The current lack of monitoring and

The current lack of monitoring and management capacity
leaves Amazon freshwater ecosystems largely vulnerable
to escalating degradation. Until the drivers of degradation
are curbed, many of the alterations in hydrology,
water chemistry, and food webs observed in the southeastern
Amazon can be expected to continue to spread
over the south and west regions of the basin (Figures
1 and 3). Although it is difficult to predict the cumulative
impacts of future degradation, ecological theory
predicts that the principal threat to freshwater ecosystems
is alteration of natural hydrology (Vannote et al.
1980; Junk et al. 1989). Hydrological alterations in the
Amazon basin stem mainly from three sources: largescale
deforestation, which significantly alters river discharge
and flood-pulse magnitude (Coe et al. 2009);
dams, which reduce flood-pulse amplitude (Poff & Hart
2002); and climate change, which is expected to decrease
regional rainfall and river discharge while increasing
the frequency of extreme droughts (Malhi et al. 2009).
Altogether, such hydrological alterations are expected to
significantly lower the magnitude of flood-pulses and increase
the frequency and severity of low-water events
(Costa et al. 2004). Among various impacts, these hydrological
alterations could threaten riverine livelihoods and
food security through disruptions of the lateral migration
of commercial fishes and their associated fishery yields,
as observed elsewhere in the world (Jackson & Marmulla
2001).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ขาดปัจจุบันกำลังตรวจสอบและการจัดการออกจากระบบนิเวศปลาอเมซอนส่วนใหญ่มีความเสี่ยงเพื่อดังลดประสิทธิภาพ จนไดรเวอร์ของการย่อยสลายมี curbed จำนวนมากของการเปลี่ยนแปลงทางอุทกวิทยาน้ำเคมี และเว็บอาหารในแบบตะวันออกเฉียงใต้อเมซอนสามารถคาดหวังการแพร่กระจายผ่านภาคใต้ และตะวันตกของลุ่มน้ำ (ตัวเลข1 และ 3) แม้ว่าจะเป็นเรื่องยากที่จะทำนายการสะสมผลกระทบของการลดประสิทธิภาพในอนาคต ทฤษฎีระบบนิเวศทำนายภัยคุกคามต่อระบบนิเวศน้ำจืดสำคัญจะเปลี่ยนธรรมชาติอุทกวิทยา (Vannote et al1980 เมลขยะ et al. 1989) เปลี่ยนแปลงทางอุทกวิทยาต้นกำเนิดลุ่มน้ำอเมซอนส่วนใหญ่มาจากสามแหล่ง: largescaleตัดไม้ทำลายป่า การปล่อยน้ำที่เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญและขนาดน้ำท่วมชีพจร (Coe et al. 2009);เขื่อน ซึ่งช่วยลดคลื่นน้ำท่วมชีพจร (Poff & ฮาร์ท2002); และการเปลี่ยน แปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งคาดว่าจะลดลงปริมาณน้ำฝนของภูมิภาคและแม่น้ำถ่ายขณะเพิ่มความถี่ของ droughts มาก (Malhi et al. 2009)ทั้งหมด เช่นเปลี่ยนแปลงทางอุทกวิทยาคาดว่าจะลดขนาดของพัลส์น้ำท่วม และเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญความถี่และความรุนแรงของน้ำต่ำ(คอส et al. 2004) จากผลกระทบต่าง ๆ อุทกวิทยาเหล่านี้เปลี่ยนแปลงสามารถคุกคามวิถีชีวิตที่ริเวอร์ไรน์ และอาหารปลอดภัย โดยการหยุดชะงักของการโยกย้ายด้านข้างปลาเชิงพาณิชย์และผลผลิตการประมงเกี่ยวข้องเท่าที่สังเกตอื่น ๆ ในโลก (Jackson และ Marmulla2001)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขาดปัจจุบันของการตรวจสอบและความสามารถในการบริหารจัดการออกจากระบบนิเวศน้ำจืดอเมซอนส่วนใหญ่มีความเสี่ยงในการย่อยสลายที่เพิ่มขึ้น จนกระทั่งคนขับรถของการย่อยสลายจะ curbed หลายของการเปลี่ยนแปลงทางอุทกวิทยาที่เคมีน้ำและใยอาหารที่พบในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของAmazon สามารถคาดว่าจะยังคงแพร่กระจายไปทั่วภาคใต้และภาคตะวันตกของลุ่มน้ำ(รูปที่1 และ 3) แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องยากที่จะคาดการณ์สะสมผลกระทบจากการย่อยสลายในอนาคตทฤษฎีนิเวศวิทยาคาดการณ์ว่าภัยคุกคามหลักในระบบนิเวศน้ำจืดคือการเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติอุทกวิทยา(Vannote et al. 1980;. ขยะ et al, 1989) การเปลี่ยนแปลงทางอุทกวิทยาในต้นกำเนิดลุ่มน้ำอเมซอนส่วนใหญ่มาจากสามแหล่งที่มา: largescale ตัดไม้ทำลายป่าอย่างมีนัยสำคัญที่จะเปลี่ยนแปลงแม่น้ำออกและขนาดน้ำท่วมพัลส์ (โคย์ et al, 2009.) เขื่อนซึ่งลดน้ำท่วมกว้างพัลส์ (Poff & ฮาร์ท2002); และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศซึ่งคาดว่าจะลดปริมาณน้ำฝนในระดับภูมิภาคและแม่น้ำออกขณะที่การเพิ่มความถี่ของภัยแล้งที่รุนแรง(Malhi et al. 2009). พรึบการเปลี่ยนแปลงทางอุทกวิทยาดังกล่าวคาดว่าจะมีนัยสำคัญลดขนาดของพัลส์ที่น้ำท่วมและเพิ่มความถี่และความรุนแรงของเหตุการณ์น้ำต่ำ(Costa et al. 2004) ท่ามกลางผลกระทบต่างๆอุทกวิทยาเหล่านี้มีการปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตอาจเป็นภัยคุกคามแม่น้ำและความมั่นคงด้านอาหารผ่านการหยุดชะงักของการย้ายถิ่นด้านข้างของปลาเชิงพาณิชย์และอัตราผลตอบแทนการประมงที่เกี่ยวข้องของพวกเขาเป็นที่สังเกตอื่นๆ ในโลก (แจ็คสันและ Marmulla 2001)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปัจจุบัน ขาดการติดตามและการจัดการใบ Amazon ระบบนิเวศน้ำจืดส่วนใหญ่ความจุ

ไปเสี่ยงเพิ่มการย่อยสลาย จนกระทั่งไดรเวอร์ของการย่อยสลาย
curbed มากมายเปลี่ยนแปลงอุทกวิทยา ,
เคมีน้ำและใยอาหารที่พบในอเมซอน Southeastern
สามารถคาดว่าจะยังคงแพร่กระจาย
เหนือทิศใต้และตะวันตกของภูมิภาคลุ่มน้ำ ( ตัวเลข
1 และ 3 )แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องยากที่จะคาดการณ์ผลกระทบของการสะสม

ทฤษฎีระบบนิเวศในอนาคต คาดการณ์ว่า การคุกคามระบบนิเวศน้ำจืดเป็นหลัก

แก้ไขอุทกวิทยาธรรมชาติ ( vannote et al .
1980 ; ขยะ et al . 1989 ) การเปลี่ยนแปลงทางอุทกวิทยาในลุ่มน้ำอเมซอนส่วนใหญ่มาจากสามต้น

ที่มา : มากกว่า การตัดไม้ทำลายป่า ซึ่งมีแม่น้ำไหล
เปลี่ยนแปลงและขนาดชีพจรน้ำท่วม ( โค et al . 2009 ) ;
เขื่อนซึ่งลดคลื่นชีพจรน้ำท่วม ( พอฟ&ฮาร์ท
2002 ) ; และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งคาดว่าจะลดปริมาณน้ำไหลใน

ขณะที่การเพิ่มความถี่ของ extreme ภัยแล้ง ( malhi et al . 2552 ) .
ทั้งหมด เช่น การเปลี่ยนแปลงทางคาดว่า
ลดลงขนาดของถั่วและเพิ่ม
น้ำท่วมความถี่และความรุนแรงของเหตุการณ์น้ำ
( คอสตา et al . 2004 ) ระหว่างผลกระทบต่าง ๆ การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อาจเป็นภัยคุกคามวิถีชีวิตแม่น้ำอุทกวิทยา

และความมั่นคงด้านอาหารผ่านการหยุดชะงักของการย้ายถิ่นของปลาและพวกเขาที่เกี่ยวข้องค้า

เป็นประมง ผลผลิต และที่อื่น ๆในโลก ( แจ็คสัน& marmulla
2001 )