SummaryBackgroundDengue hemorrhagic

Summary
Background
Dengue hemorrhagic fever (DHF) is considered to be associated with secondary dengue infection. This study was conducted to note frequency of primary and secondary dengue infection in DHF patients. Additionally these patients were compared in terms of age, gender, laboratory parameter, diseases severity and outcome.

Materials and methods
In this cross sectional observational study DHF patients fulfilling DHF criteria of Dengue Expert Advisory Group (DEAG) were included and divided into groups based on dengue specific IgG positivity and ratio of IgM to IgG. Group I, patients with secondary dengue infection were IgG positive or their ratio of IgM to IgG was 1.2. The two Groups were compared for statistically significant association in terms of age, gender, laboratory parameter (at admission hematocrit [HCT], platelet, white blood cell [WBC] counts, alanine aminotransferase [ALT] value), severity (DHF or dengue shock syndrome), and outcome (recovered or expired).

Results
Two hundred thirty-four DHF patients were included. 66.2% was male and 33.8% female. Mean patient age was 28.8 ± 12.4 years. Based on dengue markers results, 61.5% patients were categorized to Group I, and 38.5% to Group II. Statistically significant association between the two Groups was noted in terms of at admission platelet count, and ALT value, P value

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สรุปพื้นหลังไข้เลือดออก (DHF) ถือว่าเป็นที่สัมพันธ์กับการติดเชื้อไข้เลือดออกรอง การศึกษานี้ได้ดำเนินการบันทึกความถี่ของการติดเชื้อไข้เลือดออกหลัก และรองในผู้ป่วย DHF นอกจากนี้ผู้ป่วยเหล่านี้ได้เมื่อเทียบกับอายุ เพศ พารามิเตอร์ปฏิบัติ ความรุนแรงของโรค และผลวัสดุและวิธีการในระหว่างนี้ ผู้ป่วย DHF ศึกษาตัดสังเกตการณ์ตอบสนองเกณฑ์ DHF ของไข้เลือดออกผู้เชี่ยวชาญให้คำปรึกษากลุ่ม (DEAG) ถูกรวม และแบ่งกลุ่มตาม positivity IgG การป่วยและอัตราการระบาดของโรคกับ IgG กลุ่มฉัน ผู้ป่วยติดเชื้อไข้เลือดออกรองมี IgG บวก หรือมีอัตราการระบาดของโรคกับ IgG < 1.2 กลุ่ม II ติดเชื้อป่วยหลักที่ผู้ป่วยมี IgG ลบ หรือมีอัตราการระบาดของโรคกับ IgG > 1.2 กลุ่มสองถูกเปรียบเทียบในความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในด้านอายุ เพศ พารามิเตอร์การปฏิบัติ (ที่ชม hematocrit [HCT], เกล็ดเลือด ตรวจนับเม็ดเลือดขาว [WBC] อะลานีน aminotransferase [ALT] ค่า), ความรุนแรง (DHF หรือไข้เลือดออกช็อกอาการ), และผลลัพธ์ (กู้ หรือหมดอายุ)ผลลัพธ์ผู้ป่วย DHF สองร้อยสามสิบ - สี่รวมได้ 66.2% เป็นเพศชายและเพศหญิง 33.8% อายุหมายถึงผู้ป่วย 28.8 ± 12.4 ปี ขึ้นอยู่กับผลลัพธ์เครื่องหมายไข้เลือดออก 61.5% ผู้ป่วยถูกแบ่งในกลุ่มฉัน และ 38.5% กลุ่ม II ความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างกลุ่มสองถูกตั้งข้อสังเกตในแง่ของที่เข้าตรวจนับเกล็ดเลือด และค่า ALT, P ค่า < 0.05บทสรุปติดเชื้อไข้เลือดออกหลักมักเกี่ยวข้องกับ DHF ได้ ผู้ป่วย DHF ที่เกิดจากการติดเชื้อไข้เลือดออกรองได้ต่ำกว่าที่ตรวจนับเกล็ดเลือดเข้าและค่า ALT สูงขึ้นคำสำคัญไข้เลือดออก ไข้เลือดออก ติดเชื้อไข้เลือดออกหลัก และรอง นับจำนวนเกล็ดเลือด อะลานีน aminotransferaseแนะนำสัตว์ขาปล้องแบกรับไวรัสเจ็บป่วยเกิดจากการติดเชื้อของ 4 serotypes ของไวรัสไข้เลือดออกไข้เลือดออกได้ ไวรัสไข้เลือดออกคือ ไวรัสอาร์เอ็นเอที่อยู่ในสกุล Flavivirus ไข้เลือดออกเป็นปัญหาสุขภาพสำคัญทั่วโลก น้อย 3.6 พันล้านคนในกว่า 125 ประเทศ ร้อนจะเสี่ยงติดเชื้อไข้เลือดออก [1] ต่างประเทศ ถึง 22000 ตายมาจากไข้เลือดออกต่อปี [2]ติดเชื้อไข้เลือดออกอาจส่งผลในโรคไข้เลือดออก (DF) และไข้เลือดออก (DHF) หลังจะแบ่งเป็น 4 เกรดขึ้นอยู่กับความรุนแรง [3] และ [4] ติดเชื้อของไวรัสไข้เลือดออก confers ภูมิคุ้มกันรองกับ serotype ที่ ถ้าคนจะติดเชื้อ serotype อื่นของไวรัสไข้เลือดออก (ติดเชื้อรอง), รุ่น เลือดออกเช่นไข้เลือดออก มีปัญหาอาจพัฒนาเนื่องจากภูมิคุ้มกันเพิ่มประสิทธิภาพ [4], [5] และ [6] DHF สามารถเชื่อมโยงกับผลลัพธ์ที่ดีขึ้นอยู่กับสิ่งที่มีการจัดการผู้ป่วย [3] [4]โดยทั่วไปใช้ detections ตรวจหา NS1 และที่เกี่ยวข้องกับไข้เลือดออกระบาดของโรคและ IgG การแอนตี้ในวินิจฉัยไข้เลือดออก [4] และ [7] NS1 เป็นโปรตีนโครงสร้างที่ไม่ใช่เฉพาะไวรัสที่สามารถตรวจจับได้ถึง 9 วันหลังจากการติดเชื้อไข้เลือดออก [4] ระบาดของโรคแอนตี้กลายเป็นอาสาในผู้ป่วยส่วนใหญ่วันที่ 3-5 เริ่มมีอาการไข้ สำหรับแอนตี้ NS1 และการระบาดของโรคมีสูงรัฐ (∼90%) และ specificities (98%) ในการวินิจฉัยไข้เลือดออกที่ ≥5 วันนับจากเริ่มมีอาการไข้ IgG แอนตี้ไข้เลือดออกเฉพาะที่ใช้ในการวินิจฉัยการติดเชื้อไข้เลือดออกก่อน [4] ลักษณะต่าง ๆ ของผู้ป่วยติดเชื้อไข้เลือดออกมีจุดเน้นของการวิจัย อย่างไรก็ตาม มี paucity ของการศึกษา ที่มีความสำคัญในผู้ป่วย DHF ได้เน้นติดเชื้อหลัก และรองระบาดครั้งแรกของไข้เลือดออกในปากีสถานเกิดขึ้นในปี 1994 – 1995 ตั้งแต่เวลา เลือดออกมากขึ้นรับรู้เป็นสำคัญสุขภาพประเด็น [8], [9] [10] และ โรคระบาดไข้เลือดออกเกิดขึ้นใน Rawalpindi ปากีสถานตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึง 2013 ธันวาคม [11] [12] ในโรคนี้ระบาด 1175 ผู้ป่วยทุกข์ทรมานจากการติดเชื้อไข้เลือดออกมีวินิจฉัยในโรงพยาบาลภาครัฐ ผู้ป่วยที่มีจัดการโรงพยาบาลครอบครัวศักดิ์สิทธิ์ Rawalpindi, 811 255 มี DHF การศึกษานี้ขอให้หมายเหตุความถี่หลัก และรองการติดเชื้อในผู้ป่วย DHF นอกจากนี้ อายุ เพศ ความรุนแรงของ DHF, hematological พารามิเตอร์ที่รับเข้า (เช่น hematocrit [HCT] และเกล็ดเลือด และการตรวจนับเม็ดเลือดขาว [WBC]), อะลานีน aminotransferase (ALT) ระดับ ระยะเวลาพักที่โรงพยาบาล และผลที่ได้มีการเปรียบเทียบระหว่างผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อไข้เลือดออกหลัก และรองวัสดุและวิธีการศึกษาและผู้เรียนนี้ข้ามตัด สังเกตการณ์ศึกษาได้ดำเนินการที่หน่วยแพทย์ของโรงพยาบาลโฮลีแฟมิลี่ Rawalpindi จาก 1 2013 กรกฎาคมเพื่อที่ 31 ของเดือนธันวาคม 2013 มีประเมินผู้ป่วยติดเชื้อไข้เลือดออกที่ปฏิบัติตามเกณฑ์การวินิจฉัย DHF และถูกจัดการที่โรงพยาบาลนี้ ทั้งหมด ผู้ป่วยที่ มีโรคที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติ hematological ท้องมาน หรือ pleural effusion ถูกแยกออก เกณฑ์เหล่านี้แยกรวมโรคตับเรื้อรัง โรคที่ผิดปกติ โรค hematological ไตวาย ฯลฯ ผู้ป่วยที่ มีไข้เลือดออกไม่รู้จัก IgG สถานะได้ถูกแยกออกจากการศึกษายัง ผู้ป่วยถูกจัดการในลักษณะที่เป็นมาตรฐานตามโพรโทคอลป่วยผู้เชี่ยวชาญให้คำปรึกษากลุ่ม (DEAG) สำหรับอาการ DHF/ไข้ เลือดออกช็อก (DSS) [13]ข้อพิจารณาด้านจริยธรรมการศึกษานี้ได้รับการอนุมัติ โดยคณะกรรมการจริยธรรมของแผนก และหลังจากพวกเขาได้รวมผู้ป่วย หรือ surrogates ตนให้แจ้งความยินยอมเกณฑ์การวินิจฉัยไข้เลือดออกติดเชื้อไข้เลือดออก: การวินิจฉัยการติดเชื้อไข้เลือดออกเป็นไปตามเกณฑ์ DEAG [13]DHF: DHF เป็นลักษณะ โดยพลาสมารั่วไหลเปิดเผย โดย hemoconcentration (การเพิ่ม hematocrit ≥20% สูงกว่าค่าเฉลี่ยที่ปรับอายุ) หรือลดลง% hematocrit ≥20 พื้นฐานต่อการบำบัดทดแทนของเหลว pleural effusion ท้อง มาน หรือ hypoproteinemia บวกหนึ่งต่อไปนี้: โรคไข้ระยะเวลา 2 – 7 วัน ลักษณะเลือดออก หรือ ทดสอบสายรัดบวก เกล็ดเลือดน้อย ≤100, 000/mm3 [13] และ [14]DSS: DSS เป็นรุ่นรุนแรงของ DHF DSS จัดแสดงคุณลักษณะของ DHF และระบบไหลเวียนโลหิตล้มเหลวเป็นหลักฐาน โดยชีพจรอย่างรวดเร็ว อ่อนแอ ความดันต่ำชีพจร (20 mmHg) หรืออายุเฉพาะ hypotension ทั้งหมด และผิวหนังเปียกชื้น เย็น และอาการ [13], [14] [15] และติดเชื้อไข้เลือดออกหลัก และรอง: กำหนดสถานะของผู้ป่วยแต่ละสภาวะที่เกี่ยวข้องกับการติดเชื้อไข้เลือดออกตาม NS1 และเฉพาะไข้เลือดออกระบาดของโรคและ IgG บวก หรือลบผลลัพธ์ และ titers ทดสอบเหล่านี้ได้ดำเนินการใช้ SD ป่วยจับ ELISA Kit ป่วย NS1 ระบาดของโรค และ IgG ชุดนี้มีรัฐและ specificities ตามลำดับ 92.7% 98.4% NS1, 96.4% และ 98.9% การระบาดของโรค และ 98.8% และ 99.2% IgG ตามอัตราส่วนของการระบาดของโรคกับ IgG และ IgG positivity ผู้ป่วยถูกแบ่งเป็นมัธยมศึกษา (กลุ่มฉัน) และกลุ่มติดเชื้อไข้เลือดออก (กลุ่ม II) หลักการ กลุ่มผมมีผู้ป่วย NS1 หรือการระบาดของโรคบวก [16] นอกจากนี้ ผู้ป่วยเหล่านี้มี IgG เป็นบวก หรือมีอัตราการระบาดของโรคกับ IgG < 1.2 [7] [16], [17] [18] และ ผู้ป่วยกลุ่มที่สองถูก NS1 หรือการระบาดของโรคเป็นบวก และมี IgG ลบ หรือจัดแสดงอัตราการระบาดของโรคกับ IgG > 1.2 เมื่อพวก IgG-บวก [4], [7], [17] [18] และข้อมูลและการวิเคราะห์ทางสถิติกลุ่ม อายุ เพศ (ชาย หญิง), ระยะเวลาพัก ผล (ออก หรือหมดอายุแล้ว), และ HCT, WBC ตรวจนับเกล็ดเลือด และค่า ALT ที่ครบถ้วนสำหรับผู้ป่วยแต่ละถูกบันทึกไว้ในคราวออกแบบเฉพาะ สำหรับแต่ละกลุ่ม ความถี่และเปอร์เซ็นต์ถูกคำนวณสำหรับตัวแปรเชิงคุณภาพ และ±หมายถึงองค์กรที่คำนวณได้สำหรับตัวแปรเชิงปริมาณ ความสัมพันธ์ทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญระหว่างสองกลุ่มได้ระบุกับ t-ทดสอบ ทดสอบไคสแควร์ หรือของ Fisher แน่นอน ทดสอบ ตามความเหมาะสม นอกจากนี้ยังได้ทำวิเคราะห์ย่อยของผู้ป่วย DHF หลัก และรองในแง่ของความรุนแรง (เช่น DHF หรือ DSS)ผลลัพธ์สองร้อยห้าสิบห้า (255) ผู้ป่วย DHF ได้ระบุ สถานะ IgG ไข้เลือดออกของผู้ป่วยไม่ทราบ และผู้ป่วยเหล่านี้ได้ถูกแยกออก ในที่สุด รวมอยู่ในการศึกษาผู้ป่วย 234, Fig. 1 ให้รายละเอียดเกี่ยวกับผู้ป่วยรวม หนึ่งร้อยห้าสิบห้า (66.2%) ผู้ป่วยได้ชาย และ 79 (33.8%) มีเพศหญิง ผู้ป่วยอายุเฉลี่ย 28.8 ± 12.4 ปี สองร้อยยี่สิบสาม (95.3%) ผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัย DHF และ 11 (4.7%) ได้รับการวินิจฉัยกับ DSS สองร้อยสิบสอง (90.6%) ผู้ป่วยกู้ และถูกปล่อยออก หมดอายุ 8 (3.4%) 9 (3.8%) ถูกปล่อยออกในคำขอ และ 5 (2.1%) ซ้ายกับคำแนะนำทางการแพทย์รูปภาพขนาดเต็ม (36 K)รูปที่ 1 แผนภูมิขั้นตอนแสดงผู้ป่วยและกลุ่มตัวเลือกรูปตามผลลัพธ์เครื่องหมายไข้เลือดออก 61.5% ของผู้ป่วยถูกแบ่งเป็นกลุ่มฉัน และ 38.4% ถูกจัดประเภทเป็นกลุ่ม II (Fig. 1) อายุ ผสานระหว่างเพศทั้ง วิเคราะห์ความรุนแรงจากไข้เลือดออก (เช่น DHF หรือ DSS) ระยะเวลาพักในโรงพยาบาล ตามผลวิเคราะห์ hematocrit เกล็ดเลือด และนับ WBC ที่สมัครในกลุ่มสองแสดงไว้ในตารางที่ 1 มีสังเกตความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างกลุ่มผมและผู้ป่วยที่ II ค่า ALT ที่เข้าชมและจำนวนเกล็ดเลือด เกี่ยวกับความรุนแรงของโรค 95.1% ของกลุ่มฉันป่วยมี DHF และ 4.9% ของผู้ป่วยเหล่านี้มี DSS ในทำนองเดียวกัน 95.5% ของผู้ป่วยกลุ่มที่สองมี DHF และ DSS ได้ 4.5% ของผู้ป่วยเหล่านี้ เปรียบเทียบรายละเอียดของ severities โรคของกลุ่มผมและผู้ป่วย II มีในตาราง 2 และตาราง 3 ตามลำดับตารางที่ 1เปรียบเทียบกับหลัก (กลุ่ม II) และมัธยมศึกษา (กลุ่มฉัน) ที่ผู้ป่วยติดเชื้อไข้เลือดออกกลุ่มผม (144/234) 95% CIa กลุ่ม II (90/234) 95% CIa P ค่าอายุ 29 ± 13 ±2.14 28.5 ± 11.4 ±2.36 0.76เพศ เพศชาย 96 (66%) ±7.74 59 (65.55%) ±9.82 0.43 หญิง 48 (33%) ±7.68 31 (34.44%) ±9.82 การวินิจฉัย DHF ±3.52 (95.13%) 137 86 (95.55%) ±4.28 0.45 DSS 7 (4.86%) ±3.51 4 (4.44%) ±4.26 Hematocritb (%) 40.4 ± 5.4 ±1.83 41.1 ± 4.6 ±2.77 0.60Plateletsb (/ mm3) 37,286.9 ± 24,026.4 ±3937.94 54,813.3 ± 34,471.8 ±7121.82 0.00004WBCb (/ mm3) ±0.51 ± 2.4 ±0.48 4.4 ± 2.9 4.8

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Summary
Background
Dengue hemorrhagic fever (DHF) is considered to be associated with secondary dengue infection. This study was conducted to note frequency of primary and secondary dengue infection in DHF patients. Additionally these patients were compared in terms of age, gender, laboratory parameter, diseases severity and outcome.

Materials and methods
In this cross sectional observational study DHF patients fulfilling DHF criteria of Dengue Expert Advisory Group (DEAG) were included and divided into groups based on dengue specific IgG positivity and ratio of IgM to IgG. Group I, patients with secondary dengue infection were IgG positive or their ratio of IgM to IgG was <1.2. Group II, primary dengue infection patients were IgG negative or their ratio of IgM to IgG was >1.2. The two Groups were compared for statistically significant association in terms of age, gender, laboratory parameter (at admission hematocrit [HCT], platelet, white blood cell [WBC] counts, alanine aminotransferase [ALT] value), severity (DHF or dengue shock syndrome), and outcome (recovered or expired).

Results
Two hundred thirty-four DHF patients were included. 66.2% was male and 33.8% female. Mean patient age was 28.8 ± 12.4 years. Based on dengue markers results, 61.5% patients were categorized to Group I, and 38.5% to Group II. Statistically significant association between the two Groups was noted in terms of at admission platelet count, and ALT value, P value <0.05.

Conclusion
Primary dengue infection is frequently associated with DHF. Patients with DHF caused by secondary dengue infection have lower at admission platelet counts and higher ALT value.

Keywords
Dengue; Dengue hemorrhagic fever; Primary and secondary dengue infection; Platelet count; Alanine aminotransferase
Introduction
Dengue is arthropod-borne viral illness caused by infection with one of the 4 serotypes of dengue virus. Dengue viruses are RNA viruses that belong to the Flavivirus genus. Dengue is an important global health care issue. At least 3.6 billion people living in more than 125 tropical and subtropical countries are at risk of developing dengue infection [1]. Internationally, up to 22,000 deaths are attributed to dengue per year [2].

Dengue infection can result in dengue fever (DF) and dengue hemorrhagic fever (DHF). The latter is further divided into four grades depending upon severity [3] and [4]. Infection with one of the dengue viruses confers lifelong immunity to that serotype. If a person is infected by another serotype of dengue virus (secondary infection), problematic versions of dengue, such as dengue hemorrhagic fever, may develop due to immune enhancement [4], [5] and [6]. DHF can be associated with poor outcomes depending on the facilities available for patient management [3] and [4].

The detections of the NS1 antigen and dengue-related IgM and IgG antibodies are commonly used in dengue diagnoses [4] and [7]. NS1 is virus-specific non-structural protein that can be detected for up to 9 days after dengue infection [4]. IgM antibodies become detectable in most patients at days 3–5 of fever onset. Tests for NS1 and IgM antibodies have high sensitivities (∼90%) and specificities (98%) in the diagnosis of dengue at ≥5 days from fever onset. IgG dengue-specific antibodies are used to diagnose prior dengue infections [4]. Various characteristics of patients with dengue infections have been the focus of extensive research. However, there is a paucity of studies that have focused on DHF patients and have emphasized primary and secondary infections.

The first outbreak of dengue in Pakistan occurred in 1994–1995. Since that time, dengue has increasingly been recognized as an important health care issue [8], [9] and [10]. A dengue epidemic occurred in Rawalpindi, Pakistan from July to December of 2013 [11] and [12]. In this epidemic, 1175 patients suffering from dengue infections were diagnosed at public sector hospitals. Of the 811 patients who were managed at Holy Family Hospital, Rawalpindi, 255 had DHF. This study sought to note the frequencies of primary and secondary infections in DHF patients. Additionally, age, gender, severity of DHF, hematological parameters at admission (i.e., hematocrit [HCT] and platelet and white blood cell [WBC] counts), alanine aminotransferase (ALT) level, duration of hospital stay, and outcome were compared between patients with primary and secondary dengue infections.

Materials and methods
Study and participants
This cross sectional, observational study was conducted at the Medical Unit of the Holy Family Hospital, Rawalpindi from the 1st of July 2013 to the 31st of December, 2013. All patients with dengue infection who fulfilled the DHF diagnostic criteria and were managed at this hospital were evaluated. Patients with illnesses associated with hematological abnormalities, ascites and/or pleural effusion were excluded. These exclusion criteria included chronic liver disease, autoimmune disorders, hematological disorders, renal failure, etc. Patients with unknown dengue IgG statuses were also excluded from the study. The patients were managed in a standard manner as per the Dengue Expert Advisory Group (DEAG) protocol for DHF/dengue shock syndrome (DSS) [13].

Ethical considerations
This study was approved by the Departmental Ethical Committee, and the patients were included after they or their surrogates provided informed consent.

Dengue diagnostic criteria
Dengue infection: The diagnosis of dengue infection was based on the DEAG criteria [13].

DHF: DHF is characterized by plasma leakage revealed by hemoconcentration (an increase in hematocrit ≥20% above the age-adjusted average or a decrease in hematocrit ≥20% of the baseline following fluid replacement therapy), pleural effusion, ascites, or hypoproteinemia plus one of the following: febrile illness of 2–7 days duration, hemorrhagic manifestations or a positive tourniquet test, and thrombocytopenia ≤100,000/mm3 [13] and [14].

DSS: DSS is severe version of DHF. DSS exhibited all of the features of DHF and circulatory failure evidenced by a rapid, weak pulse, a low pulse pressure (20 mmHg) or age-specific hypotension and cold, clammy skin, and restlessness [13], [14] and [15].

Primary and secondary dengue infections: Each patient's serological status pertaining to dengue infection was determined based on NS1 and dengue-specific IgM and IgG positive or negative results and titers. These tests were performed using the SD Dengue Capture ELISA Kit for dengue NS1, IgM and IgG. This kit has sensitivities and specificities, respectively, of 92.7% and 98.4% for NS1, 96.4% and 98.9% for IgM, and 98.8% and 99.2% for IgG. Based on IgG positivity and the ratio of IgM to IgG, the patients were categorized into secondary (Group I) and primary (Group II) dengue infection groups. Group I patients were NS1- and/or IgM-positive [16]. Additionally, these patients were IgG-positive or had ratios of IgM to IgG <1.2 [7], [16], [17] and [18]. The Group II patients were NS1- and/or IgM-positive and were IgG-negative or exhibited ratios of IgM to IgG >1.2 when they were IgG-positive [4], [7], [17] and [18].

Data and statistical analysis
Group, age, gender (male, female), duration of stay, outcome (discharged or expired), and HCT, WBC, platelet count, and ALT value at admission for each patient were noted on a specifically designed pro forma. For each group, the frequencies and percentages were calculated for the qualitative variables, and the means ± the SDs were calculated for the quantitative variables. Statistically significant associations between the two Groups were identified with t-tests, Chi-squared tests, or Fisher's exact tests, as appropriate. Sub-analyses of the secondary and primary DHF patients in terms of severity (i.e., DHF or DSS) were also performed.

Results
Two hundred fifty-five (255) patients with DHF were identified. The dengue IgG statuses of some of the patients were not known, and these patients were excluded. Ultimately, 234 patients were included in the study, Fig. 1 provided details about the included patients. One hundred fifty-five (66.2%) patients were male, and 79 (33.8%) were female. The mean patient age was 28.8 ± 12.4 years. Two hundred twenty-three (95.3%) patients were diagnosed with DHF, and 11 (4.7%) were diagnosed with DSS. Two hundred twelve (90.6%) patients recovered and were discharged, 8 (3.4%) expired, 9 (3.8%) were discharged on request, and 5 (2.1%) left against medical advice.

Full-size image (36 K)
Figure 1.
Flow diagram showing patients and Groups.
Figure options
Based on the dengue marker results, 61.5% of the patients were categorized as Group I, and 38.4% were categorized as Group II (Fig. 1). The ages, genders, severity-based dengue diagnoses (i.e., DHF or DSS), durations of hospital stays, outcome-based analysis and hematocrit, platelet, and WBC counts at admission for the two groups are given in Table 1. Statistically significant associations were noted between the Group I and II patients in terms of platelet count and ALT value at admission. Regarding disease severity, 95.1% of the Group I patients had DHF, and 4.9% of these patients had DSS. Similarly, 95.5% of the Group II patients had DHF, and 4.5% of these patients had DSS. Detailed comparisons of the disease severities of the Group I and II patients are provided in Table 2 and Table 3, respectively.

Table 1.
Comparison of patients with primary (Group II) and secondary (Group I) dengue infection.
Group I (144/234) 95%CIa Group II (90/234) 95%CIa P value
Age 29 ± 13 ±2.14 28.5 ± 11.4 ±2.36 0.76
Gender
Male 96 (66%) ±7.74 59 (65.55%) ±9.82 0.43
Female 48 (33%) ±7.68 31 (34.44%) ±9.82
Diagnosis
DHF 137 (95.13%) ±3.52 86 (95.55%) ±4.28 0.45
DSS 7 (4.86%) ±3.51 4 (4.44%) ±4.26
Hematocritb (%) 40.4 ± 5.4 ±1.83 41.1 ± 4.6 ±2.77 0.60
Plateletsb (/mm3) 37,286.9 ± 24,026.4 ±3937.94 54,813.3 ± 34,471.8 ±7121.82 0.00004
WBCb (/mm3) 4.8 ± 2.9 ±0.48 4.4 ± 2.4 ±0.51

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สรุปหลังโรคไข้เลือดออกจะถือเป็นที่เกี่ยวข้องกับรองการติดเชื้อไข้เลือดออก . การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบความถี่ของประถมศึกษาและมัธยมศึกษาการติดเชื้อไข้เลือดออกในผู้ป่วยโรคไข้เลือดออก นอกจากนี้ผู้ป่วยเหล่านี้ เมื่อเทียบในแง่ของอายุ , เพศ , พารามิเตอร์ปฏิบัติการโรค ความรุนแรงและผล


วัสดุและวิธีการในนี้ตัดขวางแบบศึกษาผู้ป่วยโรคไข้เลือดออกโรคไข้เลือดออกตอบสนองเกณฑ์ของกลุ่มที่ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญไข้เลือดออก ( deag ) ถูกรวมและแบ่งออกเป็นกลุ่มตามการระบุในอัตราส่วน 1 ต่อ IgG และ IgG . จำนวนผู้ป่วยโรคไข้เลือดออก คือระดับ IgG หรือ IgM จะบวกต่อ IgG คือ < 1.2 กลุ่มที่ 2ผู้ป่วยติดเชื้อไข้เลือดออกปฐมภูมิ IgG หรือ IgM จะลบต่อ IgG ที่ได้ > 1.2 สองกลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สมาคม ในแง่ของอายุ , เพศ , พารามิเตอร์ปฏิบัติการ ( ที่เข้าเม็ดเลือดแดงเกล็ดเลือด [ Hct ] , [ ] นับเม็ดเลือดขาว WBC , alanine aminotransferase ค่า [ Alt ] ) , รุนแรง ( โรคหรือไข้เลือดออกช็อก ) และผลลัพธ์ ( หายหรือหมดอายุ

)ผลลัพธ์
สองร้อยสามสิบสี่โรค ผู้ป่วยรวม 42 ล้านบาท คือ เพศชายและเพศหญิงร้อยละ 33.8 . หมายถึงอายุของผู้ป่วยคือ 28.8 ±จำนวนปี ตามผู้ป่วยไข้เลือดออกเครื่องหมายผลลัพธ์ 61.5 % แบ่งให้กลุ่มผมและ 38.5 % กลุ่ม 2 สมาคมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างสองกลุ่มถูกตั้งข้อสังเกตในแง่ที่เกล็ดเลือดเข้าและ ALT ค่า , ค่า P < 0.05


สรุปปฐมภูมิการติดเชื้อไข้เลือดออกมักเกี่ยวข้องกับโรคไข้เลือดออก ผู้ป่วยโรคไข้เลือดออกที่เกิดจากการติดเชื้อไข้เลือดออกมีการลดลงที่ระดับเกล็ดเลือดนับและค่า ALT สูง


และคำหลัก ; ไข้ ; ประถมศึกษาและมัธยมศึกษาการติดเชื้อไข้เลือดออก ; เกล็ดเลือด alanine aminotransferase แนะนำ

;ดิน borne ไวรัสไข้เลือดออกคือโรคที่เกิดจากการติดเชื้อกับหนึ่งใน 4 ภูมิของไวรัสไข้เลือดออก ไข้เลือดออกไวรัส rna ไวรัสที่เป็นชนิดไวรัส โรคไข้เลือดออกเป็นปัญหาสาธารณสุขระดับโลกที่สำคัญ อย่างน้อย 3.6 ล้านคน ในกว่า 125 ประเทศเขตร้อนและเขตกึ่งร้อนมีความเสี่ยงของการพัฒนาการติดเชื้อไข้เลือดออก [ 1 ] ต่างประเทศถึง 22ความตาย , 000 ประกอบกับมีการต่อปี [ 2 ] .

ได้ผลในการติดเชื้อไข้เลือดออก ไข้เลือดออก ( DF ) และโรคไข้เลือดออก . หลังแบ่งเป็นสี่เกรดขึ้นอยู่กับความรุนแรง [ 3 ] และ [ 4 ] การติดเชื้อไวรัสเดงกี่ที่เกี่ยวข้องกับหนึ่งในภูมิคุ้มกันตลอดชีวิตที่หู . ถ้าเป็นคนที่ติดเชื้ออื่นหรือไวรัสไข้เลือดออก ( การติดเชื้อ )รุ่นที่มีปัญหาโรคไข้เลือดออก เช่น ไข้เลือดออก อาจพัฒนาเนื่องจากปรับภูมิคุ้มกัน [ 4 ] , [ 5 ] [ 6 ] และสามารถเชื่อมโยงกับผลลัพธ์ที่ไม่ดีขึ้นอยู่กับสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อการจัดการผู้ป่วย [ 3 ] และ [ 4 ] .

การตรวจจับของแอนติเจนและไข้เลือดออกจำนวน 1 ที่เกี่ยวข้องและ IgG มักใช้ในการวินิจฉัย [ 4 ] และ [ 7 ]1 โครงสร้างโปรตีนที่เป็นไวรัสที่เฉพาะเจาะจงไม่สามารถตรวจพบได้ถึง 9 วัน หลังจากการติดเชื้อไข้เลือดออก [ 4 ] IgM แอนติบอดีจะตรวจพบในผู้ป่วยส่วนใหญ่ในวันที่ 3 – 5 ไข้การโจมตี ทดสอบ 1 และ IgM แอนติบอดีที่มีความไวสูง ( ∼ 90% ) และ - ( 98% ) ในการวินิจฉัยโรคไข้เลือดออกใน≥ 5 วัน ไข้จากการโจมตีแอนติบอดี IgG และใช้เพื่อวินิจฉัยก่อนเชื้อไข้เลือดออก [ 4 ] ลักษณะต่าง ๆของผู้ป่วยไข้เลือดออกการติดเชื้อได้รับการโฟกัสของการวิจัยอย่างละเอียด อย่างไรก็ตาม มีความขัดสนของการศึกษาที่เน้นผู้ป่วยโรคไข้เลือดออก และเน้นหลักและการติดเชื้อทุติยภูมิ .

ครั้งแรกของไข้เลือดออกระบาดในปากีสถานเกิดขึ้นในปี 1994 - 1995 ตั้งแต่เวลาไข้เลือดออกมีมากขึ้นได้รับการยอมรับว่าเป็นปัญหาที่สำคัญในการดูแลสุขภาพ [ 8 ] , [ 9 ] และ [ 10 ] เป็น ไข้เลือดออกระบาดหนักที่เกิดขึ้นใน Rawalpindi , ปากีสถาน จากเดือนกรกฎาคมถึงธันวาคม 2013 [ 11 ] และ [ 12 ] ในการระบาดครั้งนี้ เพียงผู้ป่วยที่ทุกข์ทรมานจากเชื้อการวินิจฉัยไข้เลือดออกในโรงพยาบาลภาครัฐ ของผู้ป่วยที่ได้รับการจัดการที่ 469 ครอบครัวศักดิ์สิทธิ์โรงพยาบาล , Rawalpindi 255 มีโรคไข้เลือดออกการศึกษานี้ต้องการทราบความถี่ของประถมศึกษาและมัธยมศึกษาการติดเชื้อในผู้ป่วยโรคไข้เลือดออก นอกจากนี้ , อายุ , เพศ , ความรุนแรงของโรค , พารามิเตอร์ทางที่เข้า ( เช่น เม็ดเลือดแดงและเกล็ดเลือด และ Hct [ ] [ ] นับเม็ดเลือดขาว WBC ) , alanine aminotransferase ( ALT ) ระดับ , ระยะเวลาอยู่โรงพยาบาลและผลเปรียบเทียบระหว่างผู้ป่วยกับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาการติดเชื้อไข้เลือดออก

วัสดุและวิธีการศึกษาและเข้าร่วมงานนี้

ตัดขวาง การศึกษาเชิงทดลองที่หน่วยแพทย์ของโรงพยาบาลครอบครัวศักดิ์สิทธิ์ , Rawalpindi จาก 1 กรกฎาคม 2556 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2556ผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อเดงกี่ทั้งหมดที่ปฏิบัติตามเกณฑ์วินิจฉัยและจัดการโรค ที่โรงพยาบาลนี้มีการประเมิน ผู้ป่วยที่มีโรคที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของเลือดในท้อง และ / หรือ ห้างถูกแยกออก หลักเกณฑ์การยกเว้นเหล่านี้ ได้แก่ โรคตับเรื้อรัง โรค autoimmune , ความผิดปกติของเลือด ไตวาย เป็นต้นผู้ป่วยไข้เลือดออก IgG ที่สถานะยังไม่รวมจากการศึกษา ผู้ป่วยที่ได้รับการจัดการในลักษณะมาตรฐานตามผู้เชี่ยวชาญและที่ปรึกษากลุ่ม ( deag ) โปรโตคอลสำหรับโรคไข้เลือดออก / ไข้เลือดออกช็อก ( DSS ) [ 13 ]


การจริยธรรมพิจารณาอนุมัติ โดยภาควิชา คณะกรรมการจริยธรรม และผู้ป่วยรวม หลังจากที่พวกเขา หรือตัวแทนของพวกเขาให้ความยินยอม .
ไข้เลือดออก

เกณฑ์วินิจฉัยการติดเชื้อไข้เลือดออก : การวินิจฉัยการติดเชื้อไข้เลือดออก ขึ้นอยู่กับเกณฑ์ deag [ 13 ]

: โรคไข้เลือดออก โรคไข้เลือดออกเป็น characterized โดยพลาสมารั่วเปิดเผยโดย hemoconcentration ( เพิ่มเม็ดเลือดแดง≥ 20 % ขึ้นไป อายุเฉลี่ย หรือปรับลดลงในภาวะ≥ 20% ของฐานต่อไปนี้การรักษาทดแทนของเหลว ) , ห้างท้อง ,หรือ hypoproteinemia บวกหนึ่งต่อไปนี้ : การเจ็บป่วยไข้ 2 - 7 วัน ระยะเวลาของอาการตกเลือดหรือการทดสอบทูนิเกต์บวก และเกล็ดเลือดน้อย≤ 100000 / มม. [ 13 ] และ [ 14 ] .

3 . DSS เป็นรุ่นความรุนแรงของโรคไข้เลือดออก DSS มีคุณลักษณะทั้งหมดของโรคไข้เลือดออก และระบบไหลเวียนเลือดล้มเหลวเป็นหลักฐานโดยอย่างรวดเร็ว , ชีพจรอ่อน , ชีพจรความดันต่ำ ( 20 มิลลิเมตรปรอท ) หรือเฉพาะอายุความดันโลหิตต่ำ และหนาวผิวเย็น และกระสับกระส่าย [ 13 ] , [ 14 ] และ [ 15 ] .

ประถมศึกษาและมัธยมศึกษาการติดเชื้อไข้เลือดออก ผู้ป่วยแต่ละภาวะที่เกี่ยวข้องกับการติดเชื้อไข้เลือดออกมากถูกกำหนดตาม 1 และการระบุชนิด IgM และ IgG และผลในเชิงบวกหรือเชิงลบโดย . การทดสอบการใช้ SD ชุด ELISA สำหรับไข้เลือดออก ไข้เลือดออก จับ 1 ชนิด IgM และ IgG , . ชุดนี้มีความไวและการเพาะตามลำดับของ 92.7% 98.4 % 1 และ % , 98.9 CYP และร้อยละ IgM และ IgG 98.8 % และ 99.2% สำหรับ . ขึ้นอยู่กับทั้ง IgG และ IgM ในอัตราส่วนของ IgG ผู้ป่วยแบ่งเป็น มัธยมศึกษา ( กลุ่ม ) และประถมศึกษา ( กลุ่มที่ 2 ) การติดเชื้อไข้เลือดออก กลุ่ม กลุ่มผู้ป่วย และ / หรือ บวก 1 - 1 [ 16 ] นอกจากนี้ ผู้ป่วยเหล่านี้บวก หรือมีอัตราส่วนของ IgG IgM ต่อ IgG < 1.2 [ 7 ] , [ 16 ][ 17 ] และ [ 18 ] ผู้ป่วย 2 กลุ่ม 1 - และ / หรือ IgM และ IgG บวกลบ หรือมีอัตราส่วนของ IgG IgM ไป > 1.2 เมื่อพวกเขา IgG บวก [ 4 ] [ 7 ] [ 17 ] และ [ 18 ] .

ข้อมูลและการวิเคราะห์ทางสถิติ
กลุ่ม อายุ เพศ ( ชาย , หญิง ) ระยะเวลาของการพัก ผล ( ออกหรือหมดอายุแล้ว ) และเม็ดเลือดขาวเกล็ดเลือด Hct , , ,และ ALT ค่าเข้าชมสำหรับผู้ป่วยแต่ละรายถูกระบุไว้ในการออกแบบเฉพาะชั่วคราว สำหรับแต่ละกลุ่ม ความถี่ ร้อยละและค่าเฉลี่ย ค่าสำหรับตัวแปรเชิงคุณภาพและวิธีการที่เฉพาะ±คำนวณสำหรับตัวแปรเชิงปริมาณ สมาคมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างสองกลุ่มที่ถูกระบุว่ามีการทดสอบแบบไคกำลังสอง หรือปลาที่ทดสอบตามความเหมาะสม ย่อยการวิเคราะห์ของภาครัฐและเอกชน ผู้ป่วยโรคไข้เลือดออกในแง่ของความรุนแรง ( เช่น โรคไข้เลือดออก หรือ DSS ) ยังแสดงผล
สองร้อย 55

( 255 ) ผู้ป่วยไข้เลือดออกมีการระบุ . ส่วนไข้เลือดออก IgG สถานะของผู้ป่วยไม่ทราบ และผู้ป่วยเหล่านี้ถูกแยกออก ในที่สุด แต่ผู้ป่วยถูกรวมในการศึกษา , ฟิค1 ให้รายละเอียดเกี่ยวกับจำนวนผู้ป่วย หนึ่งร้อยห้าสิบห้า ( 42 % ) ผู้ป่วยเพศชาย และ 79 ( 33.8% ) เป็นหญิง ค่าเฉลี่ยอายุของผู้ป่วยคือ 28.8 ±จำนวนปี สองร้อยยี่สิบสาม ( ร่วง ) ผู้ป่วยเป็นโรคไข้เลือดออก และ 11 ( ร้อยละ 4.7 ) ได้รับการวินิจฉัยกับ DSS สองร้อยสิบสอง ( PAT ) ผู้ป่วยหายและออกจากโรงพยาบาล , 8 ( 3.4% ) หมดอายุ 9 ( 3.8% ) ออกจากโรงพยาบาลในการร้องขอและ 5 ( 2.1% ) ซ้ายกับคำแนะนำทางการแพทย์

ภาพขนาดเต็ม ( 36 K )
1 รูป
การไหลแผนภาพแสดงผู้ป่วยและกลุ่มตัวเลือกรูป

ตามการทำเครื่องหมายผล 61.5 เปอร์เซ็นต์ของผู้ป่วยแบ่งเป็นกลุ่มและ 38.4 % แบ่งเป็น กลุ่มที่ 2 ( รูปที่ 1 ) อายุ , เพศ , ความรุนแรงจากการวินิจฉัย เช่น โรคไข้เลือดออก หรือ DSS ) ระยะเวลาของโรงพยาบาลอยู่ผลจากการวิเคราะห์และตรวจนับเม็ดเลือดขาวและเกล็ดเลือด , , ที่ รับ ทั้งสองกลุ่มจะได้รับในตารางที่ 1 สมาคมได้ตั้งข้อสังเกตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างกลุ่มที่ I และ II ผู้ป่วย ในแง่ของเกล็ดเลือดและ ALT มีค่าเข้าชม เกี่ยวกับโรครุนแรง , 95.1 % ของกลุ่มผู้ป่วยที่มีโรคและ 4.9 % ของผู้ป่วยเหล่านี้มีระบบสนับสนุนการตัดสินใจ ในทำนองเดียวกัน 955 % ของผู้ป่วย 2 กลุ่มมีโรคไข้เลือดออก และ 4.5 % ของผู้ป่วยเหล่านี้มีระบบสนับสนุนการตัดสินใจ รายละเอียดการเปรียบเทียบโรค severities ของกลุ่มที่ I และ II ผู้ป่วยไว้ในตารางที่ 2 และตารางที่ 3 ตามลำดับ ตาราง 1
.
เปรียบเทียบผู้ป่วยเบื้องต้น ( กลุ่มที่ 2 ) และระดับมัธยมศึกษา ( กลุ่ม 1 ) การติดเชื้อไข้เลือดออก
กลุ่มผม ( 144 / 234 ) กลุ่มที่ 2 ( 90 / 95 % ของซีไอเอ 234 ) 95% ของค่า P
อายุ 29 ± 13 ± 2.14 28.5 ± 11.4 ±เลข 0
-
ชาย 76 96 ( 66% ) ± 7.74 59 ( 65.55 % ) ± 9.82 0.43
หญิง 48 ( 33% ) ± 7.68 31 ( 34.44 ร้อยละ 9.82

±วินิจฉัยไข้เลือดออก 137 ( 95.13 เปอร์เซ็นต์ ) ± 3.52 86 ( 95.55 % ) ± 4.28 0.45
3 . 7 ( 4.86 เปอร์เซ็นต์ ) ±เรียบร้อยแล้ว 4 ( 4.44 % ) ± 4.26
hematocritb ร้อยละ 40.4 ± 5.4 ± 1.83 41.1 ± 4.6 ± 2.77 0.60
plateletsb ( มม. ) 37286.9 ± 24026.4 ± 3937.94 54813.3 ± 34471.8 ± 7121.82 0.00004
wbcb ( มม. ) 4.8 ± 2.9 ± 0.48 4.4 ± 2.4 ± 0.51