากจนกว่าควรได้รับการช่วยเหลืออย่างต่อเนื่องในการจัดการกับปัญหาของพวกเขา แต่มันควรประกอบด้วยการให้ความรู้สังคมที่เกี่ยวกับการรักษาประเทศของตน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การปรับปรุงสุขภาพ , การศึกษาและการค้าเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการพัฒนาของประเทศยากจนได้ อย่างไรก็ตาม รัฐบาลของประเทศร่ำรวยควรรับผิดชอบมากขึ้นเพื่อช่วยเหลือประเทศยากจนในพื้นที่ดังกล่าว
สิ่งที่ขยายคุณเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับความเห็นนี้

ช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาเกือบทุกประเทศในโลกจะแยกจากสองประเภทที่แตกต่างกัน คนรวยและคนจนประเทศยากจนมีสั้น การศึกษา การขาดสารอาหารและการค้าที่อ่อนแอ ในขณะที่ประเทศที่พัฒนาไม่ได้ บุคคลบางคน อย่างไรก็ตาม เชื่อว่า ประเทศยากจนควรได้รับการสนับสนุนจากประเทศรวยเนื่องจากมนุษยชาติ โดยส่วนตัว ผมเห็นด้วยกับความเห็นนี้ในการเสื่อมโทรมของอัตราภาวะวิกฤตและพัฒนาประเทศเหล่านั้นถึงแม้ว่านี้บางครั้งแสดงใหญ่ ผลทางลบ

เริ่มต้นด้วยประเทศที่ร่ำรวยมีโชคลาภต้องช่วยเหลือประเทศน้อยลง มันไม่ได้เกี่ยวกับศีลธรรม แต่วิธีการสร้างร่วมกันบนโลกใบนี้ ซึ่งทุกคนมีฐานะเช่นเดียวกับคนอื่น ต่อมาประเทศร่ำรวยควรไม่เพียง แต่ช่วยให้ ดี ที่ เสร็จ ได้อย่างง่ายดาย แต่พวกเขายังควรสอนพวกเขาวิธีการรักษาปัญหาของพวกเขาเอง เช่น การบริหารทั้งมือใหม่ และทุจริตสาเหตุหลักของประเทศที่ยากจน จะหายไป และการบริจาคอาจจะสามารถที่จะได้รับโดยสังคม จะพัฒนาประเทศจริงๆ ต้องน้อยกว่ามือ

โชคลาภประเทศ บนมืออื่น ๆที่ได้รับการสนับสนุนจากประเทศที่พัฒนาแล้วสามารถอิทธิพลเชิงลบในประเทศอ่อนแอเนื่องจากนี้กระตุ้นให้คนที่ยากจน เสพติด ดังนั้น เมื่อได้รับจะหยุดพวกเขาจะลงไปอีกครั้งสำหรับอินสแตนซ์ , ปฏิบัติใน 1969 , อินโดนีเซียได้รับความช่วยเหลือจากผู้ชายตีทางเศรษฐกิจ ( . ) , องค์กรในประเทศที่ร่ำรวยกว่า เป็นระยะเวลากว่า 15 ปี เอ่อออกช่วยเหลืออินโดนีเซียตามโชคน้อยกว่าประเทศเป็นครั้งที่ 2 รายการนี้ ช่วยไม่ได้มีประโยชน์อีกแล้ว ผลที่ตามมา , การสนับสนุนจากประเทศที่พัฒนาแล้วไม่ถาวรในประเทศยากจน

รวมถึงแม้ว่าโรคเอดส์ จากประเทศรวยขึ้นมีบทบาทสำคัญในการช่วยเหลือประเทศที่ยากจน บางครั้ง สาเหตุนี้ติดสำหรับประเทศที่ประชาชน ในมุมมองของผม ผมสันนิษฐานว่า ประเทศยากจนจะช่วยอย่างต่อเนื่อง เพื่อจัดการกับปัญหาของพวกเขา แต่ก็ควรประกอบด้วยการให้สังคมช่วยรักษาประเทศของตน