Proteinuria is consequence of two mechanisms: the abnormal transglomerular passage of proteins due to increased permeability of glomerular capillary wall and their subsequent impaired reabsorption by the epithelial cells of the proximal tubuli. In the various glomerular diseases, the severity of disruption of the structural integrity of the glomerular capillary wall correlates with the area of the glomerular barrier being permeated by "large" pores, permitting the passage in the tubular lumen of high-molecular-weight (HMW) proteins, to which the barrier is normally impermeable. The increased load of such proteins in the tubular lumen leads to the saturation of the reabsorptive mechanism by the tubular cells, and, in the most severe or chronic conditions, to their toxic damage, that favors the increased urinary excretion of all proteins, including low-molecular-weight (LMW) proteins, which are completely reabsorbed in physiologic conditions. Recent clinical studies showed that in patients with glomerular diseases the urinary excretion of some HMW proteins [immunoglobulins G and M (IgG and IgM)] and of some LMW proteins, alpha1-microglobulin, beta2-microglobulin, correlates with the severity of the histologic lesions, and may predict, better than the quantity of proteinuria, the natural course, the outcome, and the response to treatment. It is suggested that some patients have already, at the time of clinical presentation, a structural damage of the glomerular capillary wall (injury of podocytes) and of the tubulointerstitium, the severity and scarce reversibility of which are reliably indicated by an elevated urinary excretion of HMW and LMW proteins.
โปรตีนเป็นผลมาจากกลไกสอง: ทาง transglomerular ผิดปกติของโปรตีนเนื่องจากการเพิ่มขึ้นของการซึมผ่านผนังหลอดเลือดฝอยไตและการดูดซึมที่ตามมาของพวกเขาที่มีความบกพร่องโดยเซลล์เยื่อบุผิวของ tubuli ใกล้เคียง ในโรคไตต่างๆความรุนแรงของการหยุดชะงักของความสมบูรณ์ของโครงสร้างของผนังหลอดเลือดฝอยไตมีความสัมพันธ์กับพื้นที่ของอุปสรรคไตถูกแทรกซึมโดย "ใหญ่" รูขุมขน, อนุญาตให้ผ่านในลูเมนท่อของน้ำหนักโมเลกุลสูง (HMW ) โปรตีนซึ่งเป็นอุปสรรคผ่านไม่ได้ตามปกติ โหลดที่เพิ่มขึ้นของโปรตีนดังกล่าวในลูเมนท่อนำไปสู่ความอิ่มตัวของกลไก reabsorptive โดยเซลล์ท่อและในเงื่อนไขที่รุนแรงหรือเรื้อรังมากที่สุดเพื่อให้เกิดความเสียหายเป็นพิษของพวกเขาที่โปรดปรานการขับถ่ายปัสสาวะที่เพิ่มขึ้นของโปรตีนทั้งหมดรวมถึงต่ำ -molecular น้ำหนัก (แอพ) โปรตีนซึ่งจะถูกดูดซึมกลับอย่างสมบูรณ์ในสภาพทางสรีรวิทยา การศึกษาทางคลินิกล่าสุดแสดงให้เห็นว่าในผู้ป่วยที่มีโรคไตขับถ่ายปัสสาวะของโปรตีน HMW บาง [immunoglobulins G และ M (IgG และ IgM)] และโปรตีนบางแอพ, alpha1-microglobulin, beta2-microglobulin, มีความสัมพันธ์กับความรุนแรงของแผล histologic และอาจคาดการณ์ได้ดีกว่าปริมาณของโปรตีน, ธรรมชาติ, ผลและการตอบสนองต่อการรักษา จะชี้ให้เห็นว่าผู้ป่วยบางรายที่มีอยู่แล้วในช่วงเวลาของการนำเสนอทางคลินิก, ความเสียหายของโครงสร้างของผนังหลอดเลือดฝอยไต (อาการบาดเจ็บของ podocytes) และ tubulointerstitium, ความรุนแรงและ reversibility หายากที่จะมีการแสดงได้อย่างน่าเชื่อถือโดยการขับถ่ายปัสสาวะสูงของ HMW และโปรตีนแอพ
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)