In “Sonnet: To the River Otter,” Co

In “Sonnet: To the River Otter,” Coleridge explores the most familiar themes in his poetry: the adult’s longing for childhood innocence; the connection between pastoral life and happiness, particularly childhood happiness; and the power of the imagination. In the sonnet, the speaker’s imagination transports him back to his beloved childhood memories and restores his intimacy with nature.

The words "Dear native brook!" (line 1) indicate that the speaker is remembering a stream near his childhood home, placing the poetic memory squarely in the halcyon days of youth from the outset. Although "many various-fated years have past" since he has been near this brook, the speaker still remembers it clearly and with fondness. He longs for the time he used to skip "the smooth stone along thy breast" (line 4), connecting the brook to the feminine form of nature which he sees as both nurturing and alluring. He echoes this sense of enchantment in lines 12-13, wherein the visions of childhood the brook offers "oft have...beguiled/Lone manhood's cares." While not necessarily a strong sexual image, Coleridge still leaves the hint of sexual duality in the male speaker and the female brook; he also goes another direction, invoking the nurturing spirit of Nature as mother (although the act of the child skipping stones across the brook's "breast" seems to indicate that, to the child at least, the femininity of nature is neither sexual nor maternal, but simply there).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใน "ณ:การแม่นาก Coleridge สำรวจชุดรูปแบบที่คุ้นเคยมากที่สุดในบทกวีของเขา: ผู้ใหญ่ของลิ้นเด็กบริสุทธิ์ การเชื่อมต่อระหว่างชีวิต pastoral ปริญญาบัตรและความสุข โดยเฉพาะอย่างยิ่งวัยเด็กสุข และพลังของจินตนาการ ในณ จินตนาการของผู้ขนส่งเขากลับไปยังความทรงจำวัยเด็กอันเป็นที่รักของเขา และคืนค่าเป็นกันเองของเขากับธรรมชาติคำว่า "รักแม่บรู๊ค" (สาย 1) ระบุว่า ลำโพงที่จะจดจำกระแสใกล้วัยเด็กบ้าน วางจำบทเริ่มวันฮาลซีออนของเยาวชนจากมือ แม้ว่า "fated ต่าง ๆ หลายปีมีอดีต" เนื่องจากเขาได้รับการใกล้ลำธารนี้ ลำโพงที่ยังคงจดจำมันชัดเจน และ fondness เขา longs ครั้งเคยข้าม "หินเรียบไปตามเต้านมพระองค์" (สาย 4), เชื่อมต่อลำธารธรรมชาติซึ่งเขาเห็นเป็น nurturing ทั้งแบบผู้หญิง และน้อย เขา echoes นี้สัมผัสมนต์เสน่ห์ในบรรทัดที่ 12-13 นั้นวิสัยทัศน์ของวัยเด็กที่ลำธารมี "oft have...beguiled/Lone กล้าหาญใจ" ในขณะที่ไม่จำเป็นต้องแข็งแรงทางเพศรูป Coleridge ยังทิ้งคำใบ้ของทวิภาวะทางเพศในเพศผู้และลำธารหญิง เขายังไปทิศทางอื่น เรียกจิตวิญญาณของธรรมชาติ nurturing เป็นแม่ (ถึงแม้ว่าการกระทำของเด็กข้ามก้อนหินในลำธารของ "เต้านม" ดูเหมือนจะ บ่งชี้ว่า ไปกับเด็ก น้อย ผู้หญิงของธรรมชาติทั้งทางเพศ หรือแม่ แต่ก็มี)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ใน "โคลง: เพื่อนากแม่น้ำ" โคลริดจ์สำรวจรูปแบบที่คุ้นเคยมากที่สุดในบทกวีของเขาปรารถนาผู้ใหญ่สำหรับความไร้เดียงสาในวัยเด็ก; การเชื่อมต่อระหว่างชีวิตอภิบาลและความสุขโดยเฉพาะอย่างยิ่งความสุขในวัยเด็ก; และพลังของจินตนาการ ในโคลงจินตนาการของลำโพงลำเลียงเขากลับไปที่ความทรงจำในวัยเด็กที่รักของเขาและเรียกคืนความใกล้ชิดกับธรรมชาติของเขา. คำว่า "รักลำธารพื้นเมือง!" (สาย 1) แสดงให้เห็นว่าลำโพงจะจดจำกระแสใกล้บ้านวัยเด็กของเขาวางหน่วยความจำบทกวีเต็มที่ในวันที่เงียบสงบของเยาวชนตั้งแต่เริ่มแรก แม้ว่า "หลายปีต่างๆที่ผ่านมามีโชค" นับตั้งแต่ที่เขาได้รับอยู่ใกล้ลำธารนี้ลำโพงยังจำมันได้อย่างชัดเจนและมีความชื่นชอบ เขาปรารถนาเป็นครั้งที่เขาใช้ในการข้าม "หินเรียบพร้อมเต้านมของเจ้า" (สาย 4) การเชื่อมต่อลำธารเพื่อผู้หญิงแบบของธรรมชาติที่เขาเห็นว่าเป็นทั้งบำรุงและมีเสน่ห์ เขาสะท้อนความรู้สึกของความลุ่มหลงในสายนี้ 12-13 ประเด็นวิสัยทัศน์ในวัยเด็กของลำธารมี "มักได้ ... หลอกลวงกังวล / ความกล้าหาญของคนเดียว." ในขณะที่ไม่จำเป็นต้องเป็นภาพทางเพศที่แข็งแกร่งโคลริดจ์ยังคงทิ้งคำใบ้ของคู่ทางเพศในชายและลำโพงลำธารหญิง; เขายังไปอีกทิศทางหนึ่งเรียกจิตวิญญาณบำรุงของธรรมชาติเป็นแม่ (แม้ว่าการกระทำของเด็กข้ามก้อนหินข้ามลำธารของ "เต้านม" น่าจะระบุว่าเพื่อให้เด็กอย่างน้อยที่เป็นผู้หญิงของธรรมชาติไม่ใช่ทางเพศหรือมารดา, แต่ก็มี)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ใน " โคลง : แม่น้ำนาก " โคลริดจ์พิจารณารูปแบบที่คุ้นเคยมากที่สุดในบทกวีของเขา : ผู้ใหญ่โหยความไร้เดียงสาในวัยเด็ก ; การเชื่อมต่อระหว่างการอภิบาลชีวิตและความสุข , ความสุขโดยเฉพาะในวัยเด็ก และพลังของการจินตนาการ ในโคลง ของผู้พูดจินตนาการขนส่งเขากลับมาของเขารักความทรงจำวัยเด็กและเรียกคืนความสนิทสนมของเขากับธรรมชาติ

คำว่า " Dear พื้นเมืองห้วย ! ( บรรทัดที่ 1 ) พบว่า ผู้พูดคือจำกระแสใกล้บ้านในวัยเด็กของเขาวางความทรงจำบทกวีเริ่มในวันที่เงียบสงบของเยาวชนตั้งแต่เริ่มแรก แม้ว่าหลายๆดวงปีที่ผ่านมามี " ตั้งแต่เขาได้ใกล้ลำธารนี้ ผู้พูดยังจดจำได้อย่างชัดเจน และด้วยความรักเขาปรารถนาที่เขาเคยข้ามหินเรียบตามเต้านมของท่าน " ( สาย 4 ) , การเชื่อมต่อลำธารเพื่อแบบฟอร์มของผู้หญิงธรรมชาติซึ่งเขาเห็นเป็นทั้งบำรุงและมีเสน่ห์ . เขาสะท้อนความรู้สึกของการลุ่มหลงในบรรทัด 12-13 ซึ่งภาพในวัยเด็กของลำธารมี " บ่อยๆ . . . . . ล่อลวง / Lone ความกล้าหาญสน " ในขณะที่ไม่จำเป็นต้องแข็งแรงทางเพศภาพโคลริดจ์ยังทิ้งคำใบ้ของการต่อสู้ทางเพศในชายและหญิง ลําโพงลำธาร เขายังไปทิศทางอื่น การกล่าวอ้างบ่มเพาะจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติเป็นแม่ ( แม้ว่าการกระทำของเด็กกระโดดข้ามหินข้าม " ห้วยเต้านม " ดูเหมือนจะบอกว่า เพื่อลูกน้อย งามของธรรมชาติ ทั้ง ทางเพศ หรือแม่แต่ก็มี )