'Mr Duncan? Come in please. Mr Wils

'Mr Duncan? Come in please. Mr Wilson will see you now.'
'Thank you.' John Duncan stood up and walked nervously towards the door. He was a tall, thin man,about forty-five years old, in an old grey suit. It was his best suit, but it was ten years old now. He had grey hair and glasses. His face looked sad and tired.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

' นายดันแคน มาในกรุณา นาย Wilson จะเห็นคุณตอนนี้ ''ขอบคุณ' ดันแคนจอห์นลุกขึ้นยืน และเดินไปทางประตูคน กำลังสูง บางคน อายุ ในชุดสูทสีเทามีอายุประมาณ forty-five ปี มันเป็นชุดที่ดีที่สุดของเขา แต่มันเป็นสิบปีตอนนี้ เขามีผมสีเทาและแว่นตา ใบหน้าของเขาดูเศร้า และเหนื่อย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นายดันแคน? มาโปรด นายวิลสันจะเห็นคุณตอนนี้. '
'ขอบคุณ.' จอห์นดันแคนลุกขึ้นยืนและเดินหงุดหงิดไปที่ประตู เขาเป็นคนร่างสูงคนบางประมาณสี่สิบห้าปีในสูทสีเทาเก่า มันเป็นชุดที่ดีที่สุดของเขา แต่มันเป็นสิบปีเก่าตอนนี้ เขามีผมสีเทาและแว่นตา ใบหน้าของเขาดูเศร้าและเหนื่อย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

' มิสเตอร์ดันแคน ? เชิญครับ วิลสันจะเห็นคุณในขณะนี้ . '
ขอบคุณค่ะ ' จอห์นดันแคนยืนขึ้นและเดินกระสับกระส่ายต่อประตู เขาตัวสูง ผอม ผู้ชาย ประมาณสี่สิบห้าปี ในชุดสูทสีเทาแก่ มันเป็นสูทที่ดีที่สุดของเขา แต่มันเป็นสิบปีแล้ว เขามีผมสีเทาและแว่นตา ใบหน้าของเขาดูเศร้าและเหนื่อย