The phrase "meditation on emptiness

The phrase "meditation on emptiness", can be misleading if it is taken to imply that
emptiness is something upon which one meditates, and especially if this is regarded as
yet another thing that exists with svabhāva.

In his account of the experience of emptiness,Hopkins describes a yogi meditating on not-self, who "perceives an utter vacuity that is the absence of such an I, and he ascertains the mere elimination of the I that is negated...with nothing positive in its place" (Hopkins 1996, 63, 66; italics added).

That is,it is important not to reify emptiness itself, which could occur in several ways. In the following, I shall try to set aside a few interpretations that have been rejected by Mādhyamika philosophers.

An unrefined grasp of emptiness might take it to imply that the conventional world of saṃsāra, in which things appear to have svabhāva, is merely a realm of deception, and thus not real at all. Our everyday beliefs about trees and selves, therefore,might be thought to be entirely false, products of ignorant and deluded minds.

Emptiness,upon this misconstrual, is thought to be radically different, and regarded as a true reality lying behind (or beyond) the illusory world of appearances. It is reified to the extent that it is believed to be independent, ultimately existent, and to have a fixed nature.

David Burton seems to think that this is the Mādhyamika‘s position; he reads them as sceptics,and as implying that there is an independent reality "that stands behind, as it were, the fabricated world of experience" (Burton 2004, 107).

In fact, it is difficult to give an account of the doctrine of Two Truths and their relation to saṃsāra and nirvana without employing the appearances/reality dichotomy at times.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วลี "การทำสมาธิในความว่างเปล่า" สามารถเข้าใจถ้ามันถูกนัยว่าความว่างเปล่าคือ อะไรเมื่อใด meditates และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้านี้ถือเป็นแต่อีกสิ่งหนึ่งที่อยู่กับ svabhāva ในบัญชีของเขาประสบการณ์ของความว่างเปล่า ฮ็อปกินส์อธิบายโยคีใคร่ครวญในเองไม่ ถ้อยที่ "ละเว้นการ vacuity สุดที่ของดังกล่าวผม และเขา ascertains ตัดออกเพียงของไอที่เป็น negated... มีอะไรเพิ่มในสถานที่ " (ฮ็อปกินส์ 1996, 63, 66 เอียงเพิ่ม) คือ มันเป็นสิ่งสำคัญไม่ให้ reify เปล่าตัวเอง ซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้หลายวิธี ในต่อไปนี้ ฉันจะพยายามตั้งไว้กี่ตีความที่ถูกปฏิเสธ โดยนักปรัชญา Mādhyamikaการเข้าใจไดโอดของความว่างเปล่าอาจใช้มันเพื่อบ่งบอกว่าโลกดั้งเดิมของวัฏสงสาร สิ่งที่ปรากฏจะ มี svabhāva เพียงแค่ขอบเขตของการหลอกลวง และดังนั้นไม่จริงเลย ชีวิตประจำวันความเชื่อเกี่ยวกับต้นไม้และตัว ดังนั้น จึงอาจคิดว่า เป็นเท็จทั้งหมดของเรา ผลิตภัณฑ์ของจิตใจซะ และ deluded ความว่างเปล่า ตาม misconstrual นี้ เป็นความคิดก็แตกต่างกัน และถือเป็นความจริงจริงที่อยู่เบื้องหลัง (หรือเกิน) ภาพลวงตาของนัด มันเป็น reified ที่เชื่อเป็นอิสระ มีอยู่ที่สุด และมีลักษณะถาวร David เบอร์ตันน่าจะ คิดว่า นี่เป็นตำแหน่งของ Mādhyamika เขาอ่านนั้น sceptics และ เป็นหน้าที่ที่มีความเป็นจริงที่เป็นอิสระ "ที่ยืนอยู่ด้านหลัง มัน were โลกประกอบประสบการณ์" (เบอร์ตัน 2004, 107) ในความเป็นจริง มันเป็นเรื่องยากเพื่อให้บัญชีของหลักคำสอนของจริงสองและความสัมพันธ์วัฏสงสารกับนิพพานไม่ใช้ dichotomy นัด/ความเป็นจริงตลอดเวลา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วลีที่ว่า
เป็นสิ่งที่ว่างเปล่าซึ่งหนึ่งปิติและโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเรื่องนี้ถือได้ว่าเป็น
สิ่งที่ยังมีอยู่อีกด้วย ā VA. ในบัญชีของเขาจากประสบการณ์ของ ความว่างเปล่าฮอปกินส์อธิบายโยคีในการนั่งสมาธิไม่ได้ด้วยตนเองที่ นั่นคือมันเป็นสิ่งสำคัญที่จะไม่ทำให้เป็นจริงความว่างเปล่าของตัวเองซึ่งอาจเกิดขึ้นได้ในหลายวิธี ในต่อไปนี้ฉันจะพยายามที่จะตั้งสำรองการตีความไม่กี่คนที่ได้รับการปฏิเสธจาก ā ปรัชญา สากเข้าใจของความว่างเปล่าอาจใช้เวลามันจะบ่งบอกว่าโลกทั่วไปของสาM S ā RA ā VA, ความเชื่อในชีวิตประจำวันของเราเกี่ยวกับต้นไม้และตัวจึงอาจจะมีความคิดที่จะเป็นเท็จอย่างสิ้นเชิงผลิตภัณฑ์ของจิตใจที่โง่เขลาและลม ๆ แล้ง ๆ ความว่างเปล่าเมื่อ มันเป็นเรื่องที่ถูกทำให้เป็นรูปธรรมเท่าที่จะเชื่อว่าจะเป็นอิสระที่มีอยู่ในที่สุดและจะมีลักษณะคงที่เดวิดเบอร์ตันดูเหมือนจะคิดว่านี่คือ ā dhyamika ' ตำแหน่งวินาที เขาอ่านพวกเขาเป็นความคลางแคลงและเป็นหมายความว่ามีความเป็นจริงที่เป็นอิสระ ในความเป็นจริงมันเป็นเรื่องยากที่จะให้บัญชีของศาสนา สองความจริงและความสัมพันธ์ของพวกเขากับ M s ā RA

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คำว่า " สมาธิในความว่างเปล่า " อาจทำให้เข้าใจผิด ถ้ามันถ่าย เปรยว่า ความว่างเปล่าเป็นสิ่งที่ซึ่งเมื่อ
หนึ่งพระโพธิสัตว์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้า นี้ ถือเป็นอีกสิ่งที่อยู่ด้วย

svabh อุบาสกบริษัทในบัญชีของเขาจากประสบการณ์ของความว่างเปล่า , Hopkins อธิบายโยคีตั้งสติไม่ได้ด้วยตนเอง ที่ " รับรู้การเปล่งความว่างเปล่าที่ขาดเช่นฉันและเขา ascertains การเพียงของข้าที่เมื่อตะกี้ . . . ไม่มีอะไรที่เป็นบวกในสถานที่ " ( ฮอปกินส์ 1996 , 63 , 66 ; ตัวเอียงเพิ่ม )

คือว่า มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะไม่ทำให้เป็นรูปธรรมความว่างเปล่านั่นเอง ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้หลายวิธี ในต่อไปนี้จะพยายามเมินเฉยไม่กี่ชิ้นที่ได้รับการปฏิเสธโดย M สยาม

dhyamika นักปราชญ์การเข้าใจจากความว่างเปล่า อาจจะใช้มันที่จะบ่งบอกว่าโลกปกติของกฎอัยการศึก ซึ่งสิ่งที่ปรากฏมี svabh อุบาสก VA , เป็นเพียงดินแดนแห่งการหลอกลวง และดังนั้นจึง ไม่จริงเลย ของเราทุกวัน ความเชื่อเกี่ยวกับต้นไม้และดังนั้นจึงอาจจะคิดว่าเป็นเท็จทั้งหมด ผลิตภัณฑ์ของงมงาย และหลอกตัวเองอยู่ใจ

misconstrual ว่างเปล่า บนนี้ ,มีความคิดจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง และถือว่าเป็นจริงความเป็นจริงโกหกอยู่เบื้องหลัง ( หรือโลกสิ่งปรากฏ มันเป็น reified ในขอบเขตที่เชื่อกันว่าเป็นอิสระที่สุดที่มีอยู่และมีลักษณะถาวร

เดวิดเบอร์ตันดูเหมือนจะคิดว่านี่เป็นตำแหน่ง M dhyamika เป็นอุบาสก เขาอ่านมันเป็นความสงสัย ,และจะบอกว่ามีเป็นอิสระในความเป็นจริง " ที่ยืนข้างหลัง เหมือนคน , สร้างโลกของประสบการณ์ " ( เบอร์ตัน 2004 , 107 )

ในความเป็นจริงมันเป็นเรื่องยากที่จะให้บัญชีหลักสองความจริงและความสัมพันธ์ของพวกเขากับซาṃ s รา อุบาสกและนิพพานโดยไม่ต้องจ้างภายนอก / ความจริง

ขั้วครั้ง