The ambitious plan by Madrid’s mayo

The ambitious plan by Madrid’s mayor Alberto Ruiz-Gallardón to submerge a section of the M30 ring motorway immediately adjacent to the old city centre within a tunnel was realised within a single term of office. The city undertook infrastructure measures over a total length of 43 kilometres, six of them along the banks of the River Manzanares, at a total cost of six billion Euro. West 8 together with a group of renowned architects from Madrid, united under the name MRIO arquitectos led by Ginés Garrido Colomero designed the master plan for Madrid RIO.
In 2005, an invited international competition was announced. The proposal submitted by West8 and MRIO for the design of the reclaimed area above the tunnel was the only submission to resolve the urban situation exclusively by means of landscape architecture. The design is founded on the idea »3 + 30« – a concept which proposes dividing the 80 hectare urban development into a trilogy of initial strategic projects that establish a basic structure which then serves as a solid foundation for a number of further projects, initiated in part by the municipality as well as by private investors and residents. A total of 47 subprojects with a combined total budget of 280 million Euros have since been developed, the most important of which include: the Salón de Pinos, Avenida de Portugal, Huerta de la Partida, Jardines de Puente de Segovia, Jardines de Puente de Toledo, Jardines de la Virgen del Puerto and the Parque de la Arganzuela. In addition to the various squares, boulevards and parks, a family of bridges were realised that improve connections between the urban districts along the river. The first subprojects were realised in spring 2007. The realization of the whole project is planned for spring 2011.
Salon de Pinos (realization: 2010)

The Salon de Pinos is designed as a linear green space, which will link the existing and newly designed urban spaces with each other along the Manzanares River. located almost entirely on top of the motorway tunnel, the reference to the flora of the mountains was chosen for the outskirts of Madrid. The pine tree which is able to survive on the barren rock is planted in more than 8.000-fold. A “choreography” of the tree planting with a repertoire of cuts, selection of grown characteristic trees, combined and inclined planting leads to a natural and sculptural character of the space to create a botanical monument. A variety of tests, carefully selected plants and materials, the design of a tree support with refers to the bull’s horns and the technical solutions of the structure of the substrates in the tunnel document the complex nature of this park in the city.
Avenida de Portugal (realization: May 2007)

The Avenida is one of the most important roads into the centre of Madrid and is characterized by its impressive environs. The motorway lies at the boundary between one of the most densely-built residential quarters and the Casa de Campo – formerly the Spanish king’s hunting grounds – and from far away offers an impressive view to the historic city centre on the banks of the Manzanares. By relocating the road in a tunnel and providing underground parking for 1.000 vehicles, it was possible to convert the space into a garden, benefitting the local residents in particular.
The design takes a journey to Portugal as its theme – the extension of the Avenida de Portugal leads towards Lisbon, in the process crossing a valley famous for its cherry blossoms in the otherwise extremely barren and inhospitable climate of the Estremadura. The abstraction of the cherry blossom as a design element of the park, the planting of different kinds of cherry trees to extend the period in which they flower, the reinterpretation of the Portuguese paving and the connection of the space to its surroundings has led to the creation of a popular public space.
Huerta de la Partida (first phase of realization 2007, second phase 2009)

The City Palace was built as a Baroque ensemble with a strict choreography that connected the Royal Palace with the hunting grounds and the fruit and vegetable garden at the other side of the river. Through the infrastructure changes of the fifties the orchard was turned into a transportation hub. Contrary to the initial tendency to create a historical reconstruction, the Huerta is now a modern interpretation of the orchard. The motive of the hortus conclusus has been formed with a wide variety of fruit trees in groups, formed from skipping ranks. Fig trees, almond trees, pomegranate and more of such plantings symbolize paradise in the past.
The in recent decades undertunneled river is meandering again through the room. Its source and the mouth are specially shaped. From the cave, which sets the end point of the watercourse the scene gives the viewer the image of the ensemble intact again – the combination of the elements of the Baroque city castle. As a consequence of the design there is a new entrance to the Casa de Campo that logically connects to the public space.
Parque de la Arganzuela (realization 2011)

The dominating motive for the biggest part project is the water. The canalized and damped river Manzanares is surrounded by his architectonical walls. The park is based on the different emotions and landscapes in context of the water makes this element feelable and explorable. The system of streams is running through the park and will form in the crossings and though the topography different spaces and motifs. The different streams have their own characters. The Rio seco for example is an interpretation of the dry rivers of the Spanish landscape in which you feel the presence of the water in any season but throughout the year only the freshness of the vegetation along the riverbed and pebbles on the riverbed are visible. Botanical variety will create different atmospheres in the artificial leas and will allow a clear structuring of the spaces with high variety of different moods.
Puentes Cascara (realization 2010)

In contrary to usually technical and pragmatic pedestrian infrastructural bridges they create a place where the river is really experienced. They are designed as a massive concrete dome with a rough texture. The bridges have the scale of park elements and not of the infrastructure. More than one hundred cables resembling whale baleens wearing the slim steel deck. The fine detailing becomes visible when entering the bridge. The ceilings have a mosaic of the Spanish artist Daniel Canogar. In the edge of the ceiling the lighting is included which illuminates the artwork and the deck by reflection

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แผนทะเยอทะยาน โดยนายกเทศมนตรีของมาดริด Alberto Ruiz Gallardón มิดส่วนของ M30 วงแหวนมอเตอร์เวย์ทันทีประชิดเมืองเก่าภายในอุโมงค์ได้เองก็ยังคิดอยู่ภายในคำเดียวของสำนักงาน เมือง undertook มาตรการโครงสร้างพื้นฐานมากกว่าความยาวรวม 43 กิโลเมตร หกของพวกเขาของ Manzanares แม่น้ำ ต้นทุนรวมหกพันล้านยูโร 8 ตะวันตกกับกลุ่มของสถาปนิกชื่อดังจากกรุงมาดริด ยูไนเต็ดภายใต้ arquitectos MRIO ชื่อที่นำ โดย Ginés Garrido Colomero ออกแบบแผนหลักสำหรับริโอมาดริดมีประกาศการแข่งขันระหว่างประเทศได้รับเชิญในปี 2005 ข้อเสนอที่เขียน โดย West8 และ MRIO สำหรับการออกแบบพื้นที่ reclaimed เหนืออุโมงค์ถูกส่งเพียงแก้ไขสถานการณ์การเมืองโดยเฉพาะ โดยภูมิสถาปัตยกรรม การออกแบบการก่อตั้งขึ้นจากแนวคิด» 3 + 30 « – แนวคิดที่เสนอหารพัฒนาเมือง 80 hectare เป็นไตรภาคของโครงการเชิงกลยุทธ์เริ่มต้นที่สร้างโครงสร้างพื้นฐานที่ให้บริการแล้วเป็นฐานแข็งแรงสำหรับโครงการต่อไป เริ่มต้น โดยเทศบาลในส่วนที่ เป็นส่วนตัวนักลงทุนและผู้อยู่อาศัย จำนวน 47 โครงการ ด้วยงบประมาณรวมรวม 280 ล้านยูโรได้รับการพัฒนาตั้งแต่ สำคัญที่สุดซึ่งรวม: Salón de Pinos เอเว็นนิดาเดโปรตุเกส Huerta เดอลา Partida บริษัทเดกับ Puente de Segovia บริษัทเดกับ Puente de Toledo บริษัทเดลาโต del Virgen และ Arganzuela เดอลาสวน นอกจากต่าง ๆ สี่เหลี่ยม ร่มรื่น และสวนสาธารณะ ครอบครัวของสะพานได้เองก็ยังคิดที่ปรับปรุงการเชื่อมต่อระหว่างเขต urban ริมแม่น้ำ โครงการแรกได้เองก็ยังคิดในฤดูใบไม้ผลิ 2007 รับรู้ทั้งหมดมีการวางแผนสำหรับฤดูใบไม้ผลิ 2011ร้านเดอ Pinos (สำนึก: 2010)Pinos เดอซาลอนถูกออกแบบมาเป็นแบบเส้นตรงพื้นที่สีเขียว ซึ่งจะเชื่อมโยงที่มีอยู่ และพื้นที่เมืองกันตามแม่น้ำ Manzanares ที่ออกแบบมาใหม่ การอ้างอิงถึงพืชภูเขาอยู่เกือบทั้งหมดบนมอเตอร์เวย์อุโมงค์ ถูกเลือกให้เป็นของมาดริด ต้นสนที่สามารถอยู่รอดบนหินแห้งแล้งจะปลูกมากกว่า 8.000-fold การ "เต้น" ของต้นไม้ที่ปลูกกับละครของตัด เลือกปลูกต้นไม้ลักษณะ รวม และอยากนำไปสู่ธรรมชาติ และรูปอักขระของพื้นที่ปลูกสร้างอนุสาวรีย์พฤกษศาสตร์ ความหลากหลายของวัสดุ และพืชคัดเลือก การทดสอบ การออกแบบของการสนับสนุนแผนภูมิด้วยอ้างถึงแตรของวัวและการแก้ไขปัญหาทางเทคนิคของโครงสร้างของพื้นผิวในเอกสารอุโมงค์ธรรมชาติซับซ้อนนี้อุทยานแห่งโปรตุเกสเดเอเว็นนิดา (รับรู้: 2007 พฤษภาคม)เอเว็นนิดาเป็นหนึ่งในถนนสายสำคัญเป็นศูนย์กลางของมาดริด และโดยสภาพแวดล้อมน่าประทับใจ มอเตอร์เวย์อยู่ในขอบเขตหนึ่งสุดหนาแน่นไปสร้างที่อยู่อาศัยไตรมาสและกัมโปเดอคาซา –เดิมกษัตริย์สเปนล่าสัตว์บริเวณ – และจากไกลมีวิวที่น่าประทับใจการเมืองประวัติศาสตร์ของ Manzanares ย้ายอยู่ในอุโมงค์ และให้จอดรถใต้ดินรถยนต์ 1.000 มันเป็นไปได้แปลงพื้นที่เป็นสวน ประโยชน์ประชาชนในท้องถิ่นโดยเฉพาะแบบใช้เวลาการเดินทางสู่โปรตุเกสเป็นชุดรูปแบบของ – ส่วนขยายของโปรตุเกสเดเอเว็นนิดานำสู่ลิสบอน ในการข้ามหุบเขาที่มีชื่อเสียงของดอกซากุระในสภาพภูมิอากาศอย่างมากเป็นหมัน และต้องของ Estremadura Abstraction ของเชอร์รี่ที่เป็นองค์ประกอบออกแบบสวน ปลูกต้นเชอร์รี่ต่อระยะเวลาที่พวกเขาดอกไม้ สถาปัตยกรรมโปรตุเกสปูและการเชื่อมต่อพื้นที่กับสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้นำไปสู่การสร้างพื้นที่สาธารณะนิยมHuerta เดอลา Partida (เฟสแรกกระทั่ง 2007 สองเฟส 2009)พาเลซเมืองสร้างเป็นวงดนตรียุคบาโรกกับท่าเต้นนั้นเข้มงวดที่เชื่อมต่อห้องจากล่าสัตว์ผลไม้ และสวนผักในอีกด้านหนึ่งของแม่น้ำ ผ่านการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างพื้นฐานของ fifties สวนถูกเปิดใช้งานการขนส่งฮับ ขัดกับแนวโน้มการเริ่มต้นสร้างฟื้นฟูประวัติศาสตร์ Huerta เป็นการตีความทันสมัยของสวน แรงจูงใจของ hortus conclusus มีการเกิดขึ้น มีความหลากหลายของผลไม้ในกลุ่ม เกิดขึ้นจากการข้ามยศ ต้นฟิก ต้นอัลมอนด์ ทับทิม และอื่น ๆ เช่น plantings เป็นสื่อสวรรค์ในอดีตทศวรรษล่าสุดในแม่น้ำ undertunneled เป็น meandering อีกผ่านห้อง แหล่งและปากมีรูปร่างเป็นพิเศษ จากถ้ำ ชุดที่จุดสิ้นสุดของ watercourse ฉากให้ตัวแสดงรูปภาพของวงดนตรีเหมือนเดิมอีกครั้ง – การรวมกันขององค์ประกอบของปราสาทเมืองยุคบาโรก เป็นลำดับของการออกแบบมีทางเข้าใหม่ให้บรรดาเดอคาซ่าที่เชื่อมต่อทางตรรกะกับพื้นที่สาธารณะสวนเดอลา Arganzuela (สำนึก 2011)แรงจูงใจในพลังอำนาจเหนือโครงการส่วนใหญ่ที่สุดคือ น้ำ แม่ทำให้ชื้น และ canalized Manzanares ถูกล้อมรอบ ด้วยกำแพงของเขา architectonical สวนตามอารมณ์แตกต่างกัน และในบริบทของน้ำทำให้องค์ประกอบนี้ feelable และ explorable ระบบของกระแสข้อมูลทำงานผ่านสวน และจะฟอร์มที่หละหลวม และแม้ว่าภูมิประเทศพื้นที่แตกต่างและโดดเด่น ลำธารต่าง ๆ มีตัวตน Seco ริโอเป็นตัวอย่างความแม่น้ำแห้งของภูมิทัศน์สเปนที่ซึ่งคุณรู้สึกของน้ำตามฤดูกาลต่าง ๆ ได้ตลอดทั้งปี ความสดของพืชพรรณบริเวณก้นและก้อนกรวดบนก้นจะเห็น พฤกษศาสตร์ต่าง ๆ จะสร้างบรรยากาศที่แตกต่างกันใน leas ประดิษฐ์ และจะอนุญาตให้มีการจัดโครงสร้างชัดเจนของพื้นที่มีหลากหลายอารมณ์ที่แตกต่างกันสูงPuentes Cascara (สำนึก 2010)ขัดต่อการปฏิบัติ และเทคนิคมักจะ เชิญรัฐมนตรีสะพาน จะดำเนินเป็นสถานที่ที่แม่น้ำมีประสบการณ์จริง ๆ พวกเขาถูกออกแบบมาเป็นแบบโดมคอนกรีตขนาดใหญ่มีเนื้อหยาบ สะพานมีขนาด ขององค์ประกอบสวน และไม่โครงสร้างพื้นฐาน สายมากกว่าหนึ่งร้อยคล้ายปลาวาฬ baleens ใส่สำรับเหล็กบาง รายละเอียดดีจะมองเห็นได้เมื่อใส่สะพาน เพดานมีโมเสของศิลปินสเปน Daniel Canogar ในขอบของเพดาน แสงสว่างที่มาซึ่ง illuminates งานศิลปะและสำรับ โดยสะท้อน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทะเยอทะยานวางแผนโดยมาดริดนายกเทศมนตรีลรูเกอลาร์ดเลอองถ่วงส่วน M30 วงแหวนมอเตอร์เวย์ทันทีติดกับศูนย์กลางเมืองเก่า ภายในอุโมงค์ได้ตระหนักภายในระยะเดียวของสำนักงาน เมือง undertook มาตรการโครงสร้างพื้นฐานมากกว่าความยาวรวม 43 กิโลเมตร หกของพวกเขาพร้อมธนาคารของแม่น้ำแมนซานาเรส ต้นทุนรวมทั้งหมด 6 พันล้านยูโรตะวันตก 8 ร่วมกับกลุ่มสถาปนิกมีชื่อเสียงจากมาดริด ยูไนเต็ดภายใต้ชื่อ mrio arquitectos นำโดย จิน ) ของ Garrido colomero ออกแบบแผนแม่บท Madrid Rio .
ในปี 2005 การเชิญนานาชาติการแข่งขันถูกประกาศ