Sorghum (Sorghum bicolor (L.) Moenc

Sorghum (Sorghum bicolor (L.) Moench, 2n = 2x = 20) is
a major staple and multipurpose crop grown in semiarid
areas of the world for food, animal feed/forage and
industrial purposes. It is also the fifth most important
grain and the second highly produced cereal in Africa after
maize (Gerda and Christopher, 2007). Although sorghum is
generally considered tolerant for heat, drought, salinity
and flooding as compared to other cereal crops but still it
is sensitive at different critical plant growth stages to
many stresses (Ejeta and Knoll, 2007; Ali et al., 2011), in
addition the crop grown in rainfed areas is highly affected
by moisture stress at both pre- and post-flowering stages
of development and has the most adverse effect on yield
during and after anthesis (Tuinstra et al., 1997; Kebede et
al., 2001; Blum, 2004).
Drought is a serious threat for crop production and food
security and it also decreases water and turgor potential of
plants (Hsiao, 1973; Jaleel et al., 2009). Drought is a major
abiotic stress that adversely affects plant production in
many parts of the world and results in reduction of yield
and plant growth. Plant responses to drought is a complex
physical-chemical process, in which many biological
macromolecules and small molecules are involved, such as
nucleic acids (DNA, RNA, microRNA), proteins,
carbohydrates, lipids, hormones, ions, free radicals and
mineral elements (Ingram and Bartels, 1996).
Identification and understanding the mechanisms of
drought tolerance in sorghum have been major goals of
plant physiologists and breeders which includes prolific
root system, ability to maintain stomatal opening at low
levels of leaf water potential and high osmotic adjustment
(Turner, 1974; Fekade and Daniel, 1992; Cabelguenne and
Debaeke, 1998; Rajendran et al., 2011). Water stress
affects almost every developmental stage of the plant.
However, damaging effects of this stress was more noted
when it coincided with various growth stages such as
germination, seedling shoot length, root length and
flowering (Rauf, 2008; Khayatnezhad et al., 2010). Among
these critical stages, water stress induced during seedling
stage has been exploited in various crop species to screen
germplasm i.e. Wheat (Dhanda et al. 2004), sorghum (Gill
et al. 2002; Bibi et al., 2010), maize (Mohammadkhani and
Heidari, 2008; Farsiani and Ghobadi, 2009; Khayatnezhad,
2010) and sunflower (Rauf et al., 2008). Screening
genotypes at seedling stages have several benefits, such as
low cost, ease of handling, less laborious and getting rid of
susceptible genotypes at earliest. Furthermore seedling
traits have also shown moderate to high heritability with
additive type of genetic variance within and over
environments (Rauf et al. 2008).
An alternative approach to field experiments related to
moisture stress is to induce stress using polyethylene
glycol (PEG) in an in vitro condition. Polyethylene glycol
with molecular mass of 6000 and above are
non-penetrable and non-toxic osmotic substance which
can be used to lower the water potential of the culture
medium and it has been used to simulate drought stress in
cultured plant tissues (Muhammad et al., 2010;
Khodarahmpour, 2011). Hence, experiment was carried
out to assess the effect of PEG induced stress on genotypic
capacity of coleoptile growth, root growth, dry weight
accumulation and root branching of sorghum genotypes;
to categorize sorghum germplasm against drought stress
and to select suitable accessions for drought tolerance.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ข้าวฟ่าง (ข้าวฟ่าง bicolor (L.) Moench, 2n = 2 x = 20) คือตั๋วเย็บกระดาษหลักและพืชที่ปลูกใน semiarid อเนกประสงค์พื้นที่ของโลกสำหรับอาหาร สัตว์อาหาร/อาหารสัตว์ และอุตสาหกรรม มีห้าสำคัญสุดเมล็ดข้าวและธัญพืชผลิตสูงสองในแอฟริกาหลังจากข้าวโพด (Gerda และคริสโตเฟอร์ 2007) แม้ว่าเป็นข้าวฟ่างโดยทั่วไปถือว่าทนกับความร้อน ภัยแล้ง เค็มและน้ำท่วมเมื่อเทียบกับธัญพืชอื่น ๆ ขยายแต่ยังไม่ไม่สำคัญที่สำคัญพืชต่าง ๆ เจริญเติบโตขั้นเครียดมาก (Ejeta และ Knoll, 2007 Ali et al., 2011), ในนอกจากนี้พืชที่ปลูกในพื้นที่ rainfed สูงได้รับผลกระทบโดยความเครียดความชื้นในขั้นตอนทั้งก่อน และหลังดอกการพัฒนาและในที่สุดผลกระทบต่อผลผลิตระหว่าง และ หลัง anthesis (Tuinstra และ al., 1997 Kebede ร้อยเอ็ดal., 2001 สุ่ม 2004)ภัยแล้งเป็นภัยคุกคามอย่างร้ายแรงสำหรับการผลิตพืชและอาหารความปลอดภัยและยังลดน้ำและ turgor ศักยภาพของพืช (Hsiao, 1973 Jaleel et al., 2009) ภัยแล้งเป็นหลักการความเครียด abiotic ที่ส่งผลกับโรงงานผลิตหลายส่วนของโลกและมีผลในการลดผลผลิตและเจริญเติบโตของพืช พืชตอบสนองต่อภัยแล้งเป็นที่ซับซ้อนกระบวนการทางกายภาพเคมี ชีวภาพที่มากmacromolecules และโมเลกุลขนาดเล็กเกี่ยวข้อง เช่นกรดนิวคลีอิก (ดีเอ็นเอ อาร์เอ็นเอ microRNA) โปรตีนคาร์โบไฮเดรต โครงการ ฮอร์โมน กัน อนุมูลอิสระ และองค์ประกอบแร่ (อิงแกรมและ Bartels, 1996)ระบุและทำความเข้าใจเกี่ยวกับกลไกของทนแล้งในข้าวฟ่างได้เป้าหมายหลักของplant physiologists และบรีดเดอร์สซึ่งรวมถึงลูกระบบราก ความสามารถในการรักษา stomatal เปิดที่ต่ำระดับของใบไม้น้ำปรุงการออสโมติกสูง และมีศักยภาพ(Turner, 1974 Fekade และ Daniel, 1992 Cabelguenne และDebaeke, 1998 Rajendran et al., 2011) ความเครียดน้ำมีผลต่อเกือบทุกขั้นตอนพัฒนาของโรงงานอย่างไรก็ตาม ทำลายผลของความเครียดนี้ถูกเพิ่มเติมไว้เมื่อมันร่วมกับขั้นตอนการเจริญเติบโตต่าง ๆ เช่นการงอก แหล่งยิงยาว ความยาวราก และดอกไม้ (Rauf, 2008 Khayatnezhad et al., 2010) ระหว่างขั้นตอนนี้สำคัญ ความเครียดน้ำเกิดระหว่างแหล่งขั้นตอนมีการสามารถในพืชชนิดต่าง ๆ หน้าจอgermplasm เช่นข้าวสาลี (Dhanda et al. 2004), ข้าวฟ่าง (เหงือกร้อยเอ็ด al. 2002 บีบีเอส al., 2010), ข้าวโพด (Mohammadkhani และHeidari, 2008 Farsiani และ Ghobadi, 2009 Khayatnezhad2010 และทานตะวัน (Rauf et al., 2008) ตรวจคัดกรองการศึกษาจีโนไทป์ในขั้นแหล่งมีประโยชน์หลายประการ เช่นต้นทุนต่ำ ความง่ายในการจัดการ น้อยลำบาก และรับกำจัดศึกษาจีโนไทป์ไวต่อที่เร็วที่สุด นอกจากนี้แหล่งลักษณะได้แสดงปานกลางถึง heritability สูงด้วยสามารถชนิดของความแปรปรวนทางพันธุกรรมภายใน และผ่านสภาพแวดล้อม (Rauf et al. 2008)วิธีการอื่นเพื่อทดลองฟิลด์ที่เกี่ยวข้องกับความเครียดความชื้นจะก่อให้เกิดความเครียดโดยใช้เอทิลีนglycol (PEG) ในสภาพการเพาะเลี้ยง Polyethylene glycolมีมวลโมเลกุล ของ 6000 และเหนือไม่ penetrable และพิษสารการออสโมติกซึ่งสามารถใช้ลดน้ำศักยภาพของวัฒนธรรมปานกลางและมีการใช้ในการจำลองความเครียดภัยแล้งในเนื้อเยื่อพืชอ่าง (มุหัมมัด et al., 2010Khodarahmpour, 2011) ด้วยเหตุนี้ ดำเนินการทดลองออกไปประเมินผลของ PEG เกิดความเครียดบนจีโนไทป์กำลังการผลิตของ coleoptile เติบโต เติบโตราก น้ำหนักแห้งสะสมและสาขารากของข้าวฟ่างการจัดประเภทข้าวฟ่าง germplasm กับความเครียดภัยแล้งและเลือก accessions เหมาะสำหรับทนแล้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ข้าวฟ่าง (ข้าวฟ่าง (L. ) Moench, 2n = 2x = 20)
เป็นหลักที่สำคัญและพืชที่ปลูกในอเนกประสงค์แห้งแล้งพื้นที่ของโลกสำหรับอาหารอาหารสัตว์
/
อาหารสัตว์และเพื่อการอุตสาหกรรม นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่ห้าเมล็ดพืชและธัญพืชที่สองผลิตสูงในแอฟริกาหลังจากข้าวโพด(Gerda และคริส, 2007) แม้ว่าข้าวฟ่างมีการพิจารณาโดยทั่วไปทนความร้อนภัยแล้ง, ความเค็มและน้ำท่วมเมื่อเทียบกับธัญพืชอื่นๆ แต่ก็ยังมีความสำคัญที่แตกต่างกันขั้นตอนการเจริญเติบโตของพืชสำคัญที่จะเน้นจำนวนมาก(Ejeta และเนิน 2007; อาลี et al, 2011.) ในนอกจากนี้การปลูกพืชที่ปลูกในพื้นที่นาน้ำฝนได้รับผลกระทบอย่างมากจากความเครียดความชื้นทั้งในขั้นตอนก่อนและหลังการออกดอกของการพัฒนาและมีผลกระทบต่อผลผลิตมากที่สุดในระหว่างและหลังดอกบาน(Tuinstra et al, 1997;. Kebede et al, 2001. . บลัม, 2004) ความแห้งแล้งเป็นภัยคุกคามที่ร้ายแรงสำหรับการผลิตพืชอาหารและการรักษาความปลอดภัยและยังลดลงน้ำและศักยภาพ turgor ของพืช(Hsiao 1973; เอล et al, 2009). ภัยแล้งที่สำคัญคือความเครียด abiotic ที่มีผลกระทบต่อการผลิตพืชในหลายส่วนของโลกและส่งผลให้เกิดการลดลงของผลผลิตและการเจริญเติบโตของพืช การตอบสนองของพืชต่อความแห้งแล้งมีความซับซ้อนของกระบวนการทางกายภาพและทางเคมีซึ่งในทางชีวภาพหลายโมเลกุลและโมเลกุลขนาดเล็กที่มีส่วนเกี่ยวข้องเช่นกรดนิวคลีอิก(DNA, RNA, microRNA) โปรตีนคาร์โบไฮเดรตไขมันฮอร์โมนไอออนอนุมูลอิสระและแร่ธาตุ(อินแกรมและ Bartels, 1996). บัตรประจำตัวและความเข้าใจกลไกของทนแล้งในข้าวฟ่างได้รับเป้าหมายที่สำคัญของphysiologists อาคารและพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ซึ่งรวมถึงความอุดมสมบูรณ์ของระบบรากสามารถในการรักษาเปิดปากใบที่ต่ำระดับของใบที่มีศักยภาพน้ำและการปรับดันสูง( เทอร์เนอ 1974; Fekade และแดเนียล, 1992; Cabelguenne และDebaeke 1998. Rajendran et al, 2011) ขาดน้ำมีผลกระทบต่อเกือบทุกขั้นตอนการพัฒนาของพืช. อย่างไรก็ตามผลกระทบความเสียหายของความเครียดนี้ได้รับการตั้งข้อสังเกตมากขึ้นเมื่อมันใกล้เคียงกับระยะการเจริญเติบโตต่างๆเช่นการงอกของต้นกล้ามีความยาวยิงยาวรากและดอก(Rauf 2008. Khayatnezhad, et al, 2010) ท่ามกลางขั้นตอนที่สำคัญเหล่านี้ความเครียดน้ำเหนี่ยวนำให้เกิดในช่วงต้นกล้าขั้นตอนได้รับการใช้ประโยชน์ในสายพันธุ์พืชต่างๆไปยังหน้าจอพันธุ์คือข้าวสาลี(Dhanda et al, 2004). ข้าวฟ่าง (ปลาet al, 2002;.. Bibi et al, 2010) ข้าวโพด (Mohammadkhani และHeidari 2008; Farsiani และ Ghobadi 2009; Khayatnezhad,. 2010) และดอกทานตะวัน (Rauf et al, 2008) การตรวจคัดกรองยีนในแต่ละขั้นตอนของต้นกล้ามีประโยชน์หลายอย่างเช่นค่าใช้จ่ายต่ำ, ความสะดวกในการจัดการลำบากน้อยลงและการกำจัดของยีนไวต่อที่เร็ว ต้นกล้านอกจากนี้ลักษณะยังได้แสดงให้เห็นระดับปานกลางถึงพันธุกรรมสูงที่มีชนิดของความแปรปรวนทางพันธุกรรมสารเติมแต่งภายในและมากกว่าสภาพแวดล้อม(Rauf et al. 2008). วิธีการทางเลือกในการทดลองที่เกี่ยวข้องกับความชื้นความเครียดจะทำให้เกิดความเครียดโดยใช้เอทิลีนไกลคอล(PEG) ใน ในสภาพการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ เอทิลีนไกลคอลที่มีมวลโมเลกุลของ 6000 และข้างต้นเป็นที่ไม่ลอดได้และปลอดสารพิษสารออสโมติกซึ่งสามารถนำมาใช้เพื่อลดน้ำที่มีศักยภาพของวัฒนธรรมสื่อและได้รับการใช้ในการจำลองความเครียดภัยแล้งในเนื้อเยื่อพืชเพาะเลี้ยง(มูฮัมหมัดอัลเอต 2010; Khodarahmpour 2011) ดังนั้นการทดลองออกมาเพื่อประเมินผลกระทบจากการเหนี่ยวนำให้เกิดความเครียด PEG ในพันธุกรรมความจุของการเจริญเติบโตcoleoptile การเจริญเติบโตของรากน้ำหนักแห้งของสะสมและรากของกิ่งพันธุ์ข้าวฟ่าง; การจัดกลุ่มพันธุ์ข้าวฟ่างกับความเครียดภัยแล้งและการเลือกสายที่เหมาะสมสำหรับการทนแล้ง