comparisons between sports, we reco

comparisons between sports, we recommend that the sportspecific
velocity ranges be used in the future. Where
comparisons between sports are required, the averaged set
of velocity ranges can be used.
The velocity ranges produced by the present method are
similar to that used by Burgess et al. (2) but quite different to
that reported by Di Salvo et al. (6). When the median
velocity values reported by previous authors are converted
to ranges, our ranges are very similar to those reported by
Impellizzeri et al. (10) but quite different from the others
listed in Table 5. The threshold jogging velocities are similar
across all reports, but threshold walking and running
velocities vary widely. Most of the previous reports use
a threshold sprinting velocity of 6.0 ms21 or more, with the
exception of Burgess et al. (2).
Results from video time-motion analysis have demonstrated
that the majority of sprint efforts performed by field sport
athletes are extremely intense but often short duration (;1–2
seconds) in nature (2,17). Impellizzeri et al. (10) recognized the
existence of short- and long-duration sprint efforts by using
3 different threshold velocities (‘‘Running sprint [26.7 kmh21],
sprints ,2 seconds [17.8 kmh21], sprints .2 seconds
[25.1 kmh21]’’). The majority of previous time-motion
analyses of field sport athletes have defined a sprint as any
movement reaching or exceeding a threshold velocity of
5.0–6.7 ms21 (Table 5). Krustrup et al. (11) defined a sprint as
any movement reaching the sprint velocity range .6.7 ms21
(1) and recorded an average of 26 (range 9–43) sprints per
game in professional soccer players. Mohr et al. (12) used the
same definition and reported 39 6 2 (mean 6 SD) sprints
lasting 2.0 seconds or longer, in professional soccer players.
Burgess et al. (2) defined sprints as reaching 6.7 ms21 and
lasting for 2.0 seconds or longer and reported 58 (635) sprints
per game in professional AFL players.
We cannot find a rationale in the time-motion analysis
literature that justifies the use of a sprint velocity threshold or
a minimum duration required to qualify as a sprint. However,
the sample rate of the technology being used to measure
velocity should be considered when attempting to identify
short-duration movements in the data. Nevertheless, an
examination of the frequency and range of accelerations that
occur in the 5 sports we analyzed indicates that there are
many types of sprints that involve high accelerations. These
movements do not necessarily reach the typical sprint
threshold velocity or minimum duration employed in
previous reports but is no less important. We sought
a new definition of a sprint that is based on velocity and
acceleration. Because it is possible to reach a high velocity
without high acceleration and vice versa, we set minimum
thresholds for acceleration so that the definition identified
movements that required great effort by the athlete. The
threshold we chose was somewhat arbitrary but is applied in
an objective manner. The choice of 5% as the acceleration
threshold is analogous to the 5% significance that is widely
used in statistical analysis. The inclusion of high acceleration,
low-velocity efforts adds significantly to the understanding of
field sport physiology.
In this study, we present a sample data set from
a professional Australian soccer player, which contained 17
sprints of $1 second that exceeded our recommended
threshold velocity of 6.1 ms21 for men’s soccer. Using this
traditional definition of a sprint, short-duration, maximal
effort accelerations that start at low velocities and do not
achieve the sprinting velocity threshold will be missed. Our
analysis of a sample data set demonstrates that the highest
5% of accelerations at any speed or for any duration occur
more frequently than do sprints defined in the traditional
manner (n = 125 vs. 17 sprints). Furthermore, these high
accelerations account for approximately 40% more total
distance than do sprints defined in the traditional manner
(243m vs. 154 m). Given that these accelerations are near
maximal and that traditionally defined sprints are not
necessarily associated with high acceleration, the relative
energy expenditure is likely considerably greater.
In conclusion, this study developed velocity ranges and
a standardized broader definition of a sprint (one that includes
both high acceleration and high velocity efforts), for use in
motion analysis of field sport athletes. The inclusion of high
acceleration, low-velocity efforts adds significantly to the
understanding of field sport physiology. In addition, the
inclusion of high-intensity, short-duration sprint efforts
provides conditioning coaches with specific information to
train acceleration for field sport athletes.
We recommend that the sport-specific velocity ranges in
Table 1 be used for time-motion analysis of field sport
athletes. We also recommend that a sprint be defined as any
player movement that satisfies one or both of th

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เปรียบเทียบระหว่างกีฬา แนะนำที่ sportspecificใช้ความเร็วช่วงในอนาคต ซึ่งเปรียบเทียบระหว่างกีฬาจำเป็นต้องใช้ ชุดเฉลี่ยของความเร็ว ช่วงสามารถใช้ช่วงความเร็วที่ผลิต โดยวิธีการนำเสนอคือคล้ายกับที่ใช้โดยแอ et al. (2) แต่ค่อนข้างแตกต่างกันไปที่รายงานโดยดิซัลโว et al. (6) เมื่อค่ามัธยฐานแปลงค่าความเร็วที่รายงาน โดยผู้เขียนก่อนหน้านี้ช่วง ช่วงของเราจะมีลักษณะคล้ายกับรายงานImpellizzeri et al. (10) แต่แตกต่างจากผู้อื่นแสดงในตาราง 5 ตะกอนวิ่งจำกัดอยู่เหมือนกันในรายงานทั้งหมด แต่ขีดจำกัดการเดิน และวิ่งตะกอนแตกต่างกัน ส่วนใหญ่ของรายงานก่อนหน้านี้ใช้ขีดเริ่ม sprinting ความเร็ว 6.0 m s21 น้อย มีการข้อยกเว้นของแอ et al. (2)มีแสดงผลลัพธ์จากการวิเคราะห์การเคลื่อนไหวเวลาวิดีโอว่า ส่วนใหญ่ความพยายามวิ่งดำเนินการ โดยเขตข้อมูลกีฬานักกีฬาจะรุนแรงมาก แต่มักสั้นระยะเวลา (1-2วินาที) ในธรรมชาติ (2,17) Impellizzeri et al. (10) การรับรู้การมีความพยายามวิ่งสั้น - และยาวระยะเวลาโดยใช้3 ขีดจำกัดต่าง ๆ ตะกอน ('' รันวิ่ง [26.7 กิโลเมตร h21],วินาทีที่.2 sprints sprints วินาที [17.8 km h21],[25.1 km h21]'') ส่วนใหญ่เวลาเคลื่อนไหวก่อนหน้านี้วิเคราะห์ของนักกีฬากีฬาฟิลด์สามารถวิ่งแบบใด ๆย้ายเข้าถึงหรือเกินขีดจำกัดความเร็วของ5.0 s21 – 6.7 m (ตาราง 5) Krustrup et al. (11) กำหนดวิ่งเป็นความเคลื่อนไหวใด ๆ ถึงวิ่งความเร็วช่วง.6.7 m s21(1) และบันทึกค่าเฉลี่ย 26 sprints (ช่วง 9-43) ต่อเกมในฟุตบอลอาชีพ Mohr et al. (12) ใช้การข้อกำหนดเดียวกันและรายงาน 39 6 2 (ค่าเฉลี่ย 6 SD) sprintsยาวนาน 2.0 วินาที หรืออีกต่อ ไป ในฟุตบอลอาชีพเข้าใกล้เป็น 6.7 m s21 sprints แอ et al. (2) กำหนด และยาวนาน 2.0 วินาทีหรืออีกต่อไป และรายงาน 58 (635) sprintsเกมในมืออาชีพ AFL เล่นละเราไม่สามารถหาเหตุผลที่ในการวิเคราะห์เวลาเคลื่อนไหววรรณกรรมที่ใช้เป็นขีดจำกัดความเร็ววิ่งจัดชิด หรือช่วงเวลาต่ำสุดจำเป็นเพื่อเป็นการวิ่ง อย่างไรก็ตามอัตราตัวอย่างของเทคโนโลยีที่ใช้ในการวัดความเร็วควรพิจารณาเมื่อพยายามที่จะระบุระยะเวลาสั้น ๆ การเคลื่อนไหวในข้อมูล อย่างไรก็ตาม การตรวจสอบความถี่และช่วงเร่งที่เกิดขึ้นใน 5 กีฬาเราวิเคราะห์บ่งชี้ว่า มีหลายชนิดของ sprints ที่เกี่ยวข้องกับการเร่งสูง เหล่านี้เคลื่อนไหวไม่จำเป็นต้องถึงวิ่งทั่วไปขีดจำกัดความเร็วหรือต่ำสุดระยะเวลาจ้างงานในรายงานก่อนหน้านี้แต่ก็ไม่น้อย เราขอคำนิยามใหม่ของการวิ่งที่ใช้ความเร็ว และการเร่ง เนื่องจากสามารถเข้าถึงความเร็วสูงเร่งความเร็วสูง และในทางกลับ กัน เรากำหนดขั้นต่ำขีดจำกัดสำหรับการเร่งความเร็วเพื่อให้คำจำกัดความที่ระบุการเคลื่อนไหวที่ต้องใช้ความพยายามมาก โดยนักกีฬา ที่ขีดจำกัดที่เราเลือกถูกกำหนดค่อนข้าง แต่จะใช้ในลักษณะที่วัตถุประสงค์การ เลือก 5% เป็นความเร่งขีดจำกัดเป็นคู่สำคัญ 5% ที่อย่างกว้างขวางใช้ในการวิเคราะห์ทางสถิติ รวมของการเร่งความเร็วสูงความพยายามความเร็วต่ำอย่างมีนัยสำคัญเพิ่มความเข้าใจของฟิลด์กีฬาสรีรวิทยาการในการศึกษานี้ เรานำชุดข้อมูลตัวอย่างจากเล่นฟุตบอลอาชีพออสเตรเลีย ซึ่งมีอยู่ 17sprints $ 1 ที่สองที่เกินเราแนะนำความเร็วจำกัดของ m ขนาด 6.1 s21 สำหรับฟุตบอลชาย ใช้นี้นิยามดั้งเดิมของการวิ่ง ระยะสั้น สูงสุดเร่งพยายามที่เริ่มต้นที่ตะกอนต่ำ และไม่บรรลุความเร็ว sprinting จะพลาดจำกัด ของเราการวิเคราะห์ชุดข้อมูลตัวอย่างแสดงให้เห็นที่สูงสุด5% ของเร่ง ที่ความเร็วใด ๆ หรือ สำหรับระยะเวลาใด ๆ เกิดขึ้นบ่อยครั้งมากกว่าทำ sprints ที่กำหนดไว้ในแบบดั้งเดิมลักษณะ (n = 125 เทียบกับ 17 sprints) นอกจากนี้ เหล่านี้สูงบัญชีเร่งเพิ่มเติมรวมประมาณ 40%ระยะทางกว่า sprints ทำที่กำหนดไว้ในลักษณะดั้งเดิม(243 ม.เทียบกับ 154 m) ระบุว่าเร่งเหล่านี้อยู่ใกล้สูงสุดและ sprints ประเพณีกำหนดไว้ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องกับญาติ เร่งความเร็วสูงรายจ่ายพลังงานมีแนวโน้มมากยิ่งขึ้นเบียดเบียน ศึกษาพัฒนาช่วงความเร็ว และคำจำกัดความกว้างมาตรฐานของวิ่ง (หนึ่งที่มีเร่งความเร็วสูงและความเร็วสูง), สำหรับใช้ในวิเคราะห์การเคลื่อนไหวของนักกีฬากีฬาฟิลด์ รวมสูงเร่งความเร็ว ความเร็วต่ำความพยายามเพิ่มอย่างมีนัยสำคัญกับการเข้าใจเกี่ยวกับสรีรวิทยาการกีฬาฟิลด์ แห่งรวมความพยายามวิ่งความ เข้มสูง ระยะ เวลาสั้นให้ผู้สอนปรับข้อมูลเฉพาะรถไฟเร่งสำหรับฟิลด์กีฬานักกีฬาแนะนำว่าช่วงความเร็วเฉพาะกีฬาในตารางที่ 1 ใช้สำหรับการวิเคราะห์กีฬาฟิลด์เวลาเคลื่อนไหวนักกีฬา เรายังแนะนำว่า การวิ่งจะเป็นใด ๆความเคลื่อนไหวของผู้เล่นที่ตรงหรือ th

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเปรียบเทียบระหว่างการกีฬาเราขอแนะนำว่า sportspecific
ช่วงความเร็วถูกนำมาใช้ในอนาคต ในกรณีที่การเปรียบเทียบระหว่างการกีฬาจะต้องตั้งค่าเฉลี่ยของช่วงความเร็วสามารถนำมาใช้. ช่วงความเร็วที่ผลิตโดยวิธีการในปัจจุบันมีความคล้ายกับที่ใช้โดยอาศัย et al, (2) แต่ค่อนข้างแตกต่างกันเพื่อที่รายงานโดยDi Salvo et al, (6) เมื่อเฉลี่ยค่าความเร็วที่รายงานโดยผู้เขียนก่อนหน้านี้จะถูกแปลงเป็นช่วงช่วงของเรามีความคล้ายกันมากกับผู้ที่รายงานโดยImpellizzeri et al, (10) แต่ค่อนข้างแตกต่างจากคนอื่น ๆที่ระบุไว้ในตารางที่ 5. ความเร็ววิ่งจ๊อกกิ้งเกณฑ์ที่มีความคล้ายคลึงทั่วรายงานทั้งหมดแต่เกณฑ์การเดินและวิ่งความเร็วแตกต่างกัน ส่วนใหญ่ของรายงานก่อนหน้านี้ใช้ความเร็ววิ่งเกณฑ์ 6.0 m? ​​S21 หรือมากกว่าที่มีข้อยกเว้นของประชากรet al, (2). ผลจากการวิเคราะห์วิดีโอเวลาการเคลื่อนไหวได้แสดงให้เห็นว่าส่วนใหญ่ของความพยายามในการวิ่งที่ดำเนินการโดยสนามกีฬานักกีฬาระยะเวลาที่รุนแรงมากแต่มักจะสั้น (1-2 วินาที) ในธรรมชาติ (2,17) Impellizzeri et al, (10) ได้รับการยอมรับการดำรงอยู่ของระยะสั้นและระยะยาวความพยายามวิ่งโดยใช้3 เกณฑ์ความเร็วที่แตกต่างกัน ('' วิ่งวิ่ง [26.7 กม.? H21] ลมพัด, 2 วินาที [17.8 กม.? H21] ลมพัด 0.2 วินาที[25.1 กม.? H21] '') ส่วนใหญ่ก่อนหน้าเวลาเคลื่อนไหววิเคราะห์ของนักกีฬากีฬาสนามได้กำหนดวิ่งใด ๆ การเคลื่อนไหวถึงหรือเกินความเร็วเกณฑ์ของ5.0-6.7 m? S21 (ตารางที่ 5) Krustrup et al, (11) ที่กำหนดไว้เป็นวิ่งการเคลื่อนไหวใดๆ ถึงช่วงความเร็ววิ่ง .6.7 เมตร? S21 (1) และบันทึกค่าเฉลี่ยของ 26 (ช่วง 9-43) ลมพัดต่อเกมในการเล่นฟุตบอลอาชีพ มอร์ตอัล (12) การใช้ความหมายเดียวกันและรายงาน39 6 2 (หมายถึง 6 SD) ลมพัดเป็นเวลานาน2.0 วินาทีหรือนานกว่าในการเล่นฟุตบอลอาชีพ. ประชากร et al, (2) กำหนดลมพัดเป็นถึง 6.7 m? S21 และยาวนานสำหรับ2.0 วินาทีหรือนานและรายงาน 58 (635) ลมพัดต่อเกมในผู้เล่นมืออาชีพแอฟ. เราไม่สามารถหาเหตุผลในการวิเคราะห์เวลาการเคลื่อนไหววรรณกรรมที่ justifies การใช้ที่ เกณฑ์ความเร็ววิ่งหรือระยะเวลาขั้นต่ำที่จำเป็นจะมีคุณสมบัติเป็นวิ่ง อย่างไรก็ตามอัตราตัวอย่างของเทคโนโลยีที่ใช้ในการวัดความเร็วควรพิจารณาเมื่อพยายามที่จะระบุการเคลื่อนไหวระยะเวลาสั้นในข้อมูล อย่างไรก็ตามการตรวจสอบของความถี่และช่วงของความเร่งที่เกิดขึ้นใน5 กีฬาที่เราวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่ามีหลายประเภทของลมพัดที่เกี่ยวข้องกับการเร่งความเร็วสูง เหล่านี้เคลื่อนไหวไม่จำเป็นต้องถึงวิ่งปกติความเร็วเกณฑ์ขั้นต่ำหรือระยะเวลาที่ใช้ในการรายงานก่อนหน้านี้แต่มีความสำคัญไม่น้อย เราขอนิยามใหม่ของการวิ่งที่ขึ้นอยู่กับความเร็วและอัตราเร่ง เพราะมันเป็นไปได้ที่จะถึงความเร็วสูงโดยไม่ต้องเร่งความเร็วสูงและในทางกลับกันเราจะกำหนดขั้นต่ำเกณฑ์สำหรับการเร่งความเร็วเพื่อให้ความหมายที่ระบุการเคลื่อนไหวที่จำเป็นต้องใช้ความพยายามที่ดีโดยนักกีฬา เกณฑ์ที่เราเลือกเป็นตามอำเภอใจ แต่ถูกนำไปใช้ในลักษณะที่มีวัตถุประสงค์ ทางเลือกของ 5% ในขณะที่การเร่งเกณฑ์จะคล้ายคลึงกับความสำคัญ5% ที่มีการใช้กันอย่างแพร่หลายใช้ในการวิเคราะห์ทางสถิติ รวมของการเร่งความเร็วสูงความพยายามต่ำความเร็วเพิ่มอย่างมีนัยสำคัญที่จะเข้าใจในสาขาสรีรวิทยาการกีฬา. ในการศึกษานี้เรานำเสนอข้อมูลตัวอย่างการตั้งค่าจากมืออาชีพนักฟุตบอลของออสเตรเลียที่มี 17 sprints ของ $ 1 วินาทีที่เกินที่แนะนำของเราความเร็วเกณฑ์6.1 m? S21 สำหรับฟุตบอลชาย นี้โดยใช้ความหมายดั้งเดิมของการวิ่งระยะสั้นระยะเวลาสูงสุดความเร่งความพยายามที่เริ่มต้นที่ความเร็วต่ำและไม่บรรลุเกณฑ์ความเร็ววิ่งจะพลาด เราวิเคราะห์ชุดข้อมูลตัวอย่างแสดงให้เห็นว่าสูงสุด5% ของความเร่งที่ความเร็วใด ๆ หรือในช่วงระยะเวลาใด ๆ เกิดขึ้นบ่อยกว่าทำลมพัดที่กำหนดไว้ในแบบดั้งเดิมลักษณะ(n = 125 กับ 17 sprints) นอกจากนี้เหล่านี้สูงความเร่งคิดเป็นประมาณ 40% รวมมากขึ้นระยะทางกว่าลมพัดที่กำหนดไว้ในลักษณะดั้งเดิม(243m เทียบกับ 154 เมตร) ระบุว่าความเร่งเหล่านี้อยู่ใกล้สูงสุดและลมพัดที่กำหนดไว้ตามธรรมเนียมจะไม่ต้องเกี่ยวข้องกับการเร่งความเร็วสูงเมื่อเทียบการใช้พลังงานมีแนวโน้มมากมากขึ้น. โดยสรุปการศึกษาครั้งนี้ได้รับการพัฒนาในช่วงความเร็วและความหมายที่กว้างมาตรฐานของวิ่ง(หนึ่งที่รวมทั้งการเร่งความเร็วสูงและความพยายามความเร็วสูง) เพื่อใช้ในการวิเคราะห์การเคลื่อนไหวของนักกีฬาสนามกีฬา รวมของสูงเร่งความพยายามต่ำความเร็วเพิ่มอย่างมีนัยสำคัญกับความเข้าใจของสนามกีฬาสรีรวิทยา นอกจากนี้การรวมของความเข้มสูงในระยะสั้นระยะเวลาความพยายามวิ่งให้รถโค้ชปรับอากาศพร้อมข้อมูลที่เฉพาะเจาะจงในการฝึกอบรมการเร่งความเร็วสำหรับนักกีฬากีฬาสนาม. เราขอแนะนำว่าช่วงความเร็วกีฬาที่ระบุในตารางที่ 1 นำมาใช้สำหรับการวิเคราะห์เวลาการเคลื่อนไหวของสนาม กีฬานักกีฬา นอกจากนี้เรายังขอแนะนำให้วิ่งถูกกำหนดเป็นใด ๆเคลื่อนไหวของผู้เล่นที่น่าพอใจหนึ่งหรือทั้งสองครั้ง