The East African Rift System The Ea

The East African Rift System

The East African Rift System (EARS) is one the geologic wonders of the world, a place where the earth's tectonic forces are presently trying to create new plates by splitting apart old ones. In simple terms, a rift can be thought of as a fracture in the earth's surface that widens over time, or more technically, as an elongate basin bounded by opposed steeply dipping normal faults. Geologists are still debating exactly how rifting comes about, but the process is so well displayed in East Africa (Ethiopia-Kenya-Uganda-Tanzania) that geologists have attached a name to the new plate-to-be; the Nubian Plate makes up most of Africa, while the smaller plate that is pulling away has been named the Somalian Plate (Figure 1). These two plates are moving away form each other and also away from the Arabian plate to the north. The point where these three plates meet in the Afar region of Ethiopia forms what is called a triple-junction. However, all the rifting in East Africa is not confined to the Horn of Africa; there is a lot of rifting activity further south as well, extending into Kenya and Tanzania and Great Lakes region of Africa. The purpose of this paper is to discuss the general geology of these rifts are and highlight the geologic processes involved in their formation.
What is the East Africa Rift System?

The oldest and best defined rift occurs in the Afar region of Ethiopia and this rift is usually referred to as the Ethiopian Rift. Further to the South a series of rifts occur which include a Western branch, the "Lake Albert Rift" or "Albertine Rift" which contains the East African Great Lakes, and an Eastern branch that roughly bisects Kenya north-to-south on a line slightly west of Nairobi (Figure 2). These two branches together have been termed the East African Rift (EAR), while parts of the Eastern branch have been variously termed the Kenya Rift or the Gregory Rift (after the geologist who first mapped it in the early 1900's). The two EAR branches are often grouped with the Ethiopian Rift to form the East Africa Rift System (EARS). The complete rift system therefore extends 1000's of kilometers in Africa alone and several 1000 more if we include the Red Sea and Gulf of Aden as extensions. In addition there are several well-defined but definitely smaller structures, called grabens, that have rift-like character and are clearly associated geologically with the major rifts. Some of these have been given names reflecting this such as the Nyanza Rift in Western Kenya near Lake Victoria. Thus, what people might assume to be a single rift somewhere in East Africa is really a series of distinct rift basins which are all related and produce the distinctive geology and topography of East Africa.


How did these Rifts form?

The exact mechanism of rift formation is an on-going debate among geologists and geophysicists. One popular model for the EARS assumes that elevated heat flow from the mantle (strictly the asthenosphere) is causing a pair of thermal "bulges" in central Kenya and the Afar region of north-central Ethiopia. These bulges can be easily seen as elevated highlands on any topographic map of the area (Figure 1). As these bulges form, they stretch and fracture the outer brittle crust into a series of normal faults forming the classic horst and graben structure of rift valleys (Figure 3). Most current geological thinking holds that bulges are initiated by mantle plumes under the continent heating the overlying crust and causing it to expand and fracture. Ideally the dominant fractures created occur in a pattern consisting of three fractures or fracture zones radiating from a point with an angular separation of 120 degrees. The point from which the three branches radiate is called a "triple junction" and is well illustrated in the Afar region of Ethiopia (Figure 4), where two branches are occupied by the Red Sea and Gulf of Aden, and the third rift branch runs to the south through Ethiopia.

The stretching process associated with rift formation is often preceded by huge volcanic eruptions which flow over large areas and are usually preserved/exposed on the flanks of the rift. These eruptions are considered by some geologists to be "flood basalts" - the lava is erupted along fractures (rather than at individual volcanoes) and runs over the land in sheets like water during a flood. Such eruptions can cover massive areas of land and develop enormous thicknesses (the Deccan Traps of India and the Siberian Traps are examples). If the stretching of the crust continues, it forms a "stretched zone" of thinned crust consisting of a mix of basaltic and continental rocks which eventually drops below sea level, as has happened in the Red Sea and Gulf of Aden. Further stretching leads to the formation of oceanic crust and the birth of a new ocean basin.


Part II. The East African Rift

If the rifting process described occurs in a continental setting, then we have a situation similar to what is now occurring in Kenya where the East African/Gregory Rift is forming. In this case it is referred to as "continental rifting" (for obvious reasons) and provides a glimpse into what may have been the early development of the Ethiopian Rift.

As mentioned in Part I, the rifting of East Africa is complicated by the fact that two branches have developed, one to the west which hosts the African Great Lakes (where the rift filled with water) and another nearly parallel rift about 600 kilometers to the east which nearly bisects Kenya north-to-south before entering Tanzania where it seems to die out (Figure 2). Lake Victoria sits between these two branches. It is thought that these rifts are generally following old sutures between ancient continental masses that collided billions of years ago to form the African craton and that the split around the Lake Victoria region occurred due to the presence of a small core of ancient metamorphic rock, the Tanzania craton, that was too hard for the rift to tear through. Because the rift could not go straight through this area, it instead diverged around it leading to the two branches that can be seen today.

As is the case in Ethiopia, a hot spot seems to be situated under central Kenya, as evidenced by the elevated topographic dome there (Figure 1). This is almost exactly analogous to the rift Ethiopia, and in fact, some geologists have suggested that the Kenya dome is the same hotspot or plume that gave rise to the initial Ethiopian rifting. Whatever the cause, it is clear that we have two rifts that are separated enough to justify giving them different names, but near enough to suggest that they are genetically related.
Conclusions:

The East African Rift System is a complicated system of rift segments which provide a modern analog to help us understand how continents break apart. It is also a great example of how many natural systems can be intertwined - this unique geological setting may have altered the local climate which may have in turn caused our ancestors to develop the skills necessary to walk upright, develop culture and ponder how such a rift came to be. Just like the Grand Canyon, the East African Rift System should be high on any geologist's list of geologic marvels to visit.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ระบบริฟท์แอฟริกาตะวันออก ระบบริฟท์แอฟริกาตะวันออก (หู) เป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ทางธรณีวิทยาของโลก สถานที่ที่กองธรณีของโลกปัจจุบันกำลังจะสร้างแผ่นใหม่ โดยแบ่งคนเก่าออกจากกัน ในคำง่าย ริฟท์สามารถคิด เป็นกระดูกในพื้นผิวของโลกที่ widens เวลา หรือเพิ่มเทคนิค อ่าง elongate ล้อมรอบ ด้วยตรงข้ามอย่างสูงจิ้มปกติข้อบกพร่อง นักธรณีวิทยายังคงมีโต้วาทีเหมือนวิธี rifting มาเกี่ยวกับ แต่กระบวนการจะแสดงดีมากในแอฟริกาตะวันออก (ประเทศเอธิโอเปียเคนยายูกันดาแทนซาเนีย) นักธรณีวิทยาได้แนบชื่อใหม่จานเพื่อเป็น แผ่นภูมิทำให้ส่วนใหญ่ของแอฟริกา ในขณะที่จานเล็กที่ถูกดึงออกไปถูกตั้งชื่อจาน Somalian (1 รูป) แผ่นที่สองเหล่านี้กำลังจะย้ายไปจัดกัน และยัง อยู่ที่อาหรับแผ่นทางเหนือ จุดที่แผ่นสามเหล่านี้พบในภูมิภาค Afar ของเอธิโอเปียใช้อะไรเรียกว่าทริปเปิ้ลชุมทาง อย่างไรก็ตาม ทุก rifting ในแอฟริกาตะวันออกมีไม่จำกัดไปแหลมแอฟริกา มีจำนวนมากของกิจกรรม rifting เพิ่มเติมใต้เช่นกัน ขยายไปยังภูมิภาคประเทศเคนยา และแทนซาเนีย และเกรตเลกส์ของแอฟริกา วัตถุประสงค์ของเอกสารนี้จะกล่าวถึงธรณีวิทยาทั่วไปเหล่านี้ rifts มี และเน้นกระบวนการธรณีวิทยาที่เกี่ยวข้องกับการก่อตัวของพวกเขา ระบบริฟท์แอฟริกาตะวันออกคืออะไร ริฟท์เก่าแก่ที่สุด และกำหนดส่วนที่เกิดขึ้นในภูมิภาค Afar ของเอธิโอเปีย และริฟท์นี้มักเรียกว่าริฟท์เอธิโอเปีย ติดใต้ ชุดของ rifts เกิดขึ้นซึ่งรวม ถึงสาขาตะวันตก "อัลเบิร์ทเลริฟท์" หรือ "Albertine ริฟท์" ซึ่งประกอบด้วยรตเลกส์ของแอฟริกาตะวันออก มีสาขาภาคตะวันออกที่ประมาณร้านเคนยาเหนือกับใต้บรรทัดเล็กน้อยทางตะวันตกของไนโรบี (รูปที่ 2) สองสาขานี้กันได้แล้วเรียกว่าแอฟริกาตะวันออกริฟท์ (หู), ในขณะที่ส่วนของสาขาภาคตะวันออกมีการเพิ่มเรียกว่าริฟท์เคนยาหรือริฟท์เกรกอรี (หลังจากนักธรณีวิทยาคนแรก ถูกแมปใน 1900 ต้น) สองหูสาขามีการจัดกลุ่มมักจะกับริฟท์เอธิโอเปียเพื่อระบบริฟท์แอฟริกาตะวันออก (หู) ระบบสมบูรณ์ริฟท์จึงขยาย 1000's กิโลเมตรในแอฟริกาเพียงอย่างเดียวและหลาย 1000 เพิ่มเติมถ้าเรารวมทะเลแดงและอ่าวเอเดนเป็นส่วนขยาย นอกจากนี้ มีหลายขนาดเล็กแน่นอน แต่โดยโครงสร้าง grabens ที่มีริฟท์เหมือน และเชื่อมโยงอย่างชัดเจน geologically กับ rifts สำคัญ ที่เรียกว่า เหล่านี้ได้รับชื่อนี้สะท้อนเช่นริฟท์ Nyanza ในเคนยาตะวันตกใกล้ทะเลสาบวิกตอเรีย ดังนั้น สิ่งที่คนอาจสมมติเป็น ริฟท์เดียวอยู่ในแอฟริกาตะวันออกได้จริง ๆ ชุดอ่างล่างหน้าริฟท์หมดซึ่งทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง และโดดเด่นธรณีวิทยาและภูมิประเทศของแอฟริกาตะวันออก วิธีเหล่านี้ไม่ Rifts แบบฟอร์มหรือไม่ กลไกที่แน่นอนของผู้แต่งริฟท์เป็นการอภิปรายในระหว่างธรณีและ geophysicists รุ่นยอดนิยมหนึ่งในหูสันนิษฐานว่า กระแสความร้อนสูงจากหิ้ง (เคร่งครัดฐานธรณีภาค) ทำให้เกิดคู่ของความร้อน "bulges" ในเคนยาส่วนกลางและภูมิภาค Afar ของเอธิโอเปียเหนือกลาง Bulges เหล่านี้สามารถจะเห็นเป็นไฮแลนด์สูงแผนที่ topographic ใด ๆ ของพื้นที่ (รูปที่ 1) ได้อย่างง่ายดาย เป็นเหล่า bulges พวกเขายืดและกระดูกเปราะนอกขอบในของความผิดปกติขึ้นรูปโครงสร้างคลาสสิกของฉันฆ่าคนและเบินของหุบเขาริฟท์ (รูปที่ 3) คิดล่าสุดธรณีวิทยาถือว่า bulges เริ่มต้น โดยเบิ้ลพลูมหิ้งภายใต้ทวีปที่ร้อนเปลือกเหล่านั้นและทำให้เกิดการขยาย และร้าว เชิญกระดูกหักหลักที่สร้างขึ้นเกิดขึ้นในรูปแบบที่ประกอบด้วยกระดูกหักหรือกระดูกโซนที่แผ่จากจุดกับการแยกแองกูลาร์ 120 องศาสาม จุดที่แผ่สาขาที่เรียกว่า "แยกห้อง" และดีแสดงในภูมิภาค Afar ของเอธิโอเปีย (รูปที่ 4), ที่สองสาขาจะครอบครองทะเลแดงและอ่าวเอเดน และสาขาริฟท์ที่สามวิ่งไปภาคใต้ผ่านประเทศเอธิโอเปีย ปะทุของภูเขาไฟขนาดใหญ่ซึ่งไหลผ่านพื้นที่ขนาดใหญ่ และมีปกติรักษา/สัมผัสบน flanks ของริฟท์มักก่อนหน้าการยืดที่เกี่ยวข้องกับกำเนิดริฟท์ ปะทุเหล่านี้จะถือ โดยนักธรณีวิทยาบางอย่างเป็น "น้ำท่วม basalts" - ลาวาปะทุ ตามกระดูกหัก (แทน ที่ภูเขาแต่ละ) และเรียกใช้ผ่านที่ดินในแผ่นเช่นน้ำในช่วงน้ำท่วม ปะทุดังกล่าวสามารถครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ของแผ่นดิน และพัฒนามหาศาลความหนา (ดักเดคคานของอินเดียและกับดักของไซบีเรียเป็นตัวอย่าง) ถ้ายืดของเปลือกยังคง แบบการ "ยืด"โซนของ thinned เปลือกประกอบด้วยของผสมหิน basaltic และยุโรปซึ่งในที่สุดลดลงต่ำกว่าระดับน้ำทะเล ที่เกิดในทะเลแดงและอ่าวเอเดน ยืดต่อไป ได้นำไปสู่การก่อตัวของเปลือกโลกมหาสมุทรและเกิดพื้นมหาสมุทรใหม่ ส่วนที่สอง ริฟท์แอฟริกาตะวันออก อธิบายกระบวนการ rifting เกิดขึ้นในยุโรป แล้วเรามีสถานการณ์คล้ายกับว่าขณะนี้เกิดในเคนยาซึ่งเป็นริฟท์แอฟริกาตะวันออก/เกรกอรี ในกรณีนี้จะเรียกว่า "rifting ยุโรป" (สำหรับเหตุผลที่ชัดเจน) และมีเหลือบเป็นอะไรอาจมีการเจริญของริฟท์เอธิโอเปีย ดังกล่าวส่วนหนึ่งฉัน rifting ของแอฟริกาตะวันออกจะซับซ้อนความจริงที่มีพัฒนาสาขา 2 หนึ่งทางตะวันตกซึ่งเป็นทะเลสาบใหญ่แอฟริกา (ที่ริฟท์ที่เต็มไป ด้วยน้ำ) และอื่นริฟท์ขนานเกือบ 600 กิโลเมตรฝั่งตะวันออกซึ่งเกือบร้านเคนยาเหนือกับใต้ก่อนป้อนแทนซาเนียที่เหมือนมอด (รูปที่ 2) วิคตอเรียตั้งอยู่ระหว่างสองสาขานี้ มันเป็นความคิดที่ rifts เหล่านี้มีต่อเย็บแผลเก่าโดยทั่วไประหว่างมวลชนยุโรปโบราณที่ฮาล์พันล้านปีที่ผ่านมาฟอร์ม craton แอฟริกาและที่แยกทั่วภูมิภาคทะเลสาบวิกตอเรียเกิดขึ้นเนื่องจากแกนเล็กของหินโบราณ craton แทนซาเนีย ที่ยากเกินไปสำหรับริฟท์ที่ฉีกผ่าน เนื่องจากริฟท์สามารถไม่ผ่านตรงนี้ มันแทน diverged รอบนำไปสาขาสองที่สามารถมองเห็นวันนี้ เป็นกรณีในเอธิโอเปีย จุดร้อนน่าจะอยู่ภายใต้เคนยาเซ็นทรัล เห็นโดยการยกระดับ topographic โดมมี (รูปที่ 1) นี้ใกล้เคียงกับคล้ายริฟท์เอธิโอเปีย และในความเป็นจริง นักธรณีวิทยาบางได้แนะนำว่า โดมเคนยาเบิ้ลพลูมที่ให้วาง rifting เอธิโอเปียเริ่มต้นหรือจุดเดียวกัน สิ่งสาเหตุ เป็นที่ชัดเจนว่า เรามีสอง rifts ที่มีคั่นพอจัดให้ชื่อแตกต่างกัน แต่ใกล้พอที่จะแนะนำให้ พวกเขาแปลงพันธุกรรมเกี่ยวข้อง บทสรุป: ระบบริฟท์แอฟริกาตะวันออกเป็นเซ็กเมนต์ริฟท์ให้แบบแอนะล็อกที่ทันสมัยเพื่อช่วยให้เราเข้าใจว่าทวีปแยก ระบบซับซ้อน ก็ยังสามารถเจอระบบจำนวนธรรมชาติอย่างดี - เฉพาะธรณีวิทยาการตั้งค่านี้อาจมีการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในท้องถิ่นซึ่งอาจจะเป็นสาเหตุของบรรพบุรุษในการพัฒนาทักษะจำเป็นต้องเดินตั้งตรง พัฒนาวัฒนธรรม และไตร่ตรองว่า ริฟท์ดังกล่าวมาให้ เหมือนแกรนด์แคนยอน ระบบริฟท์แอฟริกาตะวันออกควรสูงรายการใด ๆ ธรณีธรณีวิทยาสาไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แอฟริกาตะวันออกระบบความแตกแยกแอฟริกาตะวันออกระบบความแตกแยก (หู) เป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ทางธรณีวิทยาของโลกสถานที่ที่กองกำลังของโลกเปลือกโลกที่ปัจจุบันพยายามที่จะสร้างแผ่นใหม่โดยแยกออกจากกันคนเก่า ในแง่ง่ายแตกแยกสามารถจะคิดว่าเป็นแตกหักในพื้นผิวของโลกที่กว้างเมื่อเวลาผ่านไปหรือมากกว่าในทางเทคนิคเช่นอ่างยืดสูงชันล้อมรอบด้วยการจุ่มตรงข้ามกับความผิดปกติ นักธรณีวิทยายังคงถกเถียงกันว่าวิธีการ rifting มาเกี่ยวกับ แต่กระบวนการนี้เพื่อแสดงได้ดีในแอฟริกาตะวันออก (เอธิโอเปียเคนยายูกันดา-แทนซาเนีย) ที่นักธรณีวิทยาได้แนบชื่อใหม่แผ่นเพื่อจะ; จานนูเบียทำให้ส่วนใหญ่ของทวีปแอฟริกาในขณะที่แผ่นขนาดเล็กที่ถูกดึงออกมาได้รับการแต่งตั้งจานโซมาเลีย (รูปที่ 1) ทั้งสองแผ่นจะย้ายออกในรูปแบบแต่ละอื่น ๆ และยังห่างจากแผ่นอาหรับไปทางทิศเหนือ จุดที่สามเหล่านี้ตอบสนองแผ่นในภูมิภาคไกลของเอธิโอเปียรูปแบบสิ่งที่เรียกว่าสามแยก แต่ทุก rifting ในแอฟริกาตะวันออกไม่ได้ จำกัด อยู่กับฮอร์นของแอฟริกา มีเป็นจำนวนมากของกิจกรรม rifting ไปทางใต้เช่นเดียวกับการขยายเข้าไปในเคนยาและแทนซาเนียและภูมิภาค Great Lakes ของทวีปแอฟริกา วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือการหารือเกี่ยวกับธรณีวิทยาทั่วไปของ rifts เหล่านี้จะถูกและเน้นกระบวนการทางธรณีวิทยาที่เกี่ยวข้องในการก่อตัวของพวกเขา. เป็นแอฟริกาตะวันออกระบบความแตกแยกอะไรแตกแยกที่เก่าแก่ที่สุดและกำหนดไว้ที่ดีที่สุดที่เกิดขึ้นในภูมิภาคไกลของเอธิโอเปียและความแตกแยกนี้ มักจะเรียกว่ารอยแยกเอธิโอเปีย ไกลออกไปทางใต้ชุดของ rifts เกิดขึ้นซึ่งรวมถึงสาขาตะวันตก "ทะเลสาบอัลเบิร์ระแหง" หรือ "Albertine ความแตกแยก" ซึ่งประกอบด้วยแอฟริกาตะวันออก Great Lakes และสาขาภาคตะวันออกว่าประมาณ bisects เคนยาเหนือลงสู่ทิศใต้ในบรรทัด เล็กน้อยทางทิศตะวันตกของไนโรบี (รูปที่ 2) ทั้งสองสาขาด้วยกันได้รับการเรียกว่ารอยแยกแอฟริกาตะวันออก (EAR) ในขณะที่ส่วนของสาขาภาคตะวันออกได้รับการเรียกว่านานัปการเคนยาความแตกแยกหรือความแตกแยกเกรกอรี่ (หลังจากนักธรณีวิทยาที่แมปเป็นครั้งแรกในช่วงต้นปี 1900) สองสาขา EAR จะถูกจัดกลุ่มมักจะมีความแตกแยกเอธิโอเปียในรูปแบบแอฟริกาตะวันออกระบบความแตกแยก (หู) ระบบความแตกแยกที่สมบูรณ์จึงขยาย 1000 ของกิโลเมตรในทวีปแอฟริกาอยู่คนเดียวและหลาย 1000 มากขึ้นถ้าเรารวมทะเลแดงและอ่าวเอเดนเป็นส่วนขยาย นอกจากนี้ยังมีหลายที่ดีที่กำหนด แต่แน่นอนโครงสร้างขนาดเล็กที่เรียกว่า grabens ที่มีลักษณะความแตกแยกเหมือนจริงและมีความเกี่ยวข้องอย่างชัดเจนกับธรณีวิทยา rifts สำคัญ บางส่วนของเหล่านี้ได้รับชื่อที่กำหนดสะท้อนให้เห็นถึงนี้เช่นความแตกแยกซ่าตะวันตกของเคนยาซึ่งอยู่ใกล้กับทะเลสาบวิกตอเรีย ดังนั้นสิ่งที่ผู้คนอาจจะถือว่าเป็นความแตกแยกเดียวที่ไหนสักแห่งในแอฟริกาตะวันออกเป็นจริงชุดของอ่างความแตกแยกแตกต่างกันซึ่งเป็นที่เกี่ยวข้องทั้งหมดและผลิตธรณีวิทยาที่โดดเด่นและลักษณะทางกายภาพของแอฟริกาตะวันออก. อย่างไร Rifts เหล่านี้ในรูปแบบ? กลไกที่แน่นอนของการสร้างความแตกแยก คือการอภิปรายที่กำลังอยู่ในหมู่นักธรณีวิทยาและธรณีฟิสิกส์ รุ่นหนึ่งที่นิยมสำหรับหูอนุมานว่าไหลของความร้อนสูงจากเสื้อคลุม (อย่างเคร่งครัด asthenosphere) เป็นสาเหตุของคู่ของความร้อน "นูน" ในภาคกลางของประเทศเคนยาและภูมิภาคไกลของภาคเหนือกลางเอธิโอเปีย นูนเหล่านี้สามารถมองเห็นได้ง่ายเป็นที่ราบสูงที่สูงบนแผนที่ภูมิประเทศใด ๆ ของพื้นที่ (รูปที่ 1) ในฐานะที่เป็นนูนเหล่านี้ในรูปแบบที่พวกเขายืดและหักเปราะเปลือกนอกเป็นชุดของความผิดปกติขึ้นรูป Horst คลาสสิกและโครงสร้างผิวของหุบเขาแตกแยก (รูปที่ 3) ส่วนใหญ่ความคิดทางธรณีวิทยาในปัจจุบันถือได้ว่านูนจะริเริ่มโดยขนนกปกคลุมทวีปภายใต้ความร้อนเปลือกวางและก่อให้เกิดการขยายตัวและแตกหัก จะเป็นการดีที่กระดูกหักที่โดดเด่นสร้างเกิดขึ้นในรูปแบบที่ประกอบด้วยสามหักหรือโซนแตกหักแผ่จากจุดที่มีการแยกเชิงมุมของ 120 องศา จุดที่สามสาขาแผ่ที่เรียกว่า "ทางสามแพร่ง" และเป็นตัวอย่างที่ดีในภูมิภาคไกลของเอธิโอเปีย (รูปที่ 4) ซึ่งทั้งสองสาขามีการครอบครองโดยทะเลแดงและอ่าวเอเดนและสาขาความแตกแยกที่สามวิ่ง ไปทางทิศใต้ผ่านเอธิโอเปีย. ยืดกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับการก่อความแตกแยกมักจะนำหน้าด้วยการปะทุของภูเขาไฟขนาดใหญ่ที่ไหลผ่านพื้นที่ขนาดใหญ่และมีการเก็บรักษาไว้มักจะ / สัมผัสบนปีกของความแตกแยก ภูเขาไฟชนิดนี้จึงได้รับการพิจารณาโดยนักธรณีวิทยาบางอย่างที่จะเป็น "basalts น้ำท่วม" - ลาวาปะทุขึ้นพร้อมเผือก (มากกว่าที่ภูเขาไฟบุคคล) และทำงานในที่ดินแผ่นเหมือนน้ำในช่วงน้ำท่วม การปะทุดังกล่าวสามารถครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ของที่ดินและพัฒนาความหนามหาศาล (ข่านกับดักของประเทศอินเดียและกับดักไซบีเรียเป็นตัวอย่าง) ถ้าการยืดของเปลือกโลกยังคงมันเป็น "เขตยืด" ของเปลือกโลก thinned ประกอบด้วยส่วนผสมของหินบะซอลต์และทวีปซึ่งท้ายที่สุดก็ลดลงต่ำกว่าระดับน้ำทะเลตามที่ได้เกิดขึ้นในทะเลแดงและอ่าวเอเดน นอกจากนี้การยืดนำไปสู่การก่อตัวของเปลือกโลกมหาสมุทรและการเกิดของลุ่มน้ำมหาสมุทรใหม่. Part II รอยแยกแอฟริกาตะวันออกถ้ากระบวนการ rifting อธิบายเกิดขึ้นในการตั้งค่าคอนติเนนแล้วเรามีสถานการณ์ที่คล้ายกันกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในประเทศเคนยาที่แอฟริกาตะวันออก / เกรกอรี่ความแตกแยกคือการขึ้นรูป ในกรณีนี้มันจะเรียกว่า "rifting ทวีป" (สำหรับเหตุผลที่ชัดเจน) และให้เหลือบในสิ่งที่อาจได้รับการพัฒนาต้นของความแตกแยกเอธิโอเปีย. ดังกล่าวในส่วนที่ rifting ของแอฟริกาตะวันออกมีความซับซ้อนโดยความเป็นจริง ว่าทั้งสองสาขาได้มีการพัฒนาอย่างใดอย่างหนึ่งไปทางทิศตะวันตกซึ่งเป็นเจ้าภาพที่ Great Lakes แอฟริกัน (ที่แตกแยกเต็มไปด้วยน้ำ) และอีกความแตกแยกขนานเกือบประมาณ 600 กิโลเมตรไปทางทิศตะวันออกซึ่งเกือบ bisects เคนยาเหนือลงสู่ทิศใต้ก่อนที่จะเข้าประเทศแทนซาเนียที่ดูเหมือนว่า จะตายออก (รูปที่ 2) ทะเลสาบวิกตอเรียตั้งอยู่ระหว่างทั้งสองสาขา มันเป็นความคิดที่ rifts เหล่านี้มักจะต่อไปเย็บเก่าระหว่างมวลชนทวีปโบราณที่ชนหลายพันล้านปีที่ผ่านมาในรูปแบบ Craton แอฟริกาและที่แยกทั่วภูมิภาคทะเลสาบวิกตอเรียเกิดขึ้นเนื่องจากการปรากฏตัวของแกนขนาดเล็กของหินแปรโบราณ แทนซาเนีย Craton ว่าเป็นเรื่องยากเกินไปสำหรับความแตกแยกที่จะฉีกผ่าน เพราะความแตกแยกไม่สามารถไปตรงผ่านบริเวณนี้มันแทนแยกรอบ ๆ มันนำไปสู่สองสาขาที่สามารถมองเห็นในวันนี้. ในฐานะที่เป็นกรณีในประเทศเอธิโอเปีย, จุดร้อนดูเหมือนว่าจะอยู่ภายใต้กลางเคนยาเป็นหลักฐานโดยการยกระดับ โดมภูมิประเทศมี (รูปที่ 1) นี้เป็นเกือบจะคล้ายกับความแตกแยกเอธิโอเปียและในความเป็นจริงนักธรณีวิทยามีบางคนบอกว่าโดมเคนยาเป็นฮอตสปอตเดียวกันหรือขนนกที่ก่อให้เกิดการเริ่มต้น rifting เอธิโอเปีย ไม่ว่าสาเหตุที่มันเป็นที่ชัดเจนว่าเรามีสอง rifts ที่จะถูกแยกออกพอที่จะปรับให้พวกเขามีชื่อที่แตกต่างกัน แต่ใกล้พอที่จะชี้ให้เห็นว่าพวกเขามีความสัมพันธ์กันทางพันธุกรรม. สรุป: แอฟริกาตะวันออกระบบความแตกแยกเป็นระบบที่มีความซับซ้อนของกลุ่มที่ให้ความแตกแยก อะนาล็อกที่ทันสมัยเพื่อช่วยให้เราเข้าใจว่าทวีปสลาย นอกจากนี้ยังเป็นตัวอย่างที่ดีของวิธีการหลายระบบธรรมชาติสามารถพัน - นี้การตั้งค่าทางธรณีวิทยาที่ไม่ซ้ำกันอาจมีการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในท้องถิ่นที่อาจมีในทางกลับกันที่เกิดจากบรรพบุรุษของเราในการพัฒนาทักษะที่จำเป็นในการเดินตรงพัฒนาวัฒนธรรมและไตร่ตรองวิธีการดังกล่าวแตกแยก มาเป็น เช่นเดียวกับแกรนด์แคนยอน, แอฟริกาตะวันออกระบบความแตกแยกควรจะสูงในรายการนักธรณีวิทยาของใด ๆ ของมหัศจรรย์ทางธรณีวิทยาที่จะเยี่ยมชม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ระบบ รอยแยกแอฟริกาตะวันออก

ระบบรอยแยกแอฟริกาตะวันออก ( หู ) เป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ทางธรณีวิทยาของโลก , สถานที่ที่ของโลกเปลือกโลกกำลังเป็นปัจจุบันพยายามสร้างแผ่นใหม่โดยการแบ่ง แยกเก่า ในแง่ง่ายช่องสามารถคิดเป็นรอยแตกที่พื้นผิวโลกที่กว้างกว่าเวลา หรือมากกว่าเทคนิคเป็นอ่างยาวล้อมรอบด้วยตรงข้ามสูงชันจิ้มผิดปกติ นักธรณีวิทยายังคงถกเถียงกันว่า rifting มาเกี่ยวกับการ แต่กระบวนการเป็นอย่างดีปรากฏในแอฟริกาตะวันออก ( เอธิโอเปีย เคนยา ยูกันดา แทนซาเนีย ) ซึ่งนักธรณีวิทยาได้แนบชื่อเป็นจานใหม่มี จานนูเบียที่ทำให้ขึ้นส่วนใหญ่ของแอฟริกาในขณะที่จานขนาดเล็กที่ดึงไปได้รับชื่อจานโซมาเลีย ( รูปที่ 1 ) เหล่านี้สองแผ่นเคลื่อนที่ห่างจากแต่ละอื่น ๆและยังห่างจากอาหรับจานเหนือ จุดที่ทั้งสามแผ่น พบในที่ไกลๆ เขตของประเทศเอธิโอเปียรูปแบบสิ่งที่เรียกว่าทางสามแพร่ง อย่างไรก็ตาม rifting ทั้งหมดในแอฟริกาไม่ได้ถูกคุมขังในฮอร์นของแอฟริกามีมากของ rifting กิจกรรมทางใต้เช่นกัน การขยายเข้าไปในเคนยาและแทนซาเนีย และ ทะเลสาบใหญ่ภูมิภาคแอฟริกา การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหารือเกี่ยวกับธรณีวิทยาทั่วไปของความแตกร้าวเหล่านี้ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการทางธรณีวิทยา ใน การ สร้าง ของพวกเขา
สิ่งที่ระบบรอยแยกแอฟริกาตะวันออกหรือ

ที่เก่าแก่ที่สุดและดีที่สุดกำหนดความแตกแยกเกิดขึ้นในเขตห่างไกลของเอธิโอเปีย และความแตกแยกนี้มักจะเรียกว่าเป็นรอยแยกของเอธิโอเปีย ไปใต้ชุดของความแตกร้าวเกิดขึ้นซึ่งรวมถึงสาขาตะวันตก , " ทะเลสาบอัลเบิร์ตระแหง " หรือ " แอลเบอร์ไทน์ริฟต์ " ซึ่งประกอบด้วยแอฟริกาตะวันออกที่ดี ทะเลสาบและตะวันออกสาขาที่ประมาณ bisects เคนยาเหนือใต้บนบรรทัดเล็กน้อยทางทิศตะวันตกของไนโรบี ( รูปที่ 2 ) เหล่านี้สองสาขาด้วยกันได้รับ termed รอยแยกแอฟริกาตะวันออก ( หู ) ในขณะที่ส่วนของสาขาตะวันออกได้รับนานาเนก termed เคนยารอยแยกหรือรอยแตก เกรกอรี่ ( หลังจากนักธรณีวิทยาคนแรกที่แมปในช่วงต้น 1900 )สองหู กิ่งมักจะจัดกลุ่มกับความแตกแยกเอธิโอเปียในรูปแบบระบบรอยแยกแอฟริกาตะวันออก ( หู ) ความแตกแยกที่สมบูรณ์ระบบจึงขยายเป็นพันกิโลเมตรในแอฟริกาคนเดียวและหลายพันมากขึ้น ถ้าเรารวมทะเลแดงและอ่าวเอเดนเป็นนามสกุล นอกจากนี้มีหลายรูป แต่ที่แน่ ๆมีขนาดเล็กลงเรียกว่า grabens โครงสร้าง ,ว่ามีความแตกแยกเหมือนตัวละครและชัดเจนที่เกี่ยวข้อง geologically กับความแตกร้าวที่สําคัญ บางส่วนของเหล่านี้ได้รับชื่อที่สะท้อนให้เห็นถึงนี้เช่น nyanza ความแตกแยกในเคนยา ใกล้ทะเลสาบวิคตอเรีย ดังนั้นสิ่งที่คนอาจจะคิดว่าเป็นช่องเดียวอยู่ในแอฟริกาตะวันออกเป็นชุดอ่างความแตกแยกแตกต่างซึ่งมีทั้งหมดที่เกี่ยวข้องและผลิตธรณีวิทยาที่โดดเด่นและภูมิประเทศของแอฟริกาตะวันออก


ทำไมเหล่านี้ rifts ฟอร์ม

กลไกที่แน่นอนของการเกิดรอยแยกเป็นอย่างต่อเนื่องการอภิปรายในหมู่นักธรณีวิทยา และ geophysicists .หนึ่งรูปแบบที่นิยมสำหรับหูถือว่ายกระดับการไหลของความร้อนจากหิ้ง ( อย่างเคร่งครัดราศีกุมภ์ ) ทำให้คู่ของความร้อน " นูน " ในภาคกลางของเคนยาและไกลเขต ภาคเหนือ ภาคกลาง เอธิโอเปีย กระพุ้งเหล่านี้สามารถมองเห็นได้อย่างง่ายดายเป็นที่ราบสูงสูงบนแผนที่ภูมิประเทศของพื้นที่ ( รูปที่ 1 ) เป็นเหล่านี้ bulges แบบฟอร์มพวกเขายืดและแตกเปลือกเปราะ ด้านนอกเป็นชุดของความผิดปกติขึ้นฮคลาสสิกและโครงสร้างของรอยแยกหุบเขากราเบน ( รูปที่ 3 ) คิดทางธรณีวิทยาในปัจจุบันส่วนใหญ่ถือที่นูนเป็นเสื้อคลุมขนนกที่ริเริ่มโดยสังกัดทวีปร้อนวางเปลือกและก่อให้เกิดการขยาย และการแตกหักใจกลางรอยแตกเด่นสร้างเกิดขึ้นในรูปแบบประกอบด้วยสามหัก หรือร้าวโซนแผ่กระจายจากจุดที่มีการแยกมุม 120 องศา จุดที่ 3 สาขาแผ่เรียกว่า " สามแพร่ง " และจะแสดงในที่ไกลๆ ภูมิภาคของประเทศเอธิโอเปีย ( รูปที่ 4 ) ซึ่งสองสาขาคือครอบครองโดยทะเลแดงและอ่าวเอเดนและสาขาที่สามวิ่งลงใต้ผ่านรอยแยกของเอธิโอเปีย

การยืดกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับการเกิดรอยแยกขนาดใหญ่มักจะนำหน้าโดยภูเขาไฟปะทุที่ไหลผ่านพื้นที่ขนาดใหญ่และมักจะรักษา / เปิดเผยบนด้านข้างของความแตกแยกเหล่านี้ถูกถือว่าเป็นโดยนักธรณีวิทยาเป็น " น้ำท่วมเน้น " - ลาวาปะทุขึ้นตามการแยก ( มากกว่าที่ภูเขาไฟบุคคล ) และวิ่งผ่านที่ดินในแผ่นเหมือนน้ำในช่วงน้ำท่วม เช่นภูเขาไฟสามารถครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ของที่ดินและพัฒนาความใหญ่หลวง ( Deccan traps ของอินเดียและไซบีเรียกับดักคือตัวอย่าง ) ถ้ายืดของเปลือกโลกยังคงมันเป็น " ขยายโซน " ของ thinned เปลือกโลกประกอบด้วยส่วนผสมของหินบะซอลต์และยุโรปซึ่งในที่สุดลดลงต่ำกว่าระดับน้ำทะเล เช่นที่เกิดขึ้นในทะเลแดงและอ่าวเอเดน . เพิ่มเติมที่นำไปสู่การก่อตัวของเปลือกโลกใต้มหาสมุทร และเกิดเป็นแอ่งมหาสมุทรใหม่


ส่วนที่สอง แอฟริกาตะวันออกความแตกแยก

ถ้า rifting กระบวนการอธิบายเกิดขึ้นในการตั้งค่าแบบคอนติเนนตอล ,แล้วเรามีสถานการณ์คล้ายกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในเคนยาที่รอยแยกแอฟริกาตะวันออก / เกรกอรี่ คือสร้าง ในกรณีนี้มันเรียกว่า " คอนติเนน rifting " ( เหตุผลที่ชัดเจน ) และมีเหลือบในสิ่งที่อาจได้รับการพัฒนาต้นของรอยแยกของเอธิโอเปีย

ตามที่กล่าวไว้ในส่วนที่ผม rifting แอฟริกาตะวันออกมีความซับซ้อนโดยความจริงที่ว่าสองสาขาได้พัฒนาหนึ่งในตะวันตก ซึ่งเจ้าภาพแอฟริกา Great Lakes ( ที่รอยแยกที่เต็มไปด้วยน้ำ ) และอีกเกือบขนานรอยแยกประมาณ 600 กิโลเมตรไปทางทิศตะวันออกซึ่งเกือบ bisects เคนยาเหนือใต้ก่อนเข้าแทนซาเนียที่ดูเหมือนว่าจะตายออก ( รูปที่ 2 ) ทะเลสาบวิคตอเรีย ตั้งอยู่ระหว่างสองสาขามันเป็นความคิดที่ rifts เหล่านี้โดยทั่วไปต่อไปนี้ไม่โบราณแบบเก่าระหว่างมวลที่ชนกับพันล้านปีมาแล้วในรูปแบบ craton แอฟริกา และแยกทั่วภูมิภาคทะเลสาบวิคตอเรีย เกิดขึ้นเนื่องจากการแสดงของแกนเล็กโบราณของหินแปร , แทนซาเนีย craton มันหนักเกินไปสำหรับรอยแยกได้ฉีกผ่านเพราะรอยแตกไม่ได้ตรงไปผ่านบริเวณนี้ มันแทนแยกออกรอบมันนำไปสู่สองสาขา ที่สามารถเห็นได้ในวันนี้

เป็นกรณีในเอธิโอเปีย เป็นจุดที่ร้อนดูเหมือนจะตั้งอยู่ใต้กลางเคนยาเป็น evidenced โดยโดมภูมิประเทศสูง ( รูปที่ 1 ) นี้เป็นเกือบตรงคล้ายคลึงกับรอยแยกของเอธิโอเปีย และในความเป็นจริงนักธรณีวิทยาบางคนได้ชี้ให้เห็นว่าโดมเคนยาเป็นเหมือนเดิม hotspot หรือขนนกที่ให้สูงขึ้นเพื่อ rifting เอธิโอเปียครั้งแรก ไม่ว่าสาเหตุ เป็นที่ชัดเจนว่า เรา มี สอง ความแตกร้าวที่แยกออกเพียงพอที่จะปรับให้มันชื่อที่แตกต่างกัน แต่ใกล้พอที่จะให้พวกเขาทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้อง

สรุประบบ รอยแยกแอฟริกาตะวันออกเป็นระบบที่ซับซ้อนของส่วนความแตกแยกซึ่งเป็นอนาล็อกที่ทันสมัยเพื่อช่วยให้เราเข้าใจว่าทวีปแตก นอกจากนี้ยังเป็นตัวอย่างที่ดีของวิธีการหลายธรรมชาติระบบสามารถพลิกผัน - การตั้งค่าทางธรณีวิทยาที่เป็นเอกลักษณ์นี้อาจมีการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศท้องถิ่นซึ่งอาจจะทำให้บรรพบุรุษของเราเพื่อพัฒนาทักษะที่จำเป็นเพื่อเดินตรงพัฒนาวัฒนธรรมและครุ่นคิดว่าเป็นรอยร้าวครับ เหมือน Grand Canyon , ระบบรอยแยกแอฟริกาตะวันออกควรจะสูงในรายการของนักธรณีวิทยาแร่มหัศจรรย์ที่จะเยี่ยมชม