Dissolved pectins are decomposed sp

Dissolved pectins are decomposed spontaneously by
deesterification as well as by depolymerisation; the rate of this
decomposition depends on pH, on water activity, and on the
temperature. In general, maximum stability is found at pH 4. The presence of sugar in the pectin solution has a certain protective
effect while elevated temperatures increase the rate of degradation.
At low pH-values and elevated temperatures degradation due to
hydrolysis of glycosidic linkages is observed. Deesterification is also
favoured by low pH. By deesterification a HM-pectin becomes
slower setting or gradually adapts LM-pectin characteristics. At
near-to-neutral pH (5-6), HM-pectin is stable at room temperature
only. As the temperature (or pH) increases, a so-called âelimination
starts which results in chain cleavage and very rapid loss
of viscosity and gelling properties. LM-pectins show a somewhat
better stability at these conditions. At alkaline pH-values pectin is
rapidly deesterified and degraded even at room temperature (Rolin,
1993).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

pectins ละลายจะถูกย่อยสลายตามธรรมชาติโดย
deesterification เช่นเดียวกับ depolymerisation; อัตราการสลายตัวนี้
ขึ้นอยู่กับ ph ในกิจกรรมทางน้ำและบน
อุณหภูมิ โดยทั่วไปความเสถียรสูงสุดพบที่ ph 4 การปรากฏตัวของน้ำตาลในสารละลายเพคตินที่มีการป้องกัน
ผลบางอย่างในขณะที่อุณหภูมิสูงเพิ่มอัตราการย่อยสลาย.
ที่มีค่าพีเอชและอุณหภูมิสูงย่อยสลายต่ำเนื่องจากการย่อยสลายของ
เชื่อมโยง glycosidic เป็นที่สังเกต deesterification ยัง
รับการสนับสนุนจาก ph ต่ำ โดย deesterification HM-เพคตินจะกลายเป็น
การตั้งค่าช้าลงหรือค่อยๆปรับลักษณะ LM-เพคติน ที่
ใกล้จะเป็นกลาง ph (5-6), HM-เพคตินมีความเสถียรที่อุณหภูมิห้อง
เพียง อุณหภูมิ (หรือ ph) เพิ่มขึ้นที่เรียกว่าâelimination
เริ่มต้นที่มีผลในห่วงโซ่ความแตกแยกและการสูญเสียอย่างรวดเร็วมาก
ความหนืดและก่อเจลคุณสมบัติ LM-pectins แสดงเสถียรภาพค่อนข้าง
ดีกว่าที่เงื่อนไขเหล่านี้ ที่อัลคาไลน์ค่า ph เพคตินเป็น
deesterified อย่างรวดเร็วและสลายตัวได้ที่อุณหภูมิห้อง (Rolin
1993)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Pectins ละลายจะย่อยสลายไปตามธรรมชาติ
deesterification เช่นกันเป็น โดย depolymerisation อัตรานี้
แยกส่วนประกอบขึ้นอยู่กับค่า pH กิจกรรมน้ำ และการ
อุณหภูมิ ทั่วไป ความมั่นคงสูงสุดอยู่ที่ pH 4 ของน้ำตาลในโซลูชันเพกทินมีป้องกันบาง
มีผลในขณะที่อุณหภูมิเพิ่มขึ้นอัตราการย่อยสลาย
ที่ค่า pH ต่ำและการลดอุณหภูมิเนื่อง
สังเกตไฮโตรไลซ์ glycosidic ลิงค์ Deesterification เป็น
โปรดปรานที่ pH ต่ำ โดย deesterification เป็น HM-เพกทิน
ตั้งช้าลง หรือค่อย ๆ ปรับลักษณะเพกทิน LM ใน
pH ใกล้ การ -กลาง (5-6), HM-เพกทินมีเสถียรภาพที่อุณหภูมิห้อง
เท่านั้น เป็นอุณหภูมิ (หรือ pH) เพิ่ม âelimination เรียกว่า
เริ่มต้นมีผลลูกโซ่ปริและขาดทุนอย่างรวดเร็วมาก
ความหนืดและคุณสมบัติ gelling LM pectins แสดงค่อนข้าง
ดีเสถียรภาพที่เงื่อนไขเหล่านี้ ที่ค่า pH ค่าอัลคาไลน์ เป็นเพกทิน
deesterified อย่างรวดเร็ว และเสื่อมโทรมแม้ที่อุณหภูมิห้อง (Rolin,
1993)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

pectins ละลายน้ำอยู่เน่าโดยตนเองโดย
deesterification และ depolymerisation อัตราของ
แยกออกเป็นส่วนๆนี้ขึ้นอยู่กับค่า pH ของน้ำและบน
อุณหภูมิ โดยทั่วไปความมั่นคงสูงสุดจะพบได้ที่โทร 4 การมีอยู่ของน้ำตาลทรายในโซลูชันธาตุวุ้นที่มีบางอย่างป้องกัน
ซึ่งจะช่วยส่งผลให้ในขณะที่มี อุณหภูมิ สูงขึ้นอัตราการเสื่อม คุณภาพ .
การเสื่อม สภาพ ที่ pH ต่ำ - ค่าและมี อุณหภูมิ สูงขึ้นเนื่องจากมีการ
หลักด้วยการเชื่อมโยง glycosidic พบว่ามี นอกจากนั้นยังมี
deesterification ยอดนิยมโดยดร.ต่ำ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวโดย deesterification - ธาตุวุ้นจะกลายเป็น
ช้าลงหรือการตั้งค่าปรับอย่างค่อยเป็นค่อยไป LM - ธาตุวุ้นลักษณะ ที่
ใกล้กับ - PH เป็นกลาง( 5-6 5-6 5-6 )พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว - ธาตุวุ้นมีความมั่นคงที่ อุณหภูมิ ห้อง
เท่านั้น อุณหภูมิ (หรือค่า pH )เพิ่มขึ้น âelimination ที่
ตามมาตรฐานเริ่มซึ่งจะส่งผลให้ในความบาดหมางกันและการสูญเสียอย่างรวดเร็ว
ซึ่งจะช่วยเป็นอย่างมากในที่พักและค่าความหนืด( Kneading ). LM - pectins แสดงให้เห็นว่าความมั่นคงมากขึ้นค่อนข้าง
ที่เงื่อนไขเหล่านี้ ธาตุวุ้นที่ pH อัลคาไลน์ - ค่ามี
deesterified อย่างรวดเร็วและ ประสิทธิภาพ ลดลงแม้จะอยู่ที่ อุณหภูมิ ห้อง( rolin
1993 )