Background[edit]In 1890, Van Gogh's

Background[edit]
In 1890, Van Gogh's brother Theo was searching for a home for the artist upon his release from an asylum at Saint-Rémy. Upon the recommendation of Camille Pissarro, a former patient of the doctor who told Theo of Gachet's interests in working with artists, Theo sent Vincent to Gachet's second home in Auvers.[2]

Vincent van Gogh's first impression of Gachet was unfavorable. Writing to Theo he remarked: "I think that we must not count on Dr. Gachet at all. First of all, he is sicker than I am, I think, or shall we say just as much, so that's that. Now when one blind man leads another blind man, don't they both fall into the ditch?"[3] However, in a letter dated two days later to their sister Wilhelmina, he relayed, "I have found a true friend in Dr. Gachet, something like another brother, so much do we resemble each other physically and also mentally."[4]

Van Gogh's thoughts returned several times to the painting by Eugène Delacroix of Torquato Tasso in the madhouse. After a visit with Paul Gauguin to Montpellier to see Alfred Bruyas's collection in the Musée Fabre, Van Gogh wrote to Theo, asking if he could find a copy of the lithograph after the painting.[5] Three and a half months earlier, he had been thinking of the painting as an example of the sort of portraits he wanted to paint: "But it would be more in harmony with what Eugène Delacroix attempted and brought off in his Tasso in Prison, and many other pictures, representing a real man. Ah! portraiture, portraiture with the thought, the soul of the model in it, that is what I think must come."[6]

Van Gogh wrote to his sister in 1890 about the painting:

I've done the portrait of M. Gachet with a melancholy expression, which might well seem like a grimace to those who see it... Sad but gentle, yet clear and intelligent, that is how many portraits ought to be done... There are modern heads that may be looked at for a long time, and that may perhaps be looked back on with longing a hundred years later.[7]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เบื้องหลัง [แก้ไข]ใน 1890 พี่ตู้เซฟทีถูกค้นหาบ้านสำหรับศิลปินเมื่อเขาออกจากการลี้ภัยที่มี่เซนต์ ตามคำแนะนำของสคัล Pissarro ผู้ป่วยเก่าของหมอที่บอกทีของ Gachet ของประโยชน์ในการทำงานกับศิลปิน ทีส่งวินเซนต์ไปบ้านหลังที่สองของ Gachet ใน Auvers [2]ความประทับใจแรกของวินเซนต์ตู้เซฟของ Gachet ถูกร้าย เขียนทีเขากล่าว: "คิดว่า เราต้องไม่ถือกาเชต์เลย ประการแรก เขาได้ sicker กว่า ฉัน คิด หรือจะเราพูดเพียงว่ามาก เพื่อให้เป็นที่ ตอนนี้ เมื่อคนหนึ่งตาบอดนำคนตาบอดที่อื่น ไม่ทั้งคู่ตกอยู่ในคู" [3] อย่างไรก็ตาม ในจดหมายวันสองวันต่อมาให้น้องสาวของวิลเฮลมินา เขาเช่น "ฉันได้พบเพื่อนแท้ในกาเชต์ บางสิ่งบางอย่างเช่นพี่อีก ดังมากทำ เราคล้ายกันจริง และยังจิตใจ" [4]กลับหลายครั้งไปภาพ โดย Eugène ไมเคิลของ Torquato Tasso ในเรี่ยราดคิดตู้เซฟ หลังจากเดินกับปอลโกแก็ง มงแปลีเยดูคอลเลกชันของอัลเฟรด Bruyas Fabre พื้นที่ต่าง ๆ ในตู้เซฟเขียนที ขอถ้า เขาสามารถหาสำเนา lithograph การหลังจากภาพ [5] ทั้งสามและเดือนครึ่งก่อนหน้านี้ เขาก็คิดของภาพวาดเป็นตัวอย่างของการเรียงลำดับของภาพที่เขาอยากระบาย: "แต่มันจะเพิ่มมากขึ้นสอดคล้องกับที่ไมเคิล Eugène พยายาม และนำออกใน Tasso ของเขาในคุก และหลายอื่น ๆ รูปภาพ แสดงคนจริง Ah portraiture, portraiture กับความคิด วิญญาณแบบนั้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมคิดว่า ต้องมา" [6]ตู้เซฟเขียนให้น้องใน 1890 เกี่ยวกับภาพ:ผมได้ทำภาพเหมือนของม. Gachet มีเป็นนิพจน์ทันที ซึ่งอาจดูเหมือนเช่น grimace ที่ดูดี ... เศร้าแต่ อ่อนโยน ยังชัดเจน และอัจฉริยะ นั่นคือการถ่ายภาพบุคคลควรจะทำ... มีหัวสมัยใหม่ที่อาจจะมองเป็นเวลานาน และที่อาจบางทีจะดูกลับบน ด้วยลิ้นร้อยปีต่อมา [7]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประวัติความเป็นมา [แก้ไข]
ในปี 1890 พี่ชายของฟานก็อกฮ์ธีโอกำลังมองหาบ้านศิลปินของเขาได้รับการปล่อยตัวจากโรงพยาบาลที่ Saint-Rémy ตามข้อเสนอแนะของคามิลล์ Pissarro, อดีตผู้ป่วยของแพทย์ที่บอกธีโอ Gachet ของผลประโยชน์ในการทำงานร่วมกับศิลปินธีโอส่ง Vincent บ้านหลังที่สอง Gachet ใน Auvers. [2] ฟินเซนต์ฟานก็อกฮ์ประทับใจครั้งแรกของ Gachet เป็นที่ไม่เอื้ออำนวย เขียนถึงธีโอเขากล่าวว่า "ผมคิดว่าเราต้องไม่นับบนดร. Gachet ที่ทุกคนก่อนอื่นเขาเป็นเจ็บกว่าฉันฉันคิดว่าหรือเราจะพูดเพียงเท่าเพื่อที่ว่าตอนนี้เมื่อหนึ่ง.. คนตาบอดนำไปสู่ชายอีกคนหนึ่งตาบอดไม่ได้พวกเขาทั้งสองตกอยู่ในคูน้ำได้หรือไม่ "[3] อย่างไรก็ตามในจดหมายลงวันที่สองวันต่อมาน้องสาวของพวกเขาวิลเฮลเขาส่ง" ฉันได้พบเพื่อนแท้ในดร. Gachet, สิ่งที่ชอบน้องชายอีกคนมากเราจะมีลักษณะคล้ายกันทางร่างกายและจิตใจยัง. "[4] ความคิดของฟานก็อกฮ์กลับหลายครั้งที่จะวาดภาพโดยEugène Delacroix ของ Torquato Tasso ในโรงพยาบาลบ้า หลังจากที่ไปเยือนกับพอลโกแกงจะ Montpellier เพื่อดูคอลเลกชันอัลเฟรด Bruyas ในMuséeฟาเบรฟานก็อกฮ์เขียนถึงธีโอถามว่าเขาสามารถหาสำเนาพิมพ์หินหลังจากที่ภาพวาด. [5] สามเดือนครึ่งก่อนหน้านี้เขามี รับความคิดของการวาดภาพเป็นตัวอย่างของการเรียงลำดับของการถ่ายภาพบุคคลที่เขาต้องการในการวาด: "แต่มันจะมีมากขึ้นในความสามัคคีกับสิ่งที่Eugène Delacroix พยายามและนำออกไปใน Tasso ของเขาในเรือนจำและภาพอื่น ๆ อีกมากมายที่เป็นตัวแทนของคนจริง ! Ah วาดภาพ, การวาดภาพด้วยความคิดจิตวิญญาณของรูปแบบในนั้นว่าเป็นสิ่งที่ผมคิดว่าจะต้องมา "[6]. ฟานก็อกฮ์เขียนถึงน้องสาวของเขาในปี 1890 เกี่ยวกับการวาดภาพ: ฉันได้ทำภาพของเอ็ม Gachet ด้วยสีหน้าเศร้าซึ่งอาจจะดีดูเหมือนหน้าตาบูดบึ้งให้กับผู้ที่เห็นมันเศร้า ... แต่อ่อนโยน แต่ที่ชัดเจนและมีความคิดสร้างสรรค์ที่เป็นวิธีการถ่ายภาพบุคคลจำนวนมากควรจะทำ ... มีหัวสมัยใหม่ที่อาจจะมอง ที่เป็นเวลานานและว่าบางทีอาจจะหันกลับไปมองด้วยความปรารถนาร้อยปีต่อมา. [7]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พื้นหลัง [ แก้ไข ]
ใน 1890 ของแวนโก๊ะน้องชายธีโอกำลังหาบ้านให้ศิลปินเมื่อเขาได้รับการปล่อยตัวจากโรงพยาบาลที่ saint-r ) ของฉัน ตามคำแนะนำของกามีย์ ปีซาโรเป็นคนไข้เก่าของหมอที่บอกธีโอผลประโยชน์กาเชทท์ในการทำงานกับศิลปิน ธีโอส่งวินเซนต์กาเชทท์ที่สองของบ้านใน auvers [ 2 ]

วินเซนต์ แวน โก๊ะ ความประทับใจแรกของกาเชทท์ก็ร้ายเขียนธีโอเขากล่าว : " ฉันคิดว่าเราไม่ต้องพึ่งพานายแพทย์กาเชต์ทั้งหมด แรกของทั้งหมด , เขาจะป่วยหนักกว่าที่ฉันคิด หรือเราจะพูดเพียงเท่า นั้นที่ ตอนนี้เมื่อคนตาบอดนำทางคนตาบอดอื่น ห้ามพวกเขาทั้งสองตกลงไปในบ่อ ? [ 3 ] แต่ในจดหมายลงวันที่สองวันต่อมาพี่สาวของวิลเลมิน่า เขาพูดเรื่อง " ผมได้เจอเพื่อนแท้นายแพทย์กาเชต์ ,บางอย่างที่พี่ชายอีกมากเราคล้ายกับแต่ละอื่น ๆทางร่างกายและทางจิตใจ " . [ 4 ]

Van Gogh ความคิดกลับมาหลายภาพเขียนโดยไทยเชื้อสายอินเดียของ torquato Tasso ในบ้า หลังจากเยี่ยมชมกับพอล โกแกงเพื่อ Montpellier เห็นอัลเฟรด bruyas ของสะสมในพิพิธภัณฑ์ออร์เฟเบอร์ ฟาน ก็อกฮ์เขียนธีโอถามว่า ถ้าเขาสามารถหาสำเนาของภาพพิมพ์หินหลังจากที่ภาพวาด [ 5 ] สามเดือนครึ่งก่อนหน้านี้ เขาเคยคิดวาดภาพตัวอย่างของการจัดเรียงภาพเขาอยากระบาย : " แต่มันจะมีมากขึ้นในสอดคล้องกับสิ่งที่ไทยเชื้อสายอินเดียพยายามนำออกของเขา Tasso ในคุก และหลาย ๆภาพเป็นลูกผู้ชายที่แท้จริง อ่า ! รูปคน ,เพลงด้วยความคิด วิญญาณของรุ่นมัน นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดว่าจะต้องมา . . . " [ 6 ]

ฟาน ก็อกฮ์เขียนถึงน้องสาวของเขาใน 1890 เกี่ยวกับจิตรกรรม :

ฉันเขียนภาพเหมือนของ กาเชทท์ ด้วยสีหน้าหม่นหมอง ซึ่งอาจดูเหมือนแสยะที่เห็นมัน . . . . . . . เศร้า แต่ก็อ่อนโยน แต่ชัดเจน และฉลาด ซึ่งเป็นวิธีที่หลายๆ ควรจะทำ . . . . . . .มีหัวทันสมัยที่อาจถูกมองเป็นเวลานาน และบางทีอาจจะมองกลับไปที่ยาวนานเป็นร้อยปีต่อมา [ 7 ]