None of the ten studies found signi

None of the ten studies found significant differences beyond the end of treatment (Table I). Six did not follow up beyond treatment. Brill et al. (1959) found no significant differences after one month, concluding “It could very well be that the primary therapeutic agent is the psychological meaning of the treatment to the patient” and noting the “influence of the unusual amount of care and attention” involved. The Northwick Park study (Johnstone et al., 1980) found that even the one difference at the end of treatment (for one of three depression subtypes, observed by only one of three groups of raters) had disappeared four weeks later. It actually found a slight advantage for the SECT group. They added: “it is not possible to attribute the loss of advantage of real ECT [at the end of treatment] to differences in the subsequent treatment of the two groups”. The other two studies that followed patients beyond the end of treatment found no differences between ECT and SECT at one or three months (Gregory et al., 1985) or at eight or 24 weeks (Brandon et al., 1984).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไม่มีการศึกษา 10 พบแตกต่างกันเกินสิ้นสุดการรักษา (ตารางฉัน) หกไม่ติดตามนอกเหนือจากการรักษา สุดยอดร้อยเอ็ด (1959) พบว่าไม่แตกต่างกันหลังจากหนึ่งเดือน สรุป "มันอาจได้ตัวแทนการรักษาหลักความหมายทางจิตวิทยาของการรักษาผู้ป่วย" และ "อิทธิพลของจำนวนปกติดูแลเอาใจ" เกี่ยวข้องสังเกต ศึกษาสวน Northwick (จอห์นสโตน et al. 1980) พบว่า ความแตกต่างที่สุดของการรักษา (หนึ่งสามภาวะซึมเศร้า subtypes สังเกต โดย raters สามกลุ่มหนึ่งเท่านั้น) หนึ่งหายไปสี่สัปดาห์ต่อมา มันจริงพบประโยชน์เล็กน้อยสำหรับกลุ่มนิกาย เพิ่ม: "ไม่สามารถแสดงการสูญเสียความได้เปรียบของ ECT จริง [ที่สุดของการรักษา] เพื่อความแตกต่างในการรักษาภายหลังกลุ่มสอง" การศึกษาอื่น ๆ สองที่ตามผู้ป่วยเกินสิ้นสุดการรักษาที่พบไม่มีความแตกต่างระหว่าง ECT และนิกาย ที่หนึ่ง หรือสามเดือน (เกรกอรี et al. 1985) หรือ ที่แปดหรือ 24 สัปดาห์ (แบรนดอน et al. 1984)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไม่มีการศึกษาสิบพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญเลยจุดสิ้นสุดของการรักษา (ตารางที่ I) หกไม่ได้ทำตามขึ้นเกินกว่าการรักษา สุดยอด et al, (1959) พบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญหลังจากหนึ่งเดือนสุดท้าย "มันเป็นอย่างดีอาจเป็นไปได้ว่าตัวแทนในการรักษาหลักคือความหมายทางจิตวิทยาของการรักษาให้กับผู้ป่วย" และสังเกต "อิทธิพลของจำนวนเงินที่ผิดปกติของการดูแลและให้ความสนใจ" ที่เกี่ยวข้อง การศึกษาอุทยาน Northwick (Johnstone et al., 1980) พบว่าแม้หนึ่งความแตกต่างในตอนท้ายของการรักษา (สำหรับหนึ่งในสามของเชื้อซึมเศร้าสังเกตเพียงหนึ่งในสามของกลุ่มผู้ประเมิน) ได้หายไปสี่สัปดาห์ต่อมา มันจริงพบว่ามีข้อได้เปรียบเล็กน้อยสำหรับกลุ่มนิกาย พวกเขากล่าวว่า "มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเชื่อสูญเสียความได้เปรียบของจริง ECT [การในตอนท้ายของการรักษา] ความแตกต่างในการรักษาที่ตามมาของทั้งสองกลุ่ม" การศึกษาอีกสองคนที่ตาม Patients Beyond สิ้นสุดการรักษาพบความแตกต่างระหว่าง ECT และ SECT ไม่มีที่หนึ่งหรือสามเดือน (เกรกอรี่ et al., 1985) หรือที่แปดหรือ 24 สัปดาห์ (แบรนดอน et al., 1984)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไม่มีการศึกษา พบความแตกต่างกันเกินสิบสิ้นสุดการรักษา ( โต๊ะผม ) หกไม่ได้ติดตามนอกเหนือจากการรักษา สุดยอด et al . ( 1959 ) พบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ หลังจาก 1 เดือน จบ " มันเป็นไปได้มากว่า ตัวแทนการรักษาหลักคือจิต ความหมายของการรักษาผู้ป่วย " และอาจ " อิทธิพลของเงินที่ผิดปกติของการดูแลและความสนใจ " เข้ามาเกี่ยวข้อง การ northwick อุทยานการศึกษา ( Johnstone et al . , 1980 ) พบว่าแม้ความแตกต่างหนึ่งที่สิ้นสุดการรักษา ( หนึ่งในสามของภาวะซึมเศร้าชนิดย่อยพบเพียงหนึ่งในสามของกลุ่มผู้ประเมิน ) หายไปอีกสี่สัปดาห์ต่อมา มันจริงที่พบได้เปรียบเล็กน้อยในกลุ่มนิกาย เขาเพิ่ม : " มันเป็นไปไม่ได้ที่จะคุณลักษณะเสียประโยชน์ [ ect จริงที่สิ้นสุดการรักษา ] ความแตกต่างในการรักษาต่อมาของกลุ่ม " อีกสองคนที่ติดตามศึกษาผู้ป่วยเกินจนสิ้นสุดการรักษา ไม่พบความแตกต่างระหว่างนิกายที่ ect และ หนึ่ง หรือ สามเดือน ( Gregory et al . , 1985 ) หรือ 8 หรือ 24 สัปดาห์ ( แบรนดอน et al . , 1984 )