The data in Tables 2 and 3 highligh

The data in Tables 2 and 3 highlight the variations in approaches to
IFRS implementation among EU and EEA member countries. For instance,
only four countries require, but twenty-five countries permit,
the use of IFRS for consolidated financial statements of private, nonfinancial
firms (Table 2, Panel B). Most member states, thus, allow
private firms to decide whether or not to follow IFRS for their group
accounts, effectively passing down the option to decide to the firm
level. This approach grants maximum flexibility to use IFRS instead of
domestic GAAP for private companies that for any reason prefer
market-oriented IFRS, for instance, in preparation for going public. For
the consolidated statements of private firms operating in the financial
sector, the picture is quite different. Many more countries limit choice
for financial firms: 14 countries require IFRS for financial firms
(Table 3, Panel B) compared to only four countries requiring IFRS for
non-financial firms (Table 2, Panel B). In about half of the EU and EEA
member countries, flexibility does not trump comparability when it
comes to financial firms, most likely because of a preference for fair
value accounting for financial firms.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ข้อมูลในตาราง 2 และ 3 เน้นความแตกต่างในวิธีการใช้ IFRS ในประเทศสมาชิก EU และพลเมือง ตัวอย่างต้องการเพียงสี่ประเทศ แต่ยี่สิบห้าประเทศ อนุญาตการใช้ IFRS สำหรับงบการเงินรวมของส่วนตัว nonfinancialบริษัท (ตารางที่ 2, B แผง) ให้รัฐสมาชิกมากที่สุด ดังนั้นหน่วยงานเอกชนในการตัดสินใจว่า จะทำตาม IFRS สำหรับกลุ่มของตนหรือไม่บัญชี ช่วยลงตัวตัดสินใจในบริษัทได้อย่างมีประสิทธิภาพระดับ วิธีการนี้ให้คล่องใช้ IFRS แทนGAAP ในประเทศสำหรับบริษัทเอกชนที่สำหรับเหตุผลใด ๆ ต้องมุ่งเน้นการตลาด IFRS เช่น เตรียมไปสาธารณะ สำหรับยอดรวมของหน่วยงานเอกชนที่ดำเนินงานในทางการเงินภาค รูปภาพจะค่อนข้างแตกต่าง เลือกจำกัดหลายประเทศมากขึ้นสำหรับบริษัทการเงิน: 14 ประเทศต้องใช้ IFRS สำหรับบริษัทการเงิน(ตาราง 3 แผง B) เปรียบเทียบกับต้องใช้ IFRS ในประเทศสี่เท่านั้นบริษัทไม่ใช่เงิน (ตารางที่ 2, B แผง) ประมาณครึ่งหนึ่งของ EU และพลเมืองประเทศสมาชิก ความยืดหยุ่นไม่ทรัมพ์ความเมื่อนั้นมาถึงบริษัททางการเงิน มักเนื่องจาก มีความสนใจในงานบัญชีค่าสำหรับบริษัทการเงิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ข้อมูลในตารางที่ 2 และ 3 เน้นการเปลี่ยนแปลงในแนวทางที่จะ
ดำเนินการ IFRS ในหมู่สหภาพยุโรปและประเทศสมาชิกอี ยกตัวอย่างเช่น
เพียงสี่ประเทศจำเป็นต้องมี แต่ยี่สิบห้าประเทศที่อนุญาต
ให้ใช้ของ IFRS สำหรับงบการเงินรวมของภาคเอกชนที่มิใช่ทางการเงิน
บริษัท (ตารางที่ 2, แผง B) ส่วนใหญ่รัฐสมาชิกจึงช่วยให้
บริษัท เอกชนที่จะตัดสินใจหรือไม่ที่จะปฏิบัติตาม IFRS สำหรับกลุ่มของพวกเขา
บัญชีได้อย่างมีประสิทธิภาพผ่านลงตัวเลือกในการตัดสินใจให้กับ บริษัท
ระดับ ทุนนี้วิธีการเพิ่มความยืดหยุ่นสูงสุดในการใช้ IFRS แทน
GAAP ในประเทศสำหรับ บริษัท เอกชนที่ว่าด้วยเหตุผลใดต้องการ
IFRS ตลาดที่มุ่งเน้นตัวอย่างเช่นในการเตรียมการสำหรับการไปที่สาธารณะ สำหรับ
งบการเงินรวมของ บริษัท เอกชนที่ดำเนินงานในทางการเงิน
ภาคภาพที่แตกต่างกันมาก ประเทศอื่น ๆ อีกมากมาย จำกัด ทางเลือก
สำหรับ บริษัท ทางการเงิน: 14 ประเทศต้อง IFRS สำหรับ บริษัท การเงิน
(ตารางที่ 3, แผง B) เมื่อเทียบกับเพียงสี่ประเทศที่ต้องการ IFRS สำหรับ
บริษัท ที่ไม่ใช่สถาบันการเงิน (ตารางที่ 2, แผง B) ในประมาณครึ่งหนึ่งของสหภาพยุโรปและ EEA
ประเทศสมาชิกมีความยืดหยุ่นไม่ได้เปรียบเทียบคนที่กล้าหาญเมื่อมัน
มาถึง บริษัท ทางการเงินส่วนใหญ่เนื่องจากการตั้งค่าสำหรับยุติธรรม
มูลค่าบัญชีสำหรับสถาบันการเงิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ข้อมูลในตารางที่ 2 และ 3 เน้นการเปลี่ยนแปลงในแนวทางการดำเนินงานระหว่าง
IFRS สหภาพยุโรปและประเทศสมาชิกชาวยุโรป ตัวอย่างเช่น
เพียงสี่ประเทศต้องการ แต่ 25 ประเทศอนุญาตให้ใช้ IFRS สำหรับ
, งบการเงินของบริษัทเอกชน nonfinancial
( ตารางที่ 2 แผง B ) มากที่สุด รัฐสมาชิกจึงช่วยให้
บริษัทเอกชนที่จะตัดสินใจหรือไม่ที่จะตาม IFRS สำหรับบัญชีกลุ่ม
ของพวกเขาได้อย่างมีประสิทธิภาพผ่านลงเลือกที่จะตัดสินใจในระดับบริษัท

วิธีการนี้จะมอบความยืดหยุ่นสูงสุดเพื่อใช้ IFRS แทน
ส่วนภายในประเทศ สำหรับ บริษัท เอกชนที่ด้วยเหตุผลใด ๆชอบ
เพื่อกำหนด เช่น ในการเตรียมการไปสาธารณะ สำหรับ
งบรวมของ บริษัท เอกชนที่ดำเนินการในภาคการเงิน
, ภาพที่ค่อนข้างแตกต่างกัน อีกหลายประเทศกำหนดทางเลือก
สำหรับ บริษัท การเงิน : 14 ประเทศต้องใช้ IFRS สำหรับ บริษัท การเงิน
( โต๊ะ 3 แผง B ) เมื่อเทียบกับเพียงสี่ประเทศที่ต้องการ IFRS สำหรับ
บริษัทที่ไม่ใช่สถาบันการเงิน ( ตารางที่ 2 แผง B ) ในประมาณครึ่งหนึ่งของสหภาพยุโรปและประเทศสมาชิก EEA
,ความยืดหยุ่นไม่ทรัมป์ไม่สามารถเปรียบเทียบเมื่อ
มาถึงบริษัททางการเงินมากที่สุด เนื่องจากมีการตั้งค่าสำหรับบัญชีมูลค่ายุติธรรม

สำหรับ บริษัท ทางการเงิน